تلما🌱

روضه خواندن و گريه كردن مربوط به همه‌ ائمه نيست؛ متعلق به بعضى از ائمه است. حالا يك وقت در جمع و مجلسى كسى روضه‌اي مى‌خواند، عده‌اي دلشان نرم مى‌شود و گريه مى‌كنند؛ اين عيبى ندارد. اصلاً عزادارى كردن يك حرف است، روضه‌خوانى و سينه‌زنى راه انداختن يك حرف ديگر است.  روضه‌خوانى و سينه‌زنى راه انداختن، مخصوص امام حسين است؛ حداكثر مربوط به بعضى از ائمه است؛ آن هم نه به اين وسعت امام‌شهید‌خامنه‌ای

[در همین حین سیل استوری های "یاعلی گفتیم و..." روانه می‌شود با ميانگين سن ۲۴ سال]

یسری موقع‌ها میشینم فکر میکنم نسل ما واقعا چجوری قراره زندگی تشکیل بده؟ نه خونه‌ای میشه خرید،نه ماشینی، شغل ثابت واسه پسرا شده آرزو، توقعات فضایی خانواده‌ها، چشم و هم چشمی هایی که هنوزم اثرش تو فرهنگمون هست،رسم های بی‌معنی و مسخره، در نهایت آرزوی زندگی ساده به دلمون میمونه و راهی برای تسکینمون جز توسل به صاحب آرامش نیست‌.

فورکنید،فولدر بزارم جذب بگیرید. جوین باشید+ گروه حمایتی🪿

امشب پیرهن مشکی عزای آقای شهید و اباعبدالله رو باهم بعد از ۱۶۶ شب از تن درآوردم و لباس نو پوشیدم، انگار که فقط دوماه عزای امام حسین اون حجم از داغ رو سبک می‌کرد و الان حالم بهتره.

حبیب‌عراقی؛دلم برای نشستن تو دقایق آخر هیئت وقتی همه دارن میرن و من نمیتونم از فرش روضه‌ات بعد دوماه گریه برای پیراهن خونینت دل بکنم، تنگ میشه.

گرچه میدانم به سویم ننگرد از کبر و ناز مینشینم بر سر ره تا نگارم بگذرد یا‌علی‌بن‌موسی‌الرضا‌ادرکنا

هنوزم یکی از محشرترین اثرهایی که درباره پیامبر خوندم،این رمان از آقای سلیمانیه. روان،جالب،شیرین‌ودل‌انگیز.

بنزین ۸۷ تومنی یعنی سلام به یه عالمه جاویدنام جدید.

داریم به لحظات ملکوتی دعوای بچه هیئتی‌ها سر عزاداری ۹روز اول ربیع و عمرکشون گرفتن یا نگرفتن نزدیک میشیم.

دلم مشهد می‌خواهد؛ همان‌قدر که تشنه آب را، گرسنه غذا را، عاشق یار را، بیمار دوا را، زمستان بهار را، مظلوم عدل را، بغض گریه را و دل، صحن و سرا را...

نمک‌گیر آش‌رشته‌ی ۲۸صفر خونه‌ی مامان‌بزرگه3>

هرسال این موقع ها شرمنده بی‌وفایی‌مون نسبت به پیامبر می‌شم. همین الان همه کانالای تلگرام پر از مداحی برای امام حسنه اما مداحی خوب برای پیامبر شاید به اندازه انگشتای یه دست هم نباشه. ولادت و مبعث پیامبر هم به همین صورت. یکی از مهم ترین اعتراضات و انتقادات و از مهم ترین عوامل همدل نشدن اهل سنت کشور با شیعیان هم همینه. می‌گن شما به پیامبر اهمیت نمی‌دین. حالا ما چیکار می‌کنیم؟ هرسال پرقدرت تر از پیامبر فاصله می‌گیریم. چند سال پیش گفتن روایت شهادت امام حسن در ۷ صفر رو برنامه بگیریم که ۲۸ صفر بیشتر به پیامبر پرداخته بشه اما الان تبدیل شده به دوتا شهادت امام حسن بدون پرداخت به پیامبر. حتی هیئتی های بزرگوار بعد از شهادت پیامبر، ایام محسنیه می‌گیرن ولی خود پیامبر هیچی. حتی بعضیا توی اذان گفتن، ذکر واجب شهادت بر رسالت پیامبر رو با عجله تر می‌گن تا زودتر به ذکر مستحب شهادت بر ولایت امیرالمومنین برسن. خلاصه که پیامبر خیلی غریبه...

پیغمبر ما شهید بود،بی برو برگشت شان حضرت خاتم رو با کلمه وفات پایین نیارید.

اون موقعی اشرف مخلوقات بودم که بدون هیچ‌گونه دلبستگی ای به آدما و دنیا، خاک و خلی و خسته، با بدنی که حالت عادی ممکن بود از درد بمیره ولی اون لحظات عجیب و غریب حالش خوب بود،توی طریق راه میرفتم و چای عراقی میخوردم،الان تهش فقط یه آدم دلتنگ و بیقرارم.

روضه امام حسن برای من همینه، خود امام‌مجتبی لحظات آخر روضه مادر به لبش‌ بود. . . . آخ‌زدنت‌خانم گریونه‌حسنت‌خانم (با حال مناسب گوش بدید)

تحمل آدم ها و گرما بدون هندزفری تقریبا غیرممکنه.

به من میگین تندرو در حالی که مامان‌بزرگمو ندیدین: