میم‌صاد آنلاین

یک / داستان من و «شبکه کتاب» از سال ۱۴۰۰ شروع شد؛ روزی که طرحش را نوشتم اما نگذاشتند اجرایش کنم. زمستان ۱۴۰۳، بالاخره چرخ زمان چرخید و اجرای آن طرح قدیمی سهم من و محیا شد. ۵۰۰ روز متولی این شبکه بودیم. ۵۰۰ روزی که هر ثانیه‌اش با بحران‌های ریز و درشت کشور،‌ دو جنگ تحمیلی، قطعی‌های مداوم اینترنت و قطع شدن رگ ارتباطی ما با شما گذشت. بماند کینه‌ها، حسادت‌ها و بی‌انصافی‌هایی که در این مسیر دیدیم... اما ما زنده ماندیم و ادامه دادیم. دو / کار را در شرایطی تحویل گرفتیم که دلار روز به روز گران می‌شد،‌ بودجه ما حتی نصف سال گذشته‌اش هم نبود. با یک حساب‌کتاب ساده، با یک‌چهارم توان مالی تیم قبل شروع کردیم. فروردین ۱۴۰۵، ارزش بودجه ما به یک‌دهم سقوط کرده بود. اما ماجرا به همین‌جا ختم نشد؛ همین بودجه ناچیز هم پرداخت نشد تا عملاً خط پایانی باشد بر حضور ما در شبکه کتاب. سه / بگذارید رک بگویم: تلخم، عصبانی‌ام و بیشتر از همیشه غمگین. یک سال و چند ماه تلاش شبانه‌روزی و دویدن‌های بی‌انتها درست در نقطه‌ای که باید ثمر می‌داد، قیچی شد. بذری که با عشق کاشتیم، به برداشت نرسید. انگار زمین و زمان دست به دست هم دادند تا جلوی ادامه شبکه را بگیرند. چهار / صمیمانه از همه همراهان این ۵۰۰ روز ممنونم. از محیای عزیز که بار اصلی کیفیت و محتوای شبکه روی دوش او بود. از دکتر شمس‌الدین که در تمام این سختی‌ها پشتمان ایستاد. و یک خسته نباشید جانانه به خانواده ۳۰ نفره و صبور ساختمان سنایی؛ برنامه‌سازان و همکارانی که در اوج بی‌پولی و ناامنی شغلی، پای کار ایستادند. تشکر از مدیران خانه کتاب که دلشان با ما بود، اما دستشان خالی. این فصل هم گذشت؛ رو سیاهیش بماند برای... و افتخارش برای خانواده دوست‌داشتنی شبکه کتاب. @MimSadOnline

به عنوان کسی که در سیصد و شصت و پنج روزِ سی‌وهفت سالگیش، دو جنگ اتفاق افتاده، پنجاه‌ روز زیر موشک‌باران بوده و بیشتر از صد روز اینترنت نداشته؛ حرف زدن از سال‌روز ورود به این سرزمین، بی‌اهمیت‌ترین اتفاق دنیاست. به ویژه وقتی مجبور باشی برای بقا، تن به هر ذلتی بدی. فقط می‌تونم آرزو کنم کاش سریع‌تر از این روزهای سیاه بگذریم؛ که این قطره‌های آخر امید، چند صباحی بیشتر توی این دنیا نگه‌مون داره... که شاید پایان سی‌وهشت سالگی رو هم ببینم. @MimSadOnline

