از تهران

بوسم تو را با هر نفس ای بخت دور از دسترس ور بانگ ورداری که بس! غمگین تماشایت کنم فریدون مشیری ، بانوی رویاهای من

_

بی آنکه از تمامیِ صداها یک صدا ، آشنای تو باشد شاملو

_

باران که شدی مپرس این خانه کیست سقف حرم و مسجد و میخانه یکیست مولانا

_

_