ندای جمهوری ایران

سقوط رتبه علمی؛ چرا دانشگاه‌های ایران از رقبای منطقه‌ای جا ماندند؟ سال‌ها رشد علمی ایران یکی از معدود شاخص‌هایی بود که می‌شد با اتکا به آن از جایگاه منطقه‌ای کشور سخن گفت. تازه‌ترین رتبه‌بندی جهانی دانشگاه‌ها اما تصویری نگران‌کننده از تغییر این موقعیت نشان می‌دهد. در حالی که دانشگاه‌های ایران با افت جایگاه روبه‌رو شده‌اند، رقبای منطقه‌ای با سرمایه‌گذاری در پژوهش، زیرساخت دانشگاهی و همکاری‌های بین‌المللی در حال بالا رفتن از جدول‌های جهانی‌اند. خود QS نیز در گزارش ۲۰۲۷ از شتاب گرفتن رقابت دانشگاه‌های خاورمیانه و بهبود موقعیت مؤسسات امارات و عربستان سخن گفته است. چند نکته مهم از این گزارش: 🔻 دانشگاه تهران ۴۵ پله و دانشگاه تبریز ۱۰۸ پله سقوط کرده‌اند. 🔻 در مقابل، دانشگاه خلیفه امارات به رتبه ۱۴۷ جهان رسیده است. 🔻 در برنامه هفتم توسعه هدف‌گذاری شده ایران تا پایان ۱۴۰۷ دست‌کم ۲۰ دانشگاه زیر رتبه ۵۰۰ داشته باشد؛ در گزارش حاضر تنها سه دانشگاه ایران در این محدوده قرار دارند. اما شاید مهم‌تر از خود رتبه‌ها، پرسشی باشد که پشت این اعداد قرار دارد: وقتی دانشگاه‌های کشورهای همسایه در حال جذب استاد، پژوهشگر، سرمایه و همکاری‌های بین‌المللی‌اند، دانشگاه ایرانی با محدودیت منابع، فرسودگی زیرساخت، مهاجرت نیروی انسانی و اختلال در ارتباط علمی با جهان چگونه قرار است رقابت کند؟ متن کامل یادداشت محمد عابدی را در ادامه بخوانید: ‍ سقوط آزاد رتبه علمی ‌ چرا دانشگاه‌های ایران از رقبای منطقه‌ای جا ماندند؟ انتشار نتایج جدیدترین رتبه‌بندی جهانی کیو اس (QS) در سال ۲۰۲۷ زنگ خطری جدی و بی‌سابقه را برای ساختار آموزش عالی و مدیریت کلان علمی در ایران به‌صدا درآورده است. داده‌های آماری این گزارش بین‌المللی نشان می‌دهد که بدون استثنا، تمامی دانشگاه‌های ایرانی حاضر در این رتبه‌بندی با افت فاحش و ریزش جایگاه مواجه شده‌اند؛ پدیده‌ای ساختاری که در تلاقی با جهش خیره‌کننده رقبای منطقه‌ای همچون عربستان سعودی، امارات متحده عربی و ترکیه، از یک عقب‌گرد نگران‌کننده در دیپلماسی علمی و قدرت رقابت بین‌المللی کشور پرده برمی‌دارد. 🔰براساس گزارش پایگاه بین‌المللی سایمگو، رتبه علمی ایران در تولید مقالات از جایگاه ۱۵ جهان در سال‌های گذشته با یک روند رشد منفی ۳‌ درصدی به رتبه ۱۸ در سال ۲۰۲۵ سقوط کرده و مسئولان حوزه سلامت و آموزش عالی حتی نسبت به احتمال تنزل کشور به رتبه ۲۰ جهان در سال ۲۰۲۶ هشدار می‌دهند. کارنامه ناکامی بررسی جزئیات آماری رتبه‌بندی کیو اس ۲۰۲۷ تصویر دقیقی از ابعاد این بحران ساختاری ارائه می‌دهد. دانشگاه تهران به‌عنوان نماد آموزش عالی ایران، اگرچه همچنان رتبه اول ملی را حفظ کرده اما با سقوط سنگین ۴۵ پله‌ای از رتبه ۳۲۲ جهان به ۳۶۷ تنزل یافته و از مرز ورود به جمع ۳۰۰ دانشگاه برتر دنیا دور شده است. ⏹️ بحران در دانشگاه‌های شهرستانی و جامع به‌مراتب عمیق‌تر گزارش شده است. دانشگاه تبریز با افت چشمگیر ۱۰۸ پله‌ای از رتبه ۵۷۸ به جایگاه ۶۸۶ سقوط کرده است. در میان دانشگاه‌های بازه‌ای نیز دانشگاه شیراز حدود ۹۰ رتبه، دانشگاه فردوسی مشهد حدود ۱۲۵ رتبه و دانشگاه‌های اصفهان و آزاد اسلامی هر کدام نزدیک به ۲۰۰ رتبه سقوط را ثبت کرده‌اند؛ سقوطی که دانشگاه آزاد را به بازه بالاتر از ۱۴۰۱ فرستاده و عملاً از زنجیره ۱۴۰۰ دانشگاه نخست جهان خارج کرده است. پیشتازی ریاض، ابوظبی و آنکارا در شرایطی که آموزش عالی ایران به دلیل فاصله رتبه دانشگاه چهارم با سایر مؤسسات بیش از هر زمان دیگری به چند مرکز محدود وابسته شده، کشورهای همسایه مدل‌های توسعه متفاوتی را به نمایش گذاشته‌اند. ترکیه با سرمایه‌گذاری گسترده ۲۵ دانشگاه را در این رتبه‌بندی جای داده و دانشگاه فنی استانبول با رتبه ۲۷۹ صدرنشین این کشور است. در این میان ایران با تنها ۱۱ دانشگاه، کمترین تعداد سهم را در میان چهار کشور اصلی منطقه داراست. ⏺️ دانشگاه خلیفه امارات رتبه ۱۴۷ جهان را کسب کرده که به‌مراتب بالاتر از بهترین دانشگاه‌های ایران و ترکیه است و حضور سه دانشگاه اماراتی در بازه زیر ۳۰۰ جهان از موفقیت ساختاری این کشور حکایت دارد/ادامه👇

گونه‌شناسی سیاسی ایرانیان.pdf

🔴 گونه شناسی ایرانیان/ادامه در پست بعدی و ضمیمه👇

🔴 …در مجموع، آمریکا از چند سازوکار اصلی برای محدود کردن فضای تحقق مطالبات ایران استفاده کرده است: 🔺نخست، ابزار تحریم و فشار اقتصادی که هزینه حفظ مواضع حداکثری را بالا برد دوم، بهره‌گیری از عدم تقارن قدرت نهادی و حقوقی که امکان ارائه تضمین‌های مطلق را از آمریکا سلب می‌کرد و در نتیجه مطالبه ایران در این زمینه را غیرقابل تحقق می‌ساخت سوم، ترکیب فشار نظامی با فشار اقتصادی در دوره جنگ که اولویت‌های تهران را به سمت مسائل فوری‌تر سوق داد چهارم، مدیریت ادراک و روایت که تلاش می‌کرد هرگونه امتیاز به ایران را مشروط و محدود نشان دهد اما مسئله اینجاست که تصمیم سازان در ایران، نمی‌توانستند به‌سادگی از مطالبات بزرگ عقب‌نشینی علنی کنند. بنابراین، به‌جای کنار گذاشتن کامل آن‌ها، به بازآرایی و اولویت‌بندی مجدد دست زدند. این رفتار با الگوی چانه‌زنی تحت فشار سازگار است چرا که طرف تحت فشار مطالبات خود را حذف نمی‌کند، اما وزن و ترتیب آن‌ها را تغییر می‌دهد تا هم اهرم خود را حفظ کند و هم از فروپاشی داخلی جلوگیری نماید. بررسی یک دهه مذاکرات مستقیم و غیر مستقیم ایران و امریکا نشان می‌دهد که فشار آمریکا فضای تحقق خواسته‌های حداکثری ایران را به‌تدریج محدود کرده است. ایران از تمرکز بر تثبیت حق غنی‌سازی و رفع کامل و بی‌قید و شرط تحریم‌ها، به سمت مجموعه‌ای از مطالبات حرکت کرده که در آن آزادسازی دارایی‌ها، توقف