مطالعات خلیج فارس

♨️ پیمان دفاعی مکه برای چین چه معنایی دارد؟ بازآرایی امنیت خاورمیانه و فرصت‌های استراتژیک پکن 🔻 تحلیل«دکتر نادیا حلمی» در مدرن دیپلماسی، به ارزیابی امضای «پیمان دفاع مشترک مکه» میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان می‌پردازد. این توافق که با تعهد به دفاع جمعی (حمله به یک عضو به‌مثابه حمله به همه) منعقد شده، فراتر از یک اعلامیه نمادین، نشان‌دهنده شکل‌گیری لایه‌ای جدید از خوداتکایی و موازنه محافظه‌کارانه توسط قدرت‌های منطقه‌ای است؛ تحولی که چتر امنیتی آمریکا را به چالش کشیده و فرصت‌های راهبردی نوینی برای چین خلق می‌کند. نویسنده ابعاد این شطرنج چندوجهی را در سه محور تبیین می‌کند: 🔻 ۱. ترکیب ظرفیت‌های سه‌گانه و پیام بازدارندگی به تهران: این پیمان منابع مالی و جایگاه مذهبی-انرژی سعودی، ارتش قدرتمند و صنایع پهپادی ترکیه (عضو ناتو) و تجربه نظامی به‌همراه بازدارندگی هسته‌ای پاکستان را پیوند زده است. اگرچه این ائتلاف رسماً دفاعی و غیرمعطوف به کشوری خاص اعلام شده، اما در بحبوحه جنگ آمریکا-ایران، به‌طور خودکار هزینه هرگونه اقدام نظامی علیه زیرساخت‌های سعودی را برای تهران ارتقا می‌دهد؛ هرچند تفاوت منافع آنکارا و اسلام‌آباد با ریاض مانع از تبدیل سریع آن به یک بلوک تماماً ضدایرانی می‌شود. 🔻 ۲. دلالت‌ها برای واشینگتن و غیبت معنادار قاهره: این پیمان به معنای گسست از آمریکا نیست، بلکه نشان‌دهنده عبور از «وابستگی انحصاری» به چتر امنیتی کاخ سفید است. برای واشینگتن، این رویکرد بار تعهدات دفاعی را سبک می‌کند، اما کنترلش بر بحران‌ها را کاهش می‌دهد. در این میان، عدم امضای توافق توسط مصر ناشی از پرهیز قاهره از پذیرش تعهدات الزام‌آور در میانه بحران‌های غزه، سودان و دریای سرخ است؛ هرچند درهای الحاق آن در آینده باز مانده است. 🔻 ۳. سود استراتژیک پکن از نظم چندقطبی پساجنگ: حضور پاکستان (متحد نزدیک پکن) و گسترش روابط اقتصادی-فناوری چین با ریاض، فضای مانور دیپلماتیک چین را تقویت می‌کند. برای پکن، وضعیت مطلوب خروج آمریکا از جایگاه «تنها تامین‌کننده امنیت» و پیدایش منطقه‌ای چندقطبی و باثبات است؛ فضایی که به چین امکان می‌دهد بدون پذیرش هزینه‌های سنگین نظامی، نفوذ تجاری، انرژی و میانجی‌گرانه خود را توسعه دهد. https://moderndiplomacy.eu/2026/08/11/mecca-defence-pact-china-us-middle-east/ 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

