رسانه همگرایی جمهوری خواهان

برنامه جنگ، مردم و آینده برگزار کننده: زن زندگی آزادی در مونیخ جمعه ۱۴ آگوست ساعت ۱۸:۰۰ اروپای مرکزی مجری: امیر مرویان تیترها: گفتگویی درباره‌ی جنگ، مردم و آینده دیدگاه موافقان و مخالفان جنگ چیست؟ میهمانان: هاشم آقاجری، پژوهشگر، تاریخ‌پژوه و استاد دانشگاه تورج اتابکی، نویسنده، پژوهشگر و تاریخ‌نگار پخش زنده از وب سایت تلویزیون جمهوری ایران https://iranrepublictv.com/live پخش زنده از ماهواره مشخصات ماهواره: ‏Monacosat(Yahsat direction) ‏Coverage: Iran٫ Turkey and Europe 10887 ‏Vertical 27500 حمایت مالی از تلویزیون https://iranrepublictv.com/ پخش زنده در GLWiz کانال ۲۶۹

بهنام شادروان: معرفی پروژه توسعه دموکراتیک پایدار و اهداف توسعه پایدار https://youtu.be/5qw9n7wpRak?is=CMN9u9DICDg8JKuX

سخنرانی کوروش پارسا در اولین جلسه توسعه دمکراتیک پایدار بکشنبه ۹ اگوست ۲۰۲۶ کوروش پارسا: چگونه پیوند سرمایه انسانی، نوآوری، نهادهای دموکراتیک و اهداف توسعه پایدار می‌تواند آینده ایران را در یک دهه دگرگون کند؟ https://youtu.be/E6f43ODY2E8?is=RVkqSeBc7TnZz29e

سمیرا حقوقی : برابری جنسیتی، سنگ بنای توسعه پایدار https://youtu.be/JZYLmrXA33s?is=O0mthFdrBF95ZQ1r

اعظم بهرامی: حضور زنان در عرصه سیاسی توسعه پایدار و برابری جنسیتی https://youtu.be/sxfSK3Zk550?is=YkyDBaJ8poME1KWY

کریدور زمینی عمان–عربستان؛ مسیر تازه برای دور زدن تنگه هرمز فعال شد ‏عبداله باباخانی مبدأ این کریدور بندر صحار در ساحل دریای عمان است. صحار در خارج از تنگه هرمز قرار دارد؛ بنابراین کشتی‌هایی که از اقیانوس هند به این بندر می‌رسند برای تخلیه محموله نیازی به ورود به خلیج فارس و عبور از تنگه هرمز ندارند. کالا پس از تخلیه در صحار می‌تواند از طریق شبکه جاده‌ای عمان، گذرگاه مرزی ربع‌الخالی و سپس بزرگراه عربستان به شرق این کشور منتقل شود. منبع: کانال تلگرامی همراه با جنبش زن زندگی آزادی رسانه همگرایی جمهوری خواهان

مرحوم شادروان مهندس "محمدرضا بیات" عضو بیانیه ۱۴ در سال ۹۸ مبارزی که کمتر کسی او را می‌شناخت و در گمنامی پس از ۵۰ سال مبارزه و سالیان طولانی زندان شاه و شیخ در سن ۷۰ سالگی در سال ۱۴۰۱ بر اثر بیماری سرطان از دنیا رفت... زنده‌یاد مرحوم مهندس محمدرضا بیات اهل و ساکن زنجان و فارغ‌التحصیل رشته کشاورزی از دانشگاه اورمیه در سال ۵۵ (از دوستان هم‌کلاسی‌های مهندس هاشم خواستار از مبارزان راستین و عضو دیگر بیانیه ۱۴)، مردی که در حکومت شاهنشاهی و در دوران دانشجویی بجرم آزادی‌خواهی مدتی را در زندان آن حکومت گذراند، در دهه ۶۰ و ۷۰ نیز حداقل ۶ سال از عمر خود را در زندان‌های این حکومت سفاک سپری کرد. سالها کارگری کرد، از تمام خدمات و امکانات اجتماعی محرومش کرده بودند، این در حالیست که او در دهه پنجاه دوست و هم‌کلاسی شهید مهدی باکری و سردار مرتضی رضایی و خیلی از کسانی که بعد انقلاب جایگاه‌های مهم داشتند بود و هیچگاه نخواست از این افراد کمکی بگیرد. کارگری ساختمان و گمنامی و پاکدستی و نان حلال و زحمتکشی را بر تملق و چاپلوسی و ریاکاری و حمایت ظلم و ظالم ترجیح می‌داد. او در سال ۱۴۰۱ در اثر بیماری سرطان معده در زنجان جان به جان‌آفرین تسلیم کرد و عزتمندانه از این جهان رخت بربست... روحش شاد، یادش گرامی، راهش مستدام، اهداف و عقاید آزادی‌خواهانه‌اش محقق باد. 🥀 دکتر کمال جعفری یزدی رسانه همگرایی جمهوری خواهان . https://t.me/hamgerayerInternetRepublic

