اخبار کارکنان و مدیران شهرداری تهران

انتخابات تناسبیِ شورای شهر تهران چگونه برگزار خواهد شد @shahrdaritehran_ir

‼️بحران اعتماد در مدیریت شهری؛ «من شهردارم۴» با تعهدنامه اداره می‌شود! 🔘ظاهراً در مدیریت شهری تهران، ساده‌ترین راه برای اصلاح یک طرح، نه بازنگری کارشناسی است و نه پذیرش مسئولیت، بلکه گرفتن «تعهدنامه» از کارکنانی است که خود بیشترین هزینه اجرای آن طرح را پرداخته‌اند. تازه‌ترین نمونه، تعهدی است که این روزها از پرسنل شهرداری تحت عنوان «سفیر من شهردارم» اخذ می‌شود؛ گویی مشکل طرح «من شهردارم» نه در طراحی، اجرا یا نظارت آن، بلکه در رفتار و نیت کارکنانی نهفته است که سال‌هاست در خط مقدم پاسخگویی ایستاده‌اند. 🔘طرح «من شهردارم» اکنون برای چهارمین دوره در حال اجراست؛ طرحی که قرار بود نماد مشارکت مردمی و شنیده شدن صدای شهروندان باشد، اما در عمل به سازوکاری برای انتقال فشار اجتماعی، نارضایتی عمومی و بار پاسخگویی از مدیریت به بدنه اجرایی تبدیل شده است. پیام‌های انبوه ۱۳۷ و مکاتبات بی‌پایان بازرسی، مراجعات حضوری و انتظارات فزاینده شهروندان، همه بر شانه‌های کارکنانی سنگینی می‌کند که نه اختیار تصمیم دارند و نه سهمی از امتیازات این طرح! 🔘در چنین شرایطی، به‌جای پرسش از اینکه چرا پس از چهار دوره هنوز شاخص روشنی از موفقیت طرح ارائه نشده، چرا هزینه‌ها شفاف نیست و چرا برخی افراد بدون حضور مؤثر، از منافع مالی بهره‌مند می‌شوند، ساده‌ترین راه انتخاب شده است: گرفتن تعهد از پرسنل. تعهد برای چه؟ برای تحمل توهین، بی‌احترامی و تهدید شهروندان شاکی؟ برای پاسخگویی به تصمیماتی که در سطوح بالاتر گرفته شده، اما تبعاتش در کف شهر بر سر کارمند آوار می‌شود؟ 🔘کنایه‌آمیز آنجاست که این تعهدگیری در حالی صورت می‌گیرد که کارکنان، خود قربانی اصلی کاستی‌های این طرح بوده‌اند. سال گذشته، بسیاری از پرسنل در جریان اجرای همین برنامه، آماج فحاشی و تنش‌های اجتماعی قرار گرفتند؛ هزینه‌ای که نه در گزارش‌ها دیده شد و نه در نظام جبران خدمات جبران گردید. اضافه‌کار تغییری نکرد، حمایت سازمانی افزایش نیافت، اما انتظار تمکین و تعهد، هر سال پررنگ‌تر شد. 🔘اگر طرح «من شهردارم» پس از چهار دوره هنوز نیازمند تعهدنامه است، شاید زمان آن رسیده که به‌جای تعهد گرفتن از کارکنان، از طراحان و مجریان آن تعهد گرفته شود؛ تعهد به شفافیت، به ارزیابی مستقل، و به پاسخگویی واقعی. آیا تاکنون گزارشی جامع از نتایج این طرح منتشر شده است؟ آیا مشخص شده چه میزان از مطالبات مردمی واقعاً اجرایی شده و چه بخشی صرفاً به افزایش بار اداری و روانی پرسنل انجامیده است؟ آیا مشخص شده چقدر از مشارکت حقیقی است؟ آیا مشخص شده است اگر این طرح که آیتم‌های آن توسط خود شهرداری ارائه می‌شود، اگر نبود چه می‌شد؟ 🔘در آستانه پایان سال، با افزایش فشارهای درآمدی در حوزه شهرسازی و پاسخگویی‌های شبانه‌روزی، کارکنان شهرداری بیش از هر زمان دیگری فرسوده‌اند. در چنین فضایی، تعهدنامه نه ابزار مدیریت است و نه نشانه اقتدار؛ بلکه نماد بی‌اعتمادی به سرمایه انسانی سازمان است. 🔘از علیرضا زاکانی شهردار تهران و مجید باقری معاون برنامه‌ریزی، توسعه سرمایه انسانی و امور شورا انتظار می‌رود به‌جای تعمیم مسئولیت ناکامی‌ها به پایین‌ترین سطوح سازمان، دستور توقف این رویه، بازنگری جدی در طرح «من شهردارم» و ارائه گزارشی شفاف از دستاوردها و هزینه‌های چهار دوره اجرای آن را صادر کنند. مدیریت شهری با تعهدنامه اداره نمی‌شود؛ با اعتماد، عدالت و پذیرش مسئولیت اداره می‌شود. @shahrdaritehran_ir

#پیام_پرسنل سلام به رسانه شهردارچی خطاب به آقای زاکانی و آقای باقری واقعاً سؤال اینجاست: می‌بینید؟ می‌شنوید؟ یا ترجیح می‌دهید نبینید و نشنوید؟ بعضاً همین‌جا، اسناد و خبرهایی منتشر می‌شود از اختلاس‌ها، زدوبندها و سوءاستفاده‌های مدیران و معاونانی که زیر پرچم شما نشسته‌اند. این‌ها شایعه نیست؛ زخم‌های باز مدیریت شهری است. شما مدام از «خدمت به مردم» حرف می‌زنید، اما نتیجه این خدمت چیست؟ بی‌اعتمادی، فقر کارکنان، و گسترش فساد در لایه‌های مختلف شهرداری. اعتماد مردم با شعار برنمی‌گردد. با پوستر، سخنرانی و مصاحبه ساخته نمی‌شود. اعتماد زمانی برمی‌گردد که ریشه فساد را بزنید، نه اینکه هر روز شاخه‌هایش در گروه‌ها و رسانه‌ها دست‌به‌دست شود. از کجا باید شروع کرد؟ از همان جایی که عمداً نادیده گرفته‌اید: پرسنل شهرداری. کارمندی که زیر فشار اجاره، درمان، مدرسه و نان شب له شده، چطور قرار است پاک‌دست بماند؟ وقتی معیشت را نابود می‌کنید، بعد با چه رویی از «نظارت» و «سلامت اداری» حرف می‌زنید؟ کارکنان امروز فقیر شده‌اند؛ نه در حرف، در واقعیت. بسیاری برای تأمین حداقل‌های زندگی، دست به کارهایی می‌زنند که حاصل سیاست‌های غلط شماست، نه ذات آن‌ها. وقتی از اداره یک مجموعه ۹۰ هزار نفری درمانده‌اید، چطور بدون خجالت از تأمین معیشت ۱۰ یا ۱۵ میلیون شهروند تهرانی سخن می‌گویید؟ این تناقض را مردم می‌فهمند، حتی اگر شما نخواهید بفهمید. کمتر شعار بدهید. کمتر مردم را دست‌کم بگیرید. کمتر با واژه «خدمت» بازی کنید. اگر اراده‌ای برای اصلاح دارید، اول شکم کارکنانتان را سیر کنید، بعد دم از قانون، پاکدستی و اعتماد عمومی بزنید. وگرنه این مسیر، فقط مردم را بی‌اعتمادتر و شهرداری را فرسوده‌تر می‌کند. @shahrdaritehran_ir

#انتصاب 🔰با حکم شهردار تهران، علی رحیمی رئیس مرکز حراست امور مناطق شهرداری تهران، به عنوان مدیرعامل سازمان مدیریت و نظارت بر تاکسیرانی جایگزین مجید عمرانی شد. @shahrdaritehran_ir

#پیام_پرسنل سلام و احترام با تشکر از پیگیری شما تجمع نیروهای نگهبان و حفاظت فیزیکی شهرداری تهران با هدف اعتراض صنفی، قانونی و مسالمت‌آمیز نسبت به وضعیت موجود برگزار شد. محور اصلی این تجمع، مخالفت صریح با تحمیل شیفت‌های فرسایشی و غیرقانونی ۲۴×۲۴ و همچنین اعتراض به ادامه فعالیت نیروهای غیرنظامی در ساختار یگان حفاظت تحت مدیریت نیروی انتظامی بود. خواسته‌های اصلی نیروهای نگهبان به‌صورت شفاف عبارت است از: 1. لغو کامل هرگونه برنامه‌ریزی برای اجرای شیفت‌های ۲۴×۲۴ و الگوهای مشابه فرسایشی. 2. جداسازی نیروهای نگهبان شهرداری از یگان حفاظت (نیروی انتظامی) و ادغام در ساختار بازرسی یا حراست شهرداری تهران. 3. اجرای عادلانه قانون کار و رفع تبعیض میان نیروهای نگهبان و سایر کارکنان شهرداری. 4. بهبود وضعیت معیشتی، رفاهی و پرداخت منظم حقوق و مزایا متناسب با سختی کار. 5. تعریف مسیر شفاف و عادلانه برای ارتقای شغلی نیروهای نگهبان. 6. بهبود شرایط استراحتگاه‌ها، تجهیزات و امکانات بهداشتی و رفاهی محل خدمت. در جریان این تجمع، جناب آقای سید احمد علوی، عضو محترم شورای اسلامی شهر تهران با حضور در جمع نیروهای نگهبان، مطالبات و دغدغه‌های آنان را به‌صورت مستقیم شنیدند و تاکنون نیز پیگیری‌هایی در این خصوص داشته‌اند که این موضوع مورد قدردانی صمیمانه نیروهای نگهبان قرار گرفته است. با این حال، لازم به ذکر است که این پیگیری‌ها در حال حاضر به‌صورت فردی از سوی ایشان انجام می‌شود و متأسفانه همکاری مؤثر و همراهی لازم از سوی سایر اعضای شورای شهر و مدیران مربوطه در شهرداری تهران مشاهده نشده است؛ امری که موجب کند شدن روند رسیدگی به مطالبات قانونی نیروهای نگهبان شده است. این تجمع کاملاً آرام، صنفی و در چارچوب قوانین برگزار شده و نیروهای نگهبان شهرداری تهران صرفاً خواستار رسیدگی منصفانه، حفظ کرامت شغلی و اصلاح ساختارهای ناعادلانه موجود هستند. با وجود اینکه تجمع نیروهای نگهبان شهرداری تهران کاملاً صنفی، قانونی، مسالمت‌آمیز و بدون هرگونه حاشیه برگزار شد، متأسفانه پس از آن شاهد رفتارهای نگران‌کننده‌ای بوده‌ایم. بر اساس گزارش‌های متعدد همکاران، برخی فرماندهان یگان حفاظت در مناطق و سازمان‌ها با اعمال فشار، تهدید شفاهی و ایجاد فضای رعب، به نیروهای نگهبان اعلام کرده‌اند که حق اعتراض، مطالبه‌گری یا حضور در تجمعات صنفی را ندارند. این برخوردها نه‌تنها موجب افزایش نگرانی، استرس و ناامنی شغلی در میان نیروهای زحمت‌کش نگهبان شده، بلکه در تضاد آشکار با اصول قانون کار، حقوق شهروندی و حق قانونی اعتراض صنفی است. نیروهای نگهبان شهرداری تأکید می‌کنند که تنها خواستار پیگیری قانونی مطالبات صنفی، حفظ کرامت شغلی و اصلاح رویه‌های ناعادلانه هستند و انتظار دارند مسئولان محترم نسبت به این فشارها و تهدیدها ورود کرده و مانع تداوم آن شوند. @shahrdaritehran_ir

