𝑺𝒐𝒖𝒍 𝒐𝒇 𝒅𝒓𝒆𝒂𝒎

ای میهن، ای داد! از آشیانت بوی خون می‌آورد باد! بر بالِ سرخِ کشکرت پیغام شومی است، آنجا چه آمد بر سر آن سرو آزاد؟

اینکه حاضر شدم این حرفا رو اینجا بزنم نشون می‌ده فشار کنکور اصلا شوخی بردار نیست دوستان، مخصوصا فشار کنکور ابدیِ ۱۴۰۵🙏

اصلا یعنی چی که یه آدم انقدر روت تأثیر داشته باشه؟ آخه کی بعد از کل دردسرهای امتحان نهاییا فقط بخاطر دوباره شنیدن یه سری جمله‌ها آرزو می‌کنه برگرده به شبای امتحانا؟ اونم امتحان فیزیک!

از اینکه دقیقا همین روزای آزاردهنده‌ کل جزئیات زندگیم باهم تصمیم گرفتن خوب پیش نرن خوشم نمی‌آد. اما جدی همش به کنار، تو چرا نمیای بغلم کنی و بگی کنارمی؟ چمیدونم، همون القاب بوسیدنیِ قبل رو درموردم به کار ببر، باهام وقت بگذرون، دوباره ازم تعریف کن، بیا فعالیت‌ مشترکمون رو دوباره انجام بدیم، بازم بگو هرچی بشه پشتمی و از این داستانا.

لطفا درمورد بلایی که جمهوری اسلامی داره سر دریای کاسپین میاره صحبت کنید! دولت پزشکیان لایحه کنوانسیون کاسپین رو به مجلس فرستاده برای تصویب نهایی، از بین پنج کشور ساحلی (ایران، ترکمنستان، قزاقستان، روسیه و جمهوری آذربایجان) تنها ایران این لایحه رو تصویب نکرده، لازمه‌ی اجرای این لایحه هم تصویب هر پنج کشور هستش، حالا بند های این لایحه چیه؟ 1- هیچ سهم حداقلی برای ایران تضمین نشده است. (حتی سهم ۲۱ درصدی ایران از آب های دریای کاسپین هم تضمین نمی‌شود) 2- منابع بستر دریای کاسپین را به مذاکرات دو جانبه باکو و عشق آباد سپرده‌اند. 3- ایران با تصویب آن، چارچوبی را لازم الاجرا می‌کند که بعدا خروج یا تغییرش فقط با توافق همه طرف ها خواهد بود. 4- ماده ۱۴ اجازه احداث خطوط لوله زیر دریایی را می‌دهد، برای مثال کشیدن خط لوله بین ترکمنستان و جمهوری آذربایجان قابل اجراست و به رضایت ایران بستگی ندارد! این در حالیست که بیشترین منابع نفتی و گازی دریای کاسپین درست در سهم آب ایران از این دریا قرار داره، برای مثال ۸۵٪ منابع گاز و ۶۵٪ منابع نفت که هنوز به بهره برداری نرسیده در سهم ۲۱ درصدی ایران از این‌ دریا قرار داره. قطعا تصویب این لایحه، خیانت بزرگی به حقوق تاریخی ایران بر این دریاست؛ خیانتی در حد عهدنامه ترکمانچای و عهدنامه گلستان!

خیلی جدی همه‌ی اینا یه روزی تموم میشه مثل همه اون اتفاقاتی که در طول تاریخ افتاده فقط رو سیاهیش میمونه برای کسایی که سمت اشتباه ایستادن داشتم فکر می‌کردم که چقدر به خدا اعتقاد دارم و مطمئنم جنایت رو بی پاسخ نمیذاره.

دار، آونگ خاطره‌های ما در ساعت تاریخ بود. سال بلوا

آیدا خیلی اصرار کرد که کافه پارتنرم باشه منم گفتم گناه داره قبول کردم💘

معلومه که حالم خوبه؛ فقط یکی ولتاژ مغزمو فراتر از ماکسیممش بالا برده و دارم دچار فروریزش الکتریکی میشم.