توسعه دموکراتیک پایدار؛ همگرایی به‌جای رقابت ✍️ بهنام شادروان بخش نخست نوشته: https://t.me/hamgerayerInternetRepublic/22765 ۳. مسئله اصلی؛ «رقابت» یا «همکاری»؟ این اتفاق مسئله‌ای بسیار بزرگ‌تر را مطرح می‌کند: فرهنگ رقابت و فردمحوری در برابر فرهنگ همکاری و همگرایی. خانم دکتر میرهادی زمانی، در اشاره به مطالعات خود درباره نظام آموزشی آلمان پس از جنگ جهانی دوم، از مسئله‌ای سخن گفته بودند که برای جامعه ما نیز قابل تأمل است: غلبه رقابت ــ و گاه حسادت ــ بر فرهنگ همکاری. اگر هر فعالیتی با این پرسش سنجیده شود که «این کار متعلق به چه کسی است؟»، «چه کسی زودتر آن را مطرح کرده؟»، «چه کسی برتر است؟» یا «کار من چگونه می‌تواند در برابر کار دیگری قرار گیرد؟»، امکان شکل‌گیری پروژه‌های بزرگ و ملی بسیار محدود خواهد شد. نگاه مورد نیاز برای آینده ایران باید درست در نقطه مقابل این فرهنگ قرار گیرد: ۴. نه «من یا دیگری»، بلکه «من در کنار دیگری». هیچ فردی، هر اندازه متخصص و باتجربه، نمی‌تواند به‌تنهایی برای توسعه پایدار کشوری پیچیده مانند ایران برنامه‌ای جامع تدوین کند. توسعه پایدار مواردی مثل از اقتصاد، کاهش نابرابری فقر و گرسنگی، محیط‌زیست، آب و انرژی تا آموزش، بهداشت، حکمرانی، حقوق، عدالت اجتماعی، برابری جنسیت، حقوق زنان، مسائل اتنیکی، فناوری، زیرساخت و تاب‌آوری را دربرمی‌گیرد. چندرشته‌ای و شبکه‌ای بودن یک انتخاب تزئینی برای پروژه توسعه دموکراتیک پایدار نیست؛ بخشی از ماهیت توسعه پایدار است. در چنین رویکردی، پژوهش یا پیشنهاد دیگران «رقیب» نیست؛ سرمایه است. یک مقاله، یک پژوهش دانشگاهی، تجربه یک متخصص یا پیشنهاد یک نهاد می‌تواند بخشی از مجموعه بزرگ‌تری باشد که از کنار هم قرار گرفتن دانش و تجربه افراد متعدد شکل می‌گیرد. ۵. از «همه با من» به «همه با هم» شاید یکی از مهم‌ترین آزمون‌های جمهوری‌خواهان همین باشد که الگویی را که برای آینده ایران پیشنهاد می‌کنند، ابتدا در شیوه همکاری خود به نمایش بگذارند. خودبرتربینی، کیش شخصیت و رقابت برای تصاحب یک موضوع با فرهنگ همگرایی سازگار نیست. اگر موفقیت دیگری تهدید تلقی شود یا هر فعالیت تازه‌ای در مقابل فعالیت دیگران قرار گیرد، همان فرهنگی بازتولید می‌شود که قرار است از آن عبور کنیم. کار فردی می‌تواند بسیار ارزشمند باشد؛ اما جایگزین خرد جمعی و شبکه‌سازی تخصصی نمی‌شود. ارزش پروژه توسعه دموکراتیک پایدار نیز تنها به سند یا اسنادی که در پایان تولید خواهد کرد محدود نیست. شاید یکی از مهم‌ترین دستاوردهای آن، خود شبکه‌ای باشد که در جریان این فرایند شکل می‌گیرد؛ شبکه‌ای از متخصصان و کنشگران داخل و خارج ایران که می‌آموزند دانش و تجربه خود را به جای رقابت با یکدیگر، در کنار یکدیگر قرار دهند. این همان تغییری است که نه‌فقط برای توسعه پایدار، بلکه برای فرهنگ سیاسی آینده ایران به آن نیاز داریم: همگرایی به‌جای رقابت؛ شبکه به‌جای فردمحوری؛ و «همه با هم» به‌جای «همه با من». لینک نخستین نشست توسعه دموکراتیک پایدار https://www.youtube.com/live/o5oU1DVrcjA?is=Yj06OO-hvyCrAK2n دیدگاهی دیگر https://t.me/s/dastanhayeyekzendegi رسانه همگرایی جمهوری خواهان https://t.me/hamgerayerInternetRepublic

