Ali Sorena | علی سورنا

کتاب چرخه رنج از آریانا کچویی توضیحات نویسنده: چرا از علی سورنا در «چرخه رنج» نام بردم؟ چون او از معدود هنرمندانی است که در آثارش به شکل عمیقی با مفهوم رنج، درد و تجربه‌های انسانی روبه‌رو می‌شود. مرز میان ادبیات و موسیقی همیشه آن‌قدرها هم واضح نیست؛ فرقی نمی‌کند یک جمله در یک کتاب نوشته شده باشد یا در یک ورس. اگر از یک تجربه‌ی عمیق آمده باشد، ارزش فکر کردن و شنیده شدن دارد. کانال تلگرام نویسنده: https://t.me/ariyanakachoyi 🎤 @sorena7sorena7

توییتی از سروش هیچکس چند ساعت قبل منتشر شده در نقد اعضای ملتفت که اشاره‌ای هم به علی سورنا داشته. اصلی‌ترین وظیفه‌ی یک رسانه شاید شفافیت یک سری مباحث باشد بنابراین این متن قرار نیست از علی سورنا دفاع کند چون کسی که بیش از نوزده سال در آثارش مواضعش را شفاف…

توییتی از سروش هیچکس چند ساعت قبل منتشر شده در نقد اعضای ملتفت که اشاره‌ای هم به علی سورنا داشته. اصلی‌ترین وظیفه‌ی یک رسانه شاید شفافیت یک سری مباحث باشد بنابراین این متن قرار نیست از علی سورنا دفاع کند چون کسی که بیش از نوزده سال در آثارش مواضعش را شفاف بیان کرده، اگر لازم بداند، خودش بهتر از هر کسی از خودش دفاع میکند. هدف این متن و متن دوم-در پست بعدی- صرفا روشن کردن یک سوءبرداشت است؛ سوءبرداشتی که این روزها با برچسب‌هایی مثل "پنجاه‌وهفتی" یا "همسو با جمهوری اسلامی" یا "چپ" به هر صدای مخالفی نسبت داده میشه. 🎤 @sorena7sorena7

ما اشباحی از حضور خودمون بودیم... 🎤@sorena7sorena7

بعیده این مهیب جا بشه اصلا ؛ تو وُ کلمه‌هات جاکشِ رنجن! تو وُ کل این تابشت از دَم ؛ وقتی که رسیدن ارضا بشه طنزن! حرکت (ارابه مرگ) 🎤 @sorena7sorena7

گفتن دلبر ، گفتم مادر 🎤 @sorena7sorena7

#استوری جدید علی سورنا از اجرای سجاد که دقایق پایانی زندگی یک اعدامی رو روایت می‌کنه. 🎤 @sorena7sorena7

ما از شدت نفرتی که به شما داریم نیرو میسازیم 25 شهریور 1401 🎤 @sorena7sorena7

شما هم قبول دارید که شب سرد کلانشهر بهترین آهنگ سورنا در این ۴ سال اخیر بوده یا آهنگ های دیگر‌ی ازش رو مدنظر دارید؟ کامنت کنید. 🎤 @sorena7sorena7

مقصد ایستگاه سرد انتظار بود و دختر..؛ مدام به ساعتش نگاه میکرد... زمان گــذشــت... تا سوزِ باد رز‌های وحشی رو رام کرد.! شب سرد کلانشهر 🎤 @sorena7sorena7

مسئولیت؛ دشوارترین شکل آزادی (۱) وقتی از مسئولیت حرف میزنیم، معمولا ذهنمان به سمت قدرت، سیاست یا کسانی میرود که تصمیم‌های بزرگ میگیرند. اما مسئولیت، پیش از آنکه یک مفهوم سیاسی باشد، یک مفهوم انسانی است. هر جامعه‌ای، فارغ از اینکه چقدر در تعیین سرنوشتش اختیار…

