IANDS Iran

ادگار میچل، فضانورد آپولو ۱۴، زندگی خود را صرف کاوش در فضای بیرونی و همچنین رازهای تجربه بشری کرد. او پس از سفرش به ماه، «مؤسسه علوم نوئتیک» (IONS) را تأسیس کرد؛ سازمان معتبری که به پژوهش درباره آگاهی، پتانسیل‌های انسانی و تجربه‌های فوق‌العاده از طریق کاوش‌های…

ادگار میچل، فضانورد آپولو ۱۴، زندگی خود را صرف کاوش در فضای بیرونی و همچنین رازهای تجربه بشری کرد. او پس از سفرش به ماه، «مؤسسه علوم نوئتیک» (IONS) را تأسیس کرد؛ سازمان معتبری که به پژوهش درباره آگاهی، پتانسیل‌های انسانی و تجربه‌های فوق‌العاده از طریق کاوش‌های علمی اختصاص دارد. سخنان او یادآور این نکته قدرتمند است که کنجکاوی، تواضع و کاوش با ذهن باز برای کشف حقایق ضروری هستند. گروه وابسته به انجمن بین المللی تحقیقات تجارب نزدیک به مرگ (IANDS) در ایران DNDSI.ir

وبینار «شفافیت ذهنی پیش از مرگ» Terminal Lucidity گاهی در واپسین ساعات زندگی، فردی که شاید ماه‌ها اطرافیانش را نمی‌شناخته یا قادر به برقراری ارتباط نبوده، ناگهان هوشیار می‌شود؛ چشم باز می‌کند، عزیزانش را می‌شناسد، نام‌ها را صدا می‌زند، گفت‌وگو می‌کند و گاهی حتی خداحافظی می‌کند. این پدیدهٔ شگفت‌انگیز در پژوهش‌های علمی با عنوان Terminal Lucidity شفافیت ذهنی پیش از مرگ شناخته می‌شود. در این جلسهٔ ۵۰ دقیقه‌ای درباره این موضوعات صحبت خواهیم کرد: 1⃣ شفافیت ذهنی پیش از مرگ دقیقاً چیست و چه تفاوتی با هذیان و توهم دارد؟ 2⃣ شواهد علمی و تازه‌ترین پژوهش‌ها درباره آن چه می‌گویند؟ 3⃣ چرا چنین پدیده‌ای رخ می‌دهد؟ سه توضیح احتمالی و آنچه هنوز نمی‌دانیم 4⃣ اگر بر بالین عزیزی شاهد چنین لحظه‌ای بودیم، چگونه با آن مواجه شویم؟ 🗓 جمعه ۳۰ مرداد | ساعت ۲۱:۳۰ به وقت ایران ⏱️ مدت: ۵۰ دقیقه 💻 آنلاین در Google Meet 👥 ظرفیت: ۶۰ نفر 🎓 ارایه دهنده: دکتر علی قاسمیان‌ ⚠️ لطفاً رأس ساعت ۲۱:۳۰ وارد جلسه شوید. وبینار دقیقاً در زمان اعلام‌شده آغاز می‌شود و امکان ورود به جلسه بعد از این ساعت وجود ندارد. شرکت در این وبینار رایگان است. در صورت تمایل می‌توانید هنگام ثبت‌نام، مبلغی را به انتخاب خودتان به عنوان کمک (Donation) پرداخت کنید. تمام مبالغ اهدایی صرف خرید عروسک و اسباب‌بازی برای کودکان بی‌سرپرست خواهد شد. کمک مالی کاملاً اختیاری است و برای شرکت در وبینار الزامی نیست. برای ثبت‌نام به آی دی زیر پیام ارسال فرمایید: @mathematicalscience110

کسی که ما واقعاً هستیم، بسیار بزرگ‌تر از این قالب جسمانی است... گروه وابسته به انجمن بین المللی تحقیقات تجارب نزدیک به مرگ (IANDS) در ایران DNDSI.ir

پی. ام. اچ. اتواتر (P.M.H. Atwater) پژوهشگر، نویسنده و سخنران برجسته و سرشناس آمریکایی در زمینه تجربیات نزدیک به مرگ (NDE) و آگاهی انسان است. او که خود سه تجربه نزدیک به مرگ را در سال ۱۹۷۷ از سر گذرانده، بیش از چهار دهه از زندگی‌اش را صرف مطالعه، مصاحبه با هزاران تجربه‌گر (از جمله کودکان) و نگارش ده‌ها جلد کتاب تخصصی درباره پیامدهای روانی، معنوی و فیزیولوژیک این تجربیات کرد. گروه وابسته به انجمن بین المللی تحقیقات تجارب نزدیک به مرگ (IANDS) در ایران DNDSI.ir

پیتر پاناگور (Peter Panagore) در طول تجربه نزدیک به مرگ خود، صدای پر از عشق یک موجود هوشمند و قدرتمند را شنید که باعث شد او احساس کند مورد محبت قرار گرفته و شناخته شده است. ​به او چیزی نشان داده شد که خیلی‌ها آن را «اثر نمای کلی» (Overview Effect) توصیف می‌کنند؛ یعنی دیدن تمام زمین و بشریت و احساس یک پیوند عمیق و پر از عشق با تمامی انسان‌ها. گروه وابسته به انجمن بین المللی تحقیقات تجارب نزدیک به مرگ (IANDS) در ایران DNDSI.ir

روزنامه نیویورک‌تایمز در گزارشی مفصل به «شفافیت ذهنی پیش از مرگ» پرداخت روزنامه نیویورک‌تایمز ماه گذشته در مقاله‌ای مفصل به پدیده «شفافیت ذهنی پیش از مرگ» (Terminal Lucidity) و پژوهش‌هایی که درباره آن انجام شده است، پرداخت. در این مقاله همچنین به انجمن بین‌المللی مطالعات تجربه‌های نزدیک به مرگ (IANDS) و Journal of Near-Death Studies اشاره شده است. این مقاله با عنوان «چرا برخی بیماران مبتلا به زوال عقل درست پیش از مرگ دوباره به حالت عادی بازمی‌گردند؟» به تجربه شخصی و سپس پژوهش‌های روان‌شناس الکساندر باتیانی (Alexander Batthyány) می‌پردازد؛ پژوهشگری که در کنفرانس سالانه IANDS در سال ۲۰۱۴ نیز سخنرانی کرده بود. زمانی که باتیانی دانشجوی روان‌شناسی بود، مادربزرگش اندکی پیش از مرگ، به شکلی غیرمنتظره وضوح و هوشیاری ذهنی خود را بازیافت. مشاهده این اتفاق، علاقه او را به مطالعه این پدیده برانگیخت. بعدها گزارش‌های موردی او توجه پژوهشگران مؤسسه ملی سالمندی آمریکا (National Institute on Aging) را جلب کرد. این مؤسسه در سال ۲۰۱۸ نشستی را با حضور ۹ متخصص از حوزه‌های پرستاری، سالمندی، علوم اعصاب، روان‌شناسی، مراقبت از بیمار و زبان‌شناسی در بتزدا، مریلند برگزار کرد. به نظر می‌رسد این نشست زمینه‌ساز افزایش توجه و همکاری میان پژوهشگران برجسته این حوزه شد و آگاهی بیشتری ایجاد کرد که شفافیت ذهنی پیش از مرگ، پدیده‌ای است که در برخی بیماران رخ می‌دهد و چندان هم استثنایی نیست. به نوشته نیویورک‌تایمز، آنچه به‌ویژه توجه پژوهشگران را جلب کرده، مواردی است که در آن افراد مبتلا به آلزایمر، تومورهای مغزی یا بیماری‌های دیگر، پس از مدتی طولانی که قادر به صحبت منسجم و معنادار نبوده‌اند، ناگهان توانسته‌اند افکار خود را با وضوح و انسجام بیان کنند. بروس گریسون (Bruce Greyson)، پزشک و استاد بازنشسته بخش مطالعات ادراکی دانشگاه ویرجینیا، در گفت‌وگو با نیویورک‌تایمز می‌گوید: «اگر معتقد باشید هر آنچه می‌بینیم، می‌شنویم، احساس می‌کنیم، می‌اندیشیم و تصمیم می‌گیریم، صرفاً از مغز سرچشمه می‌گیرد، آن‌وقت باید توضیح دهید مغزی که سال‌ها در حال زوال بوده و مدت‌ها توانایی انجام این کارها را نداشته است، چگونه ناگهان دوباره قادر به انجام آن‌ها می‌شود؟ چگونه این توانایی‌ها یکباره بازمی‌گردند؟» نیویورک‌تایمز همچنین با سم پارنیا (Sam Parnia)، پزشک و پژوهشگر مغز و آگاهی در دانشگاه نیویورک و نویسنده کتاب Lucid Dying، درباره موارد شفافیت ذهنی پیش از مرگ گفت‌وگو کرده است. پارنیا با اشاره به شباهت‌هایی میان این پدیده و گزارش‌های تجربه نزدیک به مرگ می‌گوید: «آن‌ها مطالبی را با وضوح و هوشیاری بیان می‌کنند، اما آنچه می‌گویند لزوماً مربوط به زندگی معمول و روزمره‌شان نیست؛ بلکه به چیزی مربوط می‌شود که گویی در پیش روی آن‌ها قرار دارد.» به بیان دیگر، برخی از این افراد در واپسین لحظات زندگی نه‌تنها به‌طور غیرمنتظره‌ای وضوح ذهنی خود را بازمی‌یابند، بلکه گاهی درباره تجربه‌ها یا واقعیت‌هایی سخن می‌گویند که به نظر می‌رسد با آنچه در آستانه مرگ پیش روی خود احساس یا ادراک می‌کنند ارتباط دارد؛ موضوعی که شباهت آن با برخی گزارش‌های تجربه نزدیک به مرگ، توجه پژوهشگران حوزه آگاهی و مرگ را به خود جلب کرده است. گروه وابسته به انجمن بین المللی تحقیقات تجارب نزدیک به مرگ (IANDS) در ایران DNDSI.ir

کارل گوستاو یونگ، به عنوان یکی از تأثیرگذارترین روان‌شناسان تاریخ، بیشتر به خاطر نظریاتش در مورد ناخودآگاه جمعی و آرکی‌تایپ‌ها شناخته می‌شود. اما تعداد کمی از مردم می‌دانند که او پس از یک حمله قلبی در سال ۱۹۴۴، یک تجربه نزدیک به مرگ (NDE) فوق‌العاده و شگفت‌انگیز را توصیف کرده است. یونگ در زندگی‌نامه خود، «خاطرات، رویاها، اندیشه‌ها»، درباره این تجربه نوشته است: "آنچه پس از مرگ رخ می‌دهد چنان شکوهمند و وصف‌ناپذیر است که تخیل و احساس ما حتی نمی‌توانند تصور تقریبی از آن داشته باشند." این نقل قول نه تنها از شکوه جهان پس از مرگ صحبت می‌کند، بلکه بر عمق تجربه یونگ نیز تأکید دارد. این تجربه دیدگاه او را نسبت به مرگ و معنای زندگی به شدت تحت تأثیر قرار داد. او معتقد بود که معنای زندگی فراتر از وجود دنیوی ماست. تجربه نزدیک به مرگ یونگ، یکی از تأثیرگذارترین روایت‌های NDE از سوی یک روان‌شناس مشهور در تاریخ است و بینش عمیقی را در مورد ماهیت آگاهی و وجود ارائه می‌دهد. گروه وابسته به انجمن بین المللی تحقیقات تجارب نزدیک به مرگ (IANDS) در ایران DNDSI.ir Join → @IranNDE

#کتابچه #فلسفه_ذهن #آگاهی چالش ‌هایی بر 25 نظریه‌ مادی ‌انگارانه تجربیات نزدیک به مرگ طبق تحقیقات علمی معتبر داوری ‌همتا ‌شده نویسندگان: دکتر رحمان حسین زاده دکتر Fuzzy Logic کاربر MMJ ویراستار: آرش ابطحی ویراست اول / زمستان ١۴٠٣ ............. این کتابچه،…

#کتابچه #فلسفه_ذهن #آگاهی چالش ‌هایی بر 25 نظریه‌ مادی ‌انگارانه تجربیات نزدیک به مرگ طبق تحقیقات علمی معتبر داوری ‌همتا ‌شده نویسندگان: دکتر رحمان حسین زاده دکتر Fuzzy Logic کاربر MMJ ویراستار: آرش ابطحی ویراست اول / زمستان ١۴٠٣ ............. این کتابچه، به بررسی انتقادی پدیده تجربیات نزدیک به مرگ می پردازد و فرضیه ‌های مادی‌ انگارانه و تقلیل ‌گرایانه‌ای که به دنبال توضیح این تجربیات بر اساس فعالیت ‌های فیزیولوژیکی مغز هستند را به چالش می‌کشد. بر اساس شواهد ارائه شده، تجربیات نزدیک به مرگ نمی‌توانند صرفاً ناشی از عواملی مانند کمبود اکسیژن، فعالیت مغز در حال مرگ، توهمات، انتظارات مذهبی و فرهنگی و... باشند. در این کتابچه، به بررسی انتقادی تمام توجیه های مادی انگارانه این پدیده و چالش های پیش رویشان می‌پردازیم. هدف ما، بررسی این موضوع است که آیا تبیین های مادی انگارانه این تجربیات میتوانند بهترین تبیین برای توضیح آنها تلقی شوند یا آنکه باید این تجربیات را شواهدی در راستای فرا مغزی بودن آگاهی قلمداد کنیم.