اقدامات نظامی و دریافت غرامت وزن بیشتری یافته‌اند. این تحول به معنای ناپدید شدن کامل مطالبات ساختاری نیست. رفع تحریم‌ها و آزادسازی دارایی‌ها همچنان بخشی از فهرست خواسته‌های ایران باقی مانده است. با این حال، توانایی تهران برای تحمیل سطح حداکثری این مطالبات تغییر کرده و اولویت‌ها تحت تأثیر فشار اقتصادی و نظامی به سمت مطالبات فوری‌تر و جبرانی‌تر سوق داده شده است. به این معنا، آمریکا از طریق ترکیب ابزارهای اقتصادی، حقوقی و نظامی توانسته است مسیر خواسته‌های ایران را تا حد قابل‌توجهی مدیریت و کنترل کند. نتیجه این فرآیند، بازآرایی اجبارآمیز اولویت‌ها بوده است. آینده مذاکرات به این بستگی دارد که .../ادامه👇 khabaronline.ir/xqcVs #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔴 ....بخشی از اقشار مذهبی ایران به این نتیجه رسیده‌اند که اگر در کافه‌ها و پاتوق‌های موجود احساس تعلق نمی‌کنند، باید پاتوق‌های مخصوص خود را ایجاد کنند. در سالهای گذشته محل تجمع این کافه و رستوران ها جایی در اطراف خیابان شانزده آذر و دانشگاه تهران بود؛ بسیج دانشجویی مکان هایی را به صورت رانتی در اختیار همفکران خود قرار داده بود تا برای دانشجویان بسیجی، کافه احداث کنند. به طور طبیعی این کافه ها نمی توانست محلی برای درهمی اقشار مذهبی منتقد سیاست های حاکم باشد. احداث کافه های مذهبی بیرون از این فضا به نظر پاسخی به نیاز مذهبی های آن دست جاده بوده است. در ظاهر، این اتفاق می‌تواند صرفاً نشانه تکثر سبک‌های زندگی باشد. مشکل از جایی آغاز می‌شود که این فضاها نه در کنار یکدیگر، بلکه در تقابل با یکدیگر تعریف شوند؛ یعنی هر گروه اجتماعی تنها در فضایی احساس امنیت و تعلق می کند که دیگری در آن حضور ندارد.  در چنین وضعیتی، حتی تفریح نیز سیاسی می‌شود. پیامد این روند می‌تواند آن باشد که زنان چادری با اعتقادات مذهبی و دوست بی‌حجابش به‌تدریج فضایی برای دورهمی نخواهند داشت و از تفکر هم بی خبرند. آخرین بارقه های تسامح و تکثر به زودی در چنین فضای دوپاره ای رنگ خواهد باخت. جامعه زمانی انسجام خود را حفظ می‌کند که گروه‌های متفاوت، با وجود اختلاف عقیده و سبک زندگی، همچنان در مکان‌های مشترک با یکدیگر مواجه شوند. وقتی هر گروه به پاتوق، رسانه، محله، آیین و فضای تفریحی مخصوص خود عقب‌نشینی کند، شکاف اجتماعی از سطح اختلاف نظر فراتر می‌رود و به جدایی در تجربه زیسته تبدیل می‌شود. چنین شکافی به‌سادگی پر نمی‌شود.  این شکاف اجتماعی محصول چیست؟...