و هنگامی که یاران، با سرود زندگی بر لب، به سوی مرگ می‌رفتند، امیدی آشنا می‌زد چو گل در چشمشان لبخند. به شوق زندگی آواز می‌خواندند. و تا پایان به راه روشن خود باوفا ماندند. هوشنگ ابتهاج

به عنوان کسی که تا همین امشب برای ورود نیمار به زمین انتظار کشیدم و امشب هم به محض دیدنش کلی ذوق کردم اما بعد باختن تیمش رو تماشا کردم، باید بگم که: تا پایان جام جهانی فقط گریه.

مرینای عزیزم، امروز مدرسه بودم. جایی که از وقتی از دست دادمت نتونستم برم، جایی که بیشترین خاطره‌هامون رو ساختیم. دیشب احساس می‌کردم اگر برم، می‌تونم خودم و خودت رو اونجا ببینم. با خودم گفتم شاید اگه وارد کلاس دهم ج بشم، ببینم که آیدا روبه‌روت نشسته. شاید اگه وارد کلاس یازدهم الف بشم، ببینم که کنار آیدایی. شاید اگه روی صندلی کنار ساختمون راهنمایی بشینم، ببینمت که داری به سمتم میای. شاید اگه گوشه‌ی حیاط بشینم، حین بیرون رفتن از مدرسه ببینمت؛ بعد میام جلوت می‌ایستم و ازت می‌خوام نری. بهت می‌گم بذار روحمون بین دیوارهای بی‌روحی که با بودنت بهشون زندگی بخشیده بودی، حبس بشه. اما تنها چیزی که دیدم، عکس سیاه‌وسفیدِ تو روی دیوار کلاس بود وقتی که بلند شدم یکی از بچه‌ها رو بغل کنم. اون لحظه تمام وجودم از هم پاشید. امروز دوشنبه‌ست. زیباترین خاطرات ما همیشه دوشنبه‌ها بودن. روزی که تماشا کردم صورت بی‌نقصت زیر خاک حبس میشه هم دوشنبه بود؛ روزی که پارچه‌ای به سفیدیِ روحت روت انداخته بودن و من باید همه‌چیز رو تماشا می‌کردم.

When the weather is fine وقتی تمام انرژیمون رو صرف یه نفر می‌کنیم، می‌تونیم اسمش رو عشق بذاریم چون همینقدر گرم و امنی https://t.me/soulofdreamm

When the weather is fine وقتی تمام انرژیمون رو صرف یه نفر می‌کنیم، می‌تونیم اسمش رو عشق بذاریم چون همینقدر گرم و امنی https://t.me/soulofdreamm

به یاد قبلا، این پیام رو فوروارد کنید چنلتون تا من طبق وایب یا شناختی که ازتون دارم بگم اگه کیدراما بودین، کدوم فیلم یا سریال می‌شدین. اگه تونستم یه دیالوگ هم ازش می‌دم بهتون. فقط صبر ایوب نیاز داره...

گفتن محرم نماد ایستادگی در برابر ظلمه. گفتن محرم همزمان که عزاداری برای مظلومیه که به دست ظالم کشته شده، نمایانگر آرمانیه که براش جنگیدن و هرگز نمی‌میره. امروز ما داستان‌ رو می‌نویسیم؛ داستانی واقعی از شریف‌ترین انسان‌ها که باید تا وقتی جهان پابرجاست براشون عزاداری کرد. می‌نویسیم از قتل‌گاهی که محدود به یک صحرا نبود. از شجاعتی که محدود به ۷۲ نفر نبود. از رحمی که به جنازه‌ها هم نشد. از بیماری که خیمه‌ای برای نجاتش نبود، مجروحی که پناهگاهی نداشت و هیچ‌جا در امان نبود. می‌نویسیم تا هیچ‌کس فراموش نکنه. ما برای افرادی عزاداری نمی‌کنیم که با شمشیر در برابر شمشیر ایستادن، ما از مظلومیتی دفاع می‌کنیم که با دست‌های خالی در برابر اسلحه‌ها به تصویر کشیده میشه. از جوی‌هایی می‌نویسیم که واقعا با خون پر شدن.‌ داستانِ ما هیچ نیازی به اغراق نداره. ما از ارزش‌های واقعی صحبت می‌کنیم، از حماسه‌ی حقیقی. و حالا با اینکه عزیزترین‌هامون رو از دست دادیم، آرمانی جاودانه شد که ضدگلوله‌ست. عزیزانِ ما، تنها افرادی که براشون عزادار خواهیم بود، دانه‌ی آزادی رو در قلب‌های ملت ایران کاشتن و با خون خودشون آبیاری کردن. و یک روز، در آینده‌ای که به وقوع پیوستنش با خون امضا شد، ظلم ریشه‌کن میشه و ما تا اون روز و تا همیشه داستان‌های بی‌همتای شجاعت آریایی‌ها رو می‌نویسیم. می‌نویسیم از غم و دردی که محدود به روزهای خاصی از سال نیست، از جنایتی که در بالاترین سطح قرار داره، از سوگ بی‌انتها، از آگاهی و بیداری، از مناسبتی که به ایران تعلق داره و نه تازی‌ها، از ۱۸ و ۱۹ دی ماه.

:)

در سال ۱۹۸۳، در میانه‌ی اولین دوره‌ی ریاست جمهوری رونالد ریگان، در انجمن ملی مسیحیان انجیلی در فلوریدا، ریگان سخنرانی تندی علیه اتحاد جماهیر شوروی انجام داد؛ او گفت «در اتحاد جماهیر شوروی، ما رژیمی را می‌بینیم که آزادی دین، آزادی بیان و حقوق اساسی انسان‌ها را انکار می‌کند. پس از شما می‌خواهم برای آزادی در همه جا صحبت کنید، چون سکوت در برابر ظلم بی‌طرفی نیست؛ بلکه همراهی با آن است. حقیقت ساده است: در جهان گناه و شر وجود دارد، و ما موظفیم با آن مقابله کنیم. اتحاد جماهیر شوروی "کانون شرارت در دنیای مدرن" است» ریگان دشمن شماره یک اتحاد جماهیر شوروی بود و آن را "امپراطوری شیطان" می‌دانست. دو سال بعد، یعنی در سال ۱۹۸۵، زمانی که میخائیل گورباچف به عنوان دبیرکل حزب کمونیست شوروی انتخاب شد، ریگان دستور مذاکرات مستقیم با شوروی را صادر کرد. دو کشور، سه مرتبه با یکدیگر مذاکره کردند و مهم ترینِ آن، در ریکجاویک ایسلند اتفاق افتاد؛ مذاکرات با شوروی به قدری خوب پیش رفت که ریگان در سال ۱۹۸۸، به مسکو سفر کرد و در یک دیدار رسمی با میخائیل گورباچف، از دانشگاه دولتی مسکو هم بازدید کرد. در خاطرات آمده «ریگان و گورباچف با هم در جنگل قدم میزدند که ریگان به گورباچف پیشنهاد انحلال تمام سلاح های اتمی را داد» همه چیز به ظاهر خوب پیش میرفت و میان دو کشور توافقاتی شکل گرفته بود که ناگهان در سال ۱۹۹۱، در یک شب، اتحاد جماهیر شوروی فروپاشید. فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، ترکیبی از نارضایتی داخلی، ناکارآمدی اقتصادی، بسته بودن فضای سیاسی کشور و اصلاحات پروسترویکا و گلاسنوست گورباچف، همراه با توافقات میان ریگان و گورباچف بود. در حقیقت، ریگان در تمام مدت زمان مذاکرات، دشمن قسم خورده‌ی شوروی بود و با توافقات هسته‌ای میان دو کشور، هرم قدرت در شوروی را برهم زد. به شکلی که تندروهای کمونیست، بارها برای کودتا علیه گورباچف برنامه ریزی کردند اما کاری از پیش نبرد. تاریخ نشان داده است که رژیم‌های ایدئولوژیک پس از شکست گفتمانی، دوام چندانی ندارند.