مشارق

با در کار آمدن نهان‌گریِ آسمان [در فصل پاییز و زمستان]، گذرا، می‌گذرد و ماندنی، می‌ماند. زمین در انطباق با آسمان، آن را می‌پرورد. با اتّکا به برآمدنِ نَفَسِ زمین [در فصل بهار و تابستان]، رُستنی، می‌روید و شکفتنی، می‌شکفد. آسمان در انطباق با زمین، آن را به کمال می‌رساند ... بهار و تابستان [تجلّیِ] لُطف [و بخشش] است و پاییز و زمستان [تجلّیِ] قهر [و ناهش]. با تقدمِ لطف بر قهر، زندگانی پرورش می‌یابد ... رهنمای فرهمند فرصت‌طلب نیست، بلکه مراقب است بر گردشِ زمان [لفظاً: بازگشت‌های زمان]. او با شکیب و صبر [برای موعد مقتضی امور] به مردمان عشق می‌ورزد، با آسمان همراه می‌گردد و با دائو یگانه می‌شود. - چهار دفتر فغفور زرد (هوانگ‌دی سی‌جْینگ 黃帝四經)، باب 十大經، فصل 觀. ━━━━━━━━━━━━━ ⠀@Daoismir مشارق ━━━━━━━━━━━━━ 得天之微，若時者時而恒者恒，地因而養之；恃地氣之發也，乃夢（萌）者夢而茲（滋）者茲，天因而成之。…春夏為德，秋冬為刑。先得（德）後刑以養生。…聖人不巧，時反是守。優未愛民，與天同道。聖人正以待之，靜以須人。

مردی از شهر جْینگ کمانش را گم کرد و نخواست به جست‌وجوی آن رود. گفت: «انسانی اهل شهر جْینگ آن را گم کرده و انسانی دیگر اهل جْینگ آن را خواهد یافت. چه ضرورت به جست‌وجو؟» کنفوسیوس این روایت را شنید و گفت: «سخنی است پسندیده اگر "اهل جْینگ" را از آن حذف کنند». لائودْزی آن را شنید و گفت: «سخنی است پسندیده اگر "انسان" را هم از آن حذف کنند» توضیح: کنفوسیوس می‌گوید که باید چنین گفت: «انسانی آن را گم کرده و انسانی دیگر آن را خواهد یافت». امّا آنچه لائودْزی می‌گوید دو معنی تواند داشت. یک: «موجودی آن را گم کرده و موجودی دیگر آن را خواهد یافت». دو: «گم شده و یافته خواهد شد». در مورد دوم هر دو فاعل مجهول, دائو است. - لْـُوشی چوئِن‌چْیو (呂氏春秋؛ قرن سوم ق.م.)، فصل چهارم. ━━━━━━━━━━━━━ ⠀@Daoismir مشارق ━━━━━━━━━━━━━ 荊人有遺弓者，而不肯索，曰：「荊人遺之，荊人得之，又何索焉？」孔子聞之曰：「去其荊而可矣。」老聃聞之曰：「去其人而可矣。」

دجّال در پس جنگ یک: https://t.me/xuanbaozi/48 دو: https://t.me/xuanbaozi/51 سه: https://t.me/xuanbaozi/52

کجاست آزادمردی که در تنگنا [و گرفتاری] باشد و جایگاه خود را [در مرکز] گم نکند تا به [لحظۀ فرارسیدن] گشایش؟ 困而不失其所亨其唯君子乎？ - دفتر تجلّیات (یی‌جْینگ)، شش‌خطی 47، کوئِن ䷮ 困، روایت تُوَان. ━━━━━━━━━━━━━ ⠀@Daoismir مشارق ━━━━━━━━━━━━━

