بگذار غمگین باشم

بپذیر که فقط یک رهگذر بود،اون هیچوقت نمیتونست خونه تو باشه.

دلم می ‌خواست کاری کنم که او هم به من احتیاج داشته باشد. اما چطور؟ چطور می‌شود کسی را وادار کرد به چیزی احتیاج پیدا کند که محتاجش نیست؟

روزهایی بود که از همه‌چیز هم دلسرد می‌شدم؛بله،عزیزمن‌،در آن روزها هم به تو فکر می‌کردم.

نمیتونی چیزی رو که با تمام قلبت دوستش داشتی،یکدفعه از دوست داشتن بندازی،مگر اینکه از اول واقعا دوستش نداشته باشی.

ناراحت‌کننده‌ست که من قسمتی از روزت نیستم.

من آدم صبوری‌ام ولی اگه از چیزی بگذرم،برای همیشه گذشتم.

تو مرا به آغوش بگیر،بگذار جهان هر چه می‌خواهد از من بگیرد،تا وقتی هنوز جایی برای ماندن در آغوش تو دارم.

اجازه نده کسی در بی‌احترامی به تو احساس راحتی کنه، بی احترامی اگه یه بار پذیرفته بشه،هزار بار تکرار میشه.