توسعه دموکراتیک پایدار؛ همگرایی به‌جای رقابت ✍️ بهنام شادروان ۱. چرا آینده ایران به شبکه متخصصان و خرد جمعی نیاز دارد؟ بلوک همگرایی جمهوری‌خواهان دموکرات ایران، مجموعه‌ای پروژه‌محور است. یکی از اهداف این رویکرد، شناسایی و پیگیری موضوعاتی است که جای آنها در جنبش جمهوری‌خواهی خالی یا کم‌رنگ بوده است؛ اما نه در قالب فعالیت‌های فردی و محدود، بلکه از طریق کار جمعی، همگرایی و شبکه‌سازی و با دعوت از جمهوری‌خواهان، متخصصان و مجموعه‌های مختلف برای مشارکت. یکی از مهم‌ترین این فعالیت‌ها، پروژه توسعه دموکراتیک پایدار ایران است؛ پروژه‌ای که از ابتدا قرار نبوده محصول اندیشه یا نوشته یک فرد باشد. هدف، شکل دادن به شبکه‌ای از متخصصان و کنشگران حوزه‌های گوناگون، در داخل و خارج ایران، و فراهم کردن بستری است که دانش و تجربه آنان در کنار یکدیگر قرار گیرد. توسعه پایدار در جهان امروز مفهومی کلی و سلیقه‌ای نیست، بلکه حوزه‌ای علمی و میان‌رشته‌ای با مبانی، تعاریف، اهداف، زیرهدف‌ها، شاخص‌ها، روش‌ها و مدل‌های شناخته‌شده است. به همین دلیل، پرداختن جدی به توسعه پایدار ایران مستلزم شناخت این مبانی و در عین حال مشارکت متخصصان رشته‌های مختلف و بهره‌گیری از تجربه‌ها و پژوهش‌های انجام‌شده در داخل و خارج کشور است. هدف این پروژه نیز صرفاً تهیه یک متن یا برگزاری چند برنامه تلویزیونی نیست. نشست‌ها و برنامه‌های رسانه‌ای تنها بخشی از ابزارهای آن هستند. هدف گسترده‌تر، افزایش آگاهی، ایجاد زبان مشترک، شبکه‌سازی میان متخصصان و ایجاد ظرفیت انسانی و فکری برای آینده ایران است. ۲. یک هم‌زمانی و دو نگاه متفاوت بحث‌ها و رفت‌وبرگشت‌هایی این برداشت را تقویت کرد که دست‌کم از سوی برخی،  نوعی مقایسه یا رقابت میان یک کار فردی و پروژه جمعی دیده شده است. حاصل دیدگاه‌ها، تجربیات و برداشت‌های یک فرد درباره نیازهای توسعه‌ای ایران می‌تواند، مانند ده‌ها پژوهش و نوشته دیگری که در داخل و خارج ایران تهیه شده‌اند، یکی از منابع مورد بررسی پروژه باشد. هر پیشنهاد یا پژوهش مفیدی نیز طبیعتاً می‌تواند با حفظ نام و اعتبار صاحب اثر مورد استفاده قرار گیرد. اما یک نوشته فردی، حتی اگر بسیار ارزشمند باشد، با یک فرایند جمعی و شبکه‌ای متخصصان رشته های مختلف برای توسعه پایدار یکسان نیست. به ویژه آن که متن منتشرشده، با وجود نکاتی که می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد، بسیاری از مؤلفه‌های اساسی توسعه پایدار و روش را پوشش می‌دهد و بیشتر می‌توان آن را مجموعه‌ای از دیدگاه‌ها و پیشنهادها درباره توسعه ایران دانست تا یک برنامه جامع توسعه پایدار. ادامه در https://t.me/hamgerayerInternetRepublic/22766 لینک نخستین نشست توسعه دموکراتیک پایدار https://www.youtube.com/live/o5oU1DVrcjA?is=Yj06OO-hvyCrAK2n دیدگاهی دیگر https://t.me/s/dastanhayeyekzendegi رسانه همگرایی جمهوری خواهان https://t.me/hamgerayerInternetRepublic