گویيد به نوروز كه امسال نیاید در كشور خونین‌كفنان ره نگشاید بلبل به چمن نغمۀ شادی نسراید ماتم‌زده‌گان را لبِ پُر خنده نشاید خون می‌دمد از خاک شهیدانِ وطن، وای ای وای وطن، وای گلگون‌كفنان را چه بهار و چه زمستان خونین‌جگران را چه بیابان چه گلستان در کشورِ آتش‌زده، در خانۀ ویران كس نیست زند بوسه به رخسارِ یتیمان كس نیست كه دوزد به تنِ مرده كفن، وای ای وای وطن، وای از سینۀ هر سنگِ تو خون می‌دمد امروز از خاکِ تو مستی و جنون می‌دمد امروز آن لاله چه دیده كه نگون می‌دمد امروز؟ وان سبزه چرا زرد و زبون می‌دمد امروز؟ سرخ است به خون پا و سرِ سرو و سمن، وای ای وای وطن، وای ای بِرْهَنه پا، سروِ سرافراز تویی، تو سردار و سزاوار به هر ناز تویی، تو دشمن‌شكن و فاتح و سرباز تویی، تو فرمانده‌ِ این خاک ز آغاز تویی، تو غیر از تو كسی نیست در این مرزِ كهن، وای ای وای وطن، وای بشتاب كه در بازوِ تو فرّ خداییست در گردشِ چشمانِ تو انوارِ الاهیست آیینِ تو فرمان‌دهی و قلعه‌گشاییست شمشیرِ تو روشنگرِ اسرارِ سمائیست تاریخِ تو ثبت است به هر كوه و دمن، وای ای وای وطن، وای جز لالۀ خون‌بار كه روید ز زمینت كس نیست نهد گوش به فریادِ حزینت جز نام خدا، نیست دگر نقشِ نگینت تاریخ زند بوسۀ عزت به جبینت ای كارِ تو زینت‌دهِ اعصار و زمن، وای ای وای وطن، وای قرآنِ خدا را به تَهِ پاشنه سُودند با داسِ جفا كشتِ امیدِ تو درودند آمیخته با زهر فضای تو نمودند آثارِ گران‌قدرِ تو را جمله ربودند بر پا و سرِ شیر ببستند رسن، وای ای وای وطن، وای نی تاج به كار آیدت امروز، نه اورنگ نی صاحبِ سرمایه كه با سودِ گران‌سنگ خونِ دلِ تو خورده به صد حیله و نیرنگ كس نیست كه پیروز شود جز تو در این جنگ ای بازوِ رزمندۀ زنجیرشكن، وای ای وای وطن، وای استاد خلیل‌الله خلیلی (۱۲۸۶ - ۱۳۶۶ ه‍.ش.، افغانستان) ━━━━━━━━━━━━━ ⠀@Daoismir مشارق ━━━━━━━━━━━━━

دکتر اسماعیل رادپور • ام الکتاب در سنن طریقتی اسلام و چین ۲۹ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ همایش «رنه گنون و احیاء خمیرۀ ازلی» دیگر سخنرانی‌های همایش: آپارات: https://www.aparat.com/playlist/23821354 یوتیوب: https://www.youtube.com/@ReneGuenon-irip تلگرام: https://t.me/guenonirip ━━━━━━━━━━━━━ ⠀@Daoismir مشارق ━━━━━━━━━━━━━

ضمن تبریک سال نوی چینی و مقارنۀ مبارک آن با ماه مبارک، در ادامه شرحی ارائه می‌شود از معلّقه یا شش‌خطّی حاکم و ناظر بر سال پیش رو، یعنی معلّقۀ سیزدهم یی‌جینگ، «تُنگ‌ژِن»، اتّحاد با مردمان. نام این معلّقه، تُنگ‌ژِن، به دو معنی تواند بود، یکی «اتّحادِ مردمان» یعنی اتّحاد مردمان با یکدیگر و دیگری «اتّحاد با مردمان» یعنی اتّحاد شهریار با مردمان و اتّحاد خویشتن با دیگری. در معنی دوم که به نظر می‌رسد با روح معانی خطوط این معلّقه هماهنگ‌تر باشد، روشن می‌شود که این اتّحاد اگرچه میان افراد، خاندان‌ها و ملل نیز رخ تواند داد، لیکن اوّلاً نوعی انسجام فردی، خاندانی و ملّی در نظر است که به فراسوی مرزها نیز راه تواند یافت. بیان عزیمت می‌گوید، «[معلّقۀ تُنگ‌ژِن به معنی] اتّحاد [شهریار] با مردمان در دشت فراخ [است]». دشت فراخ سینۀ گشودۀ شهریاری است که ... برای ادامه مطلب اینجا کلیک کنید. ━━━━━━━━━━━━━ ⠀@Daoismir مشارق ━━━━━━━━━━━━━

برنامۀ سخنرانی‌های همایش «رنه گنون و احیاء خمیرۀ ازلی»