🔴 اعتراض نیروهای حفاظت شهرداری به تصمیم جدید برای ۲۴ ساعت کار و ۲۴ ساعت استراحت، در حالی که ۴۸ ساعت استراحت داشتند. @shahrdaritehran_ir

🟡 روایتی از درون مدیریت شهری درباره یک چرخه معیوب در شهرداری تهران این متن، روایت شخصیِ یکی از کارکنان بدنه شهرداری تهران است که در سال‌های اخیر، به‌صورت مستقیم در برخی برنامه‌های موسوم به «مشارکت مردمی» حضور داشته است. هدف از انتشار، طرح یک تجربه میدانی و ایجاد زمینه گفت‌وگو درباره کارآمدی این شیوه‌هاست. 🔹 رها شدن کار اصلی شهر بر اساس این تجربه، در مقاطعی از سال، برای بیش از دو هفته، تعداد قابل توجهی از نیروهای شهرداری از واحدهای مختلف ــ حتی بخش‌های کاملاً تخصصی ــ به مأموریت‌هایی خارج از شرح وظایف اصلی خود اعزام می‌شوند. در این بازه‌ها، برخی واحدها با کمبود نیروی پاسخ‌گو مواجه می‌شوند و روند عادی خدمت‌رسانی به شهروندان دچار اختلال می‌گردد. 🔹 مأموریت‌های میدانی؛ مشارکت یا آمار؟ این مأموریت‌ها عمدتاً شامل حضور در سطح شهر، مترو یا فضاهای عمومی برای اقداماتی مانند: • جمع‌آوری شماره تماس شهروندان • دعوت به شرکت در مسابقه یا نظرسنجی • ثبت ایده‌ها و پیشنهادهایی که در بسیاری موارد، صرفاً برای تکمیل سامانه‌ها ثبت می‌شوند از نگاه راوی، بخش قابل توجهی از این فعالیت‌ها نه بر اساس مشارکت داوطلبانه، بلکه تحت فشار سازمانی و با هدف تحقق آمار از پیش تعیین‌شده انجام می‌شود. 🔹 فشار برای عدد، نه کیفیت تمرکز اصلی این فرآیندها، بیشتر بر «تعداد» است تا «محتوا»؛ تعداد شماره‌ها، تعداد ثبت رأی، حجم داده‌های ورودی. در نتیجه، رقابتی شکل می‌گیرد که معیار موفقیت آن، پر شدن داشبوردهای آماری است، نه تحلیل واقعی یا اثرگذاری در سیاست‌گذاری شهری. 🔹 بده‌بستانی که اعتماد نمی‌سازد برای افزایش مشارکت، گاه مشوق‌هایی مانند شارژ تلفن یا امتیازهای محدود ارائه می‌شود. در چنین شرایطی، بسیاری از شهروندان صرفاً برای دریافت یک منفعت کوتاه‌مدت، اطلاعات خود را ثبت می‌کنند؛ بی‌آنکه بدانند این داده‌ها چگونه استفاده می‌شود، چه بازخوردی دارد، یا چه تغییری در زندگی شهری آن‌ها ایجاد خواهد کرد. 🔹 بعد از پایان طرح چه می‌شود؟ طبق این روایت: • گزارش شفافی برای عموم منتشر نمی‌شود • ایده‌ها کمتر به سیاست اجرایی قابل مشاهده تبدیل می‌شوند • بهبود محسوسی در کیفیت خدمات شهری احساس نمی‌شود نه در ترافیک، نه در خدمات محله‌ای و نه در رضایت شهروندان. 🔹 تکرار یک چرخه این الگو، به گفته راوی، طی بیش از سه سال بارها تکرار شده است؛ با هزینه‌هایی که کمتر دیده می‌شوند اما اثرگذارند: • اتلاف هزاران ساعت کاری • فرسودگی و بی‌انگیزگی کارکنان • نارضایتی ارباب‌رجوع • تضعیف اعتماد عمومی به مدیریت شهری ❓ پرسش‌هایی برای تأمل در این میان، پرسش‌هایی مطرح است: • ارزیابی واقعی این طرح‌ها کجا منتشر شده؟ • چه میزان از داده‌ها به تصمیم اجرایی منجر شده؟ • هزینه و فایده این روش‌ها چگونه سنجیده شده است؟ 🟢 جمع‌بندی شهردارچی: این متن نه حکم صادر می‌کند و نه مدعی کشف حقیقت مطلق است؛ بلکه تلاشی است برای بازگو کردن یک تجربه تکرارشونده از درون بدنه شهرداری و طرح یک مطالبه ساده: اگر مشارکت مردمی قرار است معنا داشته باشد، باید واقعی، شفاف و اثرگذار باشد؛ نه صرفاً عددساز و نمایشی. انتشار این روایت، گامی کوچک برای گفتن آن چیزی است که کمتر گفته می‌شود؛ به امید اصلاح مسیر، به نفع شهر و شهروند. @shahrdaritehran_ir

