اولتراواید؛

درین وفا و عهد به جد و جهد بباید کوشید، این کاس در تداول است و این نواله در تناول و این نداها به همه گوش‌ها رسیده است و این قدح لب‌ها چشیده. پس پیر دست به دعا برداشت و افسانه عزا بگذاشت. چون حلقه آن ماتم گسسته شد و صف آن اجتماع شکسته گشت، هر کس به خانه و آشیانه‌ای رای کرد... حمیدالدین بلخی

اینگونه دست و پا زدنت می کشد مرا، یابن الشبیب گفتی و رفـتیم کربلا؛ حسین ایمانی يَا اِبْنَ شَبِيبٍ إِنْ كُنْتَ بَاكِياً لِشَيْءٍ فَابْكِ لِلْحُسَيْنِ.

دسته عزاداری 📍تهران 🗓 ۲۱ مرداد ۱۴۰۵ @picammin

دانی خیال روی تو در چشم من چه گفت؟ آیا چه جاست این‌که همه‌روزه با نم است؟ #سعدی

یا در غم اسارت جان می دهم به باد، یا جان خویش از قفس آزاد می کنم؛ عارف قزوینی

فراعکس شاید این حرف بیشتر از اینکه پارادوکس باشد، مغالطه باشد! به دو صورت اثبات می‌شود که قطعا با همین روند به مقصد خواهیم رسید در نهایت: ۱. ریاضیات: با مفهوم حد در بی‌نهایت، به صورت کاملا علمی اثبات می‌شود که ½+¼+⅛+... مساوی با عدد ۱ است. شبیه موضوع همیشگی ریاضی، یعنی ۰.۹۹۹۹۹... مساوی عدد ۱. این عبارت هم در ریاضیات اثبات شده است. اینجا مجال اثبات ریاضی این دو موضوع نیست. ۲. در سطح حقیقی: عبارت مورد نظر ما، یک مفهوم انتزاعی است. در فرض این مسئله، ما به عنوان یک نقطه، بدون ابعاد در نظر گرفته شده‌ایم. ولی در فضای حقیقی، ما بعد داریم. در نهایت، در انتهای مسیر، قدم ما از نصف مسیر بزرگ‌تر خواهد شد و بالاجبار در یک قدم کل نصف باقی مانده طی خواهد شد.

شب اول قبرم آقا بیا بالا سرم، تا چیدن لحد و با رقیه بیا من منتظرم؛ به یاد شهید رجب‌زاده

شب اول قبرم آقا بیا بالا سرم، تا چیدن لحد و با رقیه بیا من منتظرم؛ به یاد شهید رجب‌زاده

یکی چون مرغ پرنده ولیک پرش اندیشه، یکی ماننده گزدم¹ ولیکن نیش او در فم²؛ ¹ عقرب ² دهان ناصر خسرو

"Look to my coming at first light on the fifth day. At dawn, look to the east." «به آمدن من در اولین طلوع روز پنجم چشم بدوزید. در سپیده‌دم، به سوی شرق بنگرید.» گندالف؛ دو برج

عکاسی یعنی قرار دادن سر، چشم و قلب در یک راستا. هانری کارتیه برسون

عکاسی یعنی قرار دادن سر، چشم و قلب در یک راستا. هانری کارتیه برسون

اگر آفاق وسیع دل‌های ما از آفتاب بی‌غروب توکل نور و گرما نمی‌گرفت، بدون تردید هیچ یک از ما پای در راهی اینچنین نمی‌نهاد. ما را اجبار و اکراه بدین‌جا نکشانده است که دشواری‌ها راه بر ما ببندند. راه حق محفوف در بلایا و دشواری‌هاست، و اگرنه اینچنین بود، کربلا را کربلا نام نمی‌نهادند. سید مرتضی آوینی

یا بَرقُ إن جئتَ الغری فقل له، أَترَاک تَعلمُ من بأرضِک مودعُ؛ ای آذرخش! اگر به سرزمین غری (نجف) رسیدی بگوی:‌ ای زمین نجف! آیا می‌دانی چه کسی در دل تو به خاک سپرده شده است؟ قصیده عینیه؛ ابن‌ابی‌الحدید

چون یکی ساعت در بزم گرفتی تو مقام، چون یکی ساعت در رزم گرفتی تو مکان؛ قطران تبریزی

چون یکی ساعت در بزم گرفتی تو مقام، چون یکی ساعت در رزم گرفتی تو مکان؛ قطران تبریزی

زایران درگهت را بر در خلد برین، می‌دهند آواز طبتم فادخلوها خالدین؛ ملاحسن کاشی