♨️تمجید مقام آمریکایی از اصلاحات برنامه درسی عربستان 🔻سفیر آمریکا در امور مبارزه با یهودستیزی، از تلاش‌های پیوسته عربستان برای بازنویسی محتوای کتب درسی این کشور قدردانی کرد. خاخام یهودا کاپلون همچنین این موضوع را در راستای رویکرد دولت آمریکا و در چارچوب روند کلی عادی‌سازی توصیف کرده است. 🔻در همین راستا، مارکوس شف، مدیرعامل مؤسسه IMPACT-se، گفته:‎ «تقریباً تمام مطالب یهودستیزانه‌ای که پیش‌تر در کتاب‌های درسی مطالعات اسلامی عربستان شناسایی شده بود، اکنون حذف شده است». 🔻به گزارش این مؤسسه صهیونیست که ۲۰ سال سابقه بررسی کتب درسی عربستان را دارد، بررسی ۱۳۶ کتاب درسی نشان می‌دهد: دانش‌آموزان مقطع ابتدایی اکنون پیمان‌های پیامبر اسلام با یهودیان و مسیحیان را به عنوان الگویی برای همزیستی با دیگر ادیان می‌آموزند؛ در برنامه درسی این مقطع همچنین آمده که «محبت و مهربانی محدود به مسلمانان نیست». در برنامه درسی عربستان، همچنین کاربرد «خلیج فارس» نیز برآمده از سوگیری ضدعربی دانسته می‌شود. 🔗 X | 📥 PDF #عربستان 🔹مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

♨️افت سود DP World دبی درپی بسته‌شدن تنگه هرمز 🔻بسته‌شدن تنگه هرمز و اختلال در مسیرهای دریایی، فعالیت بندر جبل‌علی، مهم‌ترین بندر شرکت بنادر دبی (DP World)، را به‌شدت تحت تأثیر قرار داد. جابه‌جایی کانتینر در این بندر در سه‌ماهه دوم امسال با با کاهش ۹۰.۱ درصدی نسبت به مدت مشابه سال گذشته، از ۳.۸ میلیون کانتینر، به ۳۷۴ هزار رسید؛ که در مقایسه با سه‌ماهه نخست ۲۰۲۶ نیز، افت ۸۶ درصدی نشان می‌دهد. 🔻با این حال، رشد فعالیت در شبکه بیش از ۶۰ بندر در جهان، بخشی از خسارت را جبران کرد و درآمد نیمه نخست سال با رشد ۱۳ درصدی به ۱۲.۷ میلیارد دلار رسید؛ اما درعین حال، سود خالص این شرکت ۳۹ درصد کاهش یافت و به ۵۸۵ میلیون دلار رسید. 🔻دی‌پی‌ورلد برای کاهش وابستگی به هرمز، در حال راه‌اندازی دو پایانه در فجیره با گنجایش نزدیک ۲.۵ میلیون کانتینر است؛ با این حال، مسیرهای جایگزین از فجیره و خورفکان، با احتساب حمل زمینی، ۴ تا ۵ برابر گران‌ترند. 🔗Seatrade Maritime News #امارات 🔹مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

♨️چالش در صادرات نفت عربستان به آسیا در سایه اختلال در هرمز و دریای سرخ 🔻شرکت آرامکوی عربستان در پی اختلال صادرات نفت ناشی از جنگ، تخصیص سهمیه نفت خام سپتامبر به برخی مشتریان آسیایی دارای قراردادهای بلندمدت را به‌صورت موردی انجام می‌دهد. چهار خریدار چینی اعلام کرده‌اند سهمیه سپتامبر خود را دریافت نکرده‌اند و برخی دیگر نیز از مذاکره جداگانه درباره حجم محموله‌ها خبر داده‌اند. 🔻در همین حال، ناامنی در تنگه هرمز و دریای سرخ، تأمین نفت و کشتی‌های حمل را با ابهام مواجه کرده است. آرامکو قیمت رسمی فروش نفت سبک عرب برای آسیا در سپتامبر را به پایین‌ترین سطح شش سال اخیر کاهش داده تا تقاضا را حفظ کند. تنها شمار محدودی از مالکان نفتکش حاضر به عبور از مسیرهای پرخطر هستند. 🔻عربستان همچنین محموله‌های بیشتری را از بندر سیدی‌کِریر مصر عرضه کرده، اما خریداران آسیایی به دلیل طولانی‌تر شدن مسیر و افزایش هزینه حمل، استقبال محدودی نشان داده‌اند. طبق داده‌های کپلر، صادرات نفت خام عربستان به آسیا که در سال گذشته حدود ۴.۹ میلیون بشکه در روز بود، در ژوئیه به کمتر از ۳ میلیون بشکه در روز کاهش یافته است. 🔗 Reuters #عربستان 🔹مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

♨️حمله به دو نفتکش دیگر ادنوک در تنگه هرمز 🔻شرکت ملی نفت ابوظبی (ادنوک) اعلام کرد که دو نفتکش وابسته به این شرکت شامگاه پنجشنبه هنگام عبور از تنگه هرمز هدف حمله قرار گرفتند. 🔻امارات ایران را مسئول این حمله دانست. با این حال، مقام‌های اماراتی جزئیاتی درباره نام نفتکش‌ها، محموله آنها یا میزان خسارت احتمالی ارائه نکرده‌اند. 🔻این دومین حمله به نفتکش‌های ادنوک در کمتر از یک هفته است. #امارات 🔹مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

⭕️ کشورهای خلیج فارس؛ از شورای همکاری تا آستانه گسست 🔻جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، شکاف‌های پنهان میان کشورهای شورای همکاری خلیج فارس را آشکارتر و این شورا را با یکی از دشوارترین آزمون‌های تاریخ خود مواجه کرده است. 🔻عربستان، امارات، قطر و عمان در قبال ایران و نحوه مدیریت جنگ، رویکردهای متفاوتی دارند و دیگر نمی‌توان از یک موضع واحد خلیجی سخن گفت. 🔻شورای همکاری ممکن است از نظر ساختاری پابرجا بماند، اما ... 🔗 ادامه مطلب: syaaq.com/38486 🏷 #اختلافات_امارات_و_عربستان #امارات #بحرین #شورای_همکاری_خلیج_فارس #عربستان #عمان #قطر #کویت @PGulfStudies

♨️پرواز مرموز ابوظبی -تهران؛ گمانه‌زنی‌ها درباره پیام محرمانه امارات 🔻پرواز روز گذشته یک هواپیمای اماراتی - با شماره ثبت A6-RJA و شماره پرواز ROJ009 متعلق به شرکت «رویال جت» - از ابوظبی به تهران، در سایه شرایط تنش‌آلود کنونی توجه زیادی برانگیخت. این هواپیمای…

♨️مخالفت عربستان با عضویت مصر در توافق دفاعی مکه 🔻برپایه گزارشی از «میدل ایست آی»، علیرغم تلاش ترکیه برای پیوستن مصر به توافق اخیر مکه، عربستان با این موضوع مخالفت کرده و در نهایت توافق بدون مصر نهایی شده است. سه منبع آگاه سعودی، دلیل این مخالفت را افزایش…

⭕️ امارات در واشنگتن؛ نفوذی که با پول، لابی و فناوری ساخته شد 🔻امارات طی دو دهه، از کشوری با چهره‌ای مشکوک در واشنگتن به یکی از مهم‌ترین متحدان آمریکا در خاورمیانه تبدیل شده است. ابوظبی با لابی‌گری، روابط عمومی و سرمایه‌گذاری گسترده نفوذ خود را در آمریکا افزایش داد و طی ۱۰ سال بیش از ۲۷۰ میلیون دلار صرف فعالیت‌های سیاسی و لابی‌گری کرد. 🔻توافق‌های ابراهیم و عادی‌سازی در ۲۰۲۰ نقطه عطف این روند بود. سرمایه‌گذاری‌های میلیارددلاری امارات در هوش مصنوعی، تراشه‌ها و مراکز داده، روابط دو کشور را به شراکتی اقتصادی و فناورانه تبدیل کرده است. با وجود این نفوذ، امارات نتوانست مانع جنگ ایران شود و خود نیز هدف حملات قرار گرفت... 🔗 ادامه مطلب: syaaq.com/38449 🏷 #امارات @PGulfStudies