ایران در یکی از حساس‌ترین مقاطع تاریخی خود قرار گرفته است؛ جایی که انتخاب میان تداوم تمرکز قدرت و استبداد، یا حرکت به سوی دموکراسی، حاکمیت قانون و حق تعیین سرنوشت مردم می‌تواند آینده کشور را برای دهه‌ها رقم بزند. در این برنامه بررسی می‌کنیم که چه موانعی در مسیر گذار دموکراتیک ایران وجود دارد، نیروهای سیاسی و جامعه مدنی چه نقشی در این مسیر دارند و چگونه می‌توان از بازتولید استبداد در قالبی تازه جلوگیری کرد. آیا ایران می‌تواند از چرخه تاریخی اقتدارگرایی عبور کند و به نظامی دموکراتیک، سکولار و پاسخگو برسد؟ https://www.youtube.com/live/NeX5ujzNK34?is=oPwHgJZremnHqrNo

🚨بر اساس گزارش مرکز عدالت برای کودکان، جمهوری اسلامی ایران کودکان و نوجوانانی را که هنگام بازداشت ۱۸ سال یا کمتر داشته‌اند، به اعدام محکوم کرده است. برخی از آن‌ها اعدام شده‌اند و بسیاری دیگر در معرض خطر فوری صدور حکم اعدام قرار دارند. https://juvenilejusticecentre.org/children-death-sentence-iran/ متن گزارش : از زمان خیزش ژانویه ۲۰۲۶، جمهوری اسلامی ایران کودکان و نوجوانانی را به اعدام محکوم کرده است. برخی از آن‌ها تاکنون به دار آویخته شده‌اند و برخی دیگر همچنان در انتظار اجرای حکم هستند. افرادی که نامشان در ادامه آمده، هنگام بازداشت ۱۸ ساله یا کمتر بوده‌اند. آن‌ها به دلیل شرکت در اعتراضات بازداشت شده‌اند. حکومت در پرونده‌های آنان اتهاماتی را مطرح کرده که مجازات اعدام در پی دارد؛ از جمله محاربه («جنگ با خدا») و افساد فی‌الارض («فساد در زمین»). در بسیاری از این پرونده‌ها، مدارک و مستندات ارائه‌شده شامل اعترافاتی است که تحت شکنجه گرفته شده‌اند؛ برخی از این اعترافات نیز از تلویزیون دولتی پخش شده‌اند. ماده ۳۷(الف) کنوانسیون حقوق کودک و ماده ۶(۵) میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر دو مجازات اعدام برای جرایمی را که توسط افراد زیر ۱۸ سال ارتکاب یافته‌اند، ممنوع می‌کنند. هر دو سند برای ایران الزام‌آور هستند. هیچ‌یک از این اسناد هیچ استثنایی قائل نشده‌اند و این ممنوعیت، تحت هیچ شرایطی قابل استثنا نیست. ما این نام‌ها را منتشر می‌کنیم، زیرا نادیده گرفتن یک نام، دشوارتر از نادیده گرفتن یک عدد است. محکوم به اعدام محمدحسین شکری، ۱۶ ساله — تهران شایان هادیان، ۱۷ ساله — اصفهان امیرحسین ورغامی، ۱۷ ساله — کرج ابوالفضل ابراهیمی، هنگام بازداشت ۱۷ ساله — اصفهان عرفان امیری، ۱۷ ساله — پاکدشت، تهران منصور جعفری، ۱۷ ساله — اصفهان