مسئولیت؛ دشوارترین شکل آزادی (۱) وقتی از مسئولیت حرف میزنیم، معمولا ذهنمان به سمت قدرت، سیاست یا کسانی میرود که تصمیم‌های بزرگ میگیرند. اما مسئولیت، پیش از آنکه یک مفهوم سیاسی باشد، یک مفهوم انسانی است. هر جامعه‌ای، فارغ از اینکه چقدر در تعیین سرنوشتش اختیار داشته باشد، در لایه‌ای عمیق‌تر با انتخاب‌های روزمره، باورهایش، سکوت‌هایش، تشویق‌هایش و واکنش‌هایش ساخته میشود. شاید یکی از مهم‌ترین ایده‌هایی که در سال‌های اخیر در آثار علی سورنا پررنگ‌تر از همیشه دیده میشود، همین بازگرداندن نگاه از "دیگران" به "خود" باشد. اینکه پیش از پرسیدن (چه کسی مقصر است؟) ، از خود بپرسیم: (من چه سهمی در این وضعیت داشته‌ام؟) نه از سر خودسرزنشی، بلکه از سر آگاهی. زیرا تا زمانی که انسان خود را صرفا قربانی مطلق بداند، امکان تغییر نیز از او گرفته می‌شود. جامعه‌ای که مسئولیت را نپذیرد، ناچار مدام در چرخه‌ی تکرار گرفتار میشود. هر بار با شور و یقین به سمتی حرکت می‌کند، هر بار هزینه میدهد، هر بار شکست را تنها به گردن دیگری می‌اندازد و دوباره همان مسیر را، با نامی دیگر، از نو آغاز میکند. این چرخه زمانی شکسته میشود که هر فرد بتواند سهم خود را ببیند؛ سهمش در باورها، در قضاوت‌ها، در تشویق کردن، در سکوت کردن، در بازنشر کردن، در هیجان‌زدگی و حتی در بی‌تفاوتی. یکی از دشوارترین تجربه‌های انسانی، روبه‌رو شدن با اشتباهات خود است. مخصوصا زمانی که آن اشتباه دیگر فقط یک تصمیم شخصی نبوده، بلکه آثارش در زندگی دیگران نیز دیده میشود. در چنین لحظه‌ای، بسیاری ترجیح میدهند گذشته را انکار کنند، روایتش را تغییر دهند یا وانمود کنند که هیچ‌وقت آن باور را نداشته‌اند. اما حقیقت این است که فرار از گذشته، گذشته را پاک نمی‌کند؛ فقط توانایی ما را برای ساختن آینده از بین می برد. شرم، اگرچه احساسی تلخ است، اما همیشه دشمن انسان نیست. شرم میتواند نشانه‌ی زنده بودن وجدان باشد. انسانی که هیچ‌گاه از هیچ تصمیمی شرمنده نمیشود، یا هرگز چیزی نیاموخته است یا همیشه خود را معصوم تصور کرده است. اما انسانی که میتواند بگوید "اشتباه کردم" ، در واقع نخستین گام را برای تغییر برداشته است. پذیرش اشتباه، تحقیر خود نیست؛ بلوغ است. اعتراف به خطا، شکست نیست؛ آغاز فهمیدن است. هیچ جامعه‌ای با انسان‌های بی‌خطا ساخته نمیشود، اما بسیاری از جوامع به این دلیل از حرکت بازمی‌مانند که افراد حاضر نیستند مسئولیت خطاهای خود را بپذیرند. 🎤 @sorena7sorena7

تو دشت طلایی پروانه ها یه دختر؛ میونِ بوته‌ها آروم گل‌ها رو بو میکرد! نگاهم میکرد؛ "دردها و رنج رفتند"... احساس میکردم که خوشبتِ خوشبختم... آسایشگاه 🎤 @sorena7sorena7

پُر از زَخمه بَــدَنم؛ زَخمِ انکــار ! بزنید و اسم نَبَرید ازم؛ من همونم که رو میزاتون تگری زدم ؛ ترس نداره کسی که نِصفِـش نی دستش... اون که با شبحِ حِسِش می‌رقصه! 🎤 @sorena7sorena7

هزاربار زد واقعه مارو ما بلند میشیم بار هزارم 🎤 @sorena7sorena7

مارو از زخم جنازه‌هامون تشخیص بدید فردا واسه تغییر از مبنا، ضدتبعیض و بی‌پروا 🎤 @sorena7sorena7