𝟥𝟢𝗍𝗁 𝖣𝖾𝖼𝖾𝗆𝖻𝖾𝗋.(ایــران ver.)

ترس از موفق نشدن. ترس از خراب کردن، گند زدن. ترس از ناامید کردن خودت و اطرافیان. درسته، ما یه کمال‌گرای روانی‌ هستیم عزیزم.

به اهمیت دادنام بی‌توجهی کنی کاری میکنم حس کنی بی‌اهمیت‌ترین آدمی هستی که تا حالا تو زندگیم وجود داشته.

عصبیم ازت چون مهمی، چون محض رضای خدا نمیدونی اگه کسی برام مهم نباشه حتی عصبانیتمم خرجش نمیکنم.

قسم میخورم دوست داشتنم اونقدرام سخت نبود، فقط تو نمیخواستی. شاید چون فکر میکردی من همیشه برات هستم و منتظرت میمونم.

۶ مرداد ۱۴۰۵؛ یکی از سخت‌ترین و سنگین‌ترین روزهامون بود و هیچوقت فراموشش نمی‌کنیم.

مقابل شما تنهاترین و بی‌پناه‌ترین بودیم و شما؟ بی‌رحم‌ترین.

-

برنامم برای 05/05/05؟ خودکشی.

-خب من پیچیدم. +و من دیوونه هر پیچ و خمتم.

-من برای اون تو بودم و تو برای من، من بودی. +یعنی چی؟ -آه عزیزم یعنی اینکه فکر کنم تو کارمای من هستی.

صفر و صد یعنی همیشه پشتتم ولی یه روز پا میشی میبینی جلو روتم.

-چرا دیگه حرف نزدی؟ +تا صدام اذیتش نکنه.