متین محمدی، ۱۷ ساله — پاکدشت، تهران کاملیا نظری، ۱۷ ساله — شیراز دانیال نیازی، ۱۸ ساله — شیروان، خراسان شمالی احسان حسینی‌پور حصارلو، ۱۸ ساله — پاکدشت، تهران محمدامین رهبر، ۱۸ ساله — منجیل، گیلان ملیکا عزیزی، ۱۸ ساله — ماسال، گیلان شروین باقریان، ۱۸ ساله — اصفهان نیلوفر اصفهانی، ۱۸ ساله — قزوین در معرض صدور حکم اعدام عماد حمیدی، ۱۵ ساله — اهواز دیانا طاهربادی، ۱۶ ساله — کرج عباس نیوباجیزهی، ۱۶ ساله ابوالفضل مرادی، ۱۶ ساله — اصفهان آهورا صفایی، ۱۶ ساله — گرگان علی ایوازی، ۱۶ ساله — اهواز علیرضا مسنو، ۱۶ ساله — گرگان تیمایاز اوگ، ۱۶ ساله — گنبد کاووس، گلستان آرین موفقی، ۱۷ ساله — بروجرد، لرستان عظیم محمدی، ۱۷ ساله — چابهار، بلوچستان برهان سامی‌کیا، ۱۷ ساله — تهران یاسین قاسمی، ۱۷ ساله — قهجاورستان، اصفهان مهدی نصیری، ۱۷ ساله — تهران محمد دیانتی، ۱۷ ساله — اصفهان سام برخونی، ۱۷ ساله — فولادشهر، اصفهان طاها علی‌میرزایی، ۱۷ ساله — ساوه سمیه نظری، زیر ۱۸ سال — کرمانشاه محمد زیغامی، ۱۸ ساله — تهران آرشیا افشار، ۱۸ ساله — اصفهان ریحانه کرمی مقدم، ۱۸ ساله — سیرجان ستایش ساعدی، ۱۸ ساله — اصفهان شادی موسوی روکتی، ۱۸ ساله — اهواز ابوالفضل دخت، ۱۸ ساله — رشت حبیب ادیبی، ۱۸ ساله — گناباد میثاق رحمت‌زاده (خرکوهی)، ۱۸ ساله — زاهدان محمد افشنگی، ۱۸ ساله — رشت مرتضی زمانی، ۱۸ ساله — سمنان محمدجواد اسماعیلی، ۱۸ ساله — رستم‌آباد، گیلان 🖤🖤اعدام‌شده🖤🖤 امیر نوراللهی، ۱۸ ساله — اسلامشهر، تهران — اعدام در ۲۲ فوریه ۲۰۲۶ امیرحسین حاتمی، ۱۸ ساله — تهران — اعدام در ۲ آوریل ۲۰۲۶ عرفان اسفندیاری، ۱۸ ساله — اصفهان — اعدام در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۶ این فهرست توسط «فعالان حقوق کودک در ایران» تهیه شده است و بر اساس سوابق «کمپین برای آزادی زندانیان سیاسی در ایران» و «کمیته آزادی زندانیان سیاسی» گردآوری شده و سپس با اطلاعات منتشرشده توسط هرانا (HRANA)، سازمان حقوق بشر ایران (Iran Human Rights) و وکلای مستقل و فعالان داخل کشور تطبیق داده شده است. نام‌ها و سن افراد با استفاده از چند منبع مستقل راستی‌آزمایی شده‌اند. این اطلاعات تا ۷ اوت ۲۰۲۶ به‌روز است و با توجه به تغییرات سریع در وضعیت پرونده‌ها، تعداد افراد و وضعیت حقوقی آنان ممکن است به‌سرعت تغییر کند. جهانی که شایستهٔ کودکان است، بی‌تردید شایستهٔ همهٔ ماست. #اعدام_کودکان #نه_به_اعدام #نه_به_جمهوری_اسلامی https://t.me/hamgerayerInternetRepublic