ترمه و اطلس و دیبا همگی مال شما خرقه‌ای نیست برازندهٔ عریانیِ ما

برای ۴۰۴؛ امیدوار به ۴۰۵ ⚪️یک - بیشتر از پونصد ساعت از شروع جنگ می‌گذره. جنگی که می‌تونست (حداقل برای بار دوم) اتفاق نیفته؛ ولی به هزار و یک دلیل افتاد... و حالا کمتر از ۹ ماه بعد از جنگ خرداد، مجدد تهران دوست داشتنی و سرتاسر ایرانِ عزیزتر از جان‌مان شدیدتر زیر بمباران موشک‌های آمریکایی و اسراییلی قرار گرفت. خونواده‌های بیشتری داغدار شدن و خونه‌های بیشتری خراب. میلیارد میلیارد زیرساخت‌مون نابود شد، زندگی‌های زیادی از بین رفت و امیدهای زیادی ناامید. ⚪️دو - تلخی این روزها برای من، بیشتر از این بود که، توی ‌قانون جهانی جنگل، در سال ۲۰۲۶،‌ حیوانات متعفنی مثل ترامپ و نتانیاهو می‌تونن تمام قواعد رو زیرپا بذارن و توی روز روشن،‌‌ رهبران و فرماندهان ما رو ترور کنن،‌ زیرساخت‌هامون رو بمباران کنن، به بهانه‌های احمقانه، مناطق مسکونی رو تخریب کنن... و بعد از ۲۰‌روز، هیچ‌صدایی از هیچ‌کدوم از بزدل‌های دیگه‌ی این جنگل درنیاد؛ نه از روسیه و چین که دوستی‌شون پنهانی و غیررسمی‌ه؛ نه غربی‌های مدعی حقوق‌بشر که جرئت اعتراض به زورگوها رو ندارن. نه بی‌خاصیت‌های حاشیه خلیج فارس. نه حتی انواع و اقسام رسانه‌های سانتی‌مانتال جهانی که «تنهایی اون میمون باغ‌وحش ژاپن» از «زیرآوار موندن دخترکان میناب» مهم‌تره. این سکوت تلخ دنیا در برابر وضعیت مردم ما، بی‌رحمی این جنگل رو بیشتر از قبل برام اثبات کرد. ⚪️سه - این روزها روزانه بیشتر از ۸ ساعت درگیر خبر و رسانه‌م. هر چه از کثافت اینترنشنال بگم کم گفتم. ننگ بر بریتانیا که میزبان این بی‌شرف‌هاست که در قلب لندن علیه انسانیت آزادانه تولیدمحتوا کنن. افسوس از سال‌ها ناکارآمدی رسانه‌ای در داخل که باعث شد خبرهای مهم این بیست روز از تریبون این شبه‌رسانه به مردم برسه. بی‌بی‌سی نسبتاً منصف‌تر عمل کرد. اما در مجموع نبض خبر در دست مجموعه کانال‌های تلگرام و گروه‌های رسانه‌ای بود و هست. ⚪️چهار - صداوسیما مثل همیشه بازنده بود. این روزها دیگه کاملاً کارکرد خودش رو از دست داد و تمام شبکه‌هاش شبیه هم شدن و کنش‌های رسانه‌ایش محدود شد به گزارش‌های مردمی و بازنمایی تصویر خیابان. نه در اطلاع‌رسانی اهداف موشک‌های ایرانی مرجعیت پیدا کرد، نه در همدردی با مردم مظلوم جنگ‌زده که گرفتار بمباران دشمن بودن و هستن. مثل چهار سال گذشته، تمرکزش رو روی جلب توجه ۱۰ تا ۱۵ درصد جامعه گذاشت و چند ده میلیون جمعیت خاکستری رو‌ هل داد به سمت رسانه‌های غیررسمی، شایعات و فیک‌نیوزها. گاه خودش منبع فیک‌نیوزها بود. ⚪️پنج - من و احتمالا میلیون‌ها نفر ضدجنگ دیگه مثل من، این مدت وضعیت روحی سینوسی رو تجربه کردیم. با شروع جنگ بسیار ناراحت شدیم، هفته اول با افزایش شدت جنگ مستأصل و ناامید شدیم. و به مرور از روزهای دهم‌ به بعد، بیشتر از قبل امیدوار به پیروزی در این جنگ نابرابر. هنوز غمگین‌یم، هنوز خشمگین‌یم، ولی زور زندگی برای تحمل این روزهامون بیشتر شده و روحیه انتقام‌جویی‌مون اوج گرفته. البته امیدواریم به اینکه تا قبل از پایان تعطیلات به پایان جنگ برسیم؛ با اینکه می‌دونیم تازه فردای جنگ، قراره بسیاری از مصیبت‌هامون شروع بشه. ⚪️شش - سال ۴۰۴ قرار بود سال خاصی باشه برام اما نشد. تجربه‌های زیادی به دست آوردم ولی بزرگترین حسرتم، عدم کنش‌گری مجازی و غیرمجازی در بسیاری از مسائل تخصصی حوزه فرهنگ و هنر و رسانه بود. امیدوارم سال ۴۰۵ بتونم فعال‌تر باشم و تأثیرگذارتر. ⚪️هفت - ۴۰۵ مبارک‌مون؛ ان‌شاءالله که سال آسانِ بعد از سختی باشه... سال صلح و آرامش بعد از جنگ و دفاع... سال روزهای شیرین بعد از ماه‌ها تلخی و ناآرامی... سال گشایش‌ها باشه بعد از مدت‌ها بحرانِ پشتِ بحران. ➡️@MimSadOnline

