جمهوری ایرانی

🔺مهدی عربشاهی: تشدید سرکوب در ایران تلاشی برای مهار نارضایتی و کنترل فضای اجتماعی است #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic

🔴روایت‌های زنان از جنگ مرا درگیر می‌کند ✍️رها ثابت سروستانی 🔺در شهری آرام در شمال اروپا زندگی می‌کنم؛ شهری که بزرگ‌ترین دغدغه‌اش این است که زمستان زودتر تمام شود، تا مردمش دوباره زیر نور آفتاب قدم بزنند و گرمای کم‌جانش را روی صورتشان حس کنند. من در این شهر، در دانشگاه درس می‌دهم، تحقیق می‌کنم، و زندگی‌ای دارم که از بیرون، منظم و بی‌تلاطم به نظر می‌رسد. 🔺اما هر بار که خبری از ایران می‌رسد، این آرامش ترک برمی‌دارد. 🔺من نه پناهنده‌ام، نه مهاجر، و نه حتی انتخاب کرده‌ام که دور از ایران بمانم. فاصله‌ام با ایران، انتخاب نبوده؛ نتیجه‌ی محرومیتی است که سال‌هاست بر زندگی‌ام سایه انداخته ، محرومیت از ابتدایی‌ترین حقوق شهروندی، از حق آموزش، از حق حضور در دانشگاه. گذشته‌ای هم دارم که هنوز با من راه می‌رود: سال‌هایی از زندان، به جرم باور، به جرم اندیشه، به جرم خدمت به کودکان و زنان محروم ، به جرم آن‌که بهایی‌ام، هویتی که از همان نخستین روزهای پس از انقلاب، با سرکوب و تبعیض در هم تنیده شده است. 🔺و این تبعیض، فقط در مرزهای ایران باقی نمی‌ماند. گاهی احساس می‌کنم آن را با خودم حمل می‌کنم؛ بر شانه‌هایم، در نگاه‌ها، در سکوت‌ها. انگار تبعیض، جغرافیا نمی‌شناسد. 🔺با این همه، فاصله چیزی را کم نمی‌کند. درد، راه خودش را پیدا می‌کند. 🔺هر بار که تصویری از سرکوب های داخل ایران می‌بینم، هر بار که خبر کشته شدن و یا اعدام انسانی را می‌شنوم، درونم فرو می‌ریزد. و این روزها با انفجارهر بمبی ، چیزی در من هم منفجر می‌شود. با هر خانه ای که ویران میشود و با هر زخمی که بر تن کسی می‌نشیند، دلم شکافته می‌شود. 🔺و هر بار که کسی برای دادخواهی و اعتراض به زندان می‌رود، من هم دوباره زندانی می‌شوم، در خاطره، در بدن، در زمان. 🔺من ایران را زندگی می‌کنم، حتی از دور. دردش را، لحظه به لحظه، می‌کشم. 🔺ایران برای من فقط یک کشور نیست؛ رشته‌ای است که به تمام وجودم گره خورده؛ حس، خاطره، رنج، و امید چیزی که هرگز از من جدا نمی‌شود، حتی اگر هزاران کیلومتر دورتر باشم. 🔺با این‌که هر روز باید به مسئولیت‌های کاری‌ام برسم؛ کلاس‌ها، نوشتن، جلسات، و تعهداتی که زندگی دانشگاهی از من می‌طلبد، اما ذهنم جای دیگری است. بیشتر از هر زمان دیگری، بی‌اختیار بارها و بارها به صفحه‌ی موبایلم نگاه می‌کنم؛ انگار می‌ترسم خبری از ایران را از دست بدهم. این عادت، آرام‌آرام تمرکزم را می‌فرساید، کارهایم را نیمه‌تمام می‌گذارد، و مرا در حالتی معلق نگه می‌دارد؛ نه کاملاً اینجا، نه واقعاً آنجا. 🔺در میان همه‌ی این آشوب درونی، چیزی هست که هنوز به آن چنگ می‌زنم، هویتم به‌عنوان یک محقق. 🔺سال‌هاست که روایت‌ها را دنبال می‌کنم؛ صداهایی که از دل سرکوب و ستم بیرون می‌آیند، از لابه‌لای سکوت‌ها و سانسورها راه خود را باز می‌کنند. این روزها، اما، آنچه می‌خوانم جنس دیگری دارد. روایت‌هایی از زیستن زیر سایه‌ی حملات جنگی، آن هم در روزهای آغازین سال نو. تجربه‌هایی که حتی در حافظه‌ی جمعی ما، در دوران جنگ هشت‌ساله‌ی ایران و عراق، به این شکل ثبت نشده بودند. 🔺مطلب کامل را اینجا بخوانید #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic

🔴سگ زرد برادر شغال است! 🔺به گزارش رسانه های خبری غلامحسین محمدی به عنوان سرپرست تامین اجتماعی با حکم وزیرکار منصوب شد. وزیرکار میدری از مدیریت و تخصص او بسیار داد سخن داد اما نگفت برنامه او برای تصدی این سمت در تامین اجتماعی چیست و چرا سالاری که با این همه هیاهو به میدان آورده شده بود، رفت؟!! نوکران مافیا هیچگاه پاسخگو نیستند. سالاری که با وعده اجرای ماده ۵۴ و با هیاهوی خانه کارگر و اتحادیه پیشکسوتان و کانون های بازنشستگی با ادعای نجات و حل مشکلات تامین اجتماعی آمده بود دستاوردی جز خانه خرابی بیشتر برای زحمتکشان هیچ نداشت.به جای لغو بیمه تکمیلی، بیمه اکمل را به بازنشستگان تحمیل کرد. طرح حقوق بازنشستگی با متوسط ۳۰ سال کارکرد را ارایه داد، تعداد مشاغل سخت و زیان آور را کاهش داد، ۳۰۰ قلم دارو و آزمایش را از لیست رایگان بودن بیرون آورد و پولی کرد، با همدستی کانون عالی انجمن های صنفی، کانون عالی شوراهای اسلامی، کانون عالی مجمع نمایندگان و با دادن میلیاردها تومان به این خوش رقصان و اجرای یک شوی تلویزیونی تلاش کرد اینگونه به جامعه القا کند که نمایندگان کارگری از «لایحه جدید تامین اجتماعی» استقبال کرده اند. به این خیانت ها اضافه کنیم گرسنگی دادن به بازنشستگان با حذف ۷۱۵ هزار تومان کمک معیشتی از لیست حقوق، افزایش ندادن مزایای جانبی حقوق بازنشستگان. فریاد هر هفته ای بازنشستگان معترض در یکشنبه های اعتراض بی دلیل نبود: با حقوق کم ما/ سالاری زندگی کن حداقل حقوق/ برای همه وزیران این فریادها آبروی نداشته ای برای مافیای لانه کرده در دولت و تامین اجتماعی و وزارت کار، نگذاشت. سالاری با آوردن پسران ربیعی و میدری به تامین اجتماعی نوکری خود را بطور کامل انجام داد. سالاری سالاری/ ننگت باد ننگت باد! 🔺ماشینی که موتورش خراب است با تعویض برف پاک کن راه نخواهد افتاد. غلامحسین محمدی نیز عمله ای دیگر از مافیاست و راه خانه خراب تامین اجتماعی را ادامه خواهد داد. اتفاقی که در شرف وقوع است پرداخت معوقات فروردین و اردیبهشت سرنوشت نامعلومی خواهد یافت. اما یکشنبه های اعتراض همچنان زنده و قدرتمند در مقابل هرگونه دست اندازی و فساد خواهد ایستاد. تا حق خود نگیریم/ یکشنبه ها می آییم 🔺تا فساد باقی است اعتراض هست و خاموش نخواهد شد. تا فساد باقی است، تا پاسخگویی و شفافیت وجود نداشته باشد، بی تردید در به روی همان پاشنه خیانت به زحمتکشان خواهد چرخید. پس جناب محمدی: به چرخ تا بچرخیم! بدهی های دولت پرداخت باید گردد اتحاد اتحاد علیه فقر و فساد سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران بازنشستگان متحد تهرانی بازنشستگان کف خیابان گیلان بازنشستگان مستقل قزوین بازنشستگان مستقل تبریز بازنشستگان مستقل رامهرمز ۲۲ مرداد ۱۴۰۵ #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic

🔴بمباران یا محاصره دریایی، بالاخره یکی نتیجه می‌دهد 🔺هرچند بمباران جمهوری اسلامی را ساقط نکرد اما حتما محاصره دریایی جمهوری اسلامی را نابود میکند.از دفاع از بمباران تا دفاع از سیاست نفت دربرابر غذا 🔺صدای آمریکا میزگردی با عنوان فوق برگزار کرده است برای دیدن برنامه کامل اینجا کلیک کنید #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic

🔴آناتولی: آمریکا و جمهوری اسلامی با تمدید آتش‌بس موافقت کردند؛ رایزنی بر سر مدت تمدید ادامه دارد 🔺خبرگزاری آناتولی به نقل از منابع دولتی پاکستان گزارش داد که ایالات متحده و جمهوری اسلامی در آستانه پایان مهلت توافق فعلی، با تمدید آتش‌بس ۶۰ روزه میان دو طرف موافقت کرده‌اند. 🔺یک منبع نزدیک به روند میانجی‌گری گفته است: «هر دو طرف موافقت خود را با تمدید مهلت به میانجی‌ها اعلام کرده‌اند.» با این حال، مدت دقیق تمدید هنوز نهایی نشده و واشینگتن و جمهوری‌اسلامی از طریق میانجی‌ها در حال تبادل پیام برای تعیین دوره جدید آتش‌بس هستند. 🔺آتش‌بس اولیه با میانجی‌گری پاکستان در ماه آوریل برقرار شد و دو طرف در ۱۷ ژوئن «تفاهم‌نامه اسلام‌آباد» را امضا کردند؛ توافقی که مهلت کنونی آن ۱۷ اوت به پایان می‌رسد. مذاکرات برای دستیابی به توافق نهایی بعداً بر سر تضمین‌های امنیتی و آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز متوقف شد. 🔺آناتولی همچنین یادآوری کرده است که میان ۸ تا ۲۴ ژوئیه، آمریکا و جمهوری اسلامی بار دیگر حملات نظامی متقابلی انجام دادند؛ واشینگتن اهدافی در داخل ایران را مورد حمله قرار داد و تهران نیز در پاسخ، اهداف و تجهیزات نظامی آمریکا در چند کشور عربی از جمله اردن، بحرین و کویت را هدف گرفت. در صورت نهایی‌شدن مدت تمدید، این توافق می‌تواند فرصت تازه‌ای برای احیای مذاکرات متوقف‌شده و تلاش میانجی‌ها برای دستیابی به توافقی گسترده‌تر درباره جنگ و بحران تنگه هرمز ایجاد کند. #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic

‍ 🔴لایحه تصویب کنوانسیون دریای کاسپین؛ چرا پس از هشت سال، در بحبوحه جنگ؟ 🔺دولت جمهوری اسلامی، هشت سال پس از امضای کنوانسیون آکتائو، لایحه تصویب آن را به مجلس فرستاده است. روسیه، جمهوری آذربایجان، ترکمنستان و قزاقستان سال‌ها پیش آن را تصویب کردند و ایران آخرین کشور باقی‌مانده است. کنوانسیون درصد مشخصی برای سهم ایران تعیین نکرده و تحدید حدود را به مذاکرات بعدی واگذار کرده است. ایران سال‌ها بر سهم ۲۰ درصدی تأکید داشته، اما برخی برآوردها سهم نهایی را ۱۱ تا ۱۳ درصد ممکن می‌دانند؛ رقمی که هنوز قطعی نشده است. این ابهام در شرایط جنگی، نگرانی‌ها را درباره تأمین منافع عمومی جدی‌تر می‌کند. 🔺حسن قشقاوی، نماینده مجلس جمهوری اسلامی، میزبانی اجلاس سران را دلیل تسریع در تصویب عنوان کرده. اما در شرایطی که جنگ به دریای کاسپین کشیده و اوکراین اخیراً یک شناور حکومت را هدف قرار داده، پرسش اصلی این است: چرا جمهوری اسلامی در بحبوحه جنگ و تحریم، به‌سراغ تصویب این کنوانسیون رفته و چرا جزئیات سهم و حدود ایران برای افکار عمومی روشن نیست؟ تابناک نوشته: «تصویب این لایحه در شرایط جنگی، نگرانی از به‌حاشیه‌راندن اولویت‌های راهبردی را تقویت می‌کند.» در مقابل، ایرنا و مهر آن را اقدامی امنیتی خوانده‌اند. نبود شفافیت درباره سهم ایران و تحدید حدود، می‌تواند راه را برای تصمیم‌گیری پشت درهای بسته باز کند. #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic

🔴۱۷ مرداد روز خبرنگار؛ ایران در میان چهار کشور آخر جهان از نظر آزادی مطبوعات است 🔺امروز ۱۷ مرداد، در ایران روز خبرنگار است. بر اساس داده‌های اخیر سازمان گزارشگران بدون مرز، روزنامه‌نگاری مستقل همچنان با محدودیت‌های گسترده، بازداشت و فشارهای امنیتی روبه‌رو است. ایران در شاخص جهانی آزادی مطبوعات سال ۲۰۲۶ در رتبه ۱۷۷ از میان ۱۸۰ کشور قرار گرفته و تنها سه کشور دیگر وضعیتی بدتر از آن دارند. 🔺ایران در سال گذشته میلادی در رتبه ۱۷۶ قرار داشت و به این ترتیب در تازه‌ترین رده‌بندی یک پله سقوط کرده است. امتیاز کلی ایران با این حال از ۱۶.۲۲ در سال ۲۰۲۵ به ۱۷.۴۵ در سال ۲۰۲۶ افزایش یافته است. در شاخص گزارشگران بدون مرز، افزایش امتیاز به معنای بهبود نسبی است، اما جایگاه کشورها به عملکرد سایر کشورها نیز بستگی دارد. 🔺بررسی جزئی‌تر شاخص‌ها نشان می‌دهد ایران از نظر وضعیت سیاسی رسانه‌ها در رتبه ۱۶۷، اقتصادی ۱۷۵، حقوقی ۱۷۶، اجتماعی ۱۷۶ و امنیت روزنامه‌نگاران در رتبه ۱۷۴ جهان قرار گرفته است. در مقایسه با سال گذشته، امتیاز شاخص اجتماعی افزایش محسوسی داشته، اما وضعیت اقتصادی، حقوقی و امنیتی رسانه‌ها اندکی بدتر شده است. 🔺گزارشگران بدون مرز ایران را همچنان «یکی از سرکوبگرترین کشورهای جهان از نظر آزادی مطبوعات» توصیف کرده و می‌گوید فشار بر رسانه‌ها که پس از اعتراضات سال ۲۰۲۲ شدت گرفته بود، در پی اعتراضات و جنگ سال ۲۰۲۶ و محدودیت‌های گسترده ارتباطی تشدید شده است. 🔺بر اساس داده‌های لحظه‌ای این سازمان، در حال حاضر ۱۶ روزنامه‌نگار در ایران در بازداشت به سر می‌برند. گزارشگران بدون مرز در عین حال می‌گوید از آغاز سال ۲۰۲۶ تاکنون هیچ مورد کشته‌شدن روزنامه‌نگار یا کارمند رسانه‌ای در ایران در آمار این سازمان ثبت نشده است. این آمار تنها مواردی را شامل می‌شود که گزارشگران بدون مرز آنها را بر اساس معیارهای خود ثبت و تایید کرده است. 🔺داده‌های جهانی این سازمان نشان می‌دهد در زمان انتشار این آمار ۴۳۶ روزنامه‌نگار و ۳۵ کارمند رسانه‌ای، در مجموع ۴۷۱ نفر، در سراسر جهان در بازداشت بوده‌اند. همچنین از ابتدای سال ۲۰۲۶ دست‌کم ۲۲ روزنامه‌نگار در جهان کشته شده‌اند. ۱۶ روزنامه‌نگار نیز در شمار گروگان‌ها و ۱۳۲ روزنامه‌نگار به همراه پنج کارمند رسانه‌ای در شمار مفقودشدگان ثبت شده‌اند. 🔺اما فشار بر روزنامه‌نگاران در ایران تنها به زندان محدود نیست. گزارشگران بدون مرز می‌گوید بازداشت، بازجویی، نظارت، آزار و تهدید بخشی از شرایطی است که روزنامه‌نگاران ایرانی با آن مواجه‌اند. حتی گفت‌وگو با رسانه‌های خارجی، از جمله به صورت ناشناس، ممکن است روزنامه‌نگاران را در معرض تهدید یا بازداشت قرار دهد. از سال ۲۰۲۲ بیش از صد روزنامه‌نگار در ایران بازداشت شده‌اند که شمار قابل توجهی از آنان زن بوده‌اند. 🔺این فشارها از مرزهای ایران نیز عبور کرده است. گزارشگران بدون مرز از آزار آنلاین و تهدید به مرگ روزنامه‌نگاران ایرانی ساکن خارج از کشور خبر می‌دهد. در داخل ایران نیز رسانه‌های مستقل علاوه بر محدودیت‌های سیاسی و امنیتی، با مشکلات اقتصادی روبه‌رو هستند. به گفته این سازمان، بحران اقتصادی، تحریم‌ها و فساد و پیامدهای جنگ سال ۲۰۲۶ وضعیت رسانه‌ها را دشوارتر کرده و در سال‌های اخیر چند رسانه تعطیل و حدود صد روزنامه‌نگار بیکار شده‌اند. 🔺محدود کردن رسانه‌ها در ایران قانونی شده است. اگرچه اصل ۲۴ قانون اساسی ایران آزادی مطبوعات را به رسمیت می‌شناسد، قانون مطبوعات محدودیت‌هایی برای مطالبی که «به جمهوری اسلامی لطمه بزند»، «به روحانیت و رهبر جمهوری اسلامی توهین کند» یا از نگاه خکومت «اطلاعات نادرست» باشد، تعیین کرده است. منتقدان می‌گویند گستردگی این تعاریف امکان برخورد قضایی با روزنامه‌نگاران را فراهم می‌کند. قانون تشدید مجازات جاسوسی که پس از جنگ دوازده روزه تصویب شد نیز این برخوردها را از پیش قانونی‌تر کرده است. 🔺۱۷ مرداد در تقویم رسمی ایران به یاد محمود صارمی، خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی که در سال ۱۳۷۷ در مزارشریف افغانستان کشته شد، «روز خبرنگار» نام گرفته است. نزدیک به سه دهه پس از آن واقعه، این روز هر سال با پیام‌های رسمی درباره اهمیت رسانه‌ها همراه می‌شود. اما جایگاه ۱۷۷ ایران در شاخص جهانی آزادی مطبوعات و حضور روزنامه‌نگاران در زندان، شکاف میان این پیام‌ها و شرایط عملی روزنامه‌نگاری در ایران را به خوبی نشان می‌دهد. #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic

🔺مولفه‌های سقوط یک رژیم چیست؟ 🔺گفت‌وگوی صدای آمریکا با مهدی عرب‌شاهی #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic

🔴از هسته ای تا هرمز؛ آیا جنگ اخیر، منطق امنیت در خاورمیانه را تغییر داد؟ ✍️حامد آئینه‌وند 🔺هر جنگی دو نتیجه دارد؛ یکی در میدان نبرد و دیگری در ذهن سیاستمداران. نتیجه اول معمولاً خیلی زود مشخص میشود، اما نتیجه دوم ممکن است سالها بعد خود را نشان دهد. به گمان من، اهمیت واقعی جنگ اخیر ایران، آمریکا و اسرائیل را نیز باید در همین سطح جست وجو کرد. این جنگ اگرچه با هدف اتمام برنامه هسته ای و تضعیف توان نظامی ایران آغاز شد، اما به تدریج به بحرانی بر سر امنیت انرژی، آزادی کشتیرانی و تنگه هرمز تبدیل شد؛ تغییری که شاید مهمترین پیامد آن، بازتعریف مفهوم امنیت در خاورمیانه باشد. 🔺در دو دهه گذشته، رقابتهای منطقه ای عمدتاً بر برنامه هسته ای ایران، توان موشکی و شبکه بازیگران نیابتی متمرکز بود. اما جنگ اخیر نشان داد که امنیت دریایی، مسیرهای انتقال انرژی و تجارت جهانی نیز به همان اندازه اهمیت یافته اند. تنگه هرمز دیگر فقط یک آبراه نیست؛ بلکه بار دیگر به یکی از مهمترین اهرمهای ژئوپلیتیکی منطقه تبدیل شده است. 🔺در چنین فضایی، توافق دفاعی میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان ــ موسوم به «پیمان مکه» ــ را نباید صرفاً یک توافق نظامی دانست، بلکه باید آن را پاسخی به تغییر ماهیت تهدید در خلیج فارس تلقی کرد. در همین چارچوب، به نظر میرسد استفاده جمهوری اسلامی از تنگه هرمز به عنوان اهرم فشار نیز در شکل گیری این روند بی تأثیر نبوده است. 🔺هرچه احتمال اختلال در صادرات انرژی از این مسیر جدی تر تلقی شود، انگیزه کشورهای صادرکننده نفت برای توسعه خطوط لوله جایگزین و کاهش وابستگی به هرمز نیز افزایش خواهد یافت. اگر این روند ادامه یابد، یکی از پیامدهای ناخواسته آن میتواند کاهش تدریجی ارزش ژئوپلیتیکی تنگه هرمز برای ایران باشد. به بیان دیگر، ابزاری که امروز هزینه رویارویی با ایران را افزایش میدهد، ممکن است در آینده بخشی از کارآمدی خود را از دست بدهد. 🔺این شاید یکی از پارادوکسهای مهم راهبردی جمهوری اسلامی باشد؛ زیرا هرچه تهدید به انسداد هرمز جدی تر شود، انگیزه رقبای منطقه ای برای بی اثر کردن این اهرم نیز بیشتر خواهد شد. همزمان، جنگ اخیر فشار کم سابقه ای بر الگوی امنیتی جمهوری اسلامی وارد کرده است. طی سالهای گذشته، تهران امنیت خود را تا حد زیادی از طریق شبکه ای از بازیگران همسو در لبنان، سوریه، عراق، یمن و فلسطین تولید میکرد. تضعیف بی سابقه این شبکه، تحولات سوریه و تبدیل رویارویی های نیابتی به تقابل مستقیم نشان میدهد که محیط امنیتی منطقه نسبت به گذشته تغییر کرده است. 🔺این البته به معنای پایان نقش منطقه ای ایران نیست، بلکه به این معناست که قواعد بازی در حال دگرگونی است. به همین دلیل، شاید مهمترین پرسش امروز این باشد که آیا دولتهای منطقه صرفاً در حال تشکیل یک ائتلاف جدید هستند یا اینکه واحد اصلی تولید امنیت در خاورمیانه نیز در حال تغییر است؟ 🔺به نظر می‌رسد پاسخ دوم محتمل تر باشد. دولتها معمولاً زمانی به سمت ائتلاف حرکت می‌کنند که احساس کنند نظم پیشین دیگر پاسخگوی محیط جدید نیست. از این منظر، پیمان مکه بیش از آنکه واکنشی به قدرت امروز ایران باشد، پاسخی به عدم قطعیت درباره «آینده قدرت ایران و البته قدرت درایران »است. 🔺البته تشکیل ائتلافها الزاماً به معنای افزایش امنیت نیست. همانگونه که تجربه روابط بین الملل نشان میدهد، آنچه یک طرف اقدامی دفاعی میداند، ممکن است از سوی طرف مقابل اقدامی تهاجمی تلقی شود. بنابراین، این پیمان میتواند همزمان تهران را نیز به بازسازی ظرفیتهای بازدارندگی خود وادار کند و منطقه را وارد چرخه ای تازه از رقابت امنیتی سازد. 🔺از سوی دیگر، تجربه پیمان بغداد، سنتو و حتی شورای همکاری خلیج فارس نشان می‌دهد که موفقیت چنین ائتلافهایی بیش از آنکه به دشمن مشترک وابسته باشد، به میزان انسجام داخلی اعضای آن بستگی دارد. شاید در نهایت، اهمیت واقعی جنگ اخیر نه در تعداد موشکهای شلیک شده یا میزان ویرانی ها، بلکه در تغییری نهفته باشد که در شیوه اندیشیدن دولتهای منطقه به امنیت ایجاد کرده است. 🔺اگر این روند ادامه یابد، خاورمیانه ممکن است وارد مرحله ای شود که در آن امنیت انرژی، قدرت دریایی، همکاریهای میان دولتی و بازدارندگی، بیش از گذشته ستونهای اصلی نظم امنیتی منطقه را تشکیل دهند؛ نظمی که در آن هم ایران و هم رقبایش ناگزیر خواهند بود محاسبات راهبردی خود را از نو بازتعریف کنند #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic

🔴محمدباقر خرازی؛ بلندگوی یک جناح یا نشانه‌ای از خلأ قدرت در جمهوری اسلامی؟ 🔺انتشار پیاپی ویدئوهایی از محمدباقر خرازی، دبیرکل تشکل «حزب‌الله ایران»، در روزهای اخیر نام روحانی‌ای را دوباره بر سر زبان‌ها انداخته که سال‌ها در حاشیه سیاست رسمی جمهوری اسلامی حضور داشته است. خرازی در این ویدئوها از استعفای مکرر مسعود پزشکیان، تصمیم‌های… 🔺برای خواندن متن کامل اینجا کلیک کنید #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic

🔴از کشتار ۶۷ در زندان تا کشتار ۱۴۰۴ در خیابان ✍️حامد آئینه‌وند 🔺اظهارات اخیر مسعود پزشکیان، که منتقدان آمار رسمی کشته شدگان اعتراضات را «خائن» و «وطن فروش» خواند، بیش از آنکه درباره اختلاف بر سر اعداد باشد، پرده از یک ذهنیت تاریخی در جمهوری اسلامی برداشت؛ ذهنیتی که بیش از چهار دهه است با یک الگوی ثابت عمل میکند: کشتار، انکار و سپس امید به فراموشی. 🔺در تابستان ۱۳۶۷ هزاران زندانی سیاسی در زندانهای جمهوری اسلامی اعدام شدند. سالها طول کشید تا جامعه ایران از ابعاد آن فاجعه آگاه شود. جنگ ایران و عراق، فضای امنیتی، نبود رسانه های آزاد و فقدان شبکه های اجتماعی، این امکان را برای حکومت فراهم کرده بود که حقیقت را پشت دیوارهای زندان پنهان کند. جمهوری اسلامی نیز هیچگاه مسئولیت آن اعدامها را به صورت شفاف نپذیرفت و هرگز آمار رسمی و مشخصی از شمار قربانیان منتشر نکرد. 🔺در آن سالها، جز زنده یاد آیت ا.. منتظری که فریاد زد بسیاری از چهره هایی که امروز خود را اصلاح طلب مینامند و آن روزها بر خودشان نام خط امام گذاشته بودند در برابر آن فاجعه سکوت کردند. نه اعتراضی درخور شنیده شد و نه تلاشی جدی برای روشن شدن حقیقت صورت گرفت. امروز نیز وقتی رئیس جمهور، به جای پاسخگویی درباره جانهای از دسترفته، کسانی را که روایت دیگری از آمار قربانیان ارائه میکنند به «خیانت» و «وطن‌فروشی» متهم میکند، این پرسش دوباره زنده میشود که آیا چیزی جز همان منطق قدیمی ادامه یافته است؟ 🔺حکومت ظاهراً هنوز در دهه شصت زندگی میکند. هنوز تصور میکند اگر چند سال بگذرد، اگر روایت رسمی بارها تکرار شود و اگر منتقدان با برچسب «خائن» و «وطن‌فروش» از میدان بیرون رانده شوند، حافظه جمعی نیز پاک خواهد شد. این محاسبه شاید در سال ۱۳۶۷، با وجود سانسور گسترده و نبود ابزارهای ارتباطی امروز ، تا حدی امکانپذیر بود. اما ایران امروز، ایران ۱۳۶۷ نیست. امروز حقیقت را نمیتوان در پشت دیوار زندان یا در گزارشهای رسمی دفن کرد. 🔺میلیونها تلفن همراه، صدها رسانه و شبکه های اجتماعی، حافظه ای ساخته اند که دیگر به آسانی پاک نمیشود. شاید بتوان بر سر تعداد قربانیان مناقشه کرد، اما نمیتوان اصل فاجعه را از حافظه یک ملت حذف کرد. 🔺در این میان، تناقض دیگری نیز خودنمایی می‌کند. مسعود پزشکیان تقریباً در هر سخنرانی از نهج البلاغه نقل قول میکند و خود را دلبسته عدالت علوی معرفی میکند. اما وقتی منتقدان را به جای پاسخ، با اتهام «خیانت» و «وطن فروشی» مینوازد، این پرسش به ذهن میرسد که او دقیقاً کدام نسخه از نهج البلاغه را می‌خواند؟ 🔺ظاهراً نسخه ای که در اختیار اوست، با نسخه ای که در دست مردم است تفاوت ماهوی دارد. در نهج البلاغه ای که مردم میشناسند، حاکم به عدالت، مدارا، شنیدن صدای مخالف و پذیرش مسئولیت فراخوانده می‌شود؛ نه به برچسب زدن به منتقدان و جایگزین کردن اتهام به جای پاسخگویی. 🔺اشتباه جمهوری اسلامی فقط در توسل به خشونت نیست؛ اشتباه بزرگتر، اعتماد همیشگی به فراموشی است. 🔺گویی حاکمان باور دارند که گذر زمان، حقیقت را نیز از میان خواهد برد. تجربه چهار دهه گذشته نشان میدهد که این محاسبه هر بار دشوارتر از گذشته شده است. حقیقت ممکن است به تأخیر بیفتد، اما حذف نمیشود؛ و حافظه یک ملت، برخلاف تصور صاحبان قدرت، با فرمان حکومتی یا گذر زمان از بین نمیرود. 🔺اگر در سال ۱۳۶۷ حکومت توانست سالها ابعاد یک فاجعه را از چشم افکار عمومی پنهان نگه دارد، امروز با جامعه ای روبه روست که ابزارهای ثبت، روایت و حفظ حافظه تاریخی را در اختیار دارد. این همان تفاوتی است که معادلات گذشته را بر هم زده است. شاید بتوان روایت رسمی را تکرار کرد، اما دیگر نمیتوان انتظار داشت که جامعه، مانند دهه شصت، سکوت کند یا همه چیز را به دست فراموشی بسپارد. 🔺امروز مسئله فقط اختلاف بر سر آمار نیست؛ مسئله، پایان یافتن دورانی است که حکومت میتوانست با کشتار، انکار وانتظار برای فراموشی، از زیر بار مسئولیت و پاسخگویی بگریزد. #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic

🔴ما از تجربه یاد نمی‌گیریم، از تامل در تجربه یاد می‌گیریم ✍️رضا یعقوبی 🔺تجربه ابتدا به شکل ضربه‌ای بی‌نام وارد هستی ما می‌شود، یعنی قبل از اینکه معلوم شود چه معنایی باقی می‌گذارد. چیزی که بی‌واسطه و در لحظه بر ما می‌گذرد، نه شناخت جهان بلکه فشار کور جهان است که هنوز به زبان درنیامده است. حتی درد، تا وقتی فقط تحمل شود، حقیقتی در خود ندارد و چه‌ بسا چیزی جز همکاری خاموش ما با همان چیزی نباشد که آن را پدید آورده است. بعضی انسان‌ها تمام عمر از یک رودخانه می‌گذرند و تنها چیزی که از آب یاد می‌گیرند، خیس‌شدن است. جریان زمانی آشکار می‌شود که واقعه از زندان اکنون بیرون کشیده شود و زیر نور بی‌رحم پرسش قرار گیرد. پرسش، گذشته را بازگو نمی‌کند، بلکه آن را محاکمه می‌کند و از ما هم می‌پرسد که در ساختن آنچه بر سرمان آمد چه سهمی داشته‌ایم. از این لحظه، آنچه رخ داده دیگر واقعیتی بسته نیست، چون آینده با امکان‌های تحقق‌نیافتۀ خود به درون معنای گذشته هجوم می‌آورد. 🔺حقیقت نه در انبار وقایع، بلکه در پیامدهایی پدیدار می‌شود که از بازسازی رابطۀ ما با جهان زاده می‌شوند. تجربه‌ای که درباره‌اش تأمل نشود به دانایی ختم نمی‌شود و فقط عادت به زخم را یاد می‌دهد و ما هم شکست را به شکل سرنوشت می‌بینیم. ما از آنچه بر ما گذشته است چیزی یاد نمی‌گیریم. یادگیری از لحظه‌ای آغاز می‌شود که جرئت می‌کنیم ببینیم از مواد خام آن واقعه، چه ساخته‌ایم و چه جهانی هنوز می‌توانیم بسازیم. به تعبیر جان دیویی "ما از تجربه یاد نمی‌گیریم، ما از تامل دربارۀ تجربه یاد می‌گیریم". #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic

🔴رئیس موساد دو مقام ارشد مرتبط با طرح ناکام تغییر حکومت ایران را برکنار کرد 🔺کانال ۱۲ اسرائیل گزارش داد که رومن گوفمن، رئیس تازه‌منصوب‌شده موساد، دو تن از ارشدترین مقام‌های این سازمان اطلاعاتی را که در تدوین طرحی ناکام برای سرنگونی جمهوری اسلامی نقش کلیدی داشتند، از سمت‌های خود برکنار کرده است 🔺بر اساس این گزارش، یکی از این افراد از ماه دسامبر ریاست اداره اطلاعات موساد را بر عهده داشت و دیگری مسئول بخش ایران این سازمان بوده است. 🔺طبق این گزارش،‌ این دو مقام از طراحان اصلی یک برنامه عملیاتی مکتوب بودند که هدف آن سرنگونی جمهوری اسلامی با اتکا به گروه‌های اقلیت اتنیکی در ایران و تشویق به ازسرگیری اعتراضات گسترده مردمی برای براندازی حکومت بود. 🔺این گزارش می‌افزاید که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، هنگام تلاش برای متقاعد کردن دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، برای پیوستن به جنگ با جمهوری اسلامی در ماه فوریه، این طرح را نیز مطرح کرده بود. #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic

🔴سازمان ملل: سرکوب اقلیت‌های قومی در ایزان تشدید شده است 🔺کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل متحد در بیانیه‌ای درباره تشدید سرکوب اقلیت‌های قومی در ایران، از جمهوری اسلامی خواسته‌اند به بازداشت‌های خودسرانه، ناپدیدسازی قهری، شکنجه، بدرفتاری و اعدام‌های خودسرانه، به‌ویژه علیه شهروندان کُرد و بلوچ، پایان دهند. 🔺در بیانیه‌ای که امروز منتشر شده است، آمده است «اقلیت‌های قومی در ایران باید بتوانند در امنیت و با کرامت زندگی کنند و از تبعیض مصون باشند.» 🔺از زمان آغاز اعتراضات سراسری در دی‌ماه ۱۴۰۴، هزاران نفر بازداشت شده‌اند و گزارش‌ها حاکی از آن است که بسیاری از بازداشت‌شدگان برای گرفتن اعتراف اجباری تحت شکنجه یا سایر اشکال بدرفتاری قرار گرفته‌اند. در بسیاری از موارد نیز بازداشت‌شدگان با ناپدیدسازی قهری مواجه شده‌اند. 🔺کارشناسان سازمان ملل همچنین از افزایش قابل توجه بازداشت‌های خودسرانه و صدور احکام با انگیزه سیاسی، به‌ویژه علیه اعضای اقلیت‌های قومی، خبر می‌دهند. به گفته آنان، این افراد اغلب بر اساس اتهام‌های کلی و مبهم مرتبط با امنیت ملی بازداشت و محاکمه می‌شوند. 🔺تنها در سال ۲۰۲۶ دست‌کم ۲۴ شهروند بلوچ و ۲۲ شهروند کُرد اعدام شده‌اند و شمار دیگری نیز در معرض خطر قریب‌الوقوع اجرای حکم اعدام قرار دارند. 🔺کارشناسان سازمان ملل گفته‌اند قانون مصوب سال ۲۰۲۵ که تعریف «جاسوسی» را گسترش داده، همراه با اتهام‌هایی مانند «محاربه»، «افساد فی‌الارض» و «بغی»، به‌ویژه علیه شهروندان کُرد، به ابزاری برای سرکوب مخالفان تبدیل شده است. 🔺در این بیانیه به پرونده پنج زندانی نیز اشاره شده است. کارشناسان از جمهوری اسلامی خواسته‌اند اجرای احکام اعدام یوسف احمدی، رؤوف شیخ‌معروفی، محمد فرجی، محسن اسلام‌خواه و فرهاد برهانزهی را متوقف کنند. به گفته آنان، این افراد پس از دادرسی‌هایی که با ادعای شکنجه و اعتراف اجباری همراه بوده، با خطر قریب‌الوقوع اعدام روبه‌رو هستند. 🔺کارشناسان این پرونده‌ها را بخشی از «الگوی گسترده سرکوب نظام‌مند» علیه اقلیت‌های کُرد و بلوچ دانسته و به احکام اعدام پیشین پخشان عزیزی و وریشه مرادی نیز اشاره کرده‌اند. 🔺در ادامه این بیانیه آمده است که اقلیت‌هایی که هویت قومی و مذهبی آنان با یکدیگر تلاقی دارد، از جمله کُردهای سنی و یارسان‌ها، در دوره‌های ناآرامی سیاسی و اجتماعی، با روایت‌هایی که آنان را تهدیدی علیه امنیت ملی معرفی می‌کند، بیش از دیگران هدف سرکوب قرار می‌گیرند. 🔺کارشناسان همچنین از دریافت گزارش‌هایی درباره افزایش بازداشت‌های خودسرانه و ناپدیدسازی قهری دیگر اقلیت‌های قومی، از جمله شهروندان آذری و حتی افراد زیر ۱۸ سال، خبر داده‌اند. 🔺به گفته آنان، فشار بر اقلیت‌های کُرد و بلوچ به داخل ایران محدود نمانده و شامل تهدید، نظارت و اعمال فشار بر فعالان و شهروندان این گروه‌ها در خارج از کشور نیز شده است. 🔺در این بیانیه آمده است که جمهوری اسلامی دارایی‌های صدها ایرانی خارج از کشور را توقیف کرده‌اند و اخیراً نیز فهرستی شامل ۳۷ رهبر و فعال کُرد خارج از ایران را همراه با احکام غیابی و درخواست استرداد منتشر کرده‌اند. کارشناسان سازمان ملل می‌گویند قوانین مبارزه با تروریسم نیز در داخل و خارج از کشور برای هدف قرار دادن اقلیت‌ها مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرد. 🔺به گفته این گروه ایران بر باید به تعهدات خود از جمله ممنوعیت مطلق شکنجه و ناپدیدسازی قهری، حق آزادی و امنیت فردی، حق برخورداری از دادرسی عادلانه، ممنوعیت سلب خودسرانه حیات و اصل برابری و منع تبعیض پایبند باشد. #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic

🔴سخن‌گفتن از خون مردم خیانت نیست ✍مهدی محمودیان 🔺رئیس‌جمهور، کسانی را که شمار قربانیان قتل‌عام ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه را سی یا چهل هزار نفر اعلام کرده‌اند، «خائن» و «وطن‌فروش» خوانده است. بسیار خوب؛ فرض کنیم روایت آنان نادرست و آمار مورد ادعای شما درست است. اگر به رابطه آسمانی‌تان با رهبر شهیدتا و آقای خامنه‌ای دوم آسیبی وارد نمی‌شود، لطفاً توضیح دهید آن چند هزار نفری را که خودتان نیز کشته‌شدنشان را انکار نمی‌کنید، چه کسانی به خاک و خون کشیدند و عاملان این جنایت را باید چه نامید؟ مگر وطن فقط نام یک حکومت، یک رهبر یا یک دستگاه سرکوب است؟ مگر آن هزاران انسانی که در خیابان‌ها کشته شدند، مردم همین سرزمین نبودند؟ آیا اعتراض به کشتار مردم خیانت به وطن است، اما فرمان‌دادن، زمینه‌سازی، توجیه‌کردن و پنهان‌کردن آن کشتار، وطن‌دوستی محسوب می‌شود؟ 🔺اختلاف بر سر عدد، اصل جنایت را از میان نمی‌برد. حتی اگر آمار رسمی خود شما را بپذیریم، باز هم با کشته‌شدن هزاران شهروند روبه‌رو هستیم؛ انسان‌هایی که نام، خانواده، زندگی و حق حیات داشتند. نمی‌توان با مناقشه بر سر شمار قربانیان، مسئولیت قتل آنان را پاک کرد. به‌جای خائن و وطن‌فروش خواندن کسانی که از قربانیان سخن می‌گویند، پاسخ دهید: آن هزاران نفر را چه کسانی کشتند؟ چه کسی فرمان داد؟ چه کسانی شلیک کردند؟ چه کسانی حقیقت را پنهان کردند؟ و چه کسانی امروز نیز به‌جای پاسخ‌گویی، طلبکارانه به خانواده قربانیان و معترضان اهانت می‌کنند؟ اگر سخن‌گفتن از خون مردم خیانت است، کشتن مردم را چه باید نامید؟ #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic

🔴گزارش‌های غیررسمی از اخراج پرستاران معترض بیمارستان فیاض‌بخش: مطالبات صنفی نباید به ناامنی شغلی منجر شود 🔺گزارش‌های غیررسمی از اخراج شماری از پرستاران بیمارستان فیاض‌بخش پس از برگزاری تجمعات اعتراضی حکایت دارد. در واکنش به این گزارش‌ها، وب‌سایت سلامت‌نیوز با انتقاد از برخورد با پرستاران معترض نوشته است که مطالبات صنفی نباید به ناامنی شغلی منجر شود. همچنین در روزهای گذشته، اعضای هیئت‌رئیسه شورای‌عالی و رئیس کل سازمان نظام پرستاری در نامه‌ای خطاب به مسعود پزشکیان، خواستار بازنگری فوری در نظام پرداخت حوزه سلامت و اصلاح تعرفه‌ها با رویکردی عدالت‌محور شده بودند. 🔺سلامت‌نیوز نوشته است که در شرایطی که نظام سلامت ایران با کمبود شدید پرستار، فرسودگی شغلی و مهاجرت نیروهای درمانی روبه‌رو است، خبرها حاکی از لغو قرارداد تعدادی از پرستاران بیمارستان فیاض‌بخش سازمان تأمین اجتماعی پس از اعتراض به اضافه‌کاری اجباری و مشکلات معیشتی است. 🔺در این گزارش آمده است که اگر پرستارانی که به اضافه‌کاری اجباری، تبعیض در پرداخت‌ها و شرایط نامناسب کاری اعتراض کرده‌اند با لغو قرارداد یا اخراج روبه‌رو شوند، راه‌های قانونی برای طرح مطالبات صنفی بیش از پیش محدود خواهد شد. همچنین حذف اضافه‌کاری اجباری سال‌هاست یکی از مهم‌ترین مطالبات جامعه پرستاری است و این خواسته نه مطالبه‌ای سیاسی، بلکه تلاشی برای حفظ کرامت شغلی، سلامت نیروی انسانی و ارتقای کیفیت مراقبت از بیماران است. 🔺اگر برخوردهای انضباطی یا لغو قرارداد به دلیل مطالبه‌گری صنفی صورت گرفته باشد، چنین رویکردی می‌تواند به افزایش ناامیدی، ترک خدمت، مهاجرت پرستاران و تشدید کمبود نیروی انسانی در نظام سلامت منجر شود. سلامت‌نیوز از مدیران سازمان تأمین اجتماعی خواسته است به جای برخوردهای انضباطی، از مسیر گفت‌وگو با پرستاران برای حل اختلاف‌ها اقدام کنند و در صورت صحت این گزارش‌ها، تصمیم‌های مربوط به لغو قراردادها را مورد بازنگری قرار دهند. 🔺در روزهای گذشته نیز اعضای هیئت‌رئیسه شورای‌عالی و رئیس کل سازمان نظام پرستاری در نامه‌ای به پزشکیان، خواستار اصلاح فوری نظام پرداخت در حوزه سلامت شدند. 🔺در این نامه آمده است که پرستاران در سال‌های اخیر، از همه‌گیری کرونا تا بحران‌ها و درگیری‌های اخیر، نقش محوری در حفظ خدمات درمانی داشته‌اند، اما همچنان با مشکلات معیشتی و نابرابری در نظام پرداخت روبه‌رو هستند. 🔺سازمان نظام پرستاری در این نامه «بی‌عدالتی در توزیع منابع و نظام پرداخت» را یکی از مهم‌ترین عوامل نارضایتی کارکنان نظام سلامت دانسته و نوشته است که نحوه تصویب تعرفه‌های خدمات سلامت در سال ۱۴۰۵ و افزایش ناهماهنگ حقوق میان گروه‌های مختلف، شکاف درآمدی را بیشتر کرده است. بنابراین ادامه روند کنونی می‌تواند انگیزه نیروی انسانی را کاهش دهد و پایداری نظام سلامت را با مشکلاتی بیشتر روبه‌رو کند. #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic

‏🔺جمهوری‌اسلامی، خورد و خوراک(کیک‌وساندیس، سیستم صوت، بلندگو و…) و هزینه‌های تجمعات شبانه مزدورانش در خیابان(پرچم‌گردان‌ها)، را به مناقصه گذاشته است. ‏بعد می‌گویند این تجمعات خودجوش است. ‏سند مناقصه با شماره مناقصه مشخص در سامانه مناقصات جمهوری‌اسلامی در عکس پیوست است. #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic

🔺مهدی عربشاهی در گفتگویی با صدای آمریکا، از تغییرات اخیر در معاونت سیاسی صداوسیما و ارتباط آن با آرایش جدید قدرت در جمهوری اسلامی گفته است. 🔺عربشاهی معتقد است انتصاب محمدصالح مفتاح می‌تواند از شدت تقابل رسانه‌ای با دولت پزشکیان و جریان حامی مذاکرات در قدرت بکاهد، اما این به معنای پایان فشار بر دولت نیست. #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic

🔺اگر بحران سیاسی به خودی خود برای استقرار دموکراسی کافی بود، امروز باید بسیاری از بحران‌زده‌ترین کشورهای جهان، دموکراتیک‌ترین آنها نیز باشند. اما تاریخ معاصر تصویری کاملاً متفاوت پیش روی ما قرار می‌دهد… این تفاوت‌ها از کجا ناشی می‌شود؟ پاسخ را نباید صرفاً در شدت بحران جست‌وجو کرد، بلکه باید به کیفیت نیروهایی نگاه کرد که در لحظه‌ی بحران حضور دارند. 🔺برای خواند متن کامل اینجا را کلیک کنید #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی @IranianRepublic