نخستین نشست توسعه دموکراتیک پایدار با عنوان : مبانی توسعه پایدار بلوک همگرایی جمهوری‌خواهان دموکرات ایران اجرا : سمیرا حقوقی سخنرانان به ترتیب ارایه: بهنام شادروان: معرفی پروژه توسعه دموکراتیک پایدار و اهداف توسعه پایدار اعظم بهرامی: حضور زنان در عرصه سیاسی توسعه پایدار و برابری جنسیتی سمیرا حقوقی : برابری جنسیتی، سنگ بنای توسعه پایدار کورش پارسا: چگونه پیوند سرمایه انسانی، نوآوری، نهادهای دموکراتیک و اهداف توسعه پایدار می‌تواند آینده ایران را در یک دهه دگرگون کند؟ «تلویزیون جمهوری ایران» https://www.youtube.com/live/o5oU1DVrcjA?is=Yj06OO-hvyCrAK2n رسانه همگرایی جمهوری‌خواهان https://t.me/hamgerayerInternetRepublic

متن سخنرانی کوروش پارسا در اواین ورک شاپ توسعه دمکراتیک پایدار از نفت تا نوآوری چگونه ایران می‌تواند با تکیه بر سرمایه انسانی، توسعه دموکراتیک و اقتصاد دانش‌بنیان، در یک دهه به یکی از قدرت‌های اقتصادی منطقه تبدیل شود؟ وقتی از آینده ایران سخن می‌گوییم، معمولاً نخستین چیزی که به ذهن می‌رسد نفت، گاز و معادن است. اما پرسش اصلی این است: بزرگ‌ترین ثروت ایران چیست؟ به باور من، پاسخ روشن است؛ بزرگ‌ترین ثروت ایران نه در زیر زمین، بلکه روی زمین و در ذهن مردم ایران قرار دارد. سرمایه انسانی، دانش، خلاقیت و توان کارآفرینی ایرانیان، مهم‌ترین مزیت رقابتی کشور در قرن بیست‌ویکم است. اجازه بدهید پیام این سخن را در قالب ده تز کوتاه بیان کنم. تز اول: بزرگ‌ترین سرمایه ایران، سرمایه انسانی است ایران میلیون‌ها مهندس، پزشک، پژوهشگر، استاد دانشگاه، کارآفرین و نیروی متخصص در داخل کشور دارد. در کنار آن، صدها هزار ایرانی در معتبرترین دانشگاه‌ها، شرکت‌ها و مراکز فناوری جهان فعالیت می‌کنند. اگر این دو ظرفیت به یکدیگر متصل شوند، ایران می‌تواند همان مسیری را طی کند که کشورهایی مانند کره جنوبی، تایوان، ایرلند و استونی طی کردند. ⸻ تز دوم: توسعه پایدار پیش از آنکه اقتصادی باشد، نهادی است هیچ کشوری تنها با پول نفت توسعه پیدا نکرده است. توسعه زمانی پایدار می‌شود که حاکمیت قانون برقرار باشد، قوه قضائیه مستقل باشد، فساد مهار شود، مالکیت خصوصی امنیت داشته باشد و دولت پاسخ‌گو باشد. به تعبیر دارون عجم‌اوغلو و جیمز رابینسون، نهادهای فراگیر، مهم‌ترین عامل توسعه بلندمدت هستند. ⸻ تز سوم: اقتصاد آینده، اقتصاد دانش‌بنیان است اقتصاد جهان دیگر بر منابع طبیعی استوار نیست؛ بلکه بر دانش، فناوری و نوآوری استوار است. هوش مصنوعی، امنیت سایبری، خدمات مهندسی، سلامت دیجیتال، آموزش آنلاین، فین‌تک، صنایع خلاق و اقتصاد دیجیتال، موتورهای جدید رشد اقتصادی هستند. ایران نیز باید از اقتصاد نفتی به اقتصاد دانش‌بنیان عبور کند. ⸻ تز چهارم: تولید