👇 https://www.rouydad24.ir/fa/news/466297 #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔴 بازپیوند «شبکهٔ بقا» 🔺 عبدالباسط سلیمانی - شوک جنگ و جانشینی رهبری، شبکه‌ای از نهادهای بیت، شورای عالی امنیت ملی، نیروهای مسلح و نهادهای امنیتی را به بازتنظیم روابط قدرت واداشته است. بازپیوند «شبکهٔ بقا» نشان می‌دهد جمهوری اسلامی چگونه با رسمی‌کردن اختیارات اضطراری و فشردگی در ساختار فرماندهی، توان هماهنگی میان مذاکره، فشار نظامی و کنترل داخلی را بالا می‌برد؛ بازسازی سازمانی‌ای که ضربات واردشده را به «تجربهٔ بقا» تبدیل می‌کند، اما مسدودبودن رابطهٔ جامعه با مراکز تصمیم‌گیری را دست‌نخورده باقی می‌گذارد. /ادامه👇 https://www.radiozamaneh.com/897455/ #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🌺 مهسا بهشتی، وزنه‌بردار نوجوان و جوان ایران، با کسب سه مدال طلای دسته ۸۶ کیلوگرم جوانان آسیا، تعداد مدال‌های طلای خود در این مسابقات را به شش مدال رساند. 🌼بهشتی روز گذشته نیز در دسته وزن بالای ۷۷ کیلوگرم نوجوانان، در یک‌ضرب، دوضرب و مجموع، سه طلا گرفته بود. 🌸 در رقابت‌های وزن بالای ۸۶ کیلوگرم، حسنا امیری با کسب یک نقره در یک‌ضرب و یک برنز در مجموع، دو مدال برای ایران گرفت. 🥀رویا نوری‌نژاد نیز با کسب مدال برنز دوضرب، یک مدال برای ایران به دست آورد. 💐 در مجموع، نمایندگان ایران در این دسته یک مدال نقره و دو مدال برنز کسب کردند. #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

‏🔴 پایان تفاهم نامه پاکستانی 🖌️ عبداله باباخانی ‏🔺 با احتمال زیاد، تفاهم‌نامه میان آمریکا و ایران، بدون آنکه تاریخ مشخصی برای آغاز اجرای آن تعیین شده باشد، روز یکشنبه ۱۶ آگوست به پایان خواهد رسید. ‏آنچه تاکنون اتفاق افتاده است: ‏- در مرحله نخست، تنگه هرمز باز شد و محاصره دریایی ایران به مدت ۲۶ روز لغو شد. ‏- پس از آن، تنگه هرمز دوباره بسته شد، محاصره دریایی ایران برگشت و به مدت ۳۴ روز ادامه یافت. در این دوره، ۱۳ شب تنش شدید دوجانبه میان ایران و آمریکا نیز برقرار بود. ‏- سایر بندهای تفاهم‌نامه عملاً وارد مرحله اجرا نشد و هیچ تاریخ رسمی نیز به‌عنوان آغاز اجرای این بندها تعیین نشد./کانال نویسنده #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔴 تغییر ناگهانی در سازمان بحران‌زده تامین اجتماعی؛ سالاری برکنار و محمدی منصوب شد 🔺 جابه‌جایی مدیریت بزرگ‌ترین سازمان بیمه‌ای و حمایتی ایران در شرایطی انجام شده که تامین اجتماعی با کسری منابع، صدها هزار میلیارد تومان طلب از دولت، افت نسبت بیمه‌پردازان به مستمری‌بگیران و انتقاد از عملکرد شستا و شرکت‌های زیرمجموعه روبه‌رو است https://www.radiozamaneh.com/897474/ #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔴 سپهر امیرزاده، دانشجوی پزشکی و امدادرسان معترضان، به اعدام محکوم شد 🔺 کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۲۲ مردادماه ۱۴۰۵ - بر اساس گزارش‌های دریافتی، سپهر امیرزاده، دانشجوی پزشکی و زندانی سیاسی اهل رامهرمز که در زندان اصفهان محبوس است، از سوی دستگاه قضایی به اعدام