#پیام_موقت سلام و عرض ادب خدمت مخاطبین عزیز. کانال زیر تحت عنوان "ریاضیات، فلسفه و هنر" را به کلیه‌ی دوستان توصیه می‌کنیم: https://t.me/RejaliMathematicsChannel مالک کانال بالا استاد عزیز و ارجمندمان پروفسور علی رجالی هستند. ایشان استاد تمام ریاضیات در دانشگاه دولتی اصفهان هستند و متون ریاضیاتی، فلسفی، ادبی و هنری جالبی را در کانال خوب‌شان ارائه می‌دهند. رزومهٔ ایشان به شرح زیر است: ١. دکترای ریاضی محض با گرایش  آنالیز هارمونیک انتزاعی (Abstract Harmonic Analysis). ٢. زمینه‌های تحقیقاتی ایشان شامل آنالیز تابعی، جبرهای باناخ، و نظریه گروه‌ها است: https://www.researchgate.net/profile/Ali-Rejali-5 ٣. مدارج علمی: لیسانس ریاضی محض از دانشگاه اصفهان (۱۹۷۹)، فوق‌لیسانس (۱۹۸۴) و دکتری (۱۹۸۹) ریاضی از دانشگاه شفیلد انگلستان.

«جیمز رندی»؛ شعبده‌بازی غیرقابل‌اعتماد ✍️ احمد بهزادی نه‌تنها دلیلی برای اعتماد به جیمز رندی و «جایزۀ یک‌میلیون‌دلاری» مؤسسه‌ش وجود نداره، بلکه شواهدی وجود داره که حتی صداقت رندی رو به‌شدت زیر سؤال می‌بره. ماجرایی که در ادامه می‌خونید، تنها یک نمونه از این شواهده و البته حتی همین یک مورد به‌تنهایی برای زیرسؤال‌بردن کارهای یک نفر کفایت می‌کنه. توانایی تله‌پاتیک سگ‌ها سال 1998، دکتر روپرت شلدریک، زیست‌شناس و محقق فراروان‌شناسی، مطالعه‌ای رو منتشر کرد که گویای توانایی تله‌پاتیک سگ‌ها بود؛ به‌طور خاص این مطالعه می‌گفت سگی به اسم «جایتی» به‌طور تله‌پاتیک متوجه می‌شد سرپرستش کِی به خونه برمی‌گرده و درست قبل‌از اومدن اون به استقبالش می‌رفت (از «این لینک» حتی می‌تونید ویدئوهای این تحقیق رو ببینید). [البته دکتر شلدریک، علاوه‌بر این کِیس، شواهد بسیار بیشتری هم در زمینۀ توانایی تله‌پاتیک حیوانات جمع‌آوری کرد؛ مثلاً نگاه کنید به «این ویدئو» که قبلاً زیرنویس کردم و دربارۀ توانایی ذهن‌خوانی یک طوطیه؛ همین‌طور «این پست» هم پیشنهاد می‌کنم.] اما واکنش جیمز رندی چی بود؟ جیمز رندی با مجلۀ «Dog World» مصاحبه کرد و گفت: «ما توی مؤسسه‌مون (مؤسسۀ جیمز رندی) این ادعا رو آزمایش کردیم و [توانایی تله‌پاتیک سگ‌ها] رد شد!» (این مصاحبه ژانویۀ سال 2000 منتشر شد). دکتر شلدریک که این مصاحبه رو می‌خونه، به رندی ایمیل می‌زنه و ازش دربارۀ این آزمایش سؤال می‌پرسه؛ «این آزمایش چطوری انجام شده؟ کجا و کِی منتشر شده؟ آیا فیلم‌برداری انجام شده؟ و ...»، اما جیمز رندی جواب نمی‌ده. شلدریک دوباره ایمیل می‌زنه و دوباره پاسخی دریافت نمی‌کنه. دکتر شلدریک با اعضای مؤسسۀ «جیمز رندی» تماس می‌گیره و ازشون می‌خواد که اطلاعات این آزمایش ادعایی رو براش بفرستن. واضحه که اون‌ها اطلاعی نداشتن! اما کمک می‌کنن که جیمز رندی جواب ایمیل شلدریک رو بده؛ رندی توی ایمیلش می‌گه: ...من این آزمایش رو توی مؤسسه انجام ندادم، بلکه سال‌ها قبل (!) انجام دادم... این یک آزمایش ”غیررسمی“ بود... داده‌های این آزمایش هم براثر سیل از بین رفته‌ن... سگ‌هایی که آزمایش کردم الان توی مکزیکن و سرپرستشون هم سال پیش در یک حادثۀ وحشتناک فوت شد... من زیاده‌روی کردم و براساس داده‌های اندک نسبت به توانایی فراحسی سگ‌ها اون مطالب رو گفتم. این کار ازجانب من عجولانه و نادرست بود و از این بابت صمیمانه عذرخواهی می‌کنم. «ویل استور» (Wil Storr)، خبرنگار شناخته‌شدۀ بریتانیایی، این موضوع رو بررسی می‌کنه و توی گزارشش در سایت روزنامۀ مشهور «(دیلی) تلگراف» به این ماجرا اشاره می‌کنه (کل گزارش رو می‌تونید از «این لینک» بخونید). ویل استور با خود جیمز رندی هم مصاحبه می‌کنه و ایمیل‌های ردوبدل‌شده بین رندی و شلدریک رو بهش نشون می‌ده. رندی باز ادعا می‌کنه که داده‌های آزمایشش براثر سیل و طوفان از بین رفتن و می‌گه «طوفان ویلما» (Hurricane Wilma) باعث این اتفاق شده، اما ویل استور بعداز مصاحبه متوجه می‌شه این طوفان چهار سال قبل‌از زمانی که رندی ادعا می‌کرده داده‌ها دردسترس بودن، اتفاق افتاده! علاوه‌براین، جیمز رندی توی همین مصاحبه اعتراف می‌کنه که «بدون شک» گاهی «دروغ» گفته، هرچند ادعا می‌کنه که نمی‌دونه آیا «همیشه» این «دروغ‌گویی‌ها» آگاهانه بوده یا نه! [دکتر شلدریک هم مختصراً در «این لینک» دربارۀ این ماجرا توضیح داده.] جیمز رندی سال 2020 جسمش رو ترک کرد، اما افسانۀ جایزۀ یک‌میلیون‌دلاری‌ش کماکان ادامه داره. به‌هرحال، برای آرامش و شادی روحش دعا می‌کنیم. ➖➖➖➖ 🆔@near_death

