My Medical Diaries 🩺

روی سخنم قبل از هرکسی با خودمه، منی که خودم اصلا آدم کاملی نیستم و خیلی جاها نقص دارم و نیاز دارم که خیلی یاد بگیرم و بیاموزم... امیدوارم توی هر مقطع و جایگاهی که هستیم واسه کسی که توی مرتبه یا مرحله‌ای پایین‌تر از ما قرار داره و خیلی وقتا ما رو الگو و آینده‌ی خودش می‌بینه بتونیم منبع امید و دلخوشی باشیم، حداقل اگه نتونستیم دل کسی رو نشکنیم و این راهی که خودش سخت هست رو سخت‌ترش نکنیم، یادمون بیاد خودمونم یه روزی جای همون شخص بودیم و چه دید و حسی داشتیم. راجع به احترام هم، واقعا احترام یکی از قشنگ‌ترین آدابه و احترام گذاشتن هم یکی از قشنگ‌ترین ویژگی‌ها، ولی دو تا شرط داره بنظر من، اول اینکه متقابل باشه، دوم اینکه اکتسابی باشه، نه نسبی و صرفاً وابسته به رتبه و جایگاه :) و شبت بخیر، غمت نیز...🕯🤍

راستی ما اینجا دیکتاتوری نداریم دوستان، روی هر مطلبی که دوست نداشتید یا موافق نبودید هر ری اکشنی که دوست داشتید می تونید بدید 😁♥️

از شما بعیده آقای دکتر! من نه با حرص نوشتم، نه حتی هدفم تحقیر یا تخریب اون دوست عزیز بود، چون حتی اسمشم یادم نیست! جالبه بنظرتون من استاجر جوگیرم، ولی من نه ادعایی داشتم هیچ‌وقت نه خودمو برتر دیدم حتی نسبت به کسی که از خودم توی مقطع پایین‌تره، اتفاقا خیلی…

یه کیسم داشتم که حقیقتا دلم خنک شد که اینترن عزیز اطفالمون ضایع شد سرش 😃 یه پسر بچه حدودا ۳ ساله اومده بود و اصلا نگاهش می‌کردی مشخص بود این بچه یه چیزیش هست چون بی‌قرار و بی‌حال بود کاملا (کسی که بخش اطفال رفته باشه واقعا تشخیص می‌ده بچه‌ی بدحالو از خوشحال)…

از شما بعیده آقای دکتر! من نه با حرص نوشتم، نه حتی هدفم تحقیر یا تخریب اون دوست عزیز بود، چون حتی اسمشم یادم نیست! جالبه بنظرتون من استاجر جوگیرم، ولی من نه ادعایی داشتم هیچ‌وقت نه خودمو برتر دیدم حتی نسبت به کسی که از خودم توی مقطع پایین‌تره، اتفاقا خیلی از بچه‌های ترم پایینی رو دیدم که اطلاعاتشون راجع به بعضی چیزا از من کامل‌تر و دقیق‌تر بوده و خیلی هم حال کردم باهاشون و سعی کردم ازشون یاد بگیرم، نه صرفا چون ترم تحصیلیم ازشون بالاتره فک کنم علامه‌ی دهرم و خیلی ازشون بیشتر بلدم. حالا من نمی‌دونم شما کجا تحصیل می‌کنید، ولی من توی یه شهر کوچیک و متوسط تحصیل می‌کنم که واسه اکثر رشته‌ها رزیدنت هم نداربم حتی و عملا اورژانس و خط اول درمان و مریض دیدن و منیجمنت همش با اینترنه. و این دوست عزیز اینترنمون بچه‌ای که واقعا بدحال بود رو عملا فقط دست به سر کرد و گردن نگرفت، هدف منم از بیان نظرم بهشون صرفا جهت یادآوری و کمک کردن و در نهایت یادگیری خودم بود که متاسفانه ولی ایشون بدش اومد و گارد گرفت 😃 لحن منم توی اون پیام بخاطر اینه که حالت تعریف کردن و سرگرمی داره، وگرنه با اشتباه کردن یا تنبیه شدن بقیه به منم جایزه و پاداشی نمی‌دن حقیقتا، خوشحالی خاصی واسم نداره چون خودمم خیلی چیزا هست که بلد نیستم و نمی‌دونم و حالا حالا‌ها باید یاد بگیرم! شمام کاش انقد زود کسی رو قضاوت نکنین، تعجب کردم چون مطالب کانالتونو خیلی دوست داشتم و جز کانالای مورد علاقم بود. واقعا فقط امیدوارم هرکی که توی این رشته‌س موفق باشه، همین :)

تا الان هر کدوممون حدودا ۲۰ بیمار داشتیم، اینارو واسه موزنینگ قراره چجوری یادم بمونه نمی‌دونم 🫠

کتاب خیلی قشنگیه واسه کسایی که علاقه دارن، مخصوصا اون قسمت Practical procedures رو اگه دوست داشتید مطالعه کنید :)

ببینید بچه‌ها، صد بار برای همیشه در همه‌ی مشاوره‌ها نوشتیم، و باز هم میگیم! در بیمار AF، عددی که روی مانیتور می‌بینید قابل استناد چی؟ نیست! آفرین! بنابراین اگه ریت مریض یهو میشه ۹۰ یا یهو میشه ۱۴۰، نمیگیم که Rapid AF شده! نوار لانگ میگیریم و میشمریم. حالا باز هزار بار مشاوره‌ی اورژانس بدید و بگید وااای ریت مریض رپید شده.

