تا اوج‌ بمان..

چند هفته س داری با امید و ناامیدی و غلطای بیست و پنج صدمی بعد امتحانا دست و پنجه نرم میکنی سنگ ریزه هام شدن قلوه سنگای بزرگ تر و صبحها سخت تر بلند میشی آرزو داشتی ب سمت جلو بدویی و حالا میل رها کردن و هر لحظه ای ک انگار هزار تا دست داره ب سمت عقب میکشنت درسی ک ب بیست بسته بودم براش و گند خورد.. و ادامه دادنی ک سخته حتی اگه حس میکنی دیگه هیچ امیدی نیست! بیا لطفا قد سه هفته پلای پشت سرتو خراب نکن این سیب سرنوشت عجیب وقتی داره میاد پایین میچرخه و میچرخه … نیاد اون روزی ک آینده ‌ای که امروز فکر می‌کنی از دست دادی، حسرت بخوری ک همین قدما درست همون تیکه ‌ای بوده که پازلشو‌ کامل میکرده… «اگر به فلان رشته برسم، همه‌چیز درست می‌شه حالا ک شاید فلان رشته نشه دیگه نمیخام» یک هنوز هیچ ترازی مشخص نیست!! دو حقیقت اینه که هیچ رشته‌ای نسخه‌ی آماده‌ی خوشبختی نیست همه‌چیز همیشه اون طوری که امروز می‌بینیم، معنا پیدا نمی‌کنه گاهی لبخند آینده ت، پشت همون مسیری پنهون شده که هیچ‌وقت حتی به اون فکر هم نمی‌کردی… پس برای یکبارم ک شده بخودت مدیون نمون و تا لحظه آخر ادامه بده و حتی ی ذره هم ک میشه اخرشو قشنگ تر کن « لطفا ، بخاطر خودت»

منم رفت سالها از جوونیم پای کنکور و خطاهامو و بالا و پایینا رفت اما آیا نمیشه اصلاحش کرد؟ آیا بعدش نمیشه با شیب بیشتر تلاش کرد؟ نمیشه هم درس خوند هم کار کرد؟ میشه! فقط مشکل ذهن ماست ک عادت کرده دایم شکست و بدشانسی و بولد کنه برامون عادت کردیم ب خاطر ی بار خوردن زمین ن اصلا ده بار خوردن زمین سریع ی برچسب خنگ بودن ب خودمون بزنیم و تمام ی امتحان خراب میشه یکم بالا و پایین میشه سریع میگید ن من دیگه قبول نمیشم امسال و تموم شد اصلا کی از نتیجه خبر داره؟ کی از ترازا خبر داره؟ فقط یکبار و ی مدت جای اینکه فقط دو دوتا کنی برای تلاش کردن برای زندگی خودت در حد لیاقتت رفتار کن و زحمت بکش درباره اون سالایی هم ک ب هر علتی از دست رفت بعدا سعی کن جبرانش کنی که تا حد زیادیش جبران شدنیه الان فقط نذار که بیشتر شرمنده خودت شی همین..!🌱

انگار همه‌مون یه جاهایی از زندگی به روزایی می‌رسیم که دلمون می‌خواد همه‌چی رو رها کنیم… روزایی که دیگه فقط از مسیر خسته نیستیم؛ از جنگیدن خسته‌ایم از اینکه هی ادامه بدیم و ادامه بدیم و ولی هر لحظه مه جلوی شیشه ی جلومون بیشتر و بیشتر شه همون لحظه‌ای ک ی صدایی دایم میگه: «اصلاً ارزشش رو داره؟» زندگی یه چیزی رو بارها بهم ثابت کرده؛ دقیقا تو همون لحظه ای که فکر می‌کنی دیگه نمی‌کشی، ی ادامه دادن و تسلیم نشدن ب خودت مدیونی حتی اگه تنها دلیلت، یه امید کوچیک باشه… به اینکه آخرِ آخرش هر شبی، بالاخره یه صبحی داره... شاید امروز هیچ نشونه‌ای از رسیدن نبینی، شاید هیچ‌کس نفهمه اصلا چقدر خسته‌ای، اما مطمئن باش هر قدمی که با دلِ خسته برمی‌داری، ک هربار ک چشای خیستو سعی میکنی متمرکز کنی رو صفحه روبروت ارزشش بیشتر از ده قدمیه که تو روزای گل و بلبل برداشته می‌شه که اصلا ما چقدر ب سرِ بالامون پیش خودمون نیاز داریم قول میدم روزی که به آخر مسیر برسی، سرتو برنمیگردونی ک روزای راحت رو مرور کنی، برمی‌گردی و ته دلت به همون روزایی که می‌تونستی همه‌چی رو ول کنی، اما ادامه دادی افتخار می کنی خب..؟