همایش بین‌المللی «رنه گنون و احیاء خمیرۀ ازلی» در تاریخ‌ 28 و 29 بهمن 1404 با همت گروه ادیان و عرفان مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران برگزار خواهد شد. سخنـرانــان: دکتر بابک عالیخانی شیخ عبدالباقی مفتاح سیدی عبدالواحد یحیی گنون دکتر یونا سارا اسکندری دکتر محمود بینای مطلق دکتر ساموئل سوتیلوس دکتر یوهان نیلسون دکتر علیرضا فرهنگ دکتر سیدرضا فیض دکتر سعید بینای مطلق دکتر رضا کورنگ بهشتی دکتر فاطمه صانعی دکتر سونا سلیمیان دکتر عارف امامی مهر دکتر اسماعیل رادپور دکتر پژمان رادمهر دکتر ردوان یلدیز دکتر زینب‌سادات ابطحی سیدی یحیی (ژان فرانس هوبردون) * نمایشگاه هنرهای سنّتی در جنب نشست برگزار می‌شود. زمان برگزاری: 28 و 29 بهمن‌ماه 1404 محل برگزاری: تهران، خیابان نوفل لوشاتو، کوچه آراکلیان، موسسۀ پژوهشی حکمت و فلسفه ایران لینک ورود (شرکت در همایش به صورت مجازی): https://irip.ac.ir/u/15b وبسایت همایش: https://guenon.irip.ac.ir

خانۀ روح بدان که آنچه دفتر کاخ زرد (هوانگ‌تینگ جینگ) پیوسته درباره‌اش سخن می‌گوید، تنها و تنها «روح» است و نویسۀ 中 (مرکز) به چیزی جز آن اشارت نمی‌کند. 中 (مرکز) همان روح است و روح همان 中 است. نویسۀ 中 متشکل است از دو جزءِ 口 [مربع؛ در نوشتار قدیم، دایره] و | [خط واحد عمودی، رمزی از وحدت]. 口 رمزی است از غایتِ بزرگ،‌ یعنی ◯ که همان کاخ زرد است. | رمزی است از نَفَسِ واحد،‌ یعنی ⦶ که همان روح است. 口 که در درونش | باشد،‌ عبارت است از روح و این همان روحی است که در کاخ زرد سکنی دارد و بدان «حجرۀ روح» نیز گفته می‌شود. هیچ مرکزی نیست که از روح خالی باشد و هیچ روحی نیست که بی‌مرکز باشد. - لیو یی‎‌مینگ (1734-1821م‍.)،‌ شرح دفتر کاخ زرد (هوانگ‌تینگ جینگ شیِه 黃庭經解). ━━━━━━━━━━━━━ ⠀@Daoismir مشارق ━━━━━━━━━━━━━

حکایت شیر و روباه و خر از کتاب شریف کلیله و دمنه ━━━━━━━━ TLG مشارق ━━━━━━━━

💢 موسّسۀ چین‌پژوهی چینفوسیوس با همکاری مرکز نوآوری شروع برگزار می‌کند: ☯️ 《کارگاه حضوری یک‌روزه اندیشۀ چین》 🗓️زمان: پنجشنبه، ۱۸ دی ۱۴۰۴ ساعت ۱۴ الی ۱۸ 🏢مکان: تهران، خیابان آزادی، بعد از مسجد دانشگاه شریف، کوچه صادقی، بن بست چهارم، پلاک هفتم؛ باشگاه نوآوری دانش 💎هزینه سرمایه‌گذاری: ۳۰۰ هزار تومان 🎁 تخفیف ویژه: ٪۵۰ تخفیف برای شرکت‌کنندگان کارگاه چین‌شناسی و زبان‌آموزان چینفوسیوس ٪۳۰ تخفیف ویژه‌ی دانشجويان ✅ همراه با اعطای گواهی معتبر 📲 لینک ثبت‌نام #رویداد 👇کسب اطلاعات بیشتر 🆔 بله | ایتا | تلگرام | اینستاگرام