⌨ چند نکته کوتاه که نباید منتشر می‌شد! 📰به معنی واقعی دارم فرسودگی در تمام ابعاد رو تجربه می‌کنم؛ نمی‌دونم تا کجا میشه این زندگی بلاتکلیف رو ادامه داد. گویا اونایی که باید تصمیم بگیرن، نمی‌خوان تصمیم بگیرن... منتظر معجزه‌ن احتمالا. ولی انگار نمی‌دونن که دارن عمر و جوانی و روزهای بدون بازگشت ما رو، ثانیه به ثانیه می‌سوزونن. نمی‌دونن دارن چه بلایی سرمون میارن. - رسما هیچ‌ رسانه رسمی استاندارد (نه حتی حرفه‌ای) در کشور نداریم. ⚪️روزنامه‌ها بعد از توقیف هم‌میهن، همه شدن مثل کانال‌های اخته‌ی روبیکا و بله و ایتا. ⚪️خبرگزاری‌ها همه بی‌اثر و بی خاصیت. ⚪️ صداوسیما هم شده بلندگوی دوقطبی‌سازی و نفرت‌پراکنی ⚪️ساختار عریض و طویل‌ِ شوراهای تودرتوی رسانه‌‌ای دولت، با ده‌ها خدم و حشم و رسانه، دست به دامن اطلاع‌رسانی پیامکی شده و هر شب با سرشماره KHABAR می‌خواد بگه من هم هستم. 💬این وسط، شبکه‌های اجتماعی و دنیای دیجیتال‌مون هم هر روز غیرقابل تحمل‌تر میشه. جریان اصلی، دست ارتش‌های سایبری‌ه و کاربران عادی هم تحت فشار جریان اصلی. چرخه‌ای معیوب از خشونت دیجیتال رو داریم تجربه می‌کنیم که در آینده میشه به عنوان سرفصل دانشگاهی تدریس بشه. 💻نمی‌دونم کسب‌وکارها، تا چه زمانی، بعد از ۲۰ روز قطعی اینترنت توسط حاکمیت، می‌خوان به خود تحریمی ادامه بدن. نمی‌دونم منتظر چه اتفاق ویژه‌ای هستن؟ آسیبی که از جانب این خودتحریمی داره به مردم وارد میشه، کم از آسیب قطع نت و بی‌ارزش شدن روزانه‌ی پول ملی و فروپاشی اقتصادی‌مون نیست. ... پر از تناقضم هیچ روایتی رو نمی‌تونم بپذیرم. تحلیل هیچکس نسبت به آینده برام واقع‌گرایانه نیست. به هیچ گشایش خاصی در کوتاه‌مدت امیدی ندارم. خودم رو در انتهای یک مسیر بن‌بست می‌بینم که روبروم یه دیوار بلنده و بالاسرم تهدید اجنبی. راه بازگشتی هم ندارم. حتی فریاد زدن هم فایده نداره انگار. آخر دنیاست؟ شاید! ➡️@MimSadOnline

چند توصیه به کسانی که مثل من، سواد سیاسی ندارند... خیلی از ما (به دلایل مختلف) سواد سیاسی عجیب و غریبی نداریم. سوادش رو نداریم و اغلب، کنش‌گری خاصی هم نداریم. نهایتاً دو سال یه بار، بر اساس یه درک و شهود عمومی از فضای مملکت، رفتیم پای صندوق رأی و یه نفر/لیست…