♨️افزایش وابستگی کویت به گاز وارداتی در سایه جنگ ایران 🔻واردات گاز طبیعی مایع‌شده (LNG) کویت در ژوئیه ۲۰۲۶ برای دومین ماه پیاپی افزایش یافت و به نزدیک ۸۰۳ هزار تن رسید؛ رقمی که بالاترین سطح ماهانه از آغاز جنگ (۲۸ فوریه) به شمار می‌رود. این میزان نسبت به ژوئن، با واردات ۶۸۴ هزار تن، ۱۷ درصد افزایش داشت، هرچند در مقایسه با ژوئیه ۲۰۲۵، حدود ۳ درصد کمتر بود. 🔻افزایش واردات عمدتاً ناشی از افت شدید تولید داخلی گاز کویت است که از ابتدای سال حدود ۴۰ درصد کاهش یافته است. آسیب به زیرساخت‌های انرژی در جریان جنگ و اختلال در تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز این بحران را تشدید کرده است. در ۲۱ ژوئیه نیز نیروگاه الزور کویت هدف حمله پهپادی ایران قرار گرفت و مقام‌های کویتی از آسیب به چند تأسیسات تولید برق و آب‌شیرین‌کن خبر دادند. هم‌زمان، مصرف داخلی برق، به‌ویژه در تابستان و درپی کاربری گسترده از سیستم‌های سرمایشی، افزایش یافته است. 🔻کویت برای تأمین LNG به‌ویژه به قطر وابسته است و بر اساس توافق‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۴، قطر متعهد به تأمین سالانه ۳ میلیون تن LNG برای مدت ۱۵ سال شده است. کویت در سال ۲۰۲۵ با بیش از ۶.۴۴ میلیون تن واردات، بزرگ‌ترین واردکننده LNG در منطقه خلیج فارس بود. 🔗 AL-MONITOR #کویت 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

♨️مخالفت عربستان با عضویت مصر در توافق دفاعی مکه 🔻برپایه گزارشی از «میدل ایست آی»، علیرغم تلاش ترکیه برای پیوستن مصر به توافق اخیر مکه، عربستان با این موضوع مخالفت کرده و در نهایت توافق بدون مصر نهایی شده است. سه منبع آگاه سعودی، دلیل این مخالفت را افزایش نارضایتی ریاض از عملکرد دولت عبدالفتاح السیسی و کاهش اعتماد به نقش مصر در امنیت منطقه عنوان کرده‌اند. عربستان پس از روی کار آمدن السیسی در سال ۲۰۱۳ حدود ۲۵ میلیارد دلار برای حمایت از اقتصاد مصر هزینه کرده، اما اکنون معتقد است قاهره در مسائل امنیتی، به‌ویژه جنگ یمن، حمایت متقابل کافی ارائه نکرده است. 🔻منابع همچنین از نگرانی ریاض درباره نزدیکی فزاینده مصر به امارات و اختلافات عربستان با ابوظبی بر سر یمن، سودان، اتیوپی و دیگر پرونده‌های منطقه‌ای سخن گفته‌اند. منابع سعودی همچنین توانمندی نظامی و صنعتی مصر را در مقایسه با ترکیه و پاکستان ضعیف‌تر ارزیابی کرده‌اند. با این حال، مخالفت عربستان قطعی و دائمی نیست و امکان پیوستن مصر در آینده، در صورت بهبود روابط و افزایش اعتماد، همچنان وجود دارد. 🔗 MEE #عربستان 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

♨️پرواز مرموز ابوظبی -تهران؛ گمانه‌زنی‌ها درباره پیام محرمانه امارات 🔻پرواز روز گذشته یک هواپیمای اماراتی - با شماره ثبت A6-RJA و شماره پرواز ROJ009 متعلق به شرکت «رویال جت» - از ابوظبی به تهران، در سایه شرایط تنش‌آلود کنونی توجه زیادی برانگیخت. این هواپیمای تجاری بوئینگ با کابین ویژه و ظرفیت ۱۹ مسافر که از سال ۲۰۲۲ در ناوگان این شرکت دولتی قرار گرفته، پس از یک توقف کوتاه 3 ساعته به ابوظبی بازگشت. 🔻بنابه برخی گزارش‌های غیررسمی این هواپیما معمولاً برای جابه‌جایی مقام‌های ارشد اماراتی -مانند شخبوط بن نهیان- استفاده می‌شود، اما هیچ منبع رسمی حضور وی یا مقام دیگری را در این پرواز تأیید نکرده است. 🔻زمان این پرواز -که چند روز پس از اتهام ابوظبی علیه ایران مبنی بر حمله به یک نفتکش اماراتی و نیز هم‌زمان با سفر وزیر کشور پاکستان به تهران و انتصاب دبیر جدید شعام انجام شده- به گمانه‌زنی‌ها درباره تلاش محرمانه امارات برای تنش‌زدایی با ایران دامن زده است. 🔻گفتنی است ماه ژوئن گذشته نیز پرواز مشابهی با یک بوئینگ ۷۳۷ تشریفاتی دیگر امارات با شماره ثبت A6-RJF ردیابی شده بود. #امارات 🔹مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

