اُسلوب

برنده اونی بود که زود خوابید و فکر و خیال نکرد...

‌ و من گاهی نه صورتت نه چشمانت که دلم میخواهد صدایت را ببینم....

‏ خواست سکوتش را بشکند،بغضش شکست. ‌

‌ ‌ ‌‌‏ سلام به آنها که وجودشان به ما ثابت کرد آدم های خوب، افسانه نیستند.

‌ ‌ ‌‌‏ حرفتونو بزنيد، حرف نزدن موهارو سفيد و قلب و ریه‌ها رو سیاه.

‌ ‌ ‌‌‏ خودت باش دنیا اصالت را ستایش میکند.

‌ ‌ ‌‌‏ بی ریشگی درمان ندارد.

‏ و در ازدحام بغض، ما آغشته به لبخندیم.. ‌

اونجا که هاروکی موراکامی میگه: گاهی اوقات یک چیز کوچک ، جرقه ای می‌شود تا آدم تمامِ دردهای زندگی اش را یک جا گریه کند

آن‌قدر که از دست دادن چیزی، ما را افسرده می‌کند، از داشتن همان‌چیز احساس خوشبختی نمی‌کنیم... و این ذات آدمیزاد است!

🫀🫀:🫀🫀

دوست دارَم که خودَم را زِ خودم دور کُنم خودِ مَن با خودِ مَن دَر خودِ مَن می‌ جَنگَد!

‌ ‌ ‌‌‏ کوتاه و مختصر دوستت دارم.