مرور زندگی در آستانهٔ مرگ؛ وقتی مرز میان «من» و «دیگری» فرومی‌ریزد تحقیقات دکتر بروس گریسون (استاد روان‌پزشکی و علوم اعصاب رفتاری دانشگاه ویرجینیا آمریکا) و دکتر کنث رینگ-روان‌شناس برجسته- خصوصا در IANDS، از پدیده‌ای شگفت‌انگیز در تجربیات نزدیک به مرگ (NDE) پرده برمی‌دارند: «مرور زندگی» (Life Review). اما این مرور، تماشای یک فیلمِ معمولی از گذشته نیست! در این حالت، فرد زندگی خود را از چشمِ تمام کسانی که تحت تأثیر او بوده‌اند، بازبینی می‌کند. اگر به کسی محبت کرده‌اید، عشقِ او را با تمام وجود تجربه می‌کنید و اگر رنجی به کسی رسانده‌اید، آن رنج را دقیقاً از درونِ آگاهیِ او درک خواهید کرد. در این تجربه، نه خبری از قضاوتِ بیرونی است و نه تنبیه؛ تنها یک آگاهیِ بی‌واسطه از درهم‌تنیدگیِ اعمال ما و تجربهٔ دیگران وجود دارد. این پدیده، دو درسِ کاربردی و عمیق برای زندگیِ روزمرهٔ ما به همراه دارد: ۱. بازتابِ عینیِ رفتارها: جملهٔ «آن‌گونه با دیگران رفتار کن که دوست داری با تو رفتار شود»، در اینجا دیگر یک شعار اخلاقی نیست، بلکه توصیفِ یک واقعیتِ عینی است. در عمیق‌ترین سطوح آگاهی، ما دقیقاً همان چیزی را تجربه می‌کنیم که به جهان داده‌ایم. ۲. شفقت با خود، پیش‌شرطِ شفقت با دیگران: بسیاری از تجربه‌گران متوجه می‌شوند که مرزِ میان «خود» و «دیگری» در سطحی عمیق‌تر، توهمی بیش نیست. اگر با خودتان نامهربان باشید، این انرژی ناگزیر به روابطتان سرایت می‌کند. در مرور زندگی، بی‌شفقتیِ درونی نه به عنوان یک «گناه»، بلکه به عنوان «فاصله‌گرفتن از عشق» درک می‌شود. پیامِ نهاییِ این پژوهش‌ها روشن است: مسیرِ رسیدن به همدلیِ اصیل با دیگران، از پذیرش و شفقتِ بی‌چون‌وچرا با خودمان می‌گذرد. امروز با خود مهربان‌تر باشیم تا در مرورِ نهایی، پشیمانی کمتری به جا بماند. گروه وابسته به انجمن بین المللی تحقیقات تجارب نزدیک به مرگ (IANDS) در ایران DNDSI.ir Join → @IranNDE