♨️ تأسیس «ناتوی اسلامی» در مکه؛ چرخش راهبردی ریاض، آنکارا و اسلام‌آباد در بحبوحه‌ی نبرد ایران 🔻 تحلیل«استیو مولمان» در مجله نیوزویک، به کالبدشکافی امضای «پیمان دفاع مشترک مکه» میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان می‌پردازد. طبق بند محوری این پیمان—که یادآور اصل ۵ ناتو است—«حمله به هر یک از سه کشور، حمله به تمامی اعضا تلقی خواهد شد». این اقدام بی‌سابقه که پس از ماه‌ها رایزنی نهایی شد، ناشی از سرریز جنگ ایران و آمریکا، پاتک‌های موشکی به زیرساخت‌های انرژی سعودی و عدم قطعیت در تعهدات امنیتی واشینگتن است. نویسنده ابعاد این شطرنج نوین ژئوپلیتیک را در سه محور تبیین می‌کند: 🔻 ۱. پیامدهای مهار ایران و ارتقای ریسک هرگونه پاتک منطقه‌ای: اگرچه ریاض و آنکارا تاکید کرده‌اند که این پیمان جنبه دفاعی داشته و علیه هیچ کشور خاصی نیست، اما هدف اصلی آن تقویت بازدارندگی در برابر ایران و متحدان منطقه‌ای‌اش (در یمن و عراق) است. بر اساس این دکترین، هرگونه حمله موشکی یا پهپادی آتی به خاک یا شریان‌های نفتی عربستان، پای ارتش ناتو (ترکیه) و تنها قدرت هسته‌ای جهان اسلام (پاکستان) را به بحران باز خواهد کرد. در تهران، چهره‌هایی چون ابراهیم رضایی (عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس) با کاغذی خواندن این توافق، آن را رد کردند؛ اما واقعیت این است که معادلاتی جدید بر توازن قدرت منطقه حاکم شده است. 🔻 ۲. فرارَفت از چتر آمریکا و شکل‌گیری محور متقابل هند-رژیم صهیونیستی-امارات: پیمان مکه تنها مهار ایران را نشانه نرفته، بلکه بازتابی از «تکثرگرایی استراتژیک» و بی‌اعتمادی به تضمین‌های امنیتی کاخ سفید است. تحلیل‌گرانی چون مارک ساکسر در گفتگو با نیوزویک اشاره می‌کنند در حالی که ایران و رژیم صهیونیستی برای سلطه‌جویی منطقه‌ای می‌جنگند، «محور قدرت‌های متوسط» (سعودی، ترکیه و پاکستان) در صدد ایجاد موازنه در برابر هر دو طرف است. این پیمان هم‌زمان واکنشی به هم‌گرایی نوظهور میان رژیم صهیونیستی، هند و امارات متحده عربی (تقویت همکارهای نتانیاهو و مودی) به شمار می‌رود. 🔻 ۳. عدم شفافیت عملیاتی و کارکرد اصلی پیمان در پساجنگ: اگرچه پیمان بر دفاع جمعی تاکید دارد، اما متن منتشرشده جزییات تعهدات رزمی یا ساختار فرماندهی مشترک را فاش نساخته است. رجب طیب اردوغان به توسعه پروژه‌های مشترک صنایع دفاعی و مبارزه با تروریسم اشاره کرده است. عبدالعزیز صقر، رئیس مرکز تحقیقات خلیج فارس، به رویترز گفت که این الگوی بومی نشان‌دهنده اراده قدرت‌های منطقه‌ای برای ساختاردهی به امنیت پساجنگ بدون اتکای محض به واشینگتن است. https://www.newsweek.com/saudi-arabia-turkey-pakistan-nato-style-pact-iran-war-12298253 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

♨️دوراهی دشوار GCC در تنگه هرمز؛ پذیرش نفوذ ایران یا بازگشت جنگ 🔻بنابه گزارش وال استریت ژورنال، کشورهای شورای همکاری واقعیت جدید کنترل ایران بر تنگه هرمز را پذیرفته‌اند. 🔻به نوشته WSJ، تولیدکنندگان انرژی خلیج فارس به این جمع‌بندی رسیده‌اند که کنترل ایران بر تنگه ممکن است دائمی شود؛ وضعیتی که می‌تواند صادرات نفت و گاز منطقه و در نتیجه عرضه جهانی انرژی را مدت نامحدودی مختل کند. با این حال، آنها نگران‌اند که گزینه جایگزین، یعنی بازگشت به جنگ، پیامدهای به‌مراتب خطرناک‌تری داشته باشد. 🔻این وضعیت نشان می‌دهد جنگ اخیر، ایران را به بازیگری خصمانه‌تر تبدیل کرده و منطقه حیاتیِ امنیت انرژی جهان را در برابر معضلی لاینحل قرار داده است. 🔻کشورهای خلیج فارس در عین نارضایتی از توافق درحال بررسی برای بازگشایی تنگه هرمز که نظارت ایران بر کشتی‌های ورودی را رسمیت می‌بخشد اما آن را به ادامه درگیری آمریکا و ایران ترجیح می‌دهند. 🔻دلیل اصلی این موضع آن است که تشدید جنگ می‌تواند زیرساخت‌های انرژی آن‌ها را هدف قرار دهد و خطرات بسیار بزرگ‌تری برای صادرات انرژی و امنیت منطقه‌ای ایجاد کند. 🔗 WSJ 🔹مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

♨️تعویق دوباره راه‌اندازی پالایشگاه جازان؛ فشار بر بازار جهانی سوخت افزایش می‌یابد 🔻شرکت سعودی آرامکو ازسرگیری فعالیت پالایشگاه نفت جازان را به ۳۰ آگوست موکول کرده است. پیش‌تر قرار بود این پالایشگاه ۱۵ آگوست به مدار بازگردد. پالایشگاه جازان از ۲۷ ژوئیه و پس از حمله یمن متوقف است. 🔻انصارالله یمن روز گذشته نیز بار دیگر به این پالایشگاه حمله کرد؛ وزارت انرژی عربستان ضمن تأیید آتش‌سوزی اما درباره وضعیت عملیاتی پالایشگاه جزئیات بیشتری ارائه نکرد. 🔻تداوم توقف پالایشگاه جازان می‌تواند فشار بیشتری بر بازار جهانی سوخت وارد کند؛ که از پیش نیز، به‌دلیل اختلال در فعالیت برخی پالایشگاه‌های خاورمیانه و جنگ اوکراین با محدودیت عرضه مواجه است. ادامه این اختلالات می‌تواند به افزایش حاشیه سود پالایشگاه‌ها منجر شود. 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

