اورتینکینگ

امروز یه تومن پول کرایه دادم. 😩

زیر بار هزینه‌های اسنپ تو تهران دارم له می‌شم.

زمانی که صرف دوست داشتن آدمای اشتباه زندگیم کردم، اگه صرف ورزش می‌کردم الآن قهرمان المپیک بودم.

اگه زندگی دکمه‌ی آندو داشت، باز بر می‌گشتم انتخابت می‌کردم.

طفلی دلِ من.

اعتیاد به غم از اعتیاد به شیشه کشنده‌تره. تراست می.

هرچی بیشتر تهران می‌مونم، بیشتر قدر شیراز رو می‌دونم!

احساس میکنم سلول‌های بدنم دارن جون می‌کنن برای ادامه دادن.

به سراغ من اگر می‌آیید و می‌بینید من به سراغ شما نمی‌آیم به این علت است که DEPRESSION IS BACK.

من موندم و یه روانِ پریش شده. ای بابا!

هیچ می‌‌دانید کار من به کجا کشیده بود؟ من مجبور بودم سالگرد رویاهای خود را جشن بگیرم! «شب های روشن-داستایوسکی»

از دیو و دد ملولم و از انسان بیشتر.

اون روز شنیدم یکی از آدمهای گذشته‌ی زندگیم در مواجهه با یه غم بزرگه. مطمئنم من جزو معدود افرادی ام که می‌تونه آرومش کنه. چون همیشه تو این موارد به من پناه می‌آورد! اما خب این آدم خیلی بد کرد به من و حس‌مو اعتمادم! ولی دل تو دلم نیست که پیام بدم بهش و آرومش کنم! چون می‌دونم به ارتباط گرفتن باهام فکر کرده، اما روش نشده تکست بده بهم! می‌شناسمش! وای خدای من دارم دیوونه می‌شم! من زیادی مهربونم یا زیادی احمق؟ باید چی کار کنم؟

یه جوری ندارمت، انگار پولی!

غم همه‌ی وجودمو گرفته بود. صدام کرد و گفت «می‌خوای خوب بشی؟» سرمو به نشونه‌ی تأیید تکون دادم. لبخند زد و گفت «کل زندگی همینه.» و واقعاً هم زندگی همین بود.

24. 🎀🎂

بسه دیگه. از این به بعد هم نا مهربونم، هم آفت جونم.

از خود پول بپرسی چی خوش‌حالت می‌کنه؟ می‌گه خواب. اون وقت یه سریا ایمان نمیارن.

گاهی گمان نمیکنی، ولی خوب میشود.