زوال

«غارت‌زده کسی نیست که اموالش را ببرند؛ غارت‌زده آن‌کسی است که به دست خویش برادرش را در قبر گذارد…» -حسین(ع) هنگام دفن برادرش می‌فرمود-

دو دست داده خداوند، تا که سینه زنم یکی برای حسین و یکی برای حسن...

قاصدک! هان، چه خبر آوردی؟ از كجا وز كه خبر آوردی؟ خوش خبر باشی، اما،‌ اما گِرد بام و درِ من بی‌ثمر می‌گردی انتظار خبری نيست مرا نه ز ياري نه ز ديار و دياری، باری برو آنجا كه بود چشمی و گوشی با كَس برو آنجا كه تو را منتظرند. اخوان‌ثالث

[ما را کسی نخواست، تو هم گر نخواستی در گوش‌مان بگو که بمیریم گوشه‌ای!]

ماهِ امشب.

از دیشب.

شب، واقعا استعداد عجیبی در کشتار آدم‌ها داره!

[گفتم‌ش روزی خیالش از دلم بیرون کنم، دل بگفت او با من است من با خیالش می‌روم.]

مثل همیشه در عجبم از آدمی‌زاد، چون وقتی که امید آروم آروم به قلب‌ش تزریق می‌شه، حالا نه با ناامیدی بلکه با وحشتِ از دست دادن‌ش باید به جنگ نابرابر بره. عجب از آدمی‌زاد چون مرگ رو با آغوش باز می‌طلبه درحالی که بوی عشق به زندگی می‌ده و عجب از آدمی‌زاد که آرزو…

[به رنج عادت نکن ریزه‌ام، که دوره‌ای از ملالِ طولانی آدمی را از اشتیاق و شادی دور و به سوی زوال و سقوط می‌کشاند.]

و حقیقتا که عمر، همه لحظه‌ی وداع‌ست!

خسته نباشید آقا، سفر به سلامت.

[برای ما به جز این آستان پناهی نیست.]

ماهِ امشب.