گزارش از پیام‌های دریافتی کارکنان شهرداری تهران 🔻در روزهای اخیر، همکاران شهرداری با ارسال پیام‌هایی به شهردارچی، مجموعه‌ای از دغدغه‌های جدی خود درباره وضعیت رفاهی، معیشتی و برخی طرح‌های اجرایی را مطرح کردند. مهم‌ترین این موارد به شرح زیر است: ۱. نقدها نسبت به اجرای طرح «من شهردارم» کارکنان معتقدند که طی چهار سال اخیر، مشکلاتی مانند نمونه‌گیری‌های غیرواقعی، آمارهای فیک، مشوق‌های صوری، وعده‌های اجرا نشده و تکرار طرح‌های گذشته باعث شده این طرح از هدف اصلی خود فاصله بگیرد و موجب اتلاف منابع و کاهش اعتماد سازمانی شود. ۲. درخواست برای برگزاری منظم تورهای تفریحی و سیاحتی به گفته کارکنان، این برنامه‌ها نقش مهمی در روحیه، سلامت روان و ایجاد همدلی سازمانی دارد اما طی سال‌های اخیر به طور مستمر اجرا نشده است. پیشنهاد آنها ثبت حداقل یک برنامه تفریحی سالانه در تقویم رفاهی سازمان است. ۳. مطالبه کارکنان درباره وضعیت معیشت و افزایش حقوق در بخشی از پیام‌ها، کارکنان از افزایش ۲۰ درصدی حقوق‌ها انتقاد کرده‌اند و آن را «نامتناسب با هزینه‌های واقعی زندگی» و «بی‌عدالتی آشکار» توصیف کرده‌اند. آنها معتقدند مدیریت شهری باید با تصمیماتی جدی و قانونی از حقوق پرسنل دفاع کند و شرایطی فراهم شود که کارکنان بتوانند با **آرامش، عزت و امنیت اقتصادی» به خدمت‌رسانی ادامه دهند. @shahrdaritehran_ir

#پیام_پرسنل پرتکرار با سلام و احترام ریاست محترم شورای اسلامی شهر تهران اعضای گران‌قدر شورا و جناب آقای شهردار محترم تهران احتراماً، ما جمعی از نیروهای نگهبان و پرسنل حفاظت فیزیکی شهرداری تهران، با بیش از یک دهه سابقه خدمت صادقانه در حراست از اموال، اماکن و دارایی‌های شهرداری، مراتب گلایه و اعتراض خود را نسبت به وضعیت نابسامان موجود در ساختار «یگان حفاظت شهرداری تهران» اعلام می‌داریم. از زمان واگذاری وظایف نگهبانی به نیروی انتظامی در قالب یگان حفاظت، متأسفانه مشکلات عدیده‌ای در زمینه‌های رفاهی، مدیریتی، شغلی و انسانی برای نیروهای نگهبان ایجاد شده است؛ مسائلی که موجب کاهش انگیزه، خستگی روحی، و نارضایتی گسترده میان همکاران خدوم این مجموعه گردیده است. از جمله مهم‌ترین مشکلات و دغدغه‌های پرسنل عبارتند از: 1. رفتار نامناسب و تبعیض‌آمیز برخی نیروهای انتظامی با پرسنل نگهبان، که باعث خدشه به کرامت شغلی و انسانی همکاران شده است. 2. عدم توازن و عدالت در استفاده از امکانات، تجهیزات، آسایشگاه‌ها و مزایای رفاهی، بین نیروهای انتظامی و نیروهای نگهبان شهرداری. 3. نبود مسیر مشخص و عادلانه برای ارتقای شغلی، بی‌توجهی به مدرک تحصیلی، تخصص و سابقه خدمت نیروها. 4. بی‌توجهی مدیریتی نسبت به مسائل رفاهی، پرداخت منظم دستمزد و رسیدگی به نیازهای معیشتی پرسنل نگهبان. 5. ایجاد فشار روانی و استرس شغلی از سوی برخی مسئولان یگان حفاظت، به‌ویژه در موضوعاتی نظیر الزام به اجرای شیفت‌های طاقت‌فرسای ۲۴×۲۴ ساعته و تشکیل یگان‌های موسوم به "یگان احتیاط" که موجب بی‌ثباتی، خستگی مفرط، نگرانی شغلی و سلب آرامش از نیروها و خانواده‌های آنان شده است. با توجه به موارد فوق و در راستای ارتقای کرامت شغلی و کیفیت خدمات نگهبانی در شهرداری، از جنابعالیان تقاضا داریم با قید فوریت دستور فرمایید: 📌 درخواست‌ها و پیشنهادات مشخص ما: 1. بازنگری فوری در ساختار یگان حفاظت و خروج نیروهای نگهبان شهرداری از زیرمجموعه نیروی انتظامی. 2. انتقال و ادغام نیروهای نگهبان در ساختار "بازرسی" یا "حراست شهرداری تهران" جهت ایجاد نظام مدیریتی شفاف، پاسخگو و منطبق بر قوانین شهرداری. 3. تشکیل کارگروه ویژه‌ای با حضور نمایندگان شورای شهر، معاونت منابع انسانی و نمایندگان منتخب نگهبانان برای بررسی میدانی وضعیت موجود و ارائه راهکار اجرایی. 4. برگزاری نظرسنجی رسمی و مستند از نیروهای نگهبان شهرداری درباره سطح رضایت، مشکلات و پیشنهادات آن‌ها جهت تدوین تصمیمی عادلانه و مردمی. ما نیروهای خدوم نگهبان، همواره خود را سربازان خدمت به مردم شریف تهران می‌دانیم و تنها خواستار احقاق حقوق شغلی، کرامت انسانی و عدالت سازمانی هستیم. امید است با تدبیر، درایت و همکاری شما مسئولان محترم، شاهد اصلاح ساختار موجود، بهبود وضعیت معیشتی و بازگشت آرامش و انگیزه به خانواده بزرگ نگهبانان شهرداری تهران باشیم. با تقدیم احترام جمعی از نگهبانان حفاظت فیزیکی شهرداری تهران @shahrdaritehran_ir

