تَکْدِرَخْتْ | جهانبخش سلمانیان

و اینک من؛ فرزند آدم؛ فرود آمده در صحرای پریشانی؛ مجنون وار و فرهادفام؛ دشت به دشت و صحرا به صحرا، در پیِ آن تکدرختِ ازلی می گردم... در پی آن سر زلفی که پدرم، بهشت را با آن قمار کرد...