#روان‌شناسی_کاربردی #موج_سواری_بر_هوس یک مراقبه‌ی بنیادین و مهم؛ موج سواری بر هوس تکنیک موج‌سواری بر هوس (Urge Surfing) که توسط دکتر آلن مارلات (پژوهشگر حوزه اعتیاد) توسعه یافته، اگرچه در روان‌شناسی چیزی به نام «مطلقاً قوی‌ترین» وجود ندارد، اما برای مدیریت هوس‌های قدرتمندی مانند هوس‌های جنسی، یکی از کارآمدترین و علمی‌ترین ابزارهاست. دلیل قدرت این تکنیک این است که به جای تکیه بر «اراده» و «سرکوب» که نتایج‌شان همواره ناپایدار و موقتی است، بر پایه "پذیرش و مشاهده" کار می‌کند. در مورد هوس‌های بیولوژیک و قدرتمند (مثل میل جنسی)، جنگیدن مستقیم یا تلاش برای فکر نکردن به آن‌ها، اغلب باعث قوی‌تر شدنشان می‌شود (اثر بازگشت طعنه‌آمیز). موج‌سواری به شما یاد می‌دهد بدون اینکه تسلیم هوس شوید، فقط تماشاگر عبور آن باشید. در این نوع از مراقبه، یاد می‌گیرید که: نه تسلیم موج شوید، نه با آن بجنگید، نه از آن فرار کنید، بلکه از آن سواری بگیرید! راهنمای عملی موج‌سواری بر هوس: از نظر فیزیولوژیک، هوس‌ها مانند موج دریا هستند. آن‌ها شروع می‌شوند، بالا می‌آیند، به یک نقطه اوج می‌رسند (که معمولاً ۲۰ تا ۳۰ دقیقه طول می‌کشد) و سپس فروکش می‌کنند. برای اجرای این متد، مراحل زیر را طی کنید: ١. توقف و برچسب‌زنی (شناسایی موج): به محض شروع هوس، مکث کنید و بدون قضاوت، به آن برچسب بزنید. در ذهن خود بگویید: «من الان دارم یک هوس شدید را تجربه می‌کنم.» یا «ذهن من درگیر یک میل جنسی یا میل بازگشت به مواد مخدر یا.... شده است.» فقط اسمش را بیاورید. ٢. اسکن بدنی (پیدا کردن موج در بدن): اکثر توجه خود را آرام آرام از افکار بگیرید، و به درون بدن‌تان ببرید. - این هوس دقیقاً کجا و چگونه حس می‌شود؟ - آیا ضربان قلبتان تند شده؟ - در شکمتان احساس گرفتگی دارید؟ - عضلات فکتان منقبض شده؟ مانند یک دانشمند کنجکاو، فقط این حس‌های فیزیکی را بررسی کنید. ٣. تمرکز بر تنفس (سوار شدن بر تخته موج‌سواری): حالا توجه خود را روی نفس کشیدنتان متمرکز کنید. نیازی نیست نوع نفس کشیدنتان را تغییر دهید. تنفس شما، تخته موج‌سواری شماست که شما را روی سطح آب نگه می‌دارد. دم و بازدم را به عنوان لنگری برای ماندن در لحظه حال استفاده کنید. دقت کنید، اجازه دهید افکار و احساساتی که آن افکار القا می‌کنند، هر ٢، حضور داشته