| مقام باستانی (گُوچْین) پروانگی در رویای جّوانگ‌دْزی 莊周夢蝶 | به روایت کتاب «قطعات عرفانی و رازورزانه» (شِن‌چْی‌می ‎پُو 神奇秘譜) (1425م.) | اجرای استاد چِن چانگ‌لین (陳長林) جَو چْوئِن (مؤلف کتاب قطعات عرفانی و رازورزانه) دربارۀ این مقام موسیقایی می‌نویسد: «هان، محقّقی که به دائو تحقّق یابد، این آفرینش را همه در برون از خویشتن، کوچک شمارد و به واسطۀ روان از جان محافظت می‌کند و آزادانه در تماشاگهِ پهناور و تُهی گشت و گذار می‌کند و همراه با آسمان و زمین تبدّل می‌یابد و با تُهیگیِ بزرگ یگانه می‌گردد. شادابیِ او هرگز سرخوشی متعارف نیست که بتوانندش شناخت. آنکه یابد، دریابد». همو این مقام را هشت بخش دانسته و بر هر بخش عنوانی نهاده است: 1- رؤیای صادقه (夢占) (مدّت: 1/25) * یعنی در حدود 1 جزء از کلّ قطعه، اگر این کلّ را 25 جزء بدانیم 2- استبدال پروانگی (蝶化) (5/25) 3- تبدّل جوانگ‌دْزی به پروانه (周蝶) (2/25) 4- تبدّل پروانه به جوانگ‌دْزی (蝶周) (3/25) 5- فراغت و گشت و گذار (燕游) (4/25) 6- در باب نَفَس (敘氣) (4/25) 7- بیداری و تمییز (覺分) (3/25) 8- تبدّلات موجودات (物化) (3/25) ━━━━━━━━ TLG مشارق ━━━━━━━━

خواب دیدنِ جوانگ‌دْزی پروانه‌ای را زمانی جوانگ جَو [نام شخصی جوانگ‌دْزی] به خواب دید که پروانه‌ای پرّان است، بسی شاداب. خود را خوش و آزاد می‌دید و از جوانگ جَو هیچ‌اش خبر نبود. ناگه از خواب برخاست و جوانگ‌ جَو را یافت در بستر آرمیده. ندانست که جوانگ‌ جَو پروانه شدن را خواب دید، یا پروانۀ پرّان خواب می‌دید جوانگ‌ جَو بودن را، اگر فرق میان آن دو ضروری باشد. این را گویند تبدّلاتِ موجودات. - جوانگ‌دْزی، فصل دوم. ━━━━━━━━ TLG مشارق ━━━━━━━━ 昔者莊周夢為胡蝶，栩栩然胡蝶也，自喻適志與！不知周也。 俄然覺，則蘧蘧然周也。不知周之夢為胡蝶與，胡蝶之夢為周與，周與胡蝶？則必有分矣。此之謂物化。 نقاشی: لُو جی (陸治؛ 1496-1576م‍.) دودمان مینگ.