آینده باید نوآور و صادرات‌محور باشد تولید آینده ایران نباید بر مونتاژ یا خام‌فروشی استوار باشد. ظرفیت‌های واقعی ایران در صنایع پزشکی و زیست‌فناوری، تجهیزات مخابراتی، رباتیک، نانوفناوری، انرژی‌های تجدیدپذیر، خودروهای برقی، صنایع غذایی پیشرفته و فناوری‌های نوین نهفته است. هدف باید حضور در زنجیره ارزش جهانی باشد، نه صرفاً فروش مواد خام. ⸻ تز پنجم: کشاورزی آینده، کشاورزی هوشمند است در کشوری کم‌آب مانند ایران، توسعه کشاورزی به معنای افزایش سطح زیر کشت نیست. راه آینده، بهره‌وری بیشتر، آبیاری هوشمند، کشاورزی دقیق، گلخانه‌های مدرن، صنایع تبدیلی و صادرات محصولات با ارزش افزوده بالاتر است. ⸻ تز ششم: شبکه جهانی ایرانیان، یک فرصت تاریخی است امروز هزاران ایرانی در معتبرترین شرکت‌های فناوری جهان، دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی فعالیت می‌کنند. آن‌ها می‌توانند دانش، فناوری، سرمایه، تجربه مدیریتی و ارتباط با بازارهای جهانی را به ایران منتقل کنند. پیوند این شبکه جهانی با متخصصان داخل کشور می‌تواند بزرگ‌ترین موتور نوآوری ایران باشد. ⸻ تز هفتم: توسعه دموکراتیک، موتور نوآوری است دموکراسی فقط یک ارزش سیاسی نیست؛ یک مزیت اقتصادی نیز هست. اقتصاد نوآور به آزادی اندیشه، رقابت، گردش آزاد اطلاعات، رسانه‌های مستقل، دانشگاه‌های آزاد و بخش خصوصی پویا نیاز دارد. نوآوری در فضای بسته رشد نمی‌کند. ⸻ تز هشتم: تفاوت اصلی دو مسیر توسعه، کیفیت رشد است ممکن است توسعه آمرانه در کوتاه‌مدت رشد قابل توجهی ایجاد کند، اما تجربه جهانی نشان می‌دهد که در بلندمدت، اقتصادهایی موفق‌تر بوده‌اند که بر نهادهای فراگیر، رقابت، بهره‌وری و نوآوری تکیه کرده‌اند. تفاوت اصلی دو مسیر، فقط میزان رشد نیست؛ بلکه کیفیت، پایداری و تاب‌آوری آن رشد است. ⸻ تز نهم: نفت باید سرمایه توسعه باشد، نه موتور اقتصاد نفت و گاز همچنان دارایی‌های ارزشمند ایران هستند، اما نباید موتور اصلی اقتصاد باقی بمانند. در اقتصاد آینده، موتور رشد باید بهره‌وری، فناوری، صادرات غیرنفتی، سرمایه انسانی و نوآوری باشد. ثروت پایدار از دانش خلق می‌شود، نه از استخراج منابع. ⸻ تز دهم: توسعه دموکراتیک پایدار، بهترین مسیر آینده ایران است اگر ایران بتواند حاکمیت قانون، اقتصاد رقابتی، تعامل سازنده با جهان، سرمایه انسانی و اقتصاد دانش‌بنیان را در کنار یکدیگر قرار دهد، می‌تواند ظرف یک دهه به یکی از قدرت‌های اقتصادی و فناورانه منطقه تبدیل شود. این مسیر، تنها به رشد اقتصادی منجر نمی‌شود؛ بلکه اشتغال شایسته، عدالت اجتماعی، کاهش نابرابری، حفاظت از محیط‌زیست، تقویت طبقه متوسط و افزایش رفاه عمومی را نیز به همراه خواهد داشت. جمع‌بندی اجازه بدهید سخنم را با یک جمله به پایان برسانم.