باشند، اما شما آرام آرام بخش‌هایی از توجه خود را به موازات حضور آن ٢، بر صرفِ حس بدنی‌تان در کالبد احساسی-انرژیکی معطوف کنید ، و بعد از مدتی، توجه‌تان را مجددا برگردانید به تنفس‌تان. مدام توجه‌تان را از تنفس به حس بدنی، و از حس بدنی به تنفس تغییر دهید. اینجاست که آرام آرام، حضور فکر-حس‌های هوس‌انگیز، از 100% می‌رسد به 90%، بعد 80%، تا نهایتا 20% شود و قابل کنترول. کوچک‌ترین إعمال زور-سکوب‌گری یا ترس-فرار، روند را به هم ریخته و باعث شکست قطعی شما خواهد شد. ۴. تماشای اوج و فرود (سواری کردن): در حالی که روی نفس‌هایتان تمرکز دارید، به حس‌های بدنی اجازه دهید حضور داشته باشند. با آن‌ها نجنگید. تصور کنید این حس‌ها و افکار، موجی هستند که در حال بالا آمدن است. شما فقط روی تخته (تنفس) ایستاده‌اید و تماشا می‌کنید که این موج به اوج می‌رسد و نهایتاً می‌شکند و محو می‌شود. فوت کوزه‌گری‌هایی برای موفقیت در مراقبه‌ی موج‌سواری: ١. هوس، دستور نیست: بزرگترین تغییر نگرش این است که بپذیرید احساس کردنِ یک میل شدید، به این معنی نیست که مجبورید به آن عمل کنید. شما اقیانوس هستید و هوس فقط یک موج گذرا در سطح شماست. ٢. قانون خرس سفید (نجنگید): اگر به خودتان بگویید «به این موضوع فکر نکن»، دقیقاً بیشتر به آن فکر خواهید کرد. اگر در حین موج‌سواری تصاویر یا افکار جنسی به ذهنتان آمد، با آن‌ها نجنگید؛ فقط به آن‌ها بال و پر ندهید، داستان را در ذهنتان ادامه ندهید و توجهتان را به آرامی به نفس کشیدن برگردانید. ٣. تمرین در آب‌های کم‌عمق: این تکنیک را ابتدا روی هوس‌های کوچک‌تر تمرین کنید تا «عضله توجه» شما قوی شود. مثلاً وقتی هوس چک کردن گوشی در حین کار را دارید، یا هوس خوردن شیرینی بعد از غذا. وقتی در این موارد موفق شوید، در برابر موج‌های سنگین‌تر آماده‌تر خواهید بود. ۴. تغییر بستر فیزیکی: اگر در حین موج‌سواری احساس کردید موج در حال غرق کردن شماست، وضعیت فیزیکی خود را تغییر دهید. از اتاقی که در آن هستید (مثلاً اتاق خواب تنهایی) خارج شوید، دست و صورت‌تان را با آب خنک بشویید یا کمی قدم بزنید. این کار چرخه شرطی‌شدن مغز را به هم می‌ریزد و شدت موج را سریع‌تر کاهش می‌دهد. گروه وابسته به انجمن بین المللی تحقیقات تجارب نزدیک به مرگ (IANDS) در ایران DNDSI.ir Join → @IranNDE