امروز هر کی پایس باهم بخونیم ۸:۱۵ تا ۱۰🪴 ۱۰:۱۵تا۱۱:۳۰🪻 ۱۲تا۱:۳۰🪵 ۲:۴۵تا۴:۳۰🍀 ۴:۴۵تا۶:۱۵🪷 هر جای زندگیت وایستادی ی قدم بردار صفری یا تو مسیری نمیشه دو درس ادبیات و ی درس دینی خوند؟ میشه پس ی کاری کن و بلند شو بدرخشید🩵✨

گره نزن روانتو حستو تلاشتو به هر چیزی جز خودت ادمی نجات دهنده نیست برای تغییر دنبال تاریخای قشنگ رندم نباش اون روزی قشنگه اون روزی لبخند تو رو میسازه ک تو حالت خوب باشه مگه نه روز عیدم با لباسای نوش میتونه نماد نو شدن حس و حال ما نباشه خط کش نذار رو تواناییات…

گره نزن روانتو حستو تلاشتو به هر چیزی جز خودت ادمی نجات دهنده نیست برای تغییر دنبال تاریخای قشنگ رندم نباش اون روزی قشنگه اون روزی لبخند تو رو میسازه ک تو حالت خوب باشه مگه نه روز عیدم با لباسای نوش میتونه نماد نو شدن حس و حال ما نباشه خط کش نذار رو تواناییات دنبال تایید آدمام نباش به جای اینکه فقط‌حس بدی داشته باشی به هر قدمی ک آدما بر میدارن و ناکافی بودن ت برای زندگی خودت بشه دلیل اشک تو چشات هر طوری شده شروع کن ب قدم برداشتن پایبند باش به آرزو ها و خاسته هات تعهد داشته باش بیشتر از هر آدمی به وجود خودت اون قدر زحمت بکش ک خجالت بکشی از این ک بخای به کمتر از لیاقت آدم تو آینه، به چیزی قانع شی گذشته ها گذشته برای الانمون نذاریم گذشته ها و بچه بازیامون تصمیم بگیرن امروز حالمون بده؟ برای حال خوب فردامون چی،نمیتونیم کاری کنیم…؟

نمیدونم چرا گیر میکنیم تو لحظه ها تو بودنا و نبودنا تو شکست و غم کیه که ادعا کنه با سر نرفته تو دیوار و بارها شکست و با درد تجربه نکرده بیا رها کنیم‌ عبور کنیم ما مرداب نیستیم ک راکد بمونیم ما خیلی با ارزشیم، اون آبِ زلال و روونیم اصلا به هر قیمتی که بود تجربه کردیم گذر کردیم و بزرگ تر شدیم الان وقتشه سرمونو بگیریم بالا انتخاب کنیم و براش از جون مایه بذاریم نه برای اون نتیجه و عدده تهش نه،چون حیفیم،لایقیم گاهی اصلا از زیر صفر باید تغییر کنیم و بسازیم آجر ب آجرشو تا بالاخره، ی خونه قشنگ بشه و مطمین باش، که میشه که تهِ تهش نتیجه ی تلاشامون گم نمیشه…✨