♨️ ادعایی در بوته‌ی آزمون؛ آیا پیمان دفاعی سه‌جانبه قادر به ایجاد بازدارندگی در برابر ایران است؟ 🔻 گزارش «عنبرین زمان» در المانیتور، به کالبدشکافی امضای رسمی پیمان دفاعی سه‌جانبه میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان در مکه مکرمه می‌پردازد. این پیمان که دومین ارتش بزرگ ناتو (ترکیه)، تنها قدرت هسته‌ای جهان اسلام (پاکستان) و خادم حرمین شریفین (سعودی) را در قالب یک «بند دفاع جمعی» کنار هم قرار داده، واکنشی مستقیم به آسیب‌پذیری شدید ریاض در برابر پاتک‌های موشکی، پهپادی و انسداد شریان‌های باب‌المندب و هرمز محسوب می‌شود. نویسنده ابعاد این پیمان، واکنش‌ها و محدودیت‌های عملیاتی آن را در سه محور تبیین می‌کند: 🔻 ۱. نمادگرایی مذهبی، نگرانی تل‌آویو و شکاف در واشنگتن: امضای این توافق در روز جمعه و در شهر مکه، پیام نمادین پررنگی از سوی سه قدرت بزرگ اهل سنت دارد؛ هرچند مقامات سعودی تاکید کرده‌اند که این اقدام به معنای تشکیل بلوک فرقه‌ای نیست. با این حال، پژوهشگرانی چون گالیا لیندنشتروس از انستیتو تحقیقات امنیت ملی رژیم صهیونیستی (INSS) هشدار می‌دهند که این ائتلاف یک جبهه نظامی جدید در برابر رژیم صهیونیستی می‌گشاید و به دلیل ابعاد هسته‌ای احتمالی میان اسلام‌آباد، آنکارا و ریاض، روند عادی‌سازی روابط (پیمان ابراهیم) را با بن‌بست مواجه می‌سازد. از سوی دیگر، بورجو اوزچلیک (از انستیتو RUSI) اشاره می‌کند که این پیمان با دکترین ترامپ برای «تقسیم بار مسئولیت امنیتی منطقه» هم‌خوانی دارد. 🔻 ۲. انگیزه ریاض از ایجاد بازدارندگی چندلایه: ریاض که میان دکترین انسداد هرمز توسط ایران، تهدیدات انصارالله در باب‌المندب و رفتارهای غیرقابل‌پیش‌بینی کاخ سفید تحت فشار قرار گرفته، علاوه بر اعلام ائتلاف چندملیتی دفاع دریایی سرخ، این پیمان سه‌جانبه را نهایی کرد. حضور اسکادران‌های جنگنده و سامانه‌های پدافند چینی پاکستان در پایگاه‌های سعودی، و احتمال استقرار نیروها و شناورهای ترکیه در جبل‌الطارق شرق آفریقا (سومالی)، گواهی بر تلاش عربستان برای جبران خلاءهای نظامی است. 🔻 ۳. آیا اراده‌ای برای درگیری مستقیم با ایران وجود دارد؟ عنبرین زمان با استناد به دیپلمات‌های برجسته منطقه نتیجه می‌گیرد که پاسخ به امکان ورود مستقیم ترکیه یا پاکستان به درگیری نظامی با ایران یا انصارالله، قطعاً «خیر» است. دیپلمات‌ها این پیمان را با اشتباهات محاسباتی اولیه در تشکیل شورای همکاری خلیج فارس (۱۹۸۱) مقایسه می‌کنند. آنکارا و اسلام‌آباد با داشتن روابط پیچیده اما باثبات با تهران، هرگز ارتش خود را در خط مقدم مواجهه با ایران قرار نخواهند داد. هدف واقعی این دو کشور، بهره‌مندی از کمک‌های مالی کلان سعودی برای اقتصادهای بحران‌زده‌شان و نمایش قدرت منطقه‌ای است؛ نه ورود به یک نبرد ویرانگر جدید. https://www.al-monitor.com/originals/2026/08/claim-be-tested-can-saudi-arabia-turkey-pakistan-defense-pact-deter-iran 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