چند توصیه به کسانی که مثل من، سواد سیاسی ندارند... خیلی از ما (به دلایل مختلف) سواد سیاسی عجیب و غریبی نداریم. سوادش رو نداریم و اغلب، کنش‌گری خاصی هم نداریم. نهایتاً دو سال یه بار، بر اساس یه درک و شهود عمومی از فضای مملکت، رفتیم پای صندوق رأی و یه نفر/لیست رو انتخاب کردیم؛ و خیلی وقت‌ها هم تلاش کردن که از رأی‌مون پشیمون‌مون کنن... چون ما اغلب اون جمعیتِ رأی‌دهنده‌ی بعد از ساعت ۱۸ هستیم که نتیجه انتخابات رو تعیین می‌کنیم و بیشتر هم رأی‌مون سلبی‌ بوده تا یه جریان تخریبگر رأی نیاره... نه بر اساس علاقه عجیب و غریب به یه کاندیدای خاص؛ همون مصداق تکراری انتخاب بین بد و بدتر! ما اکثریتِ نسبتاً خاموش جامعه، در بحران‌ها همیشه سراغ تحلیلگرهایی می‌ریم که کمک کنن بتونیم بهتر شرایط رو ببینم و چراغی روشن کنن که فضا برامون روشن‌ بشه. و حالا نزدیک به یک‌هفته است، دنبال تحلیل یا پست یا محتوایی هستیم که کمک کنه شرایط رو درک کنیم اما دریغ از تحلیلی که بهمون کمک کنه؛ چیکار باید بکنیم؟ - این روزها، خوبه که شبیه به روزهای نزدیکِ انتخابات، شرایط مملکت و وضعیت جامعه رو دقیق‌تر بررسی کنیم تا بتونیم تصمیم بهتری بگیریم. احتمالا شاید باید مجبور باشیم که‌ دوباره بین بد و بدتر انتخاب کنیم... پس انتخاب درست (بین رفتن یا نرفتن به خیابون، پست یا استوری خاص گذاشتن، چیزهایی که توی گروه‌ها می‌گیم یا فوروارد می‌کنیم، کنش‌هامون در محل کار و کنار خانواده) اهمیت بیشتری پیدا می‌کنه. - مثل تمام اعتراضات قبلی، مخالف احقاق حق از طریق خیابونم؛ مخصوصا خیابونی که به شدت مستعد مصادره و نفوذ و خشونت فیزیکی‌ه. ما جریان خاموشِ خشونت‌پرهیز که در این سال‌ها بیشتر نظرمون به نظر اصلاح‌طلبان نزدیک بوده؛ همچنان بهتره که راه‌حل مشکلات رو در قدرت‌نمایی خیابونی ندونیم. به نظر میاد خرد جمعی هم به همین نتیجه رسیده و با تجربه خشونت ۹۸ و سرکوب ۴۰۱، اعتراضات اخیر، کمتر در خیابان، و بیشتر در فضای دیجیتاله. - بازنشر تصاویر و عقاید تحریک‌کننده، دردی از ما دوا نمی‌کنه. متاسفانه به خصوص در فضای دیجیتال، خشونت خودش رو در خروج از اعتدال و عقلانیت نشون می‌ده. و بازنشر غیرمسئولانه بعضی محتواها، فقط فضا رو احساسیِ افراطی می‌کنه و شرایط رو برای تصمیم عاقلانه، سخت‌تر. قبل از انتشار با بازنشر هر محتوایی، چند ثانیه بیشتر تأمل کنیم و بیشتر حواس‌مون به تبعات فعالیت دیجیتالی‌مون باشه. اگر سواد رسانه‌ای لازم رو نداریم، مراقبت کنیم که ابزار ترویج محتوای فیک نباشیم. - مرز اخلاقی داشته باشیم و عرق ملی‌مون رو با تمام ناملایمات از دست ندیم... ترامپ و نتانیاهو دشمنی‌شون با این خاک، با این مرز و بوم اثبات شده؛ متاثر از رسانه‌ها، دشمنی‌شون با سرزمین ایران رو به مخالفت با نظام جمهوری اسلامی تقلیل ندیم. فراموش نکنیم که هیچکس در خارج از این مرز، نه دلش برامون می‌سوزه و نه کمکی به ما می‌کنه. توی همین مملکت و داخل همین سرزمین و خاک، آدم حسابی‌هایی که می‌تونن شرایط رو برامون بهتر بکنن، کم نداریم. - در شرایطی که فشارِ روانیِ اعتراضاتِ معیشتیِ طبقاتِ پایین‌ترِ جامعه، که مثل همیشه تبدیل به اعتراضات پررنگ سیاسی شده؛ و حالا که زور اعتراضات دیجیتال، از زور اعتراضات خیابون بیشتر شده؛ و در روزگاری که داره فشار سنگینی به کسب‌وکارها، انسان‌-رسانه‌ها و بخش‌های مختلف جامعه (از طریق همین اعتراضات دیجیتال) وارد میشه، هوای هم‌ رو داشته باشیم. کنش‌هایی که آسیب مستقیم به آدم‌ها وارد می‌کنه، می‌تونه تبعات غیرقابل جبرانی روی بعضی از زندگی‌ها داشته باشه. کاری نکنیم که فردای این اعتراضات، ازش پشیمون بشیم. پی‌نوشت: از سال ۸۲ که دارم سیاست و اخبار رو دنبال می‌کنم، تا حالا این‌چنین مستأصل و سرگردان و حیران نبودم. فقط امیدوارم بلای جنگ و تخریب مملکت، چه جنگ نظامی با اجنبی و چه جنگ داخلی، کشورمون رو ضعیف‌تر نکنه، و درست شدن شرایط رو بیشتر به تعویق نندازه... #اعتراضات #ایران #اصلاح #انقلاب ➡️ @MimSadOnline