هجوم دیوهای گرسنه استاد آسمانی (جانگ دائولینگ) گفت: بسا فرخندگی، زهی خجستگی. گردش آسمان و زمین را می‌بینم، و دگرگونی‌های خورشید و ماه را، و صور فلکی را که از اندازۀ خود خارج می‌شوند و چرخۀ دَور زمان را که رو به پایان است. دیوهای گرسنه در جهان ظاهر می‌شوند و انواع بلایا و ده‌هزاران مصائب پیدا می‌گردد. نشسته در میان تُهیگیِ آسمان، از روی شفقت بر خلق، این نامۀ مقدّس را آشکار می‌خواهم ساخت. آنگاه ده‌هزاران مردم را در رنج گرسنگی می‌بینم که علف و برگ را خوراک خود می‌سازند. و چه بسیار از اینان می‌میرند که دیگر تاب زندگانی‌شان نیست. انبارهای غلّات، چه از آنِ فقرا و چه از آنِ اغنیا، همه خالی است. کرم ابریشم و بذر گندم دیگر محصول نمی‌دهند. دیلار و لوبیا دیگر به بار نمی‌نشیند. درختان را شکوفه نیست و اگر شکوفه‌ای باشد، میوه نخواهد زاد. دیوهای سه‌رنگ در کار آیند و در جهان مردمان پراکنده گردند، خوراک آدمیان را می‌خورند و آنان را به واسطۀ گرسنگی از پای درمی‌آورند. دیوهای بی‌نوایی اقسام بیماری‌های رنگارنگ را می‌پراکنند و مردمان را هلاک می‌سازند ... پس، اکنون به ده‌هزاران مردم می‌گویم که اگر خواهان در امان ماندن از این مصائب و سختی‌ها باشند، به قرائت «دفتر اسرارآمیز پناه و آسایش موجودات زنده» بپردازند ... اذکار روحانی را ورد سازند، روزۀ صفوت لینگ‌بائو را به جای آورند و دیوهای داروهای زهرآگین را از خود دور کنند. - وُوشانگ سَان‌تیِن فَاشی شَو یین‌یُو جُنگ‌شِنگ میائوجْینگ 無上三天法師說蔭育眾生妙經 تعلیقه: یکی از ویژگی‌های برجستۀ متون مقدّس در طریقت دائوییِ «لینگ‌بائو» (گنجینۀ مینوی) بیان کشف اولیاء دائویی دربارۀ فتنه‌های آخرزمانی است. آنچه در این زمینه بدان توجّه تامّ می‌باید داشت، ماهیت یکسرۀ تمثیلی این متون است. دیو گرسنگی در این متن رمزی است از حرص و آز. دیوهای سه‌رنگ، غضب است به رنگ سرخ و شهوت است به رنگ آبی و جهل است به رنگ زرد. بیماری‌های رنگارنگ یا رنگین، عبارت است از تأثّر از رنگ دیوهای سه‌رنگ و نشستن غبارهای سرخ و آبی و زرد بر نفْس. انبار غلّات دل است و غلّات اشاره است به فضائل. محصول کرم ابریشم ستر و عفّت و حیاست. گندم فضیلت استقامت و سختی است، برنج (در بخش‌هایی محذوف از متن) فضیلت ملاطفت با خلق و نرمی است؛ دیلار (گندم سیاه) آتش یانگ است و لوبیا نَفَسِ جنینی. عدم رویش آنها یعنی سرد شدنِ دَمِ جان (چْی) و مرگِ استعداد برای تولّد دوباره. اینکه دیوها خوراک آدمیان را می‌خورند به معنی آن است که رذایل نابودگر فضایل خواهد شد. علف‌خواری و برگ‌خواری سقوط انسانیت و رجعت به حیوانیت است. علف که ریشه‌ای ژرف در خاک ندارد، تمثیلی از خرافات است و خوردن برگِ درختانی که دیگر میوه نمی‌رویند، برخوردن از صورت عاری از معنی است، یعنی ظاهرپرستی و قشریت. طریقۀ نجات، توسّل به نصوص مقدّس، عبادت و روزه‌داری است و نیز پرهیز از داروهای زهرآگین، یعنی دوری جستن از مذاهب ناراست و کژاندیش که جان‌ها را مسموم می‌سازد. ━━━━━━━━ TLG مشارق ━━━━━━━━ 天師曰：善哉善哉，吾見天地轉動，日月變移，星辰失度，劫運將終，饑鬼出世，異災萬端。吾在空中，愍念眾生，欲出此經，乃見萬民饑餓，草菜為食，多分死者，難可待活。不論貧富之家，倉庫空虛，蠶麥無收，蕎豆不成，有樹無花，有花無子。有三色之鬼，散出人間，食人糧食，使人饑餓而死。窮鬼行諸色病殺人。…今故告天下萬民，欲得免災難，請造蔭育眾生妙經…修設神呪，靈寶清齋，蕩除藥毒之鬼。

✴️اطلاعیه تغییر زمان همایش «اندیشه ایران، هویت ایرانی» به استحضار عموم علاقه‌مندان و شرکت‌کنندگان گرامی می‌رسانیم که همایش «اندیشه ایران، هویت ایرانی» به مناسبت روز جهانی فلسفه، که مقرر بود در تاریخ سه‌شنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۴ از ساعت ۹ تا ۱۷ برگزار گردد، به دلیل شرایط نامساعد آلودگی هوا، با کمال احترام به تاریخ سه‌شنبه ۱۸ آذرماه ۱۴۰۴ موکول گردید. این همایش در همان ساعت ۹ تا ۱۷ و با همان پنل سخنرانی‌های اعلام شده برگزار خواهد شد. هدف ما از برگزاری این رویداد، بررسی و تبیین هویت ایرانی و اندیشه‌های فلسفی مرتبط با آن است و از حضور سخنرانان محترم و برجسته‌ای از حوزه‌های مختلف علمی و فرهنگی بهره‌مند خواهیم شد. از تمامی علاقه‌مندان دعوت می‌شود تا با حضور خود در این رویداد مهم، در گسترش اندیشه‌های فلسفی و فرهنگی ایران سهمی داشته باشند. امید است که با همکاری شما، این همایش به یکی از نقاط عطف در عرصه اندیشه و فرهنگ تبدیل گردد. با تشکر و احترام فراوان، روابط عمومی مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران 🆔https://t.me/hekmatfalsafe