خوش ب حالش چیزی ک بیانشو هیچ وقت درک نکردم چیزی راحت ب دست نمیاد که بیشتر آدمایی که تو کنکور چیزی بدست آوردن پوستشون کنده شده برا به دست آوردنش برای اون جایگاه از خیلی چیزا گذشتن اگر ادامه دادن تو سختی راحت بود ک همه بدستش میاوردن قطعا خیلی سخته ک هر بار تو لحظه هایی ک انگار نمیگذرن ادامه بدی اما امان از لحظه هایی که یک بار پای حرفت موندی زمانی که ی بار تا تهش رفتی و تعهد به خودتو زندگیت و تجربه کردی اون موقعس، نتیجه ی درخور ی ادم متعهد،خودش ب سمتت میاد.. تا توی مسیر نمونی اخرشو نمیتونی ببینی شانس رسیدن به مقصد مال کسیه که تا لحظه ای ک باید تو مسیر موند تو هر شرایطی که هستی ی عهد درست و پاش موندن قد روزای باقی مونده، ب خودت بدهکار نیستی؟

ادامه دادن دقیقا چیزی ک بعد جنگ سعی کردم تمرین کنم شاید اغراق امیز تو اون روزا ترسیده بودم ولی بعضی چیزای اون روزا یکم از توان من بیشتر بود یکی از چیزایی ک عمیقا ب زندگی وصلم میکرد بچه هایی بودن ک باهم کار میکردیم و مجبور بودم هر طوری ک شده امید ادامه دادن…

ادامه دادن دقیقا چیزی ک بعد جنگ سعی کردم تمرین کنم شاید اغراق امیز تو اون روزا ترسیده بودم ولی بعضی چیزای اون روزا یکم از توان من بیشتر بود یکی از چیزایی ک عمیقا ب زندگی وصلم میکرد بچه هایی بودن ک باهم کار میکردیم و مجبور بودم هر طوری ک شده امید ادامه دادن و پیدا کنم و از بچه هامم بخام ک ادامه بدن تو زندگی گاهی خیلی سخت گاهی با ناامیدی مطلق باید ادامه بدیم برای حتی همون ی باریکه نور برای همون ی ذره شانس اخه بعضی وقتا مسیرمون این قد تاریکه ک فک میکنیم تهشه و دیگه بدتر از این نمیشه ولی بیا اون ی قدمی ک ته توانمونه رو برداریم شاید همون برا نجاتمون کافی بود اخه میدونید تو اون جاده هه کسی از ی متر جلو ترش خبر نداره چ شبایی بوده ک فک میکردم صب نمیشه و ب صبحش نمیرسم، شد و گذشت و نور برگشت خب؟

ی روزایی برا ادامه دادن نیازی ب برق چشما نیست ب رنگی بودن جزوه هامونم نیست وقتی درگیر مشکلات شدی وقتی تاریکی اطرافت بیشتر شد وقتی سختیای مسیر داره لهت میکنه کدوم انگیزه ای جز پایبندی و تعهد ب داد روزی ک شروع کردی، میتونه برسه امان از روزی ک تعهد تلاش برای چیزی ک،میتونم نتیجه شو تغییر بدم رو،رها کنم راحت ترین کار رها کردنه شاید کلی دلیل باشه ک بتونم قدم از قدم بر ندارم اما اصلا دلم نمیخاد در کنار تموم بدشانسیا و سختیا اسم خودمم جا بدم ی حرفی و تو تموم روزای بعد کنکور میتونی ب خودت بزنی این ک از ی جایی ب بعد دیگه خراب ش نکردم اون فردای بهتر ادم بهتری رو نیاز داره

یکی از دوستام همیشه میگه اگر انجامش نمیدی هنوز اون حس نیاز و خواستنش تو وجودت واقعا نیست مگه میشه بخواهیشو تموم جونتو نذاری وسط برا ب دست آوردنش؟ اگر قدمی بر نمیداری بذار تو خواستنت حداقل ی کوچولو شک کنیم خب؟