چطور در ۱۴ سال هر روز فقیر و فقیرتر شدم؟ اولین حقوقم سال ۹۰، حدود ۳۵۰ تا ۴۰۰ تومن بود. تقریبا کمتر از پایه حقوق می‌گرفتم ولی بیشتر از ۳۰۰ دلار بود. (چهار برابر میزان دلاری پایه حقوق در سال ۱۴۰۴؛ با همون حقوق، لپ‌تاپ سونی پرچمدار خریدم) سال‌های ۹۱ و ۹۲ عدد حقوقم به حدود ۶۰۰ تومن رسید؛ یعنی ۲۰۰ دلار. سال ۹۳ دلار به ۳۵۰۰ رسید و حقوق من ۸۰۰ تومن شد و هنوز ۲۲۵ دلار ماهانه حقوق می‌گرفتم.... سال ۹۴ حقوقم به ۱.۵ میلیون رسید و دلار ۳۶۰۰ تومن؛ حقوقم به ۴۰۰ دلار رسید. سال ۹۵ محل کارم رو عوض کردم و هر ماه ۲ میلیون حقوق گرفتم، که با دلار ۳۷۰۰ تومنی، می‌شد بیشتر از ۵۰۰ دلار درآمد. (این سالی بود که ماشین خریدیم) سال ۹۶ به عنوان آخرین سال قبل تحریم، حقوقم ۳ میلیون رو رد کرد و با دلار ۴ هزار تومنی، ماهی ۷۵۰ دلار حقوق گرفتم. (اینجا خونه‌مون رو خریدیم) سال ۹۷ دلار به ۱۰ هزار تومن رسید؛ با ۱۰ برابر افزایش حقوق نسبت به سال ۹۰، با حقوق ماهی ۳.۵ میلیونی؛ درآمدم رسید به کمتر ۳۰۰ دلار. (کمتر از دوره شبه‌کارآموزی سال ۹۰) سال ۹۸ با سه مرحله تغییر شغل و تخصص، جهش درآمدی داشتم و حقوقم از ۵ به ۸ میلیون رسید؛ با دلار ۱۲ تومنی به ۶۰۰ دلار حقوق رسیدم. سال ۹۹ خیر سرم مدیرعامل شدم و حقوقم به ۱۰ میلیون رسید ولی با دلار ۲۵ هزار تومنی، دوباره درآمدم سقوط کرد به کمتر از ۴۰۰ دلار در ماه. از سال ۱۴۰۰ به بعد، با انواع و اقسام ارتقای شغلی، و با تجربه دوره‌های زیاد دوشغلگی، با افزایش حقوق‌های پشت سر هم... تا الان که مدیرعامل یه استودیو تولید محتوام، هیچوقت حقوقم حتی به ۷۵۰ دلار سال ۹۶ (که جوانکی بودم در حال آزمون و‌ خطای کار) نزدیک نشد. لعنت به مخالفان برجام و ارتباط نرمال با دنیا #دلار #برجام #اقتصاد #حقوق #دلارزدایی ➡️ @MimSadOnline

چنگیزخان در نخستین یورش به ایران نتوانست بخارا را فتح کند. برای گشودن شهر، در نامه‌ای نوشت: «آن‌که با ما پیمان ببندد، در امان خواهد بود.» مردم دو دسته شدند: عده‌ای جنگیدند، عده‌ای برای حفظ جان به دشمن پیوستند چنگیز بار دیگر نوشت: «با همشهریانتان بجنگید؛ غنیمت و حکومت شهر مال شماست.» خائنان، مدافعان را شکست دادند و دروازه‌ها را گشودند. اما با ورود مغول، چنگیز فرمان داد: «همه‌ی آنان که با ما صلح کردند، گردن زده شوند. پرسیدند: «مگر با آنان پیمان نبستیم؟ گفت: «کسی که به خون خود خیانت می‌کند، به بیگانه وفادار نخواهد ماند»... از توییتر عادل طالبی @MimSadOnline

کوتاه؛ دربارهٔ این روزها قصد نداشتم در این چند روز - که امیدواریم کوتاه باشد - چیزی در اینجا بنویسم. اما گفتم شاید بد نباشد به یک نکته اشاره کنم. وضعیتی که امروز در آن قرار گرفته‌ایم، وضعیت ساده‌ای نیست. و طبیعی است که هیچکس نداند رفتار و عکس‌العمل درست در فضای رسانه‌ای و شبکه‌های اجتماعی چیست. بنابراین طبیعی است هر کس به سبکی که مناسب می‌داند رفتار کند و با تنش سنگین این روزها کنار بیاید: یکی سکوت می‌کند، یکی زیاد حرف می‌زند، یکی ناسزا (یا: سزا) می‌گوید، یکی مثل شبکه‌های خبری مدام خبر منتشر می‌کند، یکی شعرهای احساسی می‌نویسد، یکی معتقد است دستورالعمل‌هایی برای ایمنی یا امنیت می‌داند و آنها را به دیگران می‌گوید و ... نمی‌شود به سادگی گفت "یک روش درست است و هر روش دیگری غلط است". اصلاً همین باور که "یک روش درست است و هر روش دیگری غلط است" ما را به این نقطه رسانده است. تنها کار همدلانه‌ای که می‌توانیم بکنیم این است که دقیق و آگاهانه دربارهٔ این‌که حرف‌ها، رفتارها، توصیه‌ها و گزارش‌های چه کسانی/منابعی را دنبال کنیم تصمیم بگیریم و چشم‌مان را به حرفها، رفتارها، توصیه‌ها و گزارش‌های دیگران ببندیم. این روزها - با همهٔ هزینهٔ جبران‌ناپذیری که به منابع ملی تحمیل شده - می‌گذرد. حداقل کاری که می‌توانیم بکنیم این است که فشار روانی را بر روی خودمان و نزدیکان‌مان افزایش ندهیم.