❇️ برگزاری همایش « اندیشه ایران، هویت ایرانی» به مناسبت روز جهانی فلسفه مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران به مناسبت روز جهانی فلسفه همایشی با عنوان «اندیشه ایران، هویت ایرانی» برگزار می‌کند. سخنرانان: - حسین واله - شهرام پازوکی - اصغر دادبه - انشالله رحمتی - محمد بهشتی - محمدمهدی مجاهدی - بابک عالیخانی - احمد بستانی - رضا کوهکن - اسماعیل رادپور جزئیات برگزاری: ⏰ زمان: سه‌شنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۹ تا ۱۷ 📍مکان: تهران، خیابان ولیعصر، خیابان نوفل لوشاتو، خیابان آراکلیان، شماره ۴، مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران 🟢 شیوه برگزاری: حضوری و آنلاین 🖥 لینک شرکت به صورت آنلاین https://www.skyroom.online/ch/irip/ph 📎لینک خبر همایش 📎لینک پنل همایش 🆔 https://t.me/hekmatfalsafe

مادرِ سرزمین دائودِه جْینگ بند ۵۹: اگر با مادر سرزمین مطابقت جویند، دیرسال و دیرزی توانند بود. این را گویند ریشۀ ژرف و بن استوار؛ دائوی حیاتِ دیرسال و مشاهدتِ دیرزی! شرح بَای یُوچَان [ترجمۀ مفهومی]: مادر سرزمین اشاره است به «روح». دیرسال و دیرزی بودن اشاره است به همراهی روح با دائو. ریشۀ آن روح ژرف است و بن آن استوار، چندان که اگر آسمان فروپاشد و زمین در هم شکند، این روح زوال نخواهد یافت. دائوی حیات دیرسال و مشاهدتِ دیرزیِ روح آن است که اگر مرتبۀ تهیگی هم نابود شود، این ذات را مرگ نخواهد بود. تعلیقه: سرزمین اشاره است به «قلب» که زادۀ «روح» و خانۀ اوست. کسی که به مرتبۀ روح دست یابند، ریشۀ دل را در عالم روحانی ژرف می‌سازد و بنِ روح را مستحکم. «مرتبۀ تهیگی» مرتبۀ تُهی از صورت‌هاست یعنی عالم جبروت و عقول. روح در غیبی‌ترین مراتب خود از مرتبۀ جبروت وامی‌رهد و به دائو تعلّق می‌یابد، یکی در مرتبۀ خفیِ حیات دیرسال و دیگری در مرتبۀ اخفای مشاهدت دیرزی. ━━━━━━━━ TLG مشارق ━━━━━━━━ 白玉蟾注解：有國之母（神也）可以長久（神與道存）是謂深根固柢（天崩地裂此性不壞）長生久視之道（虛空消殂此神不死）

غفلت بزرگ در گذشته، فغفور وِن [مؤسس دودمان جَو] از استاد یُودْزی پرسید که آیا مردمان دچار غفلت بزرگ توانند شد؟ استاد پاسخ داد: «آری». پرسید: «غفلت بزرگ چگونه چیزی است؟» استاد یُو پاسخ داد: «اگر شرور خویش را بشناسی و در اصلاح آن نکوشی، بر خود آسیب می‌رسانی و سرانجام تنِ خویش را از کف خواهی داد. چنین کرداری را غفلت بزرگ گویند». - دفتر یُودْزی 鬻子، فصل دوم. ━━━━━━━━ TLG مشارق ━━━━━━━━ 昔者文王問於鬻子，敢問人有大忘乎？對曰：「有。」文王曰：「敢問大忘奈何。」鬻子曰：「知其身之惡而不改也，以賊其身乃喪其軀。其行如此，是謂之大忘。」