محکوم شده است. ادامه خبر👇 https://iranhrs.org/ #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔴 هفت چهره و هفت روایت در سایه “حق وتو” – داويد پارسيان 🔺 چگونه گزینش دهمین دبیرکل سازمان ملل متحد، بحران نظم بین‌المللی را آشکار می‌کند و چرا این انتخاب نه فقط با صلاحیت حرفه‌ای نامزد ها، بلکه با خطوط قرمز واشنگتن، پکن و مسکو سنجیده می‌شوند. چرا… https://akhbar-rooz.com/2026/08/14/61404/?utm_source=telegram&utm_medium=social&utm_campaign=akhbarrooz_channel&utm_content=post_61404 #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

👈 ادامه در پست بعدی👇

👈 ادامه در پست بعدی👇

‍ 🔴 وقتی هشت ماه زندان دیگر خبر نیست برای آزادی خودم تقاضای عدالت نمی‌کنم 🖌️مهدی محمودیان 🔺 چند هفته‌ای بود که حکم هشت ماه زندانم صادر شده بود و چیزی درباره‌اش ننوشتم. امروز حکم قطعی شد و فکر کردم دست‌کم باید توضیح بدهم چرا. این پرونده مربوط به دو یادداشتی است که وقتی هنوز در زندان بودم نوشتم. یکی درباره خشونتی که هنگام انتقال زندانیان از تهران بزرگ به اوین رخ داد و دیگری همان یادداشت ایستاده: "بر قله‌های توهم و ناتوان از دیدن واقعیت." ✅به اتهام تبلیغ علیه نظام احضار شدم. بازپرس شعبه دو، دو بار برایم قرار منع تعقیب صادر کرد و هر دو بار دادستان اعتراض کرد. بار سوم کیفرخواست صادر شد و پرونده به شعبه ۲۱ دادگاه انقلاب رفت. قاضی تقی‌زاده مرا به هشت ماه زندان محکوم کرد. وکیلم به اقتضای وظیفه‌اش لایحه داد اما من در دادگاه حاضر نشدم. به حکم هم اعتراض نکردم. راستش مدتی است دیگر حاضر نیستم برای آزادی خودم از دادگاهی تقاضای عدالت کنم که برای ده‌ها جوان این کشور حکم اعدام صادر کرده و هزاران سال زندان میان هزاران معترض و منتقد تقسیم کرده است. اگر قرار است چنین دادگاهی مرا به زندان بفرستد، زندانش را تحمل می‌کنم. این به معنای پذیرفتن حکم نیست. ✅برعکس، اعتراض نکردن من به این حکم، خودش بخشی از اعتراض من است. دلیل اینکه خبرش را هم زودتر منتشر نکردم شاید از همه اینها ساده‌تر باشد. خجالت کشیدم.بعد از آنچه در ۱۴۰۱ دیدیم و آنچه در دی‌ماه بر سر مردم آمد، بعد از این همه کشته، زندانی و اعدامی، هشت ماه زندان من چه چیزی بود که بخواهم برایش خبر بنویسم؟ ✅برای ۵ مهر هم پرونده دیگری با همین اتهام در شعبه ۲۶ دارم. قاضی‌اش ایمان افشاری است. در آن دادگاه هم حاضر نخواهم شد و به حکمش هم اعتراض نخواهم کرد. در آستانه پنجاه سالگی‌ام. از حدود ۲۲ سالگی تا امروز، هشت سال و سه ماه را در زندان گذرانده‌ام. یعنی تقریباً به ازای هر دو روز و نیم بیرون از زندان، یک روز داخل زندان بوده‌ام.نمی‌دانم این بار چه زمانی اجرای احکام سراغم خواهد آمد. فقط می‌دانم اگر بیایند، دوباره می‌روم. ✅نه با شوق. نه با امیدهای بزرگ و جمله‌های حماسی. فقط با همان خستگی و تلخی‌ای که این روزها سهم خیلی از ما شده است. /کانال نویسنده #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