درباره مارپیچ سکوت طرفداران اسرائیل در تلاشند تا مخالفت با حمله را همراهی با جمهوری اسلامی نشان دهند. تبلیغات آنها چنان گسترده بوده که بسیاری از شهروندان قید اظهارنظر درباره حمله را زده‌اند تا مبادا به هواداری از این رژیم متهم شوند. این یک تاکتیک شناخته شده است به نام «مارپیچ سکوت». بر اساس نظریه مارپیچ سکوت که توسط الیزابت نوئل-نویمان نظریه‌پرداز آلمانی ارائه شده، افراد از اینکه از سوی نزدیکان و جامعه اطرافشان طرد شوند، وحشت دارند. کافی است باور کنند که اکثریت شبیه به او فکر نمیکنند تا اسیر «مارپیچ سکوت» شوند. آنها از ترس منزوی شدن نظرشان را بیان نمیکنند. آدمها دقیقا نمیدانند که تا چه اندازه جامعه پیرامونشان با این حملات مخالف است و همزمان نمیخواهند که انگ هواداری از جمهوری اسلامی به آنها بچسبد. در این حالت، «مارپیچ سکوت» شکل می‌گیرد و سکوت به سرعت تکثیر می‌شود. در نتیجه طرف روبه‌رو به هدف تبلیغاتی‌اش دست پیدا می‌کند و این هدف چیست؟ اینکه به جهان بقبولاند که ملت ایران به دلیل نارضایتی از حکومتشان، نه تنها مشکلی با حملات اسرائیل ندارند، بلکه از آن استقبال هم میکنند. در نگاه نخست، اجرای چنین پروژه‌ای غیرممکن به نظر میرسد. اما حالا دیگر همه ما خیلی خوب میدانیم که تا چه اندازه شدنی است. از توییتر کیوان حسینی @MimSadOnline

درباره این روزها... خیلی از کسانی که ناخواسته در حال حمایت از جنگ اسراییل علیه خاک ایران و مردم ایران هستن، اغلب دچار خطا در تفکیک مسائل داخلی و خارجی‌ند... جمهوری اسلامی مثل هر واحد سیاسی در دنیا، خطاهایی داشته و داره؛ و خطاها و اشتباهات رخ داده در ماجراهای ۸۸ و ۹۸ و ۴۰۱، به هیچ کشور خارجی این حق رو نمیده که به خاک ایران حمله کنه. مراقب باشیم و به خودمون یادآوری کنیم که وطن‌پرستی و علاقه به این خاک، نباید‌ با مسائل سیاست داخلی به حاشیه بره و باعث‌بشه به اجنبی حق‌تعرض به کشور بده. اگر به هر دلیلی با واحد سیاسی مستقر در کشور مشکل دارید، باید حداقل به این درک سیاسی رسیده باشید که در جنگ با دشمن خارجی، تضعیف دولت مستقر چیزی جز خیانت به این خاک و کشور و وطن نیست... پیش‌فرض این جنگ، آتش‌بس داخلی‌ و تمرکز روی دفاع از این خاکه؛ کاش توی این روزهای سخت، مجبور نباشیم برای بدیهیات انرژی بذاریم. به امید عبور از این روزهای سخت و روشن شدن وطن‌پرستی در دل تمام مردم ایران... @MimSadOnline

خروجی صد روز؛ روی هجده ساعت کار...

دوره جدید فعالیت شبکه کتاب آغاز شد... شبکه کتاب به‌ عنوان بزرگ‌ترین رسانه تصویری حوزه کتاب در دوره‌ جدید مدیریتی خود با رویکردی متفاوت، همزمان با آغاز سال ۱۴۰۴، فعالیت خود را آغاز کرد. منتظر برنامه‌های جدید شبکه کتاب باشید... @ketabtv_ir

دوره جدید فعالیت شبکه کتاب آغاز شد... شبکه کتاب به‌ عنوان بزرگ‌ترین رسانه تصویری حوزه کتاب در دوره‌ جدید مدیریتی خود با رویکردی متفاوت، همزمان با آغاز سال ۱۴۰۴، فعالیت خود را آغاز کرد. منتظر برنامه‌های جدید شبکه کتاب باشید... @ketabtv_ir

اپ کتابخوانی فیدیبو هم روی اشتراک فیدیبوپلاس، که امکان دسترسی به 33 هزار کتاب الکترونیکی و صوتی (ولی نه همه کتابها) رو در مدت اشتراک میده، تا 70 درصد تخفیف گذاشته و اشتراک سالانه اون هم تا چند سال قابل تمدید هست. این اشتراک رو هم میتونین از اینجا خریداری کنید. 📢 Channel id: @MimSadOnline 💬 Group id: @MimSadPlus

اپ کتابخوانی طاقچه به مناسبت 10 سالگی خودش، روی اشتراک بی نهایت که امکان دسترسی به 30 هزار کتاب الکترونیکی و صوتی (ولی نه همه کتابها) رو در مدت اشتراک میده، تا 80 درصد تخفیف گذاشته و اشتراک سالانه اون هم تا 2 سال قابل تمدید هست. این اشتراک رو میتونین از اینجا خریداری کنید. 📢 Channel id: @MimSadOnline 💬 Group id: @MimSadPlus

⏰تقویم مسابقات داستان نویسی، ادبی و نویسندگی⏰ آپدیت: هفته اول شهریور ۱۴۰۳ 🔁 ممنون میشم این تقویم رو با دوستان خود به اشتراک بذارید ⏲ نخستین جایزهٔ ادبی «ماه کامل هنر»: داستان کوتاه تا پایان مهر ماه وقت داره و تمدید هم نخواهد شد. بشتابید... ⏲سیزدهمین دورهٔ جایزهٔ ادبی یوسف: داستان کوتاه |داستانک و فلش‌فیکشن تا پایان مهر وقت داره و بسیار هم معتبره. ⏲سومین جشنواره ملی ذکر: شعر |داستان کوتاه تا پایان شهریور برای شرکت در این جشنواره فرصت هست. ⏲جایزه ملی داستان و بازآفرینی: رمان |داستان کوتاه |جستار |طرح رمان تا پایان شهریور وقت دارید و پاییز نتایجش اعلام خواهد شد. 4️⃣مسابقه داستان‌نویسی خودنویس: طرح رمان مجدد تا هفتم شهریور تمدید شد... ⏲جشنوارهٔ ملی نویسندگی مجموعهٔ ذهن زرین: شعر | داستان کوتاه | کتاب مهلتش تموم شد و امیدواریم در آبان ماه، جایزه این مسابقه رو ببرید! ⏲نخستین جشنوارۀ داستان کوتاه اکسیر قلم: داستان کوتاه مهلتش تموم شد و آبان نتایجش میاد. ⏲هفتمین دورهٔ جایزهٔ ادبی بهمن: داستان کوتاه مهلت تا آخر مرداد؛ دارای ورودی اولیه برای شرکت در مسابقه. ⏲جایزهٔ داستان کوتاه هفته (دومین دوره): داستان کوتاه تا بیستم مرداد فرصت دارید تا برنده جایزه دلاری محبوب‌ترین مسابقه این تقویم بشید! ⏲جشنوارهٔ فرهنگی-هنری اتقان: داستانک | داستان کوتاه این مسابقه هم تا بیستم مرداد فرصت داره و شهریور ماه هم نتایجش اعلام میشه. ⏲چهارمین دورۀ جشنوارۀ داخلی داستان: داستان کوتاه تا نیمه‌ی مرداد فرصت دارید و شهریور و مهر هم نتایجش اعلام میشه. ⏲ دومین دورهٔ جایزه‌ ادبی «پرانتز»: کتاب | رمان | مجموعه داستان تا نیمه‌ی مرداد فرصت دارید و احتمالاً پاییز نتایجش میاد. ⏲️ فستیوارت ادبی خوشه ۱۴۰۳: شعر | داستان دوم مرداد مهلت ارسال این مسابقه تموم شده و شهریور نتایجش اعلام میشه. 4️⃣ششمين كنگرهٔ ملی شعر اربعين: شعر چهارشنبه دهم مرداد مهلتش تموم شد و آخر مرداد نتایجش میاد. 📢 Channel id: @MimSadOnline 💬 Group id: @MimSadPlus

⚡️ سلام دوباره ⚡️ 📌 مثل همیشه بعد از یک دوره‌ی پرفشار، مجدد درگیر مسائل و مشکلات شخصی شدم و نظم کانال از دست رفت. ولی دم‌تون گرم که موندید و در گروهِ متصل به کانال فعالیت کردید و روند اطلاع‌رسانی مسابقات رو ادامه دادید. خیلی از مسابقاتی که در نسخه جدید تقویم میاد، از دل پست‌هاییه که شما در گروه ارسال کردید. 🎉 برای حل مشکل همیشگی فعالیت مستمر کانال، از امروز یه ادمین منظم و کاردرست (شادی حسین‌نیا که توصیه می‌کنم کانالش رو حتماً دنبال کنید ➕) بهمون اضافه شده که دیگه نذاره کانال طولانی مدت غیرفعال بمونه. 🎓 درسته که خیلی از مسابقات داستان‌نویسی و نویسندگیِ معتبر که توی بهار مهلت ارسال‌شون تموم شد رو از دست دادیم... ولی در عوض از الان تا پاییز که موج جدید فراخوان مسابقات میاد، یه عالمه آموزش و مقاله هم آماده کردیم که چطور بهتر بنویسیم و بهتر نتیجه بگیریم. 🌐 سایت هم در حال بازطراحیه و از هفته دیگه، تمام محتوای کانال در سایت هم همزمان منتشر میشه. ⏲ از امشب هر هشت ساعت، منتظر یه فراخوان جدید در کانال باشید تا آخر هفته، اولین نسخه جدیدِ تقویم مسابقات نویسندگی رو منتشر کنیم! 📢Channel: @MimSadOnline 💬 Group: @MimSadPlus

سلام مجدد خب، نسبتاً خوب شروع کردیم! می‌گم کردیم چون بخش بزرگی از بار جمع‌آوری اطلاعات و ارسال لینک مسابقاتِ در حال برگزاری رو شما در گروه کشیدید و من فقط سروشکل بهشون دادم. ضمن اینکه خبر تمدید و حواشی رو هم توی گروه می‌ذارید که خیلی به کار بقیه میاد. ممنون ازتون و دمتون گرم. از این هفته چهارشنبه‌ها، تقویمِ مسابقات در حال برگزاری رو به شکل منظم منتشر می‌کنم که همه‌مون بدونیم چند تا مسابقه همزمان در حال برگزاریه و بتونیم براشون برنامه‌ریزی کنیم. کم‌کم باید دوباره سایت رو هم فعال کنم که یه سری مخاطب جدید از گوگل و بینگ و چت‌جی‌بی‌تی بهمون اضافه بشن. یه عالمه فراخوان بین‌المللی مسابقه داستان کوتاه که فقط داستان به زبان انگلیسی قبول می‌کنن هم اینور اونور دیدم ولی منتشر نمی‌کنم. چند نفر از ما داستان انگلیسی می‌نویسیم؟ چیزی نیست که بشه با گوگل ترنسلیت و اینها هم ترجمه کرد. یه سری کامنت منفی و دیس‌لایک به جشنواره‌ها و مسابقات حکومتی و انقلابی داشتیم که نادیده می‌گیرم. هم من می‌دونم و هم شما که الان نهادهای فرهنگی دست چه تفکریه. مسابقات زیادی با محتوای ایدئولوژیِ اصطلاحاً انقلابی برگزار میشه که من به واسطه داورانِ بزرگ و مطرح‌شون، ارقام جذابِ جوایزشون، و از اون مهم‌تر؛ اعتبار و قدمتِ جایزه‌شون (از سال نودوچهار که این کار رو شروع کردم) اطلاع‌رسانی‌شون می‌کنم و خواهم کرد. شما مختارید که توی کدوم شرکت کنید یا نکنید. یه مشکل دیگه‌ای هم این دو سه هفته داشتم، تعداد بالای سوالات‌تون در پی‌وی من در مورد شرکت کردن در مسابقاته. اگه توی گروه مطرح کنید، خیلی بهتره. چون شاید سوال شما، سوال آدم‌های دیگه‌ای هم باشه. ضمن اینکه من سخت جواب میدم، بچه‌های آنلاین زیادن و اونجا می‌تونید بهتر جواب بگیرید. یه خواهش هم دارم. اگه میشه تجربه‌تون از شرکت توی مسابقات و نتیجه‌ها رو بگید. که برنده شدید یا نه؟ توی مراحل اولیه پذیرفته شدید یا نه؟ اگر اینها رو بگید در کانال هم اطلاع‌رسانی کنم که عالیه. بدونیم کیا از طریق این کانال شرکت کردن و جایزه گرفتن. به بقیه هم انگیزه میده. قربون شما. به امید برنده‌شدن تک‌تک‌تون و انتشار خبر چاپ داستان‌ها و کتاب‌هاتون. :) 📅 Channel id: @MimSadOnline 🔗 Group id: @MimSadPlus