#پیام_پرسنل بسمه‌تعالی خطاب به جناب آقای دکتر علیرضا زاکانی شهردار محترم تهران جناب آقای باقری معاون محترم منابع انسانی شهرداری تهران جناب آقای فروزنده معاون محترم هماهنگی مناطق شهرداری تهران با سلام مسکن یکی از ابتدایی‌ترین و حیاتی‌ترین نیازهای هر نیروی شاغل است؛ نیازی که متأسفانه در طول حدود پنج سال مدیریت جنابعالی بر شهرداری تهران، علیرغم وعده‌ها و تأکیدهای مکرر، برای بخش زیادی از پرسنل شهرداری بدون نتیجه باقی مانده است. این در حالی است که در همین بازه زمانی، قیمت اجاره و خرید مسکن در شهر تهران به شکلی بی‌سابقه افزایش یافته و فشار مضاعفی را بر کارکنانی وارد کرده که بخش بزرگی از عمر و توان خود را صرف اداره این شهر کرده‌اند. این سؤال جدی و قابل تأمل مطرح است که چرا با وجود گستردگی امکانات، اراضی و ظرفیت‌های مدیریتی شهرداری تهران، هیچ اقدام مؤثر و ملموسی در حوزه مسکن پرسنل انجام نشده است؟ چگونه است که فرماندهی نیروی انتظامی توانست در مدت حدود ۱۹۰ روز، ۱۵ هزار واحد مسکونی برای کارکنان خود در منطقه چیتگر احداث کند، اما شهرداری تهران طی سال‌های متمادی از انجام چنین امری ناتوان یا بی‌اراده بوده است؟ اگر در طول این پنج سال، حتی با یک برنامه‌ریزی حداقلی، سالانه ۱۵ هزار واحد مسکونی برای پرسنل ساخته می‌شد، امروز بیش از ۶۵ هزار نفر از کارکنان شهرداری صاحب سرپناهی امن و پایدار بودند. عددی که نه رؤیاپردازی است و نه غیرقابل تحقق، بلکه نتیجه مدیریتی متعهدانه و اولویت‌دادن به معیشت نیروی انسانی است. انتظار می‌رود شهرداری تهران به جای بسنده‌کردن به وعده‌ها و طرح‌های بی‌حاصل، درباره این کوتاهی پاسخ‌گو باشد و به‌صورت شفاف اعلام کند چرا یکی از مهم‌ترین مطالبات پرسنل، سال‌هاست در حاشیه قرار گرفته است. نیروی انسانی مهم‌ترین سرمایه شهرداری است و بی‌توجهی به معیشت آن، مستقیماً کیفیت مدیریت شهری را تحت تأثیر قرار می‌دهد. @shahrdaritehran_ir

در خردادماه، مطلبی از شهرداران بلاگر منتشر شد؛ اما پس از آن، صحنه‌هایی دیدیم که بیش از آنکه بیانگر مدیریت شهری باشد، نمایش‌هایی از ژست دانایی و «من می‌دانم، دیگران نمی‌دانند» بود. بازدیدهای نمایشی از کوچه‌های فرعی، پارک‌های حاشیه‌ای و حرف‌های بزرگ در قاب دوربین‌ — گویا وجه مشترک برخی مدیران در مناطق N , P , R و اخیراً j شده است. اما نکته این‌جاست؛ عملکرد واقعی هر مدیر در نگاه متخصصان و بدنه‌ کارشناسی شهرداری پنهان نمی‌ماند. ما سال‌ها شاهد حضور مدیران توانمند، مردمی و خبره بوده‌ایم. حتی برای یافتن عکس برخی از آنان برای اتاق جلسات زحمت می‌کشیدیم، چون خاطره‌ی نیک‌شان در ذهن‌ها مانده بود، نه در قاب‌ها. برادران گرامی، ما امروز شما را هم می‌بینیم. نمایش‌ها کافی است؛ دیگر فقط فیلم عروسی نمی‌سازید، همه خوب کاری تان را هم دیده‌ایم! وقتی شهردار منطقه‌ای تازه و یا حتی بعد دو سال بر مسند نشسته، جلوی دوربین از پیمانکار می‌پرسد «چرا کار پیش نمی‌رود؟»، پاسخ روشن است: مشکل نقدینگی، زمان غلط مناقصه، هزینه‌های بالا و نبود اشراف میدانی خودت. این‌ها را خودتان بهتر از همه می‌دانید؛ پس چرا با کلمات گزینشی در برابر دوربین ژست قهرمانِ حل مسئله می‌گیرید؟ مگر قرار بود سوپرمن باشید یا واقعیت‌ها را ندانید؟ من از شش ماه آینده می‌گویم؛ آن روز که نتایج عملکردها روشن شود، بسیاری خواهند خندید... به ژست‌های فیک، به بی‌سوادی پنهان‌شده پشت نمایش. در همین حال، شهردارانی هستند که بدون هیاهو، در کنار ارائه گزارش‌های شفاف، در کسب درآمد نقدی و غیرنقدی شهری در ردیف‌های نخست شهر اند. و متأسفانه شما — در ارزیابی همین دوره — در پنج پله آخر قرار دارید و داشتید. اما حرف روراست؛ محبوبیت اتفاقی نیست خبره های هر بخش به گوشه ای فرار کردند تا نفسی دوباره شاید برگردند شما استاد فراری دادن متخصصین متعهد و سلامت شدید لطفا قدر مدیران شایسته هنوز مانده را بدانید که در محاوره اعضای شورای اسلامی شهر تهران این مثال شده ( #مدیر_وارداتی یا از خبره های شهرداری) خدایا چنان کن سرانجام کار تو خشنود بمانی و ما رستگار @shahrdaritehran_ir

