⚧دلنوشته یک ترنس⚧

.........

من روح مرگ رو دیدم تو بدن زندگی.

برای زنده بودن زیادی مِیتَم.

سیانور لطفا.

چه مسخره. همه چیز ادامه داره، زندگی متوقف نمی‌شه، کسی متوجه نمی‌شه چی به تو می‌گذره و صبح می‌شه و صبحانه می‌خوری.

همه چیز تمام شد...همه چیز از دست رفت... اِلا این نفس ها این تپش های پی در پی قلب این زنده ماندن‌.

گر بر این درد بمیرم رواست!

من معمولاً بعد از فروپاشی هم عادی به نظر می‌رسم.

حق ما این نبود حق هیچکدوممون

تو هر زمینه ای احساس پوچی میکنم حتی در مرگ!

تنها چیزی که تو زندگی نمی‌تونی پیدا کنی، انصافه. زندگی واقعا غیرمنصفانه‌ست.

اما عزیزِ من، نه مرگ آن‌قدر تلخ است و نه زندگی آن‌قدر شیرین که انسان برای این دو، «شرفش» را بدهد.

تو هیچ داستانی واسه زنده موندن یه موش این‌همه شیر نمرده.

که من غم دارم اندازه‌ی زیبایی تو.

آیا در این خاک، سوگ را پایانی هست؟