معماری‌ ایرانی

آنَک، زمینْ. و زمینْ، تیره. و بر زمینی، چنینْ تیره... روزگاری... خانه‌های ما، روییده بود. #بهرام‌بیضایی @Iranian_Architecture

داور پرسید: «کدام‌تان کُشتید؟» سپهبد گفت: «جنگ کُشت. نه با تیغ؛ با فرمانِ بی‌پایان. و او، سربازی نبود که به دستور بنویسد.» موبد: «نه، دروغ کُشت؛ وقتی واژه از راستی جدا شد و به مزد رفت. آن‌وقت که دروغ جامهٔ آیین پوشید و دندان تیز کرد و هرکه پرسید، متهم شد.» شاگرد: «نه، کار کُشت. کارِ بی‌نفس، کارِ بی‌پاداش. او را با نه‌ها بُریدند؛ با صبرها کُند کردند.» و زن، بی‌درنگ گفت: «شما می‌خواهید مرگ را ساده کنید تا از پاسخ بُگریزید. او آسان نگفت. شما آسان می‌خواهید.» داور دید: این دادگاه، دادِ مرگ نیست؛ و هر روایت، تیغی است بر گلوی تاریخ. گفت: «نه شما کُشتید و نه او مُرد؛ حکم این است: کم بگویید. درست بگویید. و اگر نتوانستید، خاموش بمانید.» ۵ دی‌ماه زادروز و مرگ استاد بی‌تکرار #بهرام‌بیضایی @Iranian_Architecture

بخش‌هایی از ظرافت کارهای تزیینی عمارت دیوانخانه در شیراز #ارگ‌کریم‌خان #شیراز #فارس @Iranian_Architectural

در ستایش تنهایی ـ عباس کیارستمی #درسگفتار #عباس_کیارستمی @Iranian_Architectural

کانسپتی از نمای روبروی مقرنس‌های سردر بازار قیصریه اصفهان #کانسپت #بازارقیصریه #اصفهان @Iranian_Architectural

اینجا دوراونتاش است؛ شهری که اوتّاش‌نَپیریشا در میانهٔ هزارهٔ دوم پیش‌ازمیلاد پی‌افکند. از نمونه‌های کم‌شمار زیگورات‌های بیرون از میان‌رودان. این نمای هوایی منطقِ سازه و شهر را یک‌جا می‌نمایاند: قدرتِ آیینی در مرکز، سامانِ شهری در پیرامون. مربعِ پلکانیِ زیگوراتِ چغازنبیل در میانه نشسته و با سه‌بارویِ هم‌مرکز در آغوش گرفته شده است؛ درگاهِ جنوبی، گذرهای ارابه‌رو و ردیفِ پرستشگاه‌ها در سویِ خاور پیداست. این چینشِ حلقه‌وار «مسیرِ دیدن» را مهارشده به سوی مرکز می‌برد؛ این پیرامون‌چینی، مهندسیِ آیین است؛ شهر، از حاشیه تا میانگاه، فرمانِ تمرکز می‌دهد. شهر، به‌جای بازنماییِ طبیعت، دستورِ دید و آیینِ حرکت می‌نویسد. #زیگورات‌چغازنبیل #خوزستان @Iranian_Architectural

معماری ارگ کریمخان زند، متکی بر جرم، مصالح و اقلیم است. آجر پخته و ملات آهکی نه صرفاً ماده، که سامانه‌ای حرارتی و سازه‌ای‌اند. هندسه‌ی متقارن، دیوارهای فشرده و برج‌های استوانه‌ای، بیانِ عقلانیت فرمی‌اند پیش از آن‌که نشانه‌ی سلطه باشند. در این بنا، کارکرد به زیبایی بدل می‌شود بی‌آن‌که از ضرورت فاصله گیرد. #ارگ‌کریمخان‌زند #شیراز #فارس @Iranian_Architectural

گر نباشد عشق، نه رنگ، ماند و نه نقش، که هرچه مانَد از اوست. #مسجد_جامع_نطنز #نطنز #اصفهان @Iranian_Architectural

اندیشه اگر به کار نرسد، همچون بنایی است که فقط پی دارد؛ بی‌سقف، بی‌سایه، بی‌سرنوشت.

در شکست، رستنی پدید آمد. در رستنی، پرواز نهان شد.

جنگ آمد، ما بودیم و چشمان بی‌خواب. بر در کوفت، در را نگشودیم؛ آتش شد، و از دیوار گذشت. بر بام آمد، فانوس شکست، و سقف فروریخت. دل‌ها لرزید، مادرها گریستند، پدرها در خود شکستند. ما در تاریکی ماندیم، نه زخمی التیام یافت، نه چراغی افروخته شد. شب است، و هزار شب است، و هیچ شبی به پایان نرفته.