▶️ادامه پست قبل ۴. ارتقای نقش کارکنان شهرداری در مدل جدید با اجرای مدل مشوق‌محور، نقش کارکنان از فعالیت‌های میدانی ساده و فرسایشی به نقش‌های کارشناسی و حرفه‌ای تبدیل می‌شود، از جمله: • مدیریت و تحلیل داده‌های سامانه • برنامه‌ریزی برای افزایش تعامل شهروندان • اجرای کمپین‌های دیجیتال (فضای مجازی،پیام • اجرای کمپین‌های دیجیتال (فضای مجازی، پیامکی و اطلاع‌رسانی هوشمند) • پاسخگویی به سؤالات تخصصی شهروندان در ساختمان شهرداری • نظارت بر کیفیت و صحت رأی‌گیری نتیجه: ارتقای جایگاه کارکنان از نقش عملیاتی به نقش مدیریتی و تخصصی. ۵. مزایای راهبرد پیشنهادی ۵-۱. مزایا برای کارکنان • حفظ کرامت و شأن اداری • حذف فعالیت‌های تبلیغاتی در معابر • کاهش خطرات ناشی از آلودگی هوا و فرسودگی جسمی • افزایش رضایت شغلی ۵-۲. مزایا برای شهروندان • دریافت مشوق‌های ملموس و واقعی • مشارکت آسان بدون الزام به حضور در سطح شهر • افزایش اعتماد و ارتباط مثبت با شهرداری ۵-۳. مزایا برای شهرداری • کاهش هزینه‌های عملیاتی • افزایش مشارکت واقعی و نه اجباری • بهبود تصویر سازمان در رسانه‌ها و افکار عمومی • ارتقای کیفیت خروجی طرح «من شهردارم» • افزایش اثربخشی نظام مدیریت شهری ۶. جمع‌بندی با توجه به تجربیات گذشته، اجرای طرح «من شهردارم ۴» بدون اصلاح ساختار، دوباره منجر به تکرار مشکلاتی خواهد شد که مستقیماً منزلت کارکنان شهرداری تهران را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. شهرداری تهران می‌تواند با اتخاذ رویکرد مشوق‌محور، ضمن افزایش مشارکت شهروندان، شأن و کرامت کارکنان خود را نیز حفظ و تقویت کند. اجرای این طرح با مدل جدید نه‌تنها هزینه‌ها را کاهش می‌دهد بلکه باعث می‌شود «من شهردارم» از یک فعالیت میدانی فرسایشی، به یک اَبَرپروژه مشارکت الکترونیک هوشمند تبدیل شود؛ پروژه‌ای که در آن: • کرامت کارکنان حفظ شود • مشارکت شهروندان تقویت گردد • کیفیت رأی‌گیری افزایش یابد • شهرداری تهران به الگویی برای سایر کلان‌شهرهای کشور تبدیل شود تهیه و گردآوری:محمدجوادکرمی @shahrdaritehran_ir

**گزارش جامع درباره لزوم حفظ منزلت کارکنان شهرداری و بازنگری در شیوه اجرای طرح «من شهردارم ۴»** مقدمه طرح «من شهردارم» طی سال‌های اخیر یکی از مهم‌ترین اقدامات شهرداری تهران برای افزایش مشارکت شهروندان در تعیین اولویت‌های عمرانی، خدماتی و اجتماعی هر منطقه و ناحیه بوده است. این طرح با هدف ارتقای «مشارکت آگاهانه»، «پاسخگویی»، «شفافیت» و «عدالت در توزیع منابع» طراحی شده و اکنون با آغاز فاز چهارم خود (من شهردارم ۴) در آستانه اجرا قرار دارد. با وجود ارزش بالای این طرح، شیوه‌های اجرایی فعلی در برخی مناطق و نواحی موجب خدشه‌دار شدن منزلت سازمانی و جایگاه حرفه‌ای کارکنان شهرداری شده و لازم است پیش از آغاز دوره جدید، بازنگری و اصلاحات اساسی در نحوه اجرا صورت گیرد. ۱. چالش‌های موجود در اجرای فعلی طرح ۱-۱. استفاده گسترده از کارکنان به عنوان نیروهای میدانی تبلیغاتی در سال‌های گذشته، جمع‌آوری رأی در طرح «من شهردارم» عمدتاً با حضور مستقیم و گسترده نیروهای شهرداری در سطح شهر انجام شده است. انجام فعالیت‌هایی مانند: • دعوت شفاهی مردم در خیابان‌ها و معابر • اهدا سیم‌کارت رایگان • گرفتن تست قند خون یا فشارخون شهروندان • ارائه بسته‌های کوچک تشویقی • درخواست مستقیم از مردم برای ثبت رأی در سامانه • حضور در پاساژها، ایستگاه‌های مترو، مراکز خرید، بوستان‌ها و معابر پرتردد این اقدامات در ظاهر برای افزایش مشارکت صورت می‌گیرد؛ اما در واقع جایگاه حرفه‌ای کارکنان شهرداری را تضعیف می‌کند. نتایج این روش: • کاهش شأن اداری و تخصصی کارکنان • تلقی شهروندان از کارکنان به‌عنوان مأموران تبلیغاتی • اختلال در مسئولیت‌های اصلی و کارشناسی • کاهش انگیزه و رضایت شغلی • ایجاد نارضایتی در میان کارکنان متخصص و باتجربه ۱-۲. آسیب‌های جسمی و روانی ناشی از حضور میدانی حضور طولانی‌مدت کارکنان در محیط‌های شهری، خصوصاً در شرایطی که تهران با آلودگی شدید هوا مواجه است، آثار منفی جدی به همراه دارد: • خطر تشدید بیماری‌های تنفسی و آلرژیک • خستگی شدید و فرسودگی جسمی • قرار گرفتن در معرض شرایط نامساعد جوی • فشار روانی ناشی از درخواست مداوم از مردم • بروز تعارض‌ها و گفتگوهای تنش‌زا با برخی شهروندان از منظر سلامت کارکنان، این شیوه کاملاً غیربهینه است و با استانداردهای منابع انسانی یک سازمان بزرگ و رسمی سازگار نیست. ۲. لزوم اصلاح ساختار اجرایی طرح بررسی عملکرد فازهای گذشته طرح نشان می‌دهد که ماهیت طرح کاملاً الکترونیکی و دیجیتال است و نیازی به حضور فیزیکی گسترده نیروها ندارد. بنابراین اصلاح مدل اجرایی، هم ضروری و هم اجتناب‌ناپذیر است. اهداف اصلاح: • حفظ منزلت کارمندان • افزایش مشارکت واقعی و نه صرفاً آمارسازی • ارتقای کیفیت آرا و دقت در انتخاب پروژه‌ها • ارتقای تصویر شهرداری در افکار عمومی • کاهش هزینه‌ها و تمرکز بر کیفیت اجرای سامانه ۳. مدل پیشنهادی: مشارکت‌سازی مبتنی بر «مشوق‌های هوشمند» راهکار کارآمد و کاملاً عملی، جایگزین کردن شیوه حضور میدانی با سیستم مشوق‌محور است؛ یعنی شهروندان با ثبت رأی در سامانه «من شهردارم»، از برخی مشوق‌های مالی یا خدماتی بهره‌مند شوند که هم جذاب و هم قابل اجراست. ۳-۱. مشوق‌های قابل ارائه الف) حوزه حمل‌ونقل و ترافیک • شارژ کارت‌بلیت مترو و اتوبوس (مبلغ ثابت یا امتیازی) • ارائه سفر رایگان در خطوط اتوبوس تندرو (BRT) • تخفیف خرید اشتراک دوچرخه‌های اشتراکی ب) حوزه عوارض شهری • تخفیف درصدی در عوارض سالیانه خودرو • کاهش مبلغ عوارض نوسازی و عمران شهری • تخفیف در عوارض پسماند واحدهای مسکونی و تجاری • ارائه امتیاز قابل استفاده در سامانه «شهرزاد» پ) حوزه خدمات شهری • بسته‌های حمایتی برای خانواده‌های کم‌درآمد • اولویت در دریافت برخی خدمات رفاهی شهرداری • ارائه اعتبار الکترونیکی در کیف پول شهروندی ۳-۲. چرا مشوق‌ها مؤثرتر از حضور میدانی هستند؟ • مشارکت کاملاً داوطلبانه و واقعی می‌شود. • نیازی به حضور گسترده کارکنان در سطح شهر نیست. • انگیزه شهروندان تقویت می‌شود. • زمان و انرژی کارکنان ذخیره می‌شود. • تصویر عمومی شهرداری بهبود می‌یابد. • صحت و پاکی آرا افزایش می‌یابد. ◀️ادامه در پست بعد … @shahrdaritehran_ir

#پیام_پرسنل یکی از دغدغه‌هایی که کمتر درباره آن صحبت می‌شود، وضعیت نیروهای پیمانی و قراردادی در شرکت‌ها و سازمان‌های وابسته به شهرداری تهران است. بسیاری از کارکنان نسبت به برخی روندهای موجود در حوزه منابع انسانی احساس نگرانی و نارضایتی دارند. مسائلی مانند جذب نیروهای جدید بدون استفاده مناسب از تجربه نیروهای باسابقه، جابه‌جایی‌های گسترده، انتصاب مدیران خارج از مجموعه شهرداری، و نبود شفافیت در فرآیند ارتقا و مسئولیت‌ها از جمله مواردی است که در صحبت‌های کارکنان به چشم می‌خورد. نیروهایی که سال‌ها در این مجموعه فعالیت کرده‌اند، انتظار دارند که سابقه، تخصص و آشنایی آنان با پروژه‌ها و ساختار سازمانی در تصمیم‌گیری‌ها نقش پررنگ‌تری داشته باشد. در برخی موارد مشاهده می‌شود که ورود مدیران از مجموعه‌های دیگر همراه با تغییرات وسیع مدیریتی است؛ موضوعی که می‌تواند انگیزه کارکنان را تحت تأثیر قرار دهد. طرح این نکات با هدف تخریب نیست؛ بلکه تلاشی است برای یادآوری اهمیت توجه به شایسته‌سالاری، استفاده از ظرفیت‌های داخلی و ایجاد ثبات سازمانی، تا شهرداری بتواند از تجربه ارزشمند نیروهای خود به بهترین شکل بهره ببرد. @shahrdaritehran_ir #همه_با_هم_برای_فردایی_بهتر

نگاهی به طرح اجباری من شهردارم؛ شهری با یک میلیون شهردار اما بدون مدیریت! «آیا واقعاً هر شهروند یک شهردار شده است؟» مدیریت شهری اصرار دارد که بله، «طرح من شهردارم» این معجزه را رقم زده است. اما کارکنان شهرداری – همان‌ها که هر روز باید این معجزه را مدیریت کنند حرف دیگری می‌زنند. ویدئو در اینستاگرام شهردارچی @shahrdaritehran_ir

#انتصاب 🔰 با حکم علیرضا زاکانی شهردار تهران، “نادر شکری” به عنوان مدیرکل امور مجامع و حسابرسی شهرداری تهران منصوب شد. @shahrdaritehran_ir

📣ساعت کاری دستگاهای اجرایی از اول دی ماه تغییر می کند 🔸بنابر ابلاغ وزارت کشور ساعت فعالیت كليه ادارات از اول دی ماه ساعت ۸ صبح و زمان پایان فعالیت ۱۴ عصر تعیین شد. @shahrdaritehran_ir

#انتصاب 🔰 با حکم علیرضا زاکانی شهردار تهران، “احمدرضا کریمی” به عنوان سرپرست اداره کل برنامه‌ریزی و هماهنگی‌ امور اقتصادی شهرداری تهران منصوب شد. @shahrdaritehran_ir

