Охват к подписчикам
47,3%
ERR
Реакции к просмотрам
0,00%
0 на 34 постов
Пересылки к просмотрам
0,99%
78
Постов в день
0,0
всего 34
Где отзываются чаще
доля реакций к просмотрам- 27 июл.و عده ای، زیستن رو انتخاب میکنن. خوردن کامل فرصت تو باتلاق بودن. و تا زمانی که کامل فرو برن و نیست بشن، از پرتوی مهتابی که لابه لای شاخو برگ روی سطح تیره ی باتلاق بازتاب میشه لذت میبرن، از صدای پرنده ها، از دیدن، تجربه کردن، و بودن0,00%
- 27 июл.و بیش از حد سرکش برای پذیرش معنای متعالی0,00%
- 27 июл.بعضی تو لذت غوطهور میشن، تو لجنای باتلاق شنا میکنن، ولی مرگ رو نه تنها فراموش نمیکنن، بلکه تیزتر حسش میکنن0,00%
- 27 июл.بعضی پوچی رو میپذیرن ولی تسلیم نمیشن، معنا میسازن – راه سخت آزادی، غیرقابل تحمل برای عموم0,00%
- 27 июл.بعضی پوچی رو میبلعن و زودتر خودکشی میکنن0,00%
- 3 июл.➙ @Essencify0,00%
- 2 июл.➙ @Essencify0,00%
- 2 июл.در جستوجوی پاسخ، هنوز پناه میجوییم؛ در دل پرسش، دیگر هیچ حریمی برای پاسداشت نمانده. شاید خرد همین باشد: فرو ریختن بیصدا و بیرحمانهی آخرین سنگر یقین ➙ @Essencify0,00%
- 29 июн.شاید حس کرده باشید که بخاطر رانندگی دست سمت چپ از دست راست برنزه تر شده یا جای یقه و آستین و.... یادگاری تابستان روی بدنتان باشد اما چقدر طول خواهد کشید که پوستی که گرما و تابش خورشید را حس کرده مثل سابق شود یک ماه.. چند هفته .. یا چند روز وابسته به شدت سوختن و زمان سوختن است اما ذهن چطور... آیا ذهنی که مداوم در حمام اخبار منفی و ناامیدی و تلخی های جامعه به سر میبیرد نیاز به چتر ندارد ... نیاز به التیام ندارم ... آیا این ذهن رنگ روز های اول خود را خواهد دید ؟ قطعا خیر اگر همچنان بسوزد سایه ای برای خود پیدا کنید0,00%
- 18 июн.در برابر پوچی این جهان، تو تنها عصیان زیبایی هستی که دلم میخواهد تا آخرین نفس به آن وفادار بمانم ➙ @Essencify0,00%
- 18 июн.هیچ جزیرهای آنقدر دور نیست که ریشههایش در اعماق تاریک اقیانوس، به خاک قارهها متصل نباشد انسان، نه قلمروی کاملاً مستقل و بینیاز از جهان است و نه یک ذرهی بیاراده و حلشده در تودهها؛ انسان یک گرهگاه است محل تلاقی نیروهایی که انتخاب نکرده و انتخابهایی که باید بسازد ما در جهانی متولد میشویم که پیش از ما بافته شده است؛ زبانمان، ژنتیکمان، جراحتهای تاریخی سرزمینمان و حتی طبقهی اجتماعیمان، تارهای عمودی این دار قالی هستند که بدون اذن ما کشیده شدهاند انکار این تارها، حماقت است و ادعای مسئولیت مطلق، توهمی سهمگین. ما فرمانروای مطلق سرنوشت نیستیم؛ ما بافندگان آنیم ارزش یک ساز، به انزوای ابدیش در جعبه نیست؛ عیار واقعی او زمانی آشکار میشود که در یک ارکستر بزرگ، همنوا با دیگر سازها بنوازد، بی آنکه صدای منحصربهفرد خود را در شلوغی ارکستر گم کند بسیاری از انسانها از ترس حل شدن در جماعت، به پیلهی تاریک انزوا پناه میبرند و نام این گوشهنشینی تلخ را استقلال باشکوه میگذارند اما انزوایی که از سر ترس یا خودبزرگ بینی باشد، روح را صیقل نمیدهد، آن را میپوساند در نقطهی مقابل، کسانی هستند که از وحشت تنهایی، هویت خود را در بازار تایید دیگران حراج میکنند و در تودهها ذوب میشوند اما راه سومی هست: حضور اصیل در عین تعلق رشد واقعی، نه در نفی دیگران، درواقع در کیفیت رابطه با آنها رخ میدهد ما در آینهی دیگریست که ابعاد پنهان خود را کشف میکنیم دوست، معلم، یا همسفر، ناجی ما نیستند؛ آنها کاتالیزورهای مسیر بیداری مایند پذیرا بودن و کمک گرفتن، نشانهی بیکفایتی نیست، نشانهی درک عمیق این واقعیت است که انسان، موجودیست که در بستر رابطه معنا مییابد پذیرش زندگی، یعنی راه رفتن بر روی مرز ظریف جبر زمین و اختیار آسمان ما نمیتوانیم جهت وزش باد را تغییر دهیم، اما تنظیم بادبانها تا آخرین لحظه در دست ماست اصالت، شورش علیه واقعیتهای غیرقابلتغییر زندگی (مثل فقر، بیماری یا گذشته) نیست؛ اصالت یعنی نگاه کردن به این بوم محدود و خلق زیباترین شاهکار ممکن با همان چند رنگی که در دست داریم اگر به دنبال معنایی ماندگار هستید، نه در توهم منزوی ابرزمینی بودن غرق شوید و نه در خواب خوش همرنگ جماعت شدن بمانید طرح وجودی خود را بشناسید؛ تارهای ناخواستهی زندگی را بپذیرید، اما پودها را با اراده، آگاهی و عشق بهگونهای ببافید که طرح نهایی، امضای منحصربهفرد خودتان را داشته باشد عظمت انسان در این نیست که هیچ زنجیری بر دست ندارد؛ عظمت در آن است که با وجود تمام گرهها و زنجیرهای ناخواستهی دنیا، هنوز هم میتواند زیباترین رقص آزادی را به نمایش بگذارد... ➙ @Essencify0,00%
- 16 июн.پرواز ایکاروس0,00%