𝖣𝖾𝖺𝖽 𝖡𝗈𝖽𝗒

وارثِ قلمروی «شفقِ آتشین» — Harlow قلمرویی که انگار جشن بزرگی در آن هیچ‌وقت تمام نمی‌شود. شهری گسترده میان صخره‌های نارنجی و دشت‌های طلایی؛ خیابان‌ها با چراغ‌های رنگارنگ روشن‌اند و میدان‌های شهر همیشه پر از موسیقی، رقص و بازارهای شبانه است. در غرب قلمرو، دریایی گرم و سرخ‌رنگ به صخره‌ها می‌کوبد و هر غروب، آسمان تمام شهر را به رنگ آتش درمی‌آورد. کاخ سلطنتی روی بلندترین صخره‌ی شهر ساخته شده؛ دیوارهایش از شیشه‌ی رنگی است و درهایش تقریباً هیچ‌وقت بسته نمی‌شوند. قوانین قلمرو: زندگی برای این مردم فقط زنده ماندن نیست؛ باید زندگی کرد. هیچ‌کس حق ندارد شادی دیگری را عمداً از او بگیرد. مهمان همیشه پذیرفته می‌شود و جشن‌های عمومی بخشی از فرهنگ قلمرو هستند. اما پشت این آزادی یک قانون جدی وجود دارد: «هرکس آزادی می‌خواهد، باید آزادی دیگری را هم محترم بشمارد.» سلاح قدرت: «شلاقِ شعله» سلاحی از زنجیرهای طلایی و آتش زنده که با حرکت Harlow شکل عوض می‌کند. می‌تواند به شلاق، زنجیر یا تیغه‌ای بلند تبدیل شود و هرچه مبارزه سریع‌تر و غیرقابل‌پیش‌بینی‌تر باشد، قدرتش بیشتر می‌شود. لقب: Harlow، وارثِ شفق آتشین؛ ملکه‌ای که حتی در میانه‌ی جنگ، کاری می‌کند دشمن فراموش کند برای چه آمده بود. https://t.me/ciderjeon

وارثِ قلمروی «خورشیدِ سیاه» — Ian سرزمینی گسترده زیر آسمانی طلایی و تیره؛ جایی که خورشیدی سیاه در مرکز آسمان معلق است و نورش به‌جای روشن کردن، سایه‌ها را واضح‌تر می‌کند. پایتخت روی صخره‌ای عظیم ساخته شده و برج‌های بلندش مثل تیغه‌هایی رو به آسمان کشیده شده‌اند. قلمرو به چندین استان قدرتمند تقسیم شده، اما همه‌ی مسیرها در نهایت به پایتخت ختم می‌شوند. در قلب شهر، کاخی عظیم از سنگ سیاه و فلز طلایی قرار دارد؛ مقر فرمانروایی‌ای که بیشتر شبیه مرکز فرماندهی یک امپراتوری است تا یک قصر. قوانین قلمرو: هیچ مقام یا منصبی بدون شایستگی حفظ نمی‌شود. هرکس مسئولیتی دارد باید نتیجه ارائه کند و شکست‌های تکراری جایگاه افراد را از آن‌ها می‌گیرد. اختلاف نظر ممنوع نیست؛ اما بعد از تصمیم نهایی، همه موظف‌اند برای اجرای آن متحد شوند. قانون اصلی: «قدرت بدون نتیجه، فقط یک عنوان است.» سلاح قدرت: «تاجِ خورشید سیاه» تاجی فلزی با هفت تیغه‌ی باریک که انرژی خورشید سیاه را در خود ذخیره می‌کند. Ian می‌تواند با آن شبکه‌ی عظیمی از انرژی را در سراسر قلمرو فعال کند؛ از تقویت دیوارهای شهر گرفته تا آزاد کردن موجی از نیروی ویرانگر علیه دشمن. قدرت تاج مستقیماً به توانایی او در هماهنگ کردن افراد و منابع وابسته است. لقب: Ian، وارثِ خورشید سیاه؛ ملکه‌ای که برای به دست آوردن قدرت منتظر اجازه نمی‌ماند، ساختاری می‌سازد که قدرت را به سمت خودش می‌کشاند. https://t.me/BLOODBORN_VK

وارثِ قلمروی «دشتِ آهنین» — Napoleon قلمرویی پهناور از دشت‌های طلایی و کوه‌های سنگی که در مرزهایش قلعه‌های نظامی پراکنده‌اند. شهرها فشرده و کاربردی ساخته شده‌اند؛ کارگاه‌های اسلحه‌سازی، اصطبل‌های سلطنتی و میدان‌های تمرین در کنار هم قرار دارند. پایتخت در مرکز دشت، پشت دیوارهای ضخیم سنگی قرار گرفته و هیچ جاده‌ای بدون دلیل به آن ختم نمی‌شود. این سرزمین برای کسانی ساخته شده که در لحظه‌ی خطر، عمل را به حرف ترجیح می‌دهند. قوانین قلمرو: هیچ فرماندهی نباید سربازانش را به خطری بفرستد که خودش حاضر به پذیرفتنش نیست. منابع و نیروها بیهوده مصرف نمی‌شوند و هرکس باید مهارت خودش را در عمل ثابت کند. قانون مهم‌تر: «تصمیمی که در میدان اجرا نشود، فقط یک حرف است.» سلاح قدرت: «تبرِ صاعقه» تبری سنگین با تیغه‌ای از فلز سیاه که هنگام برخورد با زمین، موجی از انرژی در اطراف ایجاد می‌کند. Napoleon می‌تواند با آن مسیر حمله‌ی دشمن را در چند لحظه تغییر دهد و زمین را برای نبرد به نفع خودش شکل دهد. سلاحی ساده، خشن و مستقیم؛ درست مثل صاحبش. لقب: Napoleon، وارثِ دشت آهنین؛ پادشاهی که منتظر نمی‌ماند شرایط برایش مناسب شود، خودش لحظه‌ی مناسب را می‌سازد. https://t.me/vkookdesire

وارثِ قلمروی «جشنِ ستارگان» — Arsin قلمرویی که شب در آن هیچ‌وقت ساکت نیست. شهرها روی تپه‌های سبز و دره‌های پر از گل ساخته شده‌اند و هر شب، صدها فانوس در آسمان رها می‌شوند. موسیقی از میدان‌های شهر شنیده می‌شود، بازارها تا نیمه‌های شب بازند و مردم این سرزمین به سفر، هنر و کشف ناشناخته‌ها علاقه دارند. در مرکز قلمرو، قصری سفید با پنجره‌های بلند قرار دارد؛ اما بیشتر روزها Arsin را می‌توان میان مردم و در خیابان‌های شهر پیدا کرد، نه پشت دیوارهای کاخ. قوانین قلمرو: هیچ‌کس نباید به خاطر متفاوت بودن از دیگران کنار گذاشته شود. آزادی انتخاب ارزشمند است و هیچ رؤیایی نباید صرفاً به دلیل غیرممکن به نظر رسیدن، مسخره شود. هرکس می‌تواند مسیر خودش را انتخاب کند؛ تنها شرط این است که آزادی خودش را به بهای گرفتن آزادی دیگری به دست نیاورد. قانون اصلی: «تا وقتی می‌توانی چیزی تازه خلق کنی، هیچ راهی واقعاً تمام نشده است.» سلاح قدرت: «فانوسِ خیال» فانوسی کوچک که می‌تواند تخیل صاحبش را برای مدت کوتاهی به واقعیت تبدیل کند. هرچه ایده عجیب‌تر و خلاقانه‌تر باشد، نتیجه غیرقابل‌پیش‌بینی‌تر و قدرتمندتر می‌شود. اما اگر Arsin لحظه‌ای باورش را به چیزی که تصور کرده از دست بدهد، ساخته‌اش محو خواهد شد. لقب: Arsin، وارثِ جشن ستارگان؛ ملکه‌ای که برای پیدا کردن راهی در جهان قدم نمی‌زند، بلکه هرجا لازم باشد یک راه تازه می‌سازد. https://t.me/Its_Siinner

وارثِ قلمروی «آرشیوِ بنفش» — Violet قلمرویی مخفی در میان صخره‌های بلند و مه بنفش؛ سرزمینی که شهر اصلی‌اش بیشتر شبیه یک آزمایشگاه عظیم است تا یک پایتخت. برج‌های شیشه‌ای، تالارهای پر از نقشه، اتاق‌های مخفی و سازه‌هایی ناشناخته در همه‌جا دیده می‌شوند. شب‌ها، خطوط نورانی بنفش روی زمین ظاهر می‌شوند و مسیرهایی را نشان می‌دهند که در طول روز وجود ندارند. در مرکز قلمرو، برجی بدون در قرار دارد. گفته می‌شود تنها کسی که بتواند معمای ورودی آن را حل کند، شایسته‌ی تاج است. قوانین قلمرو: هیچ عقیده‌ای فقط به خاطر قدیمی یا محبوب بودن، حقیقت محسوب نمی‌شود. پرسیدن آزاد است و حتی فرمان‌های سلطنتی نیز می‌توانند مورد بحث قرار بگیرند. دخالت در تحقیقات دیگران بدون دلیل ممنوع است؛ اما پنهان کردن دانشی که می‌تواند جان مردم را نجات دهد، خیانت محسوب می‌شود. قانون اصلی: «هیچ حقیقتی مقدس نیست؛ حقیقت باید قابل اثبات باشد.» سلاح قدرت: «مکعبِ بنفش» مکعبی کوچک که از شش صفحه‌ی متحرک تشکیل شده است. Violet با حل کردن هر الگوی آن، یک توانایی متفاوت فعال می‌کند؛ از باز کردن ساختارهای پیچیده گرفته تا ایجاد شکاف در موانع و مختل کردن سیستم‌های جادویی. اما هیچ‌کس نمی‌داند الگوی بعدی چه قدرتی آزاد خواهد کرد. لقب: Violet، وارثِ آرشیو بنفش؛ ملکه‌ای که پیش از آنکه جهان را تغییر دهد، اول تصمیم می‌گیرد بفهمد جهان واقعاً چگونه کار می‌کند. https://t.me/public_violet

وارثِ قلمروی «رودخانه‌ی ارغوانی» — Aysu سرزمینی که تمام شهرهایش در امتداد رودخانه‌ای عظیم ساخته شده‌اند؛ رودی ارغوانی‌رنگ که شب‌ها مانند نور بنفش در تاریکی می‌درخشد. باغ‌های وسیع، پل‌های سنگی و خانه‌هایی با پنجره‌های بلند در دو سوی رود قرار گرفته‌اند و در دوردست، کوهستانی مه‌آلود قلمرو را احاطه کرده است. در مرکز پایتخت، قصری سفید روی آب ساخته شده؛ نه با دیوارهای بلند، بلکه با پل‌هایی که آن را مستقیماً به شهر وصل می‌کنند. مردم این سرزمین باور دارند که حاکم واقعی کسی است که صدای مردمش را بشنود. قوانین قلمرو: هیچ‌کس نباید به خاطر تفاوتش کنار گذاشته شود. اختلاف‌ها پیش از تبدیل شدن به دشمنی باید حل شوند و صاحبان قدرت موظف‌اند صدای کسانی را بشنوند که قدرت کمتری دارند. اما قانون اصلی: «هیچ تصمیمی ارزشمند نیست، اگر مردمی که تحت تأثیرش قرار می‌گیرند شنیده نشده باشند.» سلاح قدرت: «عصای همدلی» عصایی از چوب سفید با سنگی ارغوانی در رأس آن. Aysu می‌تواند با آن احساسات جمعی یک گروه را درک کند؛ ترس، خشم، امید یا ناامیدی مردم برایش مانند جریان رودخانه قابل مشاهده می‌شود. او با شناخت همین احساسات می‌تواند یک جمع متفرق را دوباره متحد کند. لقب: Aysu، وارثِ رودخانه‌ی ارغوانی؛ پادشاهی که برای فرمانروایی بر مردمش نمی‌ایستد، برای ایستادن در کنارشان تاج می‌گیرد. https://t.me/llcarolI

وارثِ قلمروی «کسوفِ سیاه» — Dayan قلمرویی در سرزمینی دورافتاده که نیمی از آن همیشه در تاریکی فرو رفته است. آسمانش خاکستری تیره و شب‌هایش بی‌ستاره‌اند؛ تنها در لحظه‌ی کسوف، حلقه‌ای سفید دور خورشید شکل می‌گیرد و تمام شهر را روشن می‌کند. پایتخت بر فراز یک فلات عظیم ساخته شده؛ برج‌های باریک سنگی، پل‌های معلق و تالارهایی زیرزمینی که نقشه‌ها و اسناد محرمانه‌ی قرن‌ها در آن نگهداری می‌شوند. هیچ ساختاری در این قلمرو بدون دلیل وجود ندارد. قوانین قلمرو: هیچ تصمیمی بر اساس هیجان لحظه‌ای گرفته نمی‌شود. هرکس قدرتی در اختیار دارد باید بتواند دلیل استفاده از آن را توضیح دهد. اطلاعات مهم تنها در اختیار یک نفر قرار نمی‌گیرد و خیانت به قلمرو، پیش از مجازات، باید با شواهد اثبات شود. قانون نخست این سرزمین: «پیش از آنکه قدم برداری، پایان مسیر را ببین.» سلاح قدرت: «چشمِ کسوف» سنگی سیاه که درون یک حلقه‌ی فلزی قرار دارد. Dayan با نگاه کردن از میان آن می‌تواند چندین نتیجه‌ی احتمالی یک تصمیم را ببیند؛ اما تنها یکی از آن‌ها را انتخاب می‌کند. هرچه انتخاب دشوارتر باشد، تصویر آینده مبهم‌تر می‌شود و تشخیص مسیر درست به خود او بستگی دارد. لقب: Dayan، وارثِ کسوف سیاه؛ پادشاهی که پیش از آغاز هر جنگ، آن را در ذهنش تا آخرین حرکت به پایان رسانده است. https://t.me/fuckoffbtchhpl

وارثِ قلمروی «دژِ خاکستر» قلمرویی قدیمی در میان دشت‌های خشک و کوه‌های خاکستری؛ سرزمینی که همه‌چیز در آن محکم، ساده و کاربردی ساخته شده است. دیوارهای ضخیم دور شهرها کشیده شده‌اند و برج‌های نگهبانی در فاصله‌های دقیق از یکدیگر قرار گرفته‌اند. مرکز قلمرو، دژی سنگی و بی‌زرق‌وبرق است که نسل‌هاست پابرجا مانده. Mirlando وارث سرزمینی است که به جای نمایش قدرت، روی نظم، دوام و مسئولیت بنا شده. قوانین قلمرو: هرکس وظیفه‌ای دارد و باید آن را به بهترین شکل انجام دهد. قانون برای همه یکسان است و هیچ مقامی نمی‌تواند خودش را از آن مستثنی کند. منابع هدر نمی‌روند، قول‌ها باید عملی شوند و تصمیم‌های مهم بدون بررسی دقیق گرفته نمی‌شوند. در این سرزمین، قابل‌اعتماد بودن از قدرتمند بودن مهم‌تر است. سلاح قدرت: «سپرِ سنگین» سپر عظیمی از فولاد و سنگ که می‌تواند هر ضربه‌ای را که به قلمرو وارد شود جذب کند. با هر حمله‌ای که دفع می‌کند، سخت‌تر و مقاوم‌تر می‌شود. قدرت واقعی آن در حمله نیست؛ در این است که تا زمانی که Mirlando ایستاده، دیوار قلمرو فرو نمی‌ریزد. لقب: Mirlando، وارثِ دژ خاکستر؛ فرمانروایی که سرزمینش را با وعده‌های بزرگ حفظ نمی‌کند، با چیزی ساده‌تر حفظ می‌کند: ایستادن و عقب ننشستن. https://t.me/VcxJzv

وارثِ قلمروی «بارانِ نقره‌ای» — Rain قلمرویی که همیشه زیر بارانی آرام و بی‌پایان قرار دارد؛ اما این باران سرد و غمگین نیست. قطره‌هایش هنگام برخورد با زمین به ذرات نور تبدیل می‌شوند و شب‌های شهر را روشن می‌کنند. رودخانه‌های باریک از میان خیابان‌های سنگ‌فرش می‌گذرند و خانه‌ها با پنجره‌های بزرگ رو به باغ‌های بارانی ساخته شده‌اند. در مرکز قلمرو، کاخی شیشه‌ای کنار دریاچه‌ای عظیم قرار دارد. مردم می‌توانند بدون تشریفات وارد آن شوند؛ چون در این سرزمین فاصله‌ی میان حاکم و مردم عمداً کوتاه نگه داشته شده است. قوانین قلمرو: هیچ‌کس نباید در رنج خودش تنها بماند. کمک کردن به دیگری وظیفه‌ای انسانی است، نه نشانه‌ی ضعف. اختلاف‌ها باید پیش از تبدیل شدن به دشمنی حل شوند و هیچ‌کس حق ندارد از اعتماد مردم برای رسیدن به قدرت سوءاستفاده کند. اما قانون اصلی این سرزمین: «قدرتی که نتواند از دیگران محافظت کند، ارزشی ندارد.» سلاح قدرت: «چترِ آسمانی» چتری بلند از فلز نقره‌ای که می‌تواند باران قلمرو را به نیروی محافظ تبدیل کند. Rain با باز کردن آن، سپری عظیم بر فراز شهر ایجاد می‌کند؛ اما قدرت سپر زمانی به بیشترین حد می‌رسد که مردم قلمرو در کنار یکدیگر باشند. لقب: Rain، وارثِ باران نقره‌ای؛ ملکه‌ای که قدرتش در فرمان دادن نیست، در این است که می‌تواند هزاران نفر را برای یک هدف واحد کنار هم قرار دهد. https://t.me/omidvahifiction

وارثِ قلمروی «چراغ‌های سپیده‌دم» — Lia قلمرویی آرام در دامنه‌ی کوهستان، جایی که صبح‌ها پیش از هر سرزمین دیگری از راه می‌رسند. خانه‌های سنگی با سقف‌های چوبی، باغ‌های وسیع و مسیرهای باریک میان مزارع طلایی سراسر قلمرو را پوشانده‌اند. در بلندترین نقطه‌ی شهر، برجی از شیشه‌ی طلایی قرار دارد که نخستین نور خورشید هر روز از آن عبور می‌کند. این سرزمین با دیوارهای عظیم محافظت نمی‌شود؛ امنیتش به شبکه‌ای از پناهگاه‌ها، درمانگاه‌ها و نگهبانانی وابسته است که نسل‌به‌نسل از مردم مراقبت کرده‌اند. قوانین قلمرو: هیچ‌کس در زمان نیاز رها نمی‌شود. خانواده و پیمان‌ها ارزش مقدس دارند و عهدی که شکسته شود، به آسانی دوباره به دست نمی‌آید. هر فرد موظف است از چیزی که به او سپرده شده محافظت کند؛ چه یک خانه باشد، چه یک راز، چه جان یک انسان. و مهم‌ترین قانون: «چیزی را که نمی‌توانی در برابرش بایستی، به حال خودش رها نکن.» سلاح قدرت: «ناقوس سپیده» ناقوسی قدیمی از جنس طلای سفید که با نواخته شدن، تمام موجودات قلمرو را از خطر آگاه می‌کند و قدرت دفاعی پنهان شهر را فعال می‌سازد. هرچه مردم بیشتر برای محافظت از یکدیگر متحد باشند، صدای ناقوس دورتر می‌رود و سپر قلمرو قدرتمندتر می‌شود. لقب: Lia، وارثِ چراغ‌های سپیده‌دم؛ ملکه‌ای که بزرگ‌ترین قدرتش، این است که هیچ‌کس را فراموش نمی‌کند. https://t.me/Desireeixx

وارثِ قلمروی «ابرهای پنبه‌ای» — Choco قلمرویی شناور بر فراز آسمان؛ جزیره‌های نرم و سفید میان ابرها معلق‌اند و رودخانه‌هایی از نور از میانشان عبور می‌کنند. خانه‌ها کوچک، رنگارنگ و پر از پنجره‌های بزرگ‌اند و درختانی با برگ‌های شفاف در سراسر سرزمین رشد کرده‌اند. شب‌ها، ستاره‌ها آن‌قدر نزدیک به نظر می‌رسند که گویی می‌توان آن‌ها را لمس کرد. در مرکز قلمرو، قصری کوچک میان باغی از گل‌های سفید قرار دارد؛ جایی آرام که هیچ نگهبان یا دیوار بلندی اطرافش نیست. قوانین قلمرو: هیچ‌کس حق ندارد احساسات دیگری را تحقیر کند. رویا داشتن ضعف نیست و هیچ‌کس مجبور نیست شبیه دیگران زندگی کند. دروغ برای آسیب زدن به دیگری ممنوع است، اما سکوت کردن درباره‌ی چیزی که آمادگی گفتنش را نداری، حق هر فرد است. قانون اصلی این سرزمین: «هیچ رؤیایی آن‌قدر کوچک نیست که ارزش جنگیدن نداشته باشد.» سلاح قدرت: «پرِ سپید» پَری درخشان که با کشیدن آن در هوا، می‌تواند یک خاطره، احساس یا رؤیای فراموش‌شده را دوباره زنده کند. قدرتش برای نبرد مستقیم نیست؛ می‌تواند امید را به سربازان برگرداند یا حقیقتی پنهان در ذهن کسی را آشکار کند. لقب: Choco، وارثِ ابرهای پنبه‌ای؛ ملکه‌ای که قلمرویش را با دیوار حفظ نمی‌کند، با امید زنده نگه می‌دارد. https://t.me/maniacchocolate

وارثِ قلمروی «مرزِ سرخ» قلمرویی خشن در انتهای نقشه؛ جایی که بیابان‌های سرخ به صخره‌های عظیم و دره‌های عمیق می‌رسند. شهرها کوچک و مستحکم‌اند و برج‌های دیده‌بانی در تمام مرزها پراکنده شده‌اند. این سرزمین بیشتر از هر چیز به بقا، مهارت و آزادی وابسته است. قصر وارث در دل یک صخره ساخته شده؛ بدون تالارهای تجملاتی و تشریفات اضافی. از پنجره‌هایش می‌توان تمام مرزهای قلمرو را دید. قوانین قلمرو: هیچ‌کس به خاطر ضعف تحقیر نمی‌شود، اما هرکس باید مسئول بقای خودش باشد. دخالت در زندگی دیگران بدون دلیل ممنوع است. تصمیم‌ها باید در عمل ثابت شوند، نه با حرف. و یک قانون غیرقابل‌نقض وجود دارد: در مرزِ سرخ، هیچ‌کس برایت راه نجات نمی‌سازد؛ باید خودت راهش را پیدا کنی. سلاح قدرت: «دستکشِ خاکستر» یک دستکش فلزی سبک که با لمس هر وسیله یا سازه‌ای، ساختار آن را برای لحظه‌ای درک می‌کند؛ Aiden می‌تواند نقطه‌ی ضعفش را پیدا کرده و با کمترین حرکت، بیشترین آسیب را وارد کند. سلاحی برای قدرت خام نیست؛ برای دقت، سرعت و واکنش لحظه‌ای ساخته شده. لقب: Aiden، وارثِ مرز سرخ؛ کسی که در قلمروی او، زنده ماندن خودش یک هنر محسوب می‌شود https://t.me/Noir_Saint

وارثِ قلمروی «آهن و آذرخش» قلمرویی صنعتی در میان کوهستان‌هایی عظیم؛ شهری پر از برج‌های فلزی، پل‌های مرتفع و کارخانه‌هایی که شبانه‌روز روشن‌اند. رودخانه‌ای از انرژی در مرکز شهر جریان دارد و در بالاترین نقطه‌ی پایتخت، قلعه‌ای سیاه با خطوطی از فلز مذاب قرار گرفته است. اینجا سرزمینی نیست که با شانس پیش برود؛ هر دیوار، هر ارتش و هر دستگاه با هدفی مشخص ساخته شده. قلمرو تحت نظمی سخت اما کارآمد اداره می‌شود و پیشرفت، مهم‌ترین سرمایه‌ی آن است. قوانین قلمرو: هیچ مقام و قدرتی بدون مسئولیت وجود ندارد. کسی که تصمیم می‌گیرد، باید پاسخگوی نتیجه‌ی آن هم باشد. ناکارآمدی در جایگاه‌های مهم تحمل نمی‌شود و فرصت‌ها به کسانی داده می‌شوند که توانایی استفاده از آن‌ها را ثابت کرده باشند. با این حال، یک قانون از همه مهم‌تر است: قلمرو باید همیشه یک قدم جلوتر از دشمن باشد. سلاح قدرت: «نیزه‌ی صاعقه» نیزه‌ای فلزی که می‌تواند انرژی آذرخش را در خود ذخیره کند. Lucas می‌تواند با پرتاب آن، تمام شبکه‌ی دفاعی یک دشمن را از کار بیندازد و هم‌زمان انرژی لازم برای فعال کردن سازه‌های دفاعی قلمرو را آزاد کند. لقب: Lucas، وارثِ آهن و آذرخش؛ فرمانروایی که برای فتح سرزمین‌ها نمی‌آید، بلکه آن‌ها را به چیزی تبدیل می‌کند که شکست دادنش تقریباً غیرممکن باشد. https://t.me/mangata_vth

وارثِ قلمروی «لالاییِ جنگل» قلمرویی دورافتاده میان جنگلی انبوه که همیشه بوی باران و خاک خیس می‌دهد. خانه‌ها از چوب و شیشه ساخته شده‌اند و میان درختان، رودخانه‌های باریک و آبشارهای کوچک جریان دارند. مردم این سرزمین با طبیعت زندگی می‌کنند و حیوانات وحشی آزادانه در مرزهای شهر رفت‌وآمد دارند. در مرکز جنگل، قصری وجود ندارد؛ فقط خانه‌ای قدیمی در میان درختان بلند که ملکه‌ی آینده در آن زندگی می‌کند. مردم این قلمرو به او نه به خاطر تاج، بلکه به خاطر توانایی‌اش در درک آدم‌ها و موجودات این سرزمین اعتماد دارند. قوانین قلمرو: هیچ موجودی بدون دلیل آسیب نمی‌بیند. قدرت نباید برای تحقیر ضعیف‌ترها استفاده شود و هیچ‌کس حق ندارد احساسات دیگری را مسخره کند. اما یک قانون از همه مهم‌تر است: هرکس چیزی را دوست دارد، مسئول محافظت از آن نیز هست. سلاح قدرت: «فلوتِ زمزمه» فلوتی چوبی که با نواختنش می‌تواند احساسات طبیعت را بیدار کند. درختان مسیر دشمن را می‌بندند، رودخانه‌ها تغییر مسیر می‌دهند و حیوانات جنگل برای دفاع از قلمرو متحد می‌شوند. این سلاح با خشم قدرتمند نمی‌شود؛ با پیوند عمیق صاحبش با چیزی که از آن محافظت می‌کند قدرت می‌گیرد. لقب: Yuni، وارثِ لالایی جنگل؛ ملکه‌ای که قلمرویش با فرمان او نمی‌جنگد، بلکه برایش بیدار می‌شود https://t.me/fallofmytears

وارثِ قلمروی «هفت دژ» قلمرویی عظیم که در میان هفت قلعه‌ی سنگی بنا شده؛ هر دژ از بخشی از سرزمین محافظت می‌کند و همه‌ی آن‌ها به پایتخت مرکزی متصل‌اند. شهرها پر از میدان‌های تمرین، کارگاه‌های آهنگری و برج‌های دیده‌بانی‌اند. اینجا سرزمینی برای فرمانرواییِ صرف نیست؛ هر چیزی باید ساخته، آزمایش و به نتیجه رسانده شود. در مرکز هفت دژ، قلعه‌ای بلند قرار دارد که تالار فرماندهی آن به تمام مرزها دید دارد. Raymond وارث قلمرویی است که قدرتش از ساختن یک سیستم شکست‌ناپذیر می‌آید. قوانین قلمرو: هیچ منصبی دائمی نیست؛ کسی که نتواند از عهده‌ی مسئولیتش برآید، کنار گذاشته می‌شود. وعده بدون عمل ارزشی ندارد و هر تصمیم باید نتیجه‌ای قابل اندازه‌گیری داشته باشد. در زمان بحران، اختلافات داخلی کنار گذاشته می‌شوند؛ اما بعد از پایان بحران، هیچ اشتباهی بدون بررسی باقی نمی‌ماند. سلاح قدرت: «فرمانِ هفت‌مهر» لوحی فلزی با هفت نشان سلطنتی. هر مهر، فرمانی متفاوت برای دفاع، حمله، اقتصاد، جاسوسی، ساخت‌وساز، دیپلماسی یا سازمان‌دهی نیروهاست. Raymond می‌تواند تنها با فعال کردن مهر درست، کل ساختار قلمرو را برای یک هدف مشخص به حرکت درآورد. قدرت واقعی سلاح در خودِ فرمان نیست؛ در انتخاب درستِ مهر در لحظه‌ی درست است. لقب: Raymond، وارثِ هفت دژ؛ کسی که به جای جنگیدن با آشوب، آن را به یک سیستم قابل‌کنترل تبدیل می‌کند. https://t.me/JRayblue

وارثِ قلمروی «دریای آینه‌ها» — Hava قلمرویی گسترده که بخش بزرگی از آن در میان آب‌های آرام و مه‌آلود قرار گرفته است. جزیره‌های کوچک با پل‌های شیشه‌ای به هم متصل‌اند و زیر سطح آب، شهری قدیمی وجود دارد که شب‌ها با نورهای آبی روشن می‌شود. در این سرزمین، آسمان و دریا آن‌قدر شبیه هم‌اند که گاهی تشخیص افق غیرممکن می‌شود. در مرکز قلمرو، برجی بدون پنجره قرار دارد که تالارهای آن پر از آینه‌های قدیمی است؛ هر آینه نه ظاهر انسان، بلکه افکار و خاطراتش را نشان می‌دهد. قوانین قلمرو: هیچ‌کس مجبور نیست چیزی را باور کند؛ پرسش کردن حق همه است. اسرار دیگران بدون اجازه آشکار نمی‌شوند، مگر اینکه پنهان ماندنشان جان یا آزادی کسی را تهدید کند. در این سرزمین، تصمیم عجولانه ارزش ندارد؛ پیش از هر تصمیم، باید همه‌ی احتمالات بررسی شوند. سلاح قدرت: «آینه‌ی بی‌چهره» آینه‌ای کوچک و نقره‌ای که می‌تواند یک حقیقت پنهان را به صاحبش نشان دهد؛ اما نه به شکل مستقیم. Hava باید تصویرهای پراکنده‌ای را که در آینه ظاهر می‌شوند کنار هم بگذارد و خودش حقیقت را کشف کند. لقب: Hava، وارثِ دریایی که هیچ‌کس نمی‌تواند عمقش را اندازه بگیرد. https://t.me/gambling369

وارثِ قلمروی «باغِ نیمه‌شب» — Stella قلمرویی پنهان در پشت دیوارهای بلند و پیچیده از پیچک‌های سیاه؛ سرزمینی که شب در آن همیشه زنده است. باغ‌های وسیع با گل‌هایی که فقط زیر نور ماه شکوفه می‌دهند، دریاچه‌های شیشه‌ای و عمارت‌هایی سفید در میان درختان بلند دیده می‌شوند. مرکز قلمرو، قصری از سنگ روشن است که پنجره‌هایش رو به باغ سلطنتی باز می‌شوند. اما زیبایی این سرزمین فریبنده است؛ پشت هر باغ، یک مسیر مخفی و پشت هر لبخند، یک راز وجود دارد. قوانین قلمرو: اعتماد چیزی نیست که بدون دلیل به دست بیاید. هرکس مسئولیتی می‌پذیرد باید توانایی اثبات شایستگی‌اش را داشته باشد. خیانت به قلمرو بخشیده نمی‌شود، اما اشتباه صادقانه مجازات سنگینی ندارد. هیچ‌کس حق ندارد از احساسات دیگران برای به دست آوردن قدرت استفاده کند. و یک قانون بالاتر از همه وجود دارد: هرکس وارد بازی قدرت شود، باید آماده‌ی بازی کردن تا آخرین حرکت باشد. سلاح قدرت: «رزِ سلطنتی» رز سیاهی که روی دسته‌ی یک شمشیر باریک رشد کرده است. هر خار آن می‌تواند یک فرماندهی، اتحاد یا نقشه‌ی دشمن را مختل کند؛ اما قدرت رز فقط زمانی فعال می‌شود که Stella بتواند نقطه‌ی ضعف اصلی طرف مقابل را پیدا کند. لقب: Stella، وارثِ باغ نیمه‌شب؛ ملکه‌ای که لازم نیست صدایش را بلند کند تا همه بفهمند بازی از همین لحظه شروع شده است. https://t.me/ButterflyLX69

وارثِ قلمروی «تختِ زمستان» قلمرویی وسیع در شمال دور، جایی که کوه‌های یخ‌زده مثل دیوارهایی طبیعی اطراف سرزمین کشیده شده‌اند. شهرها از سنگ خاکستری و فلز ساخته شده‌اند و در تمام زمستان، آسمان زیر نور کم‌رنگ شفق قطبی می‌درخشد. در مرکز قلمرو، قلعه‌ای عظیم روی دریاچه‌ای یخ‌زده قرار دارد؛ قلعه‌ای که تنها از یک مسیر باریک قابل دسترسی است. Roman قرار نیست فرمانروای پرهیاهویی باشد. او وارث سرزمینی است که بقایش به صبر، محاسبه و تصمیم‌های سخت وابسته است. قوانین قلمرو: هیچ تصمیمی در لحظه‌ی خشم گرفته نمی‌شود. هر فرمان باید پیامدهایش را تا سه مرحله‌ی بعد پیش‌بینی کند. منابع قلمرو هدر نمی‌روند و خیانت به مردم، حتی اگر از طرف نزدیک‌ترین افراد به تاج باشد، قابل بخشش نیست. اما مهم‌ترین قانون این است: در زمان بحران، احساسات کنار می‌روند و بقا اولویت دارد. سلاح قدرت: «تاجِ یخ‌زده» تاجی از یخی سیاه که می‌تواند تمام میدان نبرد را برای چند لحظه متوقف کند؛ نه با متوقف کردن زمان، بلکه با منجمد کردن حرکت هر چیزی که Roman از قبل مسیرش را پیش‌بینی کرده باشد. هرچه نقشه دقیق‌تر باشد، قدرت تاج بیشتر می‌شود. لقب: Roman، وارثِ تخت زمستان؛ فرمانروایی که پیش از آنکه دشمن اولین قدمش را بردارد، آخرین قدم او را محاسبه کرده است https://t.me/jrexdk

وارثِ قلمروی «کتابخانه‌ی آخرین راز» — Eliot قلمرویی پنهان در دل کوهستان، جایی که تمام دانش جهان در هزاران تالار زیرزمینی نگهداری می‌شود. دیوارهای سنگی با نوشته‌های باستانی پوشیده شده‌اند و در مرکز قلمرو، کتابخانه‌ای عظیم وجود دارد که سقفش آن‌قدر بلند است که انتهایش در تاریکی گم می‌شود. هر کتاب، رازی درباره‌ی جهان را در خود نگه داشته؛ اما بعضی از آن‌ها عمداً قفل شده‌اند. قوانین قلمرو: دانش متعلق به یک نفر نیست. هیچ حقیقتی نباید بدون بررسی پذیرفته شود و هیچ رازی نباید تنها به دلیل خطرناک بودن نابود شود. هرکس اجازه‌ی ورود به تالارهای ممنوعه را داشته باشد، مسئول پیامد دانشی است که به دست می‌آورد. در این قلمرو، نادانی جرم نیست؛ انتخابِ آگاهانه‌ی نادان ماندن است که جرم محسوب می‌شود. سلاح قدرت: «قلمِ سیاه» قلمی قدیمی که با نوشتن روی کاغذ، می‌تواند برای مدت کوتاهی قوانین یک پدیده را تغییر دهد. اگر بنویسد «آتش نمی‌سوزاند»، شعله برای چند لحظه بی‌ضرر می‌شود؛ اگر بنویسد «دیوار شکاف دارد»، سنگ واقعاً ترک می‌خورد. اما هر تغییر فقط تا زمانی دوام دارد که منطق پشت آن قابل اثبات باشد. لقب: Eliot، وارثِ آخرین راز؛ کسی که به جای فتح جهان، تصمیم گرفته اول آن را بفهمد. https://t.me/guardian_angi

وارثِ «قلمروی بی‌تاج» سرزمینی که هیچ تخت سلطنتی در آن وجود ندارد. پایتختش شهری عظیم و هندسی است که در مرکز آن، به‌جای قصر، «تالار تصمیم» قرار دارد؛ جایی که فرمانروایان و وزیران برای تصمیم‌گیری جمع می‌شوند، اما هیچ‌کدام اختیار مطلق ندارند. Hex در بالاترین جایگاه این نظام قرار ندارد؛ بلکه تنها کسی است که هیچ‌کس نمی‌تواند به او فرمان بدهد. قلمرو از چندین ناحیه‌ی مستقل تشکیل شده؛ هر ناحیه توسط شورایی اداره می‌شود و قدرت میان افراد تقسیم شده است. اینجا تاج نشانه‌ی قدرت نیست؛ توانایی حفظ استقلال، قدرت واقعی محسوب می‌شود. قوانین قلمرو: هیچ مقام و عنوانی نمی‌تواند اختیار یک فرد را به‌طور کامل از او بگیرد. هرکس که قدرتی به دست می‌آورد، باید امکان به چالش کشیده شدنش را هم بپذیرد. تصمیم‌های مهم با رأی گرفته می‌شوند، اما کسی حق ندارد رأی دیگری را به خاطر جایگاه اجتماعی‌اش بی‌ارزش کند. و یک قانون از همه مهم‌تر است: هیچ‌کس نباید آن‌قدر قدرتمند شود که قانون نتواند جلویش بایستد. سلاح قدرت: «مُهرِ صفر» مُهری سیاه که هیچ تیغه یا نیروی فیزیکی در آن وجود ندارد. Hex با لمس هر قرارداد، فرمان یا پیمان می‌تواند اعتبار آن را برای مدتی از بین ببرد؛ یعنی حتی اگر قدرتمندترین پادشاه قلمرو فرمانی صادر کند، Hex می‌تواند آن فرمان را بی‌اثر کند. جایگاه Hex: نه شاه، نه ملکه و نه وزیر. «وارثِ بی‌تاج»؛ کسی که قدرتش از نشستن بر تخت نمی‌آید، بلکه از نپذیرفتنِ تخت می‌آید. https://t.me/obsdin