در قرن بیستم، ثروت کشورها بیشتر از دل منابع طبیعی بیرون می‌آمد؛ اما در قرن بیست‌ویکم، ثروت واقعی از دل دانش، نوآوری و نهادهای کارآمد خلق می‌شود. پرسش اصلی آینده ایران این نیست که چه مقدار نفت در اختیار دارد؛ بلکه این است که آیا می‌تواند استعداد، خلاقیت و توان میلیون‌ها ایرانی را آزاد کند یا نه. اگر پاسخ این پرسش مثبت باشد، آینده ایران را نه نفت، بلکه انسان ایرانی خواهد ساخت. چهار سخنرانی در این ورک شاپ را میتوانید در اینک زیر ببینید https://www.youtube.com/live/o5oU1DVrcjA?is=8jbtVr-owznuT9Wa

‏ وب‌سایت دفتر رهبری ایران از انتصاب محسن رضایی به عنوان نماینده مجتبی خامنه‌ای در شورای عالی امنیت ملی خبر داد. ‎✅ @FarsiAxios ‏ آکسیوس به نقل از مقام‌های آمریکایی گزارش داد: ترامپ تا هفته گذشته تمایل داشت جنگ از سر گرفته شود، اما در حال حاضر متقاعد شده است که تنش‌ها کاهش یابد. ‎✅ @FarsiAxios ‏ وب‌سایت اکسیوس به نقل از یک مقام آمریکایی گزارش داد که در صورت عدم درگیری در جنگ، نظام ایران ناگزیر به رویارویی با واقعیتی تیره و تار و بدون راهکارهای واقعی خواهد بود. ‎✅ @FarsiAxios

نخستین نشست توسعه دموکراتیک پایدار با عنوان : مبانی توسعه پایدار بلوک همگرایی جمهوری‌خواهان دموکرات ایران اجرا : سمیرا حقوقی سخنرانان به ترتیب ارایه: بهنام شادروان: معرفی پروژه توسعه دموکراتیک پایدار و اهداف توسعه پایدار اعظم بهرامی: حضور زنان در عرصه سیاسی توسعه پایدار و برابری جنسیتی سمیرا حقوقی : برابری جنسیتی، سنگ بنای توسعه پایدار کورش پارسا: چگونه پیوند سرمایه انسانی، نوآوری، نهادهای دموکراتیک و اهداف توسعه پایدار می‌تواند آینده ایران را در یک دهه دگرگون کند؟ «تلویزیون جمهوری ایران» https://www.youtube.com/live/o5oU1DVrcjA?is=Yj06OO-hvyCrAK2n رسانه همگرایی جمهوری‌خواهان https://t.me/hamgerayerInternetRepublic

گردهمایی اعتراضی “نه به اعدام، نه به جمهوری اسلامی” روز شنبه هشتم‌آگوست ۲۰۲۶ در مرکز شهر هامبورگ به دعوت همایش ایرانیان هامبورگ و حومه با حمایت “جمهوری‌خواهان دمکرات و لائیک هامبورگ”