نیمه پر لیوان 🔘با آنکه نقد عملکرد مدیریت شهری فواید زیادی دارد و با برملا شدن اشکالات، زمینه حل آن ها نیز فراهم می‌شود. اما جمعی از مخاطبان گرامی شهردارچی خواستار آن هستند که به نکات مثبت خصوصا از جنبه قدردانی از اعضای که در کنار کارکنان شهرداری بودند و همواره در پی تامین منافع مردم تلاش می‌نمایند نیز اشاره شود. در این یاداشت به چهار نفر از اعضای محترم شورا پرداختیم و گوشه ای زحمات ایشان را بیان می‌کنیم. نظرات شما عزیزان چراغ راه حرکت و فعالیت شهردارچی است. آشنایی با مواضع و عملکرد ناصر امانی 🔘وی به تمرکز ویژه بر حقوق کارکنان، شفافیت مالی، نظم اداری، انضباط سازمانی و دفاع از سرمایه‌های شهر شناخته می‌شود. امانی بارها نسبت به ابهامات مالی در بدنه شهرداری هشدار داده و از گزارش‌ها و بررسی موارد بزرگ مالی (از جمله اظهارات درباره «ناپدیدشدن» ارقام قابل‌توجه یا «ابهامات» در قراردادها) حمایت و از لزوم روشن شدن این مسائل و پاسخگویی مدیران دفاع کرده است . او همواره بر لزوم برنامه محوری و استقلال شورا و پرهیز از ملاحظات سیاسی یک‌طرفه تاکید داشته و به همین خاطر نقدها و تذکرات زیادی را در صحن شورا مطرح نموده است. او رئیس کمیته منابع انسانی و تشکیلات در شورا بوده و در این نقش روی سیاست‌گذاری‌های نیروی انسانی، اصلاح تشکیلات، و وضعیت کارکنان تمرکز دارد. آشنایی با مواضع و عملکرد احمد علوی 🔘او یکی از اعضای است که از بدنه شهرداری وارد شورا شد، وی رییس ستاد سمن های شهر تهران و رییس کمیته گردشگری است. تشکیل شرکت گردشگری پس از ۱۲ سال يکی اقدامات ماندگار علوی در دوره ششم می‌باشد. وی نقش فعال در تدوین و تصویب نظام نامه مشارکت های مردمی در شورا داشت و با تمرکز بر حوزه فرهنگی و اجتماعی و توسعه زیرساخت‌های فرهنگی، چهره ای فرهنگی شناخته می‌شود. وی بارها بر تامین حقوق قانونی و ارتقاء کیفیت زندگی کارکنان شهرداری تأکید کرده است. او با بدنه اجرایی شهرداری تعامل مثبت دارد و بر این باور است که اگر کارکنان انگیزه نداشته باشند، هیچ پروژه‌ای جلو نمی‌رود. مواضع کلیدی علوی : حمایت از امنیت شغلی کارکنان شهرداری و مخالفت با فشارهای ناعادلانه، دفاع از شأن کارکنان، نگاه محیط‌زیستی و ایمنی شهری؛ توجه به مشارکت های شهروندی و تقویت فعالین اجتماعی و سمن ها . آشنایی با مواضع و عملکرد نرگس سلیمانی 🔘دختر سردار شهید قاسم سلیمانی در خرداد ۱۴۰۰ در انتخابات شورای اسلامی شهر تهران با کسب ۳۵۶٬۷۰۹ رای، پس از برخی بزرگان، به عنوان نفر سوم از حوزه تهران به شورای شهر راه یافت. او در طی دوره فعالیتش، به‌خصوص به عنوان «رئیس کمیسیون نظارت و حقوقی شورای شهر تهران» نقش برجسته‌ای یافته است. سلیمانی بارها «روندهای نامتعارف و نگران‌کننده در حوزه مدیریت منابع انسانی شهرداری تهران» را افشا کرده، از جمله صدور «احکام متعدد، ارتقای غیرمعمول، رانت استخدامی و انتصاب افراد خاص» را زیر ذره‌بین گذاشته و خواستار «گزارش شفاف و فوری» از سوی شهرداری است. این رویکرد نشان‌دهنده تعهد او به «انضباط اداری»، «عدالت در فرصت‌ها» و «مردمی‌بودن ساختار شهرداری» است. اصولی که کارمندان و نیروهای خدوم شهرداری تهران آن را مطالبه می‌کنند. نرگس سلیمانی از جمله منتقدان جدی مدیریت فعلی (شهرداری و شهردار) بوده است. به ویژه درباره مسائلی مثل حمل و نقل عمومی، مدیریت پسماند، آلودگی هوا، نظام مدیریت شهری، شفافیت در حقوق و مزایا و ساختار انتصابات اعتراض کرده است. وی نسبت به تمرکز قدرت در پست‌های مدیریتی خاص (عمدتاً دوستان و نزدیکان) و کنار گذاشتن نیروهای توانمند، اعتراض دارد. او علاوه بر اینکه فرزند شهید قاسم سلیمانی است؛ در شورای شهر ثابت کرده که می‌خواهد با «واقع‌بینی شهری» کار کند؛ یعنی نه صرفاً شهرت خانوادگی، بلکه «مسئولیت‌پذیری»، «شفافیت» و «عدالت اداری» برایش مهم است. آشنایی با مواضع و عملکرد مهدی اقراریان 🔘مهدی اقراریان در انتخابات شورای شهر تهران (دوره ششم) از ترکیب فهرست اصولگرای «ائتلاف نیروهای انقلاب اسلامی» وارد شورا شد. دارای تحصیلات در دکترای «سیاست‌گذاری عمومی» است و پیش از ورود به شورا در زمینه فعالیت‌های دانشجویی، فرهنگی و مدیریتی بوده است. رویکردی مهدی اقراریان ترکیبی است از اصول‌گرایی سیاسی + مطالبه‌گری برای شفافیت + نگاه به عدالت اجتماعی + توجه به مسائل شهری. او معتقد است که شورای شهر باید «طراح علمی و تخصصی» باشد و شهر نیاز دارد به «برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری دقیق» برای آینده تهران دارد. چند نمونه از اقدامات، تذکرات و موضع‌گیری‌های مهم اقراریان : نقد قراردادها و شفاف‌سازی؛ مطالبه برای پاسخگویی شهردار نسبت عملکرد ضعیف و نقد عملکرد مدیریت شهری در مقیاس کلان؛ اصلاح ساختار و توجه به عدالت اجتماعی در توزیع بودجه و خدمات میان مناطق ۲۲ گانه ✍️شورای سیاستگذاری شهردارچی @shahrdaritehran_ir

✔️موافقت وزارت کشور با عضویت بازنشستگان شهرداری تهران با هر نوع صندوق بازنشستگی در کانون صنفی بازنشستگان شهرداری تهران @shahrdaritehran_ir