wiithsoull

Եթե ամբողջ աշխարհը քեզնից երես թեքի, ես բոլորի առաջ կգրկեմ ու կհամբուրեմ քեզ..

Գուցե մայրամուտները ստեղծված են, որ հիշեցնեն` յուրաքանչյուր ավարտի մեջ պետք է փնտրել գեղեցիկը..

Նա երկար լռեց։ Ես երկար նայեցի մատներին։ Հասկացանք իրար, բայց սխալ։ Ինչու՞ են մտքերդ մնալու, ոտքերդ հավերժ փախուստի մասին։ Մենք աղմուկներից էինք փախչում ու թողեցինք իրար կիսավեր։ Ու խոսեցինք վերջին անգամ, մարդավարի, ընկերաբար։

вы не будете любить тех, чей образ вам навязали окружающие. вы будете любить тех, кто у вас на сердце — самых сумасшедших, самых непредсказуемых и, может быть, тех, кого любить нельзя.

🎞️

Ու մենք, գիշերով` Լուսինն ու ես Շոյում ենք պատկերդ, Ու համբուրում քեզ

Եվ մեր քնքուշ սերը անձրևի պես ,սե՜ր իմ , ցեխոտ մայթերին մնաց.... Հախվերդյան

Իմ լքված սրտի կարոտը անծայր Ամեն ինչի մեջ որոնում է քեզ... Վ. Տերյան

Что может дать один человек другому, кроме капли тепла? Понимание в молчании. Руку в темноте. Верность, когда шторм. И веру — даже тогда, когда ты сам в себя не веришь. Но выше всего — умение хранить это тепло. Не выжечь, не растратить. А стать для кого-то домом. Не стенами — а состоянием: где тебя ждут, понимают и не отпускают

Ես սիրում եմ նրան, ում հոգին խորն է նույնիսկ վերքերի մեջ։

«я приду к тебе вечером, тебя обниму, крепко-крепко прижму, поцелую и с собой заберу. уведу от печали,страхов, сомнений. и мы будем гулять долго-долго, пить кофе и никуда не спешить».

Սովորաբար դու ընտրում ես վերջիններին ,որովհետև իրենք քո կարիքն ունեն ,իսկ դու կարիքն ունես մեկի ով քոնը չի.

тот, кто бросил вас по среди океана, не имеет права знать, что с вами сделали акулы или как вам удалось выбраться на берег.