خوش ب حالت خوش ب حال چی روزایی ک بسختی گذشته؟ روزایی ک تو هر حالی ادامه داده؟ شبایی ک بخاطر پشت میز نشستن زیاد از شدت کمر درد و پا درد از خاب پریده یا وقتایی ک بعد تموم شدن کاراش گردنش صاف نشده کدومش شانسی بوده ک باید بشنوه خوش ب حالش اگر تو انتخابت نشون دادن تنبلی و بی عرضگی خودته ب کسی ربطی نداره ک رو کدوم پله ایستادی همون کارایی ک امروز میکنم جایگاه منو تو زندگیم مشخص میکنه نرسیدن ب اون حس رضایت درونیه درد داره؟ اما خب همه ک نباید تجربه ش کنن بعضیامونم باید دایم با حس ناکافی بودنمون بجنگیم مشکل زمان نیست بحث لوس بازیه من تو تحمل سختیای راهمه قول میدم مسیر خودش برا کسی ک قدمی برداره روشن میشه ضمنا یادمون نره تو مسیر بودن احتمال خوش شانس شدنمون رو هم بیشتر میکنه✨

دقیقا همون وقتی ک کلی آدم دارن از همون مسیر رد میشن بیا باهم صب تا شب غر بزنیم از سختیِ راه و روزامون و بدشانسیامون آخرش، چی….؟

ی روزایی فک میکنیم این دیگه تهشه ولی خب واقعیت اینه دووم میاریم سخت و آسون میگذریم و میگذره ی روزی ی روزنه ای باز میشه ک غم لحظه هایی ک تحملش رو شونه هامون سنگینی میکرد میشه ی خاطره ی دردناک ی حسایی و لااقل تا وقتی رد زخمای قبلی خوب نشده نباید بذاریم باز تجربه کنیم بیا این بار ب هر قیمتی ک شده باخت نده رک بگم چیزی ک اخرش تو دستات میمونه نباید سبک باشه بسازش چون ما خیلی حیفیم برا پایین بودن سرمون جلو آینه… قول میدم خوب یا بد این روزام میگذره… حتی اگر هزار تا دلیل هست ک بزنتت زمین و تو تنها کاری ک ازت بر میاد اینه که تو مسیر درستت باشی این بار دلیل باخت خودت نشو و کم نذار… چون نتیجه ی رنجِ من و زحمتی ک تو مسیر درستم میکشم قطعا «گم نمیشه»

حس عجیبی دارم الان ک میخام پیام بذارم غریبی از فضایی ک امن بود برام از فضای کانالی ک ی روزایی حس میکردم چقد دوسش دارم این مدت درگیر روزمرگی و کار و ی سری چالشا و درگیر مقایسه منفی خودم تو این فضا شدم حس میکردم حرفام و حضورم کافی نیست و کم کم دیگه دستم نرفت ب حضور تو نقطه امنم… ولی خب سلام🩵

برنامه ی ازمون های قلم چی،گزینه دو،ماز تجربی✨

این ترم کارورزیای بیمارستان شروع میشه و امروز ک داشتم روپوشمو اتو میزدم اون آرم رو جیبش ک اسم دانشگاهه انگار یکی از قشنگ تریناس برام اولین بیمارستانی ک افتادم شهدای تجریشِ همون جایی ک هر بار از جلوش رد میشم ب خودم میگم ی روزی اینجا کار میکنم من اصلا نمیدونم موفقیت ینی چی نمیفهمم کدوم رشته بهتر از اون یکیه ولی از فردا مسیر جدیه کنکور امسال شروع میشه برنامه ازمونا استارت میخوره کجا بشه مهم نیست فقط نذاریم حسرت تلاش کردنمون ب دلمون بمونه… خب؟

اون پیچوندن و دوپامین‌ لحظه‌ای رو خیلیامون ترجیح میدیم به سختی درس‌خوندن بعد از اعلام نتایج هم معتقدیم حق ما این نبوده” ساختمونی که میخوای رو از همین الان، بیا آجر به آجر بساز، و مسیر رو رها نکن، راه به مرور خودش برات روشن میشه

وَ آخَرین تابِستونِ کنکوری بودن، نَ؟ ۳۱شهریور