.

Channel name was changed to «.»

Channel photo removed

آیدی خودم

@Hhastii02

https://t.me/TANAaFOSs

چون اکانت قبلیم پرید دیگه این چنلو ندارم اگه دوست داشتید بیاید چنل جدید

به هر چیزی در جهان پناه ببری در امان هستی اما...اما امان از ان روزی که بخواهی به انسان پناه بیاوری، فقط کافی است بفهمند بی پناه هستی، طوری تردت میکنند که انگار هیچگاه برایشان یک انسان نبوده ای، طوری ترکت میکنند که انگار هیچوقت وجودی در دنیای پوچ و خالی از سکنه شان نداشتی؛ هنوز هم نمیتوانم بفهمم شکاف بین من و ادمها کی و چگونه انقدر عمیق شد، اما حالا میل عجیبی به تنها ماندن و گوشه گیری دارم، میخواهم مدتی در حال خود بمانم و به کسی حساب پس ندهم، میخوام بی پناه بمانم، حداقل انچه تنهایی و سکوت شب بمن میدهد را  میشود تاقت اورد، اما من دیگر برای زخم زدن انسان ها توانی برایم نمانده است؛ مینویسم‌برای‌بی‌پناه‌ترین‌روز‌هایم؛

دلِ منم نمیخواست؛

گاهی اوقات رها میکنی، نه اینکه نخواستی چون از اذیت شدن خسته شدی.

معمولا زود متوجه میشی ولی چون نمیخوای باور کنی سعی میکنی نادیده بگیری و ادامه بدی.

مشکل اینجاست که تو مشکلی با نبودن من نداشتی.

آدمی که میره با گریه نمیره، با نگاهی میره که تهش چیزی جز سکوت و خستگی نمونده، آدمی که میره اشکش رو خیلی وقت پیش ریخته.

دیگه نمیرسه به تو این قلب!

منم خوبم.... اگه اونجا که رفتی، قلبت ارومه؛

بدم میاد، بدم میاد از این‌هایی که تا سرشون گرم میشه آدم رو فراموش میکنن، از آدم‌هایی که موقع مود پایینشون و تو تنهایی‌هاشون و بیکاری‌هاشون یادت میفتن و تا چهارتا آدم میبینن جوگیر میشن و همه چیز یادشون میره و ولت میکنن و میرن دنبال مسخره بازی‌های خودشون.

اگه بودی، بود همچی عالی... ولی خاطره ها تو حبسن چه حیف!

واقعا بدترین حسی که میشه به یه نفر داشت ناامیدیه، نه عصبانی‌ای، نه ناراحتی فقط ناامیدی، وقتی هم که ناامید میشی اون چراغی که تو دلت روشن کرده بودی همراه با یه بخشی از قلبت خاموش میشه.

دیگه نمیفهمم کیا بدو کیا خوبن...!

من آدمی نیستم که زود بیخیال بشم، اما اگه رها کنم دیگه هیچ چیز باعث نمیشه مثل قبل شم.

‏سرتاسر زندگی خلاصه می‌شه تو دووم آوردن. دووم آوردن موقع راه رفتن‌های طولانی، دووم آوردن تو شب قبل امتحان، دووم آوردن تو دقایقی که چند بار زنگ زده‌ای به مامان و جواب نداده، دووم آوردن تو نگه داشتن رژیمت، دووم آوردن تا آخر ماه با حقوقت، دووم آوردن تو حفظ زندگی روزمره و زنده موندن.