ساختن بی‌درک اقلیم، چون فریاد زدن به زبانی بیگانه است. #حامد_محمدپور

در میدان نقش جهان، انسان عصر صفوی، در کشاکش نیایش،‌ فرمانروایی و دادوستد، بازتابی از خویشتنِ شکوفاشده‌اش را می‌بیند؛ اینجا، حقیقت، نه در آسمان که بر زمین، در تنیدگی معماری و معنا، در پیوند فرم و کارکرد رخ می‌نماید. #میدان‌نقش‌جهان #اصفهان @Hamed_Mohammadpor

می‌گفتند: راهی نیست. هر آنچه هست تا مرز دیدن است، و آن‌سوتر، همین دیوار است و همین مرز. اما من رفته‌ام؛ از میان ناممکن‌ها، از آنسوی بی‌نشان، و هر بار، راهی تازه یافتم نه پیشِ روی، که با هر گام راهی از نادیدنی‌ها پدیدار شد... #حامد_محمدپور

معماری، بی‌درکِ زمینه و بی‌پیوند با زمان، حجمی بی‌روح و بی‌معناست. #حامد_محمدپور

اگر به معماری و طراحی صحنه علاقه‌مندید و بر نرم‌افزار Blender تسلط دارید، و شرایط همکاری به‌صورت حضوری و تمام‌وقت برای شما فراهم است، به من در تلگرام پیام دهید. @Hamed_Mohammadpor

در دلِ کوهستان‌های سر به فلک کشیده‌ی کلیبر در آذربایجان، قلعه‌ای به نام «قلعه بابک» یا «دژ جمهور» بر فراز قله‌ای ایستاده است؛ قلعه‌ای که نه فقط بنای معماری، بلکه روایت‌گرِ مقاومت و اندیشه‌ای‌ست که از خاک و سنگ فراتر رفته. این قلعه‌ پایگاه سردار بزرگ ایران، بابک خرمدین بود؛ مردی که در سده سوم هجری برخاست تا با ستمِ دستگاه خلافت عباسی به نبرد برخیزد. این دژ، نه فقط به‌عنوان سنگری برای پیکار، بلکه به‌مثابه نمادِ استقامت و پایداریِ ایرانیان در برابر سلطه‌گران بود. ساختار قلعه با معماری هوشمندانه‌ای طراحی شده است؛ سازه‌ای که به‌طور کلی در سه طبقه، با تالار اصلی در بالاترین سطح و اتاق‌های پیرامونی، نه‌تنها با هدف دفاعی ساخته شده، بلکه بیانگر درکی عمیق از محیط، اقلیم و جغرافیای منطقه است. در روزگاری که خلیفه‌گری عباسیان با تمام قدرت و سپاه عظیمش می‌کوشید تا بابک و یارانش را نابود کند، این دژ چنان مستحکم بود که با نیرویی اندک در آن می‌توانستند لشکری چندهزار نفری را به عقب برانند. سرپرست گروه بازآفرینی: حامد محمدپور @Hamed_Mohammadpor بهنام قربانی برزگر، زینب کیهانی، الهام خوشبخت @Iranian_Architectural

📢 فراخوان عضویت در کانال «معماری ایرانی» 🔍 معرفی و نقد آثار تاریخی معماری ایران 📚 دسترسی به کتاب‌ها و مقاله‌های تخصصی 📢 انتشار جدیدترین پژوهش‌ها و نظریه‌ها 🎙️ انتشار سخنرانی‌های استادان و بزرگان 📅 آگاهی از رویدادها، همایش‌ها و برنامه‌ها 🎓 برگزاری کلاس‌های آموزشی و حضوری 🗺️ بازدید و گردش علمی در بناهای تاریخی 💡 به معماری ایرانی بپیوندید. @Iranian_Architectural https://t.me/+RDq-9_qUnR3h4Tle

‌ آنچه سازه‌های ساسانیان را به اوج هنر و اندیشه می‌رساند، فهم عمیق آنان از بستر و اقلیم پیرامون است. آنان به خوبی دریافتند که معماری نه تنها باید به نیازهای انسان پاسخ گوید، بلکه باید با زمین، آسمان، باد و آب در هم‌آوایی باشد. طرح‌های آنان به‌گونه‌ای با اقلیم سازگار شده‌اند که گویی از دلِ طبیعت سر برآورده‌اند و نه در برابر آن. #کوشک‌اردشیر #دشت‌پر #بوشهر @Iranian_Architectural

نـوروز، سُـرودِ بیداریِ فَروَهَـران است، آتشی فُروزان که از دلِ تاریکی بَرمی‌خـیزد، و پیامِ آزادی را در گیتی می‌گُسـتراند. تا هر جَوانه، بی‌هَــراس بِرویَد، هر رود، بی‌مــانع رَوان گَردد، و هر اَندیشــه، بی‌زنجـیر بیـاندیشد. نوروزتان پیروز و شادباد #حامد_محمدپور