مرکز علم و الهیات؛ پژوهشکدهٔ مطالعات بنیادین علم و فناوری دانشگاه شهید بهشتی 🆔 @The_Science_and_Theology_Center

🔺آیا آگاهی با مکانیسم‌های مغز قابل توضیح است؟ گفت‌وگو با دکتر عبدالرضا ناصر مقدسی🔺 👤 مجری: میزبان برنامه در کانال یوتیوب سرشت (Seresht) 👤 مصاحبه‌شونده: دکتر عبدالرضا ناصر مقدسی 📘 رزومه مصاحبه‌شونده: متخصص بیماری‌های مغز و اعصاب (نورولوژیست)، پزشک متخصص با تمرکز ویژه بر درمان بیماران مبتلا به ام‌اس (MS)، پژوهشگر حوزه فلسفه ذهن و آگاهی، و مبدع نظریه «اسطوره‌شناسی عصبی تکاملی». این گفت‌وگوی عمیق میان‌رشته‌ای بر نقد تقلیل‌گرایی رایج در علوم اعصاب و بررسی یکی از پیچیده‌ترین مسائل فلسفه ذهن، یعنی «مسئله دشوار آگاهی» متمرکز است. بحث با تفکیک میان «آگاهی در دسترس» (قابل اشتراک و عینی) و «آگاهی پدیداری» (تجربه ذهنی و اول‌شخص) آغاز می‌شود. دیوید چالمرز این شکاف بنیادین را به عنوان مسئله دشوار آگاهی صورت‌بندی می‌کند؛ بدین معنا که پیشرفت‌های تصویربرداری مغزی مانند fMRI صرفاً می‌توانند عملکردهای مکانیکی و مسائل ساده آگاهی را نشان دهند، اما در تبیین چگونگی زایش کیفیات ذهنی از دلِ پردازش‌های مادی نورون‌ها کاملاً ناتوان‌اند که این امر به یک «شکاف تبیینی» عمیق منجر شده است. در همین راستا، تلاش‌های تقلیل‌گرایانه دانشمندانی چون فرانسیس کریک برای یافتن جایگاه فیزیکی آگاهی در غده‌ای به نام «کلاستروم» مورد نقد قرار می‌گیرد؛ چرا که یافتن مکانیسم‌های مرتبط با هوشیاری لزوماً به معنای یافتن تبیین علی برای آگاهی پدیداری نیست و مغز تنها شرط لازم برای آگاهی است، نه شرط کافی. دکتر مقدسی با تکیه بر آرای توماس نیگل، استدلال می‌کند که عبور از این بحران تبیینی نیازمند بازتعریف مفهوم «ماده» است؛ ماده موجودیتی صرفاً بی‌شعور نیست، بلکه بن‌مایه‌ای بالقوه از آگاهی را در خود نهفته دارد. در نقطه مقابلِ این نگاه، دیدگاه رادیکال دنیل دنت مطرح می‌شود که آگاهی و مفهوم «خویشتن» را صرفاً یک «توهم کاربری» و حاصل عملکرد موازی پیش‌نویس‌های متعدد مغزی می‌پندارد. با این حال، شواهد بالینی نظیر تجربه بیماران مبتلا به «مه مغزی» نشان می‌دهد که حتی در زمان گسستِ پردازش‌های منسجم مغزی، همچنان یک «منِ آگاه» برای درک این فروپاشی وجود دارد که این واقعیت، نظریه دنت را در عرصه بالینی به چالش می‌کشد. برای تبیینِ گذار از هوشیاریِ عینی به آگاهیِ ذهنی، الگوی استعاری «چرخش مکعب روبیک» و نظریه «اسطوره‌شناسی عصبی تکاملی» ارائه می‌شود که آگاهی را به مثابه «معنای افزوده‌ای» در نظر می‌گیرد که ذهن برای درک و ایجاد پیوستگی، به جهان مادی تزریق می‌کند. بدیع‌ترین و مهم‌ترین دستاورد این مباحث، پیوند آن‌ها با بن‌بست‌های پزشکی مدرن در درمان بیماری‌های تحلیل‌برنده عصبی نظیر ام‌اس و آلزایمر است. ناتوانی در درمان قطعی این بیماری‌ها ریشه در فقر ابزارهای پزشکی یا کمبود دانش ایمنی‌شناسی ندارد، بلکه ناشی از درک تقلیل‌گرایانه و مکانیکیِ نوروساینس از مغز است و این حوزه برای پیشرفت، نیازمند یک تغییر پارادایم اساسی است. در نهایت نتیجه‌گیری می‌شود که برای حصول موفقیت در فرایند درمان و فهم دقیق‌تر ذهن، علم پزشکی باید تجربه کیفی و اول‌شخص بیمار از رنج را در کنار داده‌های عینی (مانند تصاویر MRI) به رسمیت بشناسد؛ رویکردی که نشان می‌دهد «دوگانه‌انگاری جوهری دکارت»، به‌رغم تمامی نقدهای مدرن فیلسوفان فیزیکالیست، در تجربه زیسته و عرصه بالینی همچنان معتبر و اجتناب‌ناپذیر باقی مانده است. 📚 لینک جلسه: https://www.youtube.com/watch?v=Hhh4f2UExNg مرکز علم و الهیات؛ پژوهشکدهٔ مطالعات بنیادین علم و فناوری دانشگاه شهید بهشتی 🆔 @The_Science_and_Theology_Center

پاسخ به ١٠ پرسش مشهور در فضای مجازی راجع به تحقیقات peer reviewed مشاهدات خارج بدن تاییدشده در تجربیات نزدیک به مرگ (به صورت رنگی همراه با اسکرین شات و هایلایت دقیق متون داخل منابع علمی) مرکز علم و الهیات؛ پژوهشکدهٔ مطالعات بنیادین علم و فناوری دانشگاه شهید بهشتی 🆔 @The_Science_and_Theology_Center

4_5969896518717546470.pdf

4_5969896518717546470.pdf

گروه وابسته به انجمن بین المللی تحقیقات تجارب نزدیک به مرگ (IANDS) در ایران DNDSI.ir Join → @IranNDE