♨️ هرمز و حدود دکترین «فشار حداکثری»؛ عجز قدرت نظامی از خلق ثبات سیاسی 🔻 تحلیل «سارا نویمان» در پایگاه مونیتور ژئوپلتیکی، به کالبدشکافی بن‌بست سیاست خارجی آمریکا در خلیج فارس می‌پردازد. نویمان استدلال می‌کند اقدامات موشکی اخیر ایران در توقیف و بازگرداندن نفتکش‌ها در تنگه هرمز، این حقیقت تلخ را به واشینگتن یادآور شد که علی‌رغم سال‌ها تحریم فلج‌کننده و ماه‌ها درگیری مستقیم نظامی، تهران کماکان قادر است هرمز را به اهرم فشاری علیه بازار جهانی تبدیل کند. این واقعیت، ناکارآمدی دکترین «فشار حداکثر بدون راهکار دیپلماتیک» را افشا می‌سازد. نویسنده ابعاد این بن‌بست راهبردی را در سه محور تبیین می‌کند: 🔻 ۱. پارادوکس فشار حداکثری و اهرم نامتقارن هرمز: رویکرد دونالد ترامپ برای صفر کردن صادرات نفت ایران، تحمیل تورم شدید و حملات نظامی به تاسیسات هسته‌ای و زیرساختی، آسیب‌های عمیقی به اقتصاد ایران وارد آورد؛ اما نتوانست محاسبات امنیتی بنیادی تهران را دگرگون کند. تنگه هرمز—که گذرگاه روزانه ۲۰.۹ میلیون بشکه نفت (یک‌پنجم مصرف جهان) و یک‌پنجم ترانزیت LNG است—به نقطه‌ای بدل شده که «قدرت نامتقارن ایران» با «برتری نظامی متعارف آمریکا» تلاقی می‌کند؛ جایی که برتری رزمی واشینگتن الزماً به «کنترل باثبات سیاسی» منجر نمی‌شود. 🔻 ۲. محدودیت‌های داخلی و استراتژیک کاخ سفید: واشینگتن برای تضمین امنیت ناوبری مجبور به پذیرش تعهدات پرهزینه و مداوم نظامی است. با این حال، نظرسنجی‌های رویترز/ایپسوس نشان می‌دهد تنها یک‌سوم مردم آمریکا از این جنگ پشتیبانی می‌کنند و ۶۹ درصد بر این باورند که ترامپ اهداف درگیری را تبیین نکرده است. در همین حال، تمرکز اصلی پنتاگون بر مهار چین در ایندو-پاسفیک است. بنابراین، ظرفیت سیاسی و استراتژیک آمریکا محدود بوده و توانایی تحمیل یک نظم یک‌جانبه بدون پرداخت هزینه‌های سرسام‌آور را ندارد. 🔻 ۳. ضرورت گذار از اعمال زور به دیپلماسی منطقه‌ای: نویمان نتیجه می‌گیرد اعمال فشار نظامی و اقتصادی، بدون ارائه یک مسیر دیپلماتیک معتبر، تنها هزینه رفتار متقابل را بالا می‌برد اما منطق حاکم بر آن را تغییر نمی‌دهد. ابتکاراتی مانند پیشنهاد عمان برای ایجاد «چارچوب مدیریت منطقه‌ای هرمز» نشان می‌دهد که جایگزین جنگ قدرت، مدیریت رقابت از طریق ترتیبات چندجانبه است. درس پایداری هرمز این است که قدرت نظامی هرگز جایگزین استراتژی سیاسی نمی‌شود و امنیت پایدار تنها از طریق ایجاد ترتیبات واقع‌گرایانه سیاسی حاصل خواهد شد. https://www.geopoliticalmonitor.com/hormuz-and-the-limits-of-maximum-pressure/ 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

♨️بسته‌شدن تنگه هرمز سود ادنوک‌گاز را به نصف رساند 🔻شرکت ادنوک گاز امارات در سه‌ماهه دوم ۲۰۲۶ با افت ۵۲ درصدی سود خالص مواجه شد و سود آن به ۶۶۵ میلیون دلار رسید؛ در حالی که این رقم در مدت مشابه سال گذشته ۱.۳۹ میلیارد دلار بود. کاهش فروش ناشی از بسته‌شدن تنگه هرمز و اختلال در حمل‌ونقل دریایی، عامل اصلی افت سود اعلام شده است. 🔻ادنوک گاز انتظار دارد اختلالات تنگه هرمز در سه‌ماهه سوم نیز ادامه داشته باشد و سود خالص این دوره را بین ۶۰۰ تا ۸۰۰ میلیون دلار پیش‌بینی کرده است. تنگه هرمز پیش از آغاز جنگ حدود ۲۰ درصد از عرضه جهانی نفت و LNG را در خود جای می‌داد. #امارات 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

♨️ در انتظار پیمان مکه #طنز #عربستان 🔹مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies