ژیوار

جێبەکەی مام حەسەن لە قەڵادزێ هەموو کوردستانی کردووە لاندیوەر https://youtu.be/oRLJQ_INDME?si=lDZux53gMra_2WFD

Patience is the calm acceptance that things can happen in a different order than the one you have in mind. صبر یعنی آرام بمانی، حتی وقتی زندگی اتفاق‌ها را به ترتیبی غیر از آنچه انتظار داشتی پیش می‌برد.

ترانه محزون "کاله به" با صدای زنده‌یاد #عباس_کمندی آلبوم #گلاویژ #کامکارها @ahestan_ir

#گلاویژ https://t.me/zhiwarresidence

پەیامی مامۆستا ئیبراهیم بۆ هەوراز گوڵپی 2+2=1 https://youtu.be/NsVEKTKP2CE?si=KT0DLMdGhr9s3O9F

📹فەلسەفەی هونەر 👤دوکتۆر نەجمەدین جەباری، مامۆستای زانکۆی کوردستان (سنە) ✅چەشنەکانی هونەر بە کاری چی دێن و کام بۆشاییەی ژیان پڕ ئەکەنەوە؟ #فەلسەفەی_هونەر لەمە ئەدوێ کە کەڵکی هونەر بۆ ژیان زەق بکاتەوە؛ پرسێک کە لە ڕۆژگاری #ئەرەستوو بەم لاوە ناوبەناوە هەر باسی کراوە و لە سەدەی هەژدەهەمدا بوو بە پرسێکی سەرەکی. دانیشتنی ئەم جارەی ئەنجومەنی ئەدەبیی ئاڵا لە #شاری_سنە بۆ باس لە سەر ئەم پرسە تەرخان کرابوو کە بۆچوونەکانی من لە دەلاقەی چکۆلەی خۆمەوە لێرەدا ئەبینن؛ هیوادارم کەڵک و چێژ بە هۆگرانی ئەم بوارە ببەخشێت. 🔗ڤیدیۆی بابەتەکە لە یوتیوبی دوکتۆر جەباری 🔗پەڕەی دەنگی 🔹فیلم‌هەڵگری و تامنێل: #فوزیە_کوردستانی @fuzieh_kurdistani 🔸ئیدیت: #زەڕتوشت_جەباری #هونەرە_جوانەکان​ #هونەرمەندی_کوردستان​ #فریدریش_نیچە #نەجمەدین_جەباری ‏➖➖➖➖➖➖ 🌅لە میدیای سەربەرزی هاوڕێمان بن Telegram | Instagram

Happy Birthday, my dear son! 🎂 ڕۆژی لەدایک‌بوونت پیرۆز بێت، کوڕی شیرینم! 🥳 تولدت مبارک، پسر گلم! 🎈 #HappyBirthday #MyDearSon #ProudDad / #ProudMom #BirthdayBoy #FamilyLove #GrowingUpFast #SonShine #ڕۆژی_لەدایکبوونت_پیرۆز_بێت #تولدت_مبارک #عشق_بابا / #عشق_مامان…

نشخوار فکری (Rumination)، ذهن را در یک چرخه بی‌پایان از فکرهای تکراری گرفتار می‌کند؛ چرخه‌ای که نه مسئله‌ای را حل می‌کند و نه راه تازه‌ای نشان می‌دهد. وقتی انرژی ذهن صرف مرور مداوم گذشته، نگرانی درباره آینده و تکرار سناریوهای مشابه می‌شود، فضای کمتری برای خلاقیت، تصمیم‌گیری و دیدن راه‌حل‌های تازه باقی می‌ماند. شاید همیشه نتوانیم جلوی ورود یک فکر را بگیریم، اما می‌توانیم یاد بگیریم که هر فکری را دنبال نکنیم؛ گاهی با نوشتن، گفت‌وگو، تنفس آرام، پیاده‌روی یا تمرکز بر لحظه اکنون می‌توان از این چرخه فاصله گرفت. فکرکردن می‌تواند سازنده باشد؛ اما فکرکردنِ بی‌پایان، بدون حرکت و بدون نتیجه، ذهن را فرسوده می‌کند. 🎥 بخشی از سخنان دکتر آذرخش مکری #Rumination #نشخوار_فکری #خلاقیت #سلامت_روان #ذهن_آگاهی #تفکر #رشد_فردی #آذرخش_مکری

وتو وێژی کاک نوورە مەحموودی لە کاتی بەڕێوەبردنی بەرنامەی نەورۆزانە لە کەناڵی سلێمانی لە باشووری کوردوستان 2025/4/8 زائینی مصاحبه کاک نورە محمودی موقع اجرای برنامە نوروز در شبکه سلیمانیه در کردستان عراق 1404/1/19 هجری شمسی @noraravansari

فراخوان کمک به خانواده زانیار ایران‌نژاد خانواده داغدار زنده‌یاد زانیار ایران‌نژاد، کولبر ۲۷ ساله اهل شهرستان سردشت و ساکن روستای سپیداری، پس از جان‌باختن فرزندشان که تنها نان آور خانواده بود، با مشکلات شدید معیشتی و مالی روبه‌رو هستند. هیچ مبلغی کوچک نیست؛ هر کمک، هرچند اندک، می‌تواند نشانه‌ای از همدلی و همراهی با خانواده‌ای باشد که عزیز خود را از دست داده‌اند. شماره حساب/شماره کارت جهت واریز کمک ، بنام علی ایران نژاد بانک کشاورزی 6037701719885318 لطفاً با بازنشر این فراخوان نیز صدای این خانوادە باشید instagram.com/shirko_bikaas 🤍🌸 @shirko_bikaas

🔺مادران دیروز: رنجبران بزرگ دوران گذار تصویری سرشار از اصالت، زیبایی و هزاران معنا؛ چند مادر کُرد در کنج دیواری گِلی. قابی استثنایی برای روایتی نوستالژیک از سنتی که آرام‌آرام رنگ می‌بازد و مرثیه‌ای برای گذشته‌ی روستایی؛ گذشته‌ای سرشار از سادگی، اصالت و یکرنگی. اما سخن چیز دیگری است. این زنان، آخرین بازماندگان نسلی هستند که بیش از هر نسل دیگری، با تحمل سخت‌ترین مرارت‌ها، بار سنگین مسئولیت خانواده را بر دوش کشیدند. این داوری تنها در مقایسه با مادران جوان و میانسال امروز نیست؛ زنانی که در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ خورشیدی صاحب فرزند شدند و اغلب خانواده‌هایی سه یا چهار نفره تشکیل دادند. زنان حاضر در این تصویر، متولدان دهه‌ی ۲۰ و احتمالاً اوایل دهه‌ی ۳۰ خورشیدی‌اند؛ نسلی که دوران باروری آنان، به طور میانگین، در فاصله‌ی دهه‌های ۴۰ تا ۶۰ خورشیدی قرار گرفت؛ دوران انفجار جمعیت ایران که اوج آن در دهه‌ی ۶۰ با نرخ استثنایی زاد و ولد رقم خورد. به بیان دیگر، این زنان ستون خانواده‌های پرجمعیت هفت یا هشت نفره، و گاه حتی بزرگ‌تر، بوده‌اند. با این حال، این همه‌ی داستان نیست. این مادران نه تنها در مقایسه با دختران و نوه‌های خود، بلکه حتی در قیاس با مادران و مادربزرگ‌هایشان نیز رنجی مضاعف را تجربه کردند. چرا؟ زیرا زندگی آنان هم‌زمان شد با یکی از مهم‌ترین تحولات اجتماعی ایران؛ گسترش آموزش عمومی. نسل‌های پیش از آنان نیز فرزندان بسیاری به دنیا می‌آوردند و با وجود مرگ‌ومیر بالای نوزادان، نرخ باروری گاه از ۱۰ فرزند هم فراتر می‌رفت. اما تفاوت در این بود که آن روزگار، مدرسه‌ای فراگیر وجود نداشت تا کودکان از شش‌سالگی راهی کلاس درس شوند. در غیاب مدرسه، دختران و پسران پیش از ده‌سالگی وارد چرخه‌ی کار خانوادگی می‌شدند و در خانه، مزرعه، دامداری، مغازه یا کارگری، بخشی از بار معیشت خانواده را بر دوش می‌کشیدند. اما زنان حاضر در این تصویر، نه از فراغت نسبی دختران خود برخوردار بودند و نه از شرایط مادرانشان. آنان باید هم خانواده‌های پرجمعیت را اداره می‌کردند و هم هزینه و دشواری تحصیل چندین فرزند را تا مدرسه و گاه دانشگاه به دوش می‌کشیدند؛ باری که از نسل پیش و پس از آنان سنگین‌تر بود. این‌ها مادرانِ نسلِ گذارند؛ زنانی که در میانه‌ی سنت و مدرنیته زیستند. دورانی که دولت مدرن با گسترش آموزش همگانی، الگوی زندگی و اقتصاد خانواده را دگرگون کرد، اما هنوز نه اقتصاد آن‌قدر توسعه یافته بود که بخش بزرگی از مردم از کار یدی بی‌نیاز شوند و نه درآمد سرانه به اندازه‌ای رسیده بود که مفاهیمی چون فراغت، سفر، تفریح و تعطیلات به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شود. طبیعی است که در مناطقی مانند کردستان، که محرومیت‌ها و تبعیض‌های تاریخی نیز بر این دشواری‌ها افزوده می‌شد، این مادران رنجی دوچندان را بر دوش کشیدند. این تصویر، تنها یک عکس نوستالژیک نیست؛ ادای احترام به نسلی است که بی‌هیاهو زیست، بی‌ادعا ساخت و بی‌توقع، بار یک دوران را به دوش کشید. بدون تعارف بار سنگین یک دوران گذار سهمگین بر دوش این قهرمانان بی‌ادعا بود. بی‌آنکه کسی این فداکاری را بیاد آورد و خسته نباشید یا مرحبایی بگوید. شاید تاریخ در آینده با ارزیابی منصفانه و متوازن خود، جایگاهی شایسته به این دسته از زنان بدهد. عکس: کانال کابان #صلاح_الدین_خدیو @sharname1