خیلیا می‌پرسن شما این همه درد و رنج مردم رو می‌بینید چطوری تحمل می‌کنید؟ عادت می‌کنید؟ جواب اینه که نه دوستان، ما هیچ‌وقت عادت نمی‌کنیم... همیشه وقتی درد، رنج و یا مرگ یه انسان رو می‌بینیم، دقیقا به اندازه‌ی همون بار اولی که این موقعیتو تجربه کردیم قلبمون…

خیلیا می‌پرسن شما این همه درد و رنج مردم رو می‌بینید چطوری تحمل می‌کنید؟ عادت می‌کنید؟ جواب اینه که نه دوستان، ما هیچ‌وقت عادت نمی‌کنیم... همیشه وقتی درد، رنج و یا مرگ یه انسان رو می‌بینیم، دقیقا به اندازه‌ی همون بار اولی که این موقعیتو تجربه کردیم قلبمون به درد میاد و ناراحت می‌شیم، تنها تفاوت اینجاس که یاد می‌گیریم احساسات لحظه‌ایمونو کنترل کنیم، چون همیشه افراد دیگه‌ای هستن که به کمک و قضاوت بالینی ما نیاز دارن و ما بخاطر اونا باید حداقل احساسات لحظه‌ایمونو کنترل کنیم :)

خب دوستان این بود از اولین کشیک طب ما :) • ۱۴۰۵/۵/۲۲ •

یه کیسم داشتم که حقیقتا دلم خنک شد که اینترن عزیز اطفالمون ضایع شد سرش 😃 یه پسر بچه حدودا ۳ ساله اومده بود و اصلا نگاهش می‌کردی مشخص بود این بچه یه چیزیش هست چون بی‌قرار و بی‌حال بود کاملا (کسی که بخش اطفال رفته باشه واقعا تشخیص می‌ده بچه‌ی بدحالو از خوشحال) و طبق گفته‌ی همراهاش دیده بودن که شربت تریاک دست بچه بوده! حالا من به اینترن اطفال گفتم که دکتر این بنظرت مسمومیت با اوپیوئید نیست؟ خیلی زیر چشمی و بد نگام کرد و گفت نخیر، اون علائم تیپیکو نداره اصن و می گن فقط شربت دستش بوده، ندیدن که بخوره! من که جوابی بهش ندادم، ولی توی دلم گفتم تو فقط می‌خوای گردن نگیری، امیدوارم حداقل اینو بدونی که مخصوصا توی بچه قرار نیست حتما اون تریاد کاهش سطح هوشیاری، دیسترس تنفسی و میوتیک بودن مردمک‌ها رو ببینی که بگی مسمومیت با اوپیوئیده! ممکنه خیلی وقتا فقط یه بی‌حالی یا بی‌قراری ببینی! حالا این دوست عزیزمون یجوری بیمارو از سر باز کرد، یه ساعت بعد دوباره بیمار اومد، با بی‌حالی بیشتر، جی‌پی دیدش و به اینترن گفت چجوری برا این بچه نالوکسان نذاشتی؟! و من کلی دلم خنک شد 😃

ایشون هم آقایی بود که سیخ کباب رفته بود تو دستش! 🫠 پ.ن: اگه حالتون بد می‌شه باز نکنید

بیمار آقای ۵۷ ساله که بالابر برقی روشون افتاده بود! حالا نکته‌ی جالبش این بود که روی سرش و صورتش laceration داشت، ولی توی معاینه تندرنس دنده هم داشت! سمع ریه رو که انجام دادم کاهش صدا داشت، Vital Sign ها رو چک کردم و بله، بیمار سچوریشن ۷۸ داشت! بعدا سی‌تی هم شد که فهمیدن هموتوراکس هم داشته همین بیمار! پ.ن: اگه حالتون بد می‌شه باز نکنید

بریم سراغ چندتا کیس دیگه که تونستم عکسم بگیرم

خب این از کیساییمون که چاشنی رادیو داشتن :) 🩻

ولی یه چیز جالبم داشت، یکم بالا پایینش کردم، کنتراستو تغییر دادم، یه چیزی به چشمم خورد

اینجا خیلی واضح و خوشگل Epidural hematoma رو می‌تونید ببینید :)

ایشونم یه آقا بودن که دچار Car Accident شدن و تروما به سر داشتن. تشخیصتون؟

ایشونم یه آقا بودن که دچار Car Accident شدن و تروما به سر داشتن. تشخیصتون؟