‍ 🔴 ادعاهای موهوم و بهانه‌هایی برای کشتار خیابانی «تو باید جرأت ادامه‌دادن داشته باشی، نه امیدِ رسیدن» 🖌️ سعید مدنی 🔺 بخش چهارم : ادعای نظام مبنی بر مداخله‌ی تروریست‌ها و عوامل موساد ضعیف‌تر از آن است که بتواند چنین اعتراض گسترده‌ و کشتار بی‌سابقه‌ای را توجیه کند. کما این‌که گزارش‌های شاهدان عینی هم ناقض این ادعا است. در این‌که اسراییل همواره پروژه‌هایی را علیه ایران تدارک دیده تردید ندارم؛ اما همچنان‌که در مقاله‌ی ایلناعی در «هیوم» (به فرض صحت) آمده، پروژه‌های اسراییل عمدتاً منحصر به نفوذ در نظام جمهوری اسلامی یا آموزش نیروهای مسلح ازجمله کردها (اگرچه آنها تکذیب کرده‌اند) و امثال آن بوده و نه اعزام نیروهای مسلح مخفی که مردم معترض را در چنین ابعاد وسیعی در خیابان‌ها به قتل برسانند. ریاست یک بیمارستان تخصصی چشم‌پزشکی معروف اعلام کرد که در آن دو روز بیش از هزار عمل چشم برای ترمیم یا تخلیه‌ی چشم معترضان آسیب‌دیده انجام داده‌اند (روزنامه آرمان ملی ۶/۱۱/۱۴۰۴). در گفت‌وگویی که با یکی از این جراحان چشم داشتم، او که روایت بیمارانش را در ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه از نزدیک شنیده بود نیز ادعای نظام را فاقد وجاهت می‌دانست و رد می‌کرد. اصلاً بیشتر به شوخی می‌ماند که تروریست‌های اسراییلی یا مزدوران اسراییل وارد ایران شده باشند تا در بیش از ۲۰۰ شهر به چشمان جمعیت کثیری گلوله‌ی ساچمه‌ای شلیک کنند. به‌علاوه درست ۲۴ ساعت بعد از قتل عام ۱۸ و ۱۹ دی و به دعوت نظام و به طرفداری از آن گردهمایی‌هایی در اغلب شهرها برگزار شد که در آن خون از دماغ کسی نریخت. گویی تروریست‌های ادعایی فقط برای کشتار مخالفان رژیم از راه رسیدند و پس از آن آب شدند و به زمین رفتند. البته در چنین اجتماع گسترده‌ی سراسری نمی‌توان به‌کلی وجود چند تن افراد مسلح مخالف را تأیید یا رد کرد؛ اما این‌که اساساً نیرویی در ایران یا خارج از ایران وجود داشته باشد که قابلیت حضور مسلحانه و سازماندهی اعتراضاتی در این سطح و گستردگی را داشته باشد جز توهم یا دروغ نیست. (ادامه دارد)/کانال ایران فردا   #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔴 دیکتاتورهای مقدس!! 🖌️مصطفی داننده 🔺جامعه‌ای که انسان می‌سازد، زنده است. اما جامعه‌ای که بت می‌سازد، آرام‌آرام می‌میرد. زیرا بت‌ها نه پاسخ می‌دهند، نه عذرخواهی می‌کنند و نه اجازه می‌دهند کسی درباره‌شان سؤال بپرسد. مقدس کردن انسان‌ها در کنار دروغ، بزرگ‌ترین خیانت به حقیقت است. وقتی کسی را مقدس می‌کنیم، در واقع حق نقد او را از خودمان می‌گیریم. انگار دهان خود را با نخ و سوزن دوخته‌ایم و کلید