هـَبيج

✨

«خسته بود؛ اما امید در چشم‌هایش فریاد می‌زد.»

تو در میان این همه سیاهی آبی بودی! آبی آسمان.

اولین بار که دیدمش، دلم پر شد از پروانه‌های رنگارنگ. با استرس وارد کلاسِ استادی شد که بعد از خودش، به هیچ‌کس اجازه ورود نمی‌داد؛ اما هاله‌ای از مهر و محبتش که با چشم دیده نمی‌شه، ولی حس می‌شه، دلِ استاد رو نرم کرد و اجازه داد وارد کلاس بشه. بعد از مدت‌ها،…

- باید امیدی باشد، باید ذره‌ای امید در جایی باقی‌مانده باشد .. .

أحيانًا نُصر على الصمت لأن هنالك أشياء لا يعالجها الكلام.

"برخی نعمت ها به شکل آدمند"

Marjan Farsad – Blue Flowers

یک ماه گذشت. یک مـاهِ تاریـک.

دیگه خسته نیستم. له‌م. فرسوده‌م.

حفظ امید در این زمانه‌ی ناامیدگر کار سختی‌ست. من اما همیشه امیدوارم. حتی در تاریک‌ترین و سخت‌ترین روزها هم نخ ظریف و نور نحیفی پیدا می‌کنم و معلّقش می‌مانم. خیلی وقت‌ها از دست امید خسته شده‌ام و قصد کردم ناامید باشم اما درست در همان لحظات تظاهر هم آن نور باریک،…

پرِ سفید یک کبوتر، چرخ‌زنان پایین می‌آید. جلو پایم می‌افتد. پر را برمی‌دارم. بو می‌کنم، بوی آزادی و بوی آسمان می‌دهد. بغض می‌کنم. - علی اشرف درویشیان

دیشب چه حالی داشتم. امـروز با چه حالی رفتم دانشگاه. دوتا امتحان داشتم. با چه حالی خوندم براش. ولی خب گذشت و این دوتا، آخرین امتحانای ارشـد بود :)

You can crush the flowers, but you can't stop the spring.

«می‌روم بخوابم. خرد و خسته‌ام؛ تمام بعدازظهر بی‌محابا گریستم. تو را بیش‌تر در آغوش می‌گیرم. تو هم بیش از پیش دوستم بدار، غمگین‌ام.»

گفت نمردیم و چه چیزها دیدیم. گفتم ای کاش مرده بودیم و نمی‌دیدیم. ‏- شاهرخ مسکوب