خلوت؛ گاهی یک نیاز است، نه یک ضعف در دنیایی که همیشه ما را به بیشتر حرف زدن، بیشتر دیده شدن و بیشتر در جمع بودن تشویق می‌کند، شاید ارزش «خلوت» کمتر از آن چیزی باشد که باید. خلوت با تنهایی یکی نیست. تنهایی، وقتی ناخواسته باشد، می‌تواند دردناک و فرساینده باشد؛ اما خلوت آگاهانه فرصتی است برای شنیدن صدای خودمان؛ فرصتی برای فکر کردن، مطالعه، دعا، مراقبه، نوشتن یا حتی قدم زدن در طبیعت. بسیاری از بهترین ایده‌ها، تصمیم‌ها و خلاقیت‌ها نه در شلوغی، بلکه در سکوت شکل گرفته‌اند. گاهی چند دقیقه دور شدن از هیاهوی روزمره، تنفس عمیق، شکرگزاری و بازگشت به لحظه اکنون، ذهن را آرام‌تر و تصمیم‌ها را روشن‌تر می‌کند. اما نباید فراموش کنیم که خلوت سالم با انزوا تفاوت دارد. انسان موجودی اجتماعی است؛ ما به خانواده، دوستان و جامعه نیاز داریم. خلوت زمانی ارزشمند است که پلی باشد برای شناخت بهتر خود، نه دیواری برای فاصله گرفتن از دیگران. شاید هنر زندگی، پیدا کردن تعادل میان این دو باشد: زمانی برای بودن با دیگران، و زمانی برای بودن با خود. گاهی پاسخ بسیاری از پرسش‌های زندگی، نه در شلوغی، بلکه در سکوت پیدا می‌شود.

مقاله: ✍✍ * آیا افراد اخلاق‌مدار شادتر از دیگران‌اند یا غمگین‌تر؟ زیستن بر پایه اصول اخلاقی اغلب هزینه‌هایی به همراه دارد. پژوهش‌های اخیر روشن می‌سازند که آیا شادی و رضایت خاطر نیز از جمله این هزینه‌ها هستند یا خیر*. 🖊دکتر جمال صوفیه (پژوهشگر و مدرس) …

مقاله: ✍✍ * آیا افراد اخلاق‌مدار شادتر از دیگران‌اند یا غمگین‌تر؟ زیستن بر پایه اصول اخلاقی اغلب هزینه‌هایی به همراه دارد. پژوهش‌های اخیر روشن می‌سازند که آیا شادی و رضایت خاطر نیز از جمله این هزینه‌ها هستند یا خیر*. 🖊دکتر جمال صوفیه (پژوهشگر و مدرس) 🔶 اکثر ما هم حس خوبِ عمل به تکلیف اخلاقی را تجربه کرده‌ایم و هم دشواری‌های آن را. یاری رساندن به غریبه‌ها یا حمایت از یک دوست می‌تواند احساس رضایت عمیقی حاصل از ایجاد تغییری مثبت در زندگی دیگران به همراه داشته باشد. 🔷 اما احتمالاً فشار روحی ناشی از حضور به موقع برای دیگران در شرایطی که خود زیر بار فشارهای زندگی رمقی ندارید، یا حس ناخوشایندِ صداقت در بیان یک حقیقت تلخ را نیز چشیده‌اید. به بیان دیگر، خوب بودن گاهی روح‌بخش و نشاط‌آور است و گاهی اندکی طاقت‌فرسا و ملال‌انگیز. این لحظات روزمره به معمایی اشاره دارند که فیلسوفان مدتی مدید درباره آن بحث کرده‌اند: آیا افراد اخلاق‌مدار شادترند؟ یا میان کار درست را انجام دادن و حس خوب داشتن، نوعی تقابل و تزاحم وجود دارد؟ 🔷 انسان‌ها در این باره شهودهای متفاوتی دارند. برخی ممکن است فرض کنند اخلاق و شادکامی به طور طبیعی با یکدیگر عجین‌اند. اگر لحظه‌ای به ویژگی‌هایی بیندیشید که دوست دارید در یک دوست، شریک زندگی یا همکار وجود داشته باشد، بدیهی به نظر می‌رسد فردی که مداوماً خودخواهانه، بی‌ملاحظه و ناسپاسانه عمل می‌کند، در معرض این خطر است که به عنصری مطرود در جامعه بدل شود. انجام کار درست همچنین موجب وجدانی آسوده و احساس آرامش درونی می‌شود. شاید به همین دلیل بود که ویلیام جیمز، فیلسوف و روان‌شناس آمریکایی، در سال ۱۸۷۸ ادعا کرد: «شادی حاصل از خودتأییدی اخلاقی... شاید برای تحمل‌پذیر کردن اصل مفهوم زیستن ضروری باشد.» 🔶 با این حال، ممکن است گروهی دیگر چنین استدلال کنند که رفتار اخلاقی اغلب نیازمند خویشتن‌داری و ایثار است و «آدم‌های خوب و مهربان همیشه ناکام می‌مانند». در راستای همین دیدگاه، سوزان ولف، فیلسوف برجسته، در سال ۱۹۸۲ تصویری از یک «قدیّس اخلاقی» بی‌بهره از شادی ترسیم کرد؛ فردی که «برای سلامت و رفاه روان شناختی خود، بیش از حد خوب است» و زیستی «به‌طرز غریبی بی‌حاصل» دارد، چرا که تمام وقت خود را وقف کمک به دیگران می‌کند. فردریش نیچه نیز به همین ترتیب مطرح کرد که آرمان‌های اخلاقیِ ریشه در وقفِ خودخواسته برای دیگران، می‌توانند مانع رشد و بالندگی و توان حیاتی فرد شوند. پرواضح است که چه در شهودهای عامیانه و چه در فلسفه، دیدگاه‌های متفاوتی در این باره وجود دارد. لینک مطالعه ادامه مقاله در ویرگول https://vrgl.ir/f8pb9 لینک پیوستن به کانال تفکر نقادانه ble.ir/join/GzaXBo3xtP ✅✅

🌿 هاوڕێ و خۆشەویستانی گڕابی سەفلی 🌿 کەناڵی گوندەکەمان بۆ هاوبەشکردنی وێنە، بیرەوەری، ڕێوڕەسم و هەواڵەکان بەردەوامە ❤️ تکایە لینکەکە بۆ خزم و ناسیاوەکانتان بنێرن تا لەگەڵ یەک بین 🌿🙏 @Garab_sofla

ناسر_ڕەزازی مەرزیە_فەریقی هه‌نگه_زه‌رد 🤍🌱

📹 هونەرمەندی کوردستانی ئەبێت هونەرەکەیشی بۆنی کوردستانی لێ بێت... نەجمەدین جەباری، مامۆستای زانکۆی کوردستان (سنە) 🔗دیتنی ئەم ڤیدیۆیە لەسەر بەستەری یوتیوب: https://youtu.be/DkhSzEUXHbg?si=IFi4dQO9VQ984ItD ‏ 🔗دیتنی ئەم ڤیدیۆیە لەسەر تێلێگرام: https://t.me/midyayserberzi/47201

این تصویر تکنیکی به نام تکنیک زمین‌گیرسازی (Grounding) ۵-۴-۳-۲-۱ را نشان می‌دهد. این روش یکی از تمرین‌های شناخته‌شده روان‌شناسی برای کمک به کاهش اضطراب، استرس شدید، حملات پانیک و بازگرداندن تمرکز به زمان حال است. تکنیک ۵-۴-۳-۲-۱ در لحظات استرس یا اضطراب،…

این تصویر تکنیکی به نام تکنیک زمین‌گیرسازی (Grounding) ۵-۴-۳-۲-۱ را نشان می‌دهد. این روش یکی از تمرین‌های شناخته‌شده روان‌شناسی برای کمک به کاهش اضطراب، استرس شدید، حملات پانیک و بازگرداندن تمرکز به زمان حال است. تکنیک ۵-۴-۳-۲-۱ در لحظات استرس یا اضطراب، به ترتیب به این موارد توجه کنید: 👀 ۵ چیز که می‌توانید ببینید مثلاً یک درخت، میز، آسمان، لیوان، کفش. ✋ ۴ چیز که می‌توانید لمس کنید مثلاً لباس خود، صندلی، دیوار، دسته کیف. 👂 ۳ صدا که می‌توانید بشنوید صدای پرندگان، کولر، ترافیک یا نفس کشیدن خودتان. 👃 ۲ بو که می‌توانید حس کنید بوی قهوه، عطر، هوای تازه یا هر بوی دیگری که در اطراف وجود دارد. 👅 ۱ مزه که می‌توانید تشخیص دهید مزه آب، چای، آدامس یا حتی مزه طبیعی دهان. چرا مؤثر است؟ وقتی مضطرب هستیم، ذهن معمولاً درگیر نگرانی درباره آینده یا مرور اتفاقات گذشته می‌شود. این تمرین با درگیر کردن حواس پنج‌گانه، توجه را دوباره به زمان حال برمی‌گرداند و می‌تواند شدت اضطراب را کاهش دهد. البته این تکنیک درمان اختلالات اضطرابی نیست، بلکه یک ابزار کمکی برای مدیریت لحظه‌ای است.

پارکر؛ اندوه یک خانواده، همدلی یک شهر 💔 وقتی همراه خانواده و دوستان در سفری به بریتیش‌کلمبیا بودیم، هشدار اضطراری مربوط به گم‌شدن پارکر، پسر ۱۱ساله کلگری، به تلفن‌هایمان رسید. همان لحظه، نگرانی برای کودکی که خانواده‌اش چشم‌انتظار بازگشت او بودند، ما را فراگرفت.…