آن را هم به دست همان کسی داده‌ایم که نباید درباره‌اش سؤال کنیم. از آن پس، هر انتقاد، بی‌احترامی است، هر پرسش، خیانت و هر مخالف، دشمن. هیچ انسانی معصوم نیست. نه سیاستمدار، نه روشنفکر، نه استاد دانشگاه، نه فعال مدنی، نه رهبر،نه شاه، نه نویسنده و نه محبوب‌ترین چهره جامعه. انسان بودن، یعنی امکان خطا داشتن. اگر کسی را از این قاعده مستثنا کنیم، در حقیقت او را از پاسخ‌گویی نیز معاف کرده‌ایم. قدرت، حتی پاک‌ترین انسان‌ها را هم وسوسه می‌کند و تحسین بی‌قیدوشرط، خطرناک‌ترین غذای قدرت است. کسی که هر روز فقط تشویق بشنود و هیچ نقدی نشنود، آرام‌آرام باور می‌کند که اشتباه نمی‌کند. مشکل از علاقه داشتن به افراد آغاز نمی‌شود، مشکل از جایی آغاز می‌شود که علاقه، جای عقل را می‌گیرد. آن روز دیگر رفتار افراد را نمی‌سنجیم، فقط از آن‌ها دفاع می‌کنیم. اگر موفق شوند، آن را نشانه نبوغ می‌دانیم و اگر شکست بخورند، برایشان هزار توجیه می‌تراشیم. در چنین فضایی، حقیقت دیگر معیار نیست و وفاداری معیار می‌شود. تاریخ نیز بارها همین هشدار را داده است. بسیاری از فجایع، محصول نبوغ سیاه یک مستبد نبودند، محصول سکوت مردمی بودند که جرئت نکردند به او بگویند: «اشتباه می‌کنی.» سکوت، همیشه از ترس زاده نمی‌شود، گاهی از تقدس زاده می‌شود. وقتی کسی را فراتر از نقد قرار می‌دهیم، در واقع او را فراتر از پاسخ‌گویی قرار داده‌ایم. احترام با تقدس تفاوتی عمیق دارد. احترام یعنی خوبی‌های یک انسان را ببینی و در عین حال، اگر خطا کرد، شجاعت داشته باشی آن را به زبان بیاوری. اما تقدس، چشم را بر خطا می‌بندد. احترام، شخصیت را حفظ می‌کند. تقدس، حقیقت را قربانی شخصیت می‌کند. تقدس، دشمن آزادی اندیشه است. جامعه‌ای که عادت کند برای برخی افراد حریم ممنوعه بسازد، کم‌کم یاد می‌گیرد که سؤال نپرسد. نسلی تربیت می‌شود که به جای استدلال، به شخصیت‌ها استناد می‌کند، به جای بررسی شواهد، نام‌ها را تکرار می‌کند؛ و به جای اندیشیدن، تقلید را انتخاب می‌کند. جامعه‌ای بالغ، جامعه‌ای نیست که قهرمان نداشته باشد، جامعه‌ای است که هیچ قهرمانی را بالاتر از حقیقت نداند. انسان‌ها باید با استدلال سنجیده شوند، نه با احساسات، با عملکردشان، نه با شهرتشان، با پاسخ‌هایشان، نه با هاله‌ای از تقدس که اطرافشان ساخته شده است. اگر روزی احساس کردی دیگر نمی‌توانی از کسی انتقاد کنی، همان لحظه از خودت بپرس: آیا دیگری دهان مرا بسته است، یا خودم آن را دوخته‌ام؟ زیرا آزادی اندیشه از یک جمله آغاز می‌شود؛ جمله‌ای ساده اما نجات‌بخش: هیچ انسانی مقدس نیست و هیچ انسانی نباید از نقد مصون باشد./کانال نویسنده #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔴 روایت تازه از مرگ مداح؛ اوردوز، معدوم‌کردن جسد و ساختن روایت قتل سیاسی 🔺 تحکیم ملت: یک منبع آگاه با ارائه جزئیات تازه‌ای درباره مرگ یک مداح، روایت منتشرشده درباره قتل او با انگیزه سیاسی را رد کرده و می‌گوید واقعیت ماجرا، مرگ بر اثر سوءمصرف و تلاش برای پنهان‌کردن آن بوده است. به گفته این منبع، فرد مذکور طی حدود شش ماه با خانمی در ارتباط بوده و در روز حادثه نیز به محل اقامت او رفته است. او در آنجا بر اثر سوءمصرف مواد دچار اوردوز شده و جان خود را از دست داده است. پس از این اتفاق، خانم مذکور با تعدادی از دوستان خود تماس گرفته و از آنها برای پنهان‌کردن ماجرا کمک خواسته است. بر اساس این روایت، افراد حاضر پس از مرگ او، جسد را از محل خارج کرده و برای از بین بردن آثار ماجرا اقدام به معدوم‌کردن آن کرده‌اند. این منبع همچنین مدعی است پس از این اتفاق، برخی دوستان و نزدیکان فرد فوت‌شده با یک رسانه فعال در حوزه اخبار جنایی ارتباط گرفته و با پرداخت پول، روایت دیگری از ماجرا را با محوریت «قتل» و انگیزه سیاسی مطرح کرده‌اند؛ روایتی که سپس در برخی گزارش‌ها بازتاب پیدا کرده است. یک نکته قابل توجه در پرونده، تأکید مکرر گزارش‌های رسمی بر اتهام «جنایت بر میت» علیه برخی متهمان است. بر اساس اطلاعات این منبع، علت طرح این عنوان اتهامی نیز دقیقاً به اقدام افراد دخیل در ماجرا پس از مرگ وی، یعنی انتقال و معدوم‌کردن جسد، مربوط است؛ نه اینکه لزوماً مرگ او ناشی از قتل بوده باشد./تحکیم ملت #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🎙️ مصاحبه منصوره شجاعی با بی بی سی 👈 در لینک زیر👇 https://www.instagram.com/reel/Db_VqzYFMud/?igsh=eTM2NDE5c2djczBj #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔴 ویدا ربانی با انتشار تصاویر جراحاتش:درباره خشونت خانگی سکوت نکنید 🔺 ویدا ربانی،روزنامه‌نگار و فعال سیاسی، با انتشار تصاویری از جراحات خود،همسرش را به اعمال خشونت خانگی متهم کرده و خواستار شکستن سکوت درباره خشونت علیه زنان شده است. ربانی در روایت خود نوشته است:«درباره خشونت خانگی سکوت نکنید.این سکوت به خشونت بیشتر علیه زنان منجر می‌شود.» او همچنین ادعاهایی درباره ضرب‌وشتم،تصرف اموال،فروش خودرو و طلاهایش،جعل امضا و اختلافات مالی و حقوقی با همسرش مطرح کرده است. این ادعاها در حال حاضر روایت ربانی از ماجراست و مستقلاً اثبات نشده‌اند؛بر اساس گزارش منتشرشده،طرف مقابل نیز تا زمان انتشار این خبر پاسخی عمومی ارائه نکرده است. اما فارغ از سرانجام حقوقی این پرونده،جمله‌ای که ربانی نوشته ارزش شنیده‌شدن دارد:«من فعال سیاسی‌،با آبرو هستم و دلیلی برای خجالت و سکوت وجود ندارد.» خشونت خانگی مسئله‌ای «خصوصی»نیست که قربانی برای حفظ آبرو ناچار به تحمل و سکوت درباره آن باشد.شرم باید متوجه خشونت باشد،نه کسی که درباره آن سخن می‌گوید./فرهیختگان #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork