پایدِیا

🟡 نسخه‌ای نفیس از شفاء، با دستخط ابن‌سینا کتابخانه داماد ابراهیم پاشای ترکیه، نسخه شماره ۸۲۲ توجه: در حاشیه سمت راست نوشته شده: "بلغ قراءة و مقابلة"، یعنی قرائت و مقابلهٔ نسخه به پایان رسید / خوانده و مقابله شد. و "أنا مؤلفه" نیز یعنی: من، مؤلف آن هستم. 🔅 این نوشته حدودا مربوط به ۱۰۲۵ سال قبل است. @PaideiaPhilo

📣📣📣📣📣📣📣📣📣📣 🟡 قابل توجه همراهان گرامی عزیزانی که تمایل دارند برخی از درس‌گفتارهای تدریس شده توسط "دکتر علیرضا اسماعیلی" را به صورت آفلاین در اختیار داشته باشند، صوت جلسات و اسلایدهای آموزشیِ دوره های زیر در دسترس است:👇 1⃣ دوره " اسطوره به مثابه زبانِ روان" (خوانشی فلسفی_ روان‌شناختی از روایت‌های بنیادین انسان) 2⃣ دوره: " شناخت، مغز ، امر قُدسی" (پژوهش‌هایی در عصب‌شناسی، روان‌شناسی و دین ) 3⃣ دوره: " مکاتب ادبی با رویکرد فلسفی_اجتماعی (از کلاسیسم تا سوررئالیسم) 👈در صورت تمایل به تهیه فایل‌های های صوتی و اسلایدهای این دوره‌ها، می‌توانید با شماره زیر از طریق اپ تلگرام،  ایتا و یا بله در ارتباط باشید. ۰۹۳۸۰۸۲۷۲۹۴ @PaideiaPhilo

و بیا تا جایی، که پر ماه به انگشت تو هشدار دهد! و زمان روی کلوخی بنشیند با تو، و مَزامیر شب اندام تو را، مثل یک قطعه آواز به خود جذب کنند پارسایی است در آنجا که تُرا خواهد گفت: “بهترین چیز، رسیدن به نگاهی ست که از حادثه عشق، تَر است." سهراب سپهری @PaideiaPhilo

📕📗📘 ما توی زمانه‌ای زندگی می‌کنیم که برای خیلی از سؤال‌ها جواب داریم؛ اما شاید سؤال سخت‌تر این باشه که با این همه جواب، اصلاً چطور باید زندگی کرد؟ مساله اینه که ما هر روز بیشتر اطلاعات به دست میاریم و بیشتر به هم دسترسی داریم؛ ولی این لزوماً یعنی خودمون رو هم بهتر می‌شناسیم؟ مثلا می‌تونیم توی چند ثانیه با کسی اون طرف دنیا حرف بزنیم، اما گاهی نمی‌تونیم با نزدیک‌ترین آدمِ زندگی‌مون یک گفت‌وگوی واقعی داشته باشیم. انگار دنیا رو بهتر از همیشه اندازه‌گرفته‌ایم، ولی هنوز برای فهمیدنِ خودمون راه زیادی داریم. و شاید چیزی که کم داریم، اطلاعات بیشتر نیست؛ فرصتیه برای دوباره دیدن. خودمون، آدم‌های دوروبرمون، رابطه‌هامون، رنج‌هامون، انتخاب‌هامون و اصلاً معنای این‌که چرا داریم این‌طور زندگی می‌کنیم. شاید زندگی از جایی، جدی‌تر می‌شه که فقط نپرسیم "چی می‌دونم؟" از خودمون بپرسیم: "چطور می‌بینم؟ چطور می‌فهمم؟ و واقعاً می‌خوام چطور زندگی کنم؟" و باز هم شاید، آدم بودن چیزی نیست که یک‌بار به دستش بیاریم؛ چیزی‌ست که باید هر روز، توی انتخاب‌ها و شیوه‌ی زندگی‌مون، دوباره تمرینش کنیم. #علیرضا_اسماعیلی @PaideiaPhilo

📗 اسلایدهای وبینار: "آیا روان درمانی مستلزم اراده آزاد است؟" #علیرضا_اسماعیلی @PaideiaPhilo

💥آیا روان‌درمانی مستلزمِ "اراده‌ی آزاد" است؟ اسپینوزا انسان را در دلِ ضرورت و جبرِ علّی می‌‌بیند؛ بااین‌حال، آزادی را نه بیرون از این ضرورت، بلکه در نسبت ما با آن جست‌وجو می‌کند. اگر اراده‌ی آزاد متافیزیکی، آن‌گونه که می‌پنداریم وجود نداشته باشد، روان‌درمانی و مفهومِ مسئولیت چه معنایی پیدا می‌کنند؟ در این وبینار، امکانِ تغییر و مسئولیت را در غیابِ اراده‌ی آزاد و در دلِ ضرورتِ اسپینوزایی به پرسش می‌کشیم. @PaideiaPhilo

بدان که گروهی‌اند از ملاحده لعنهم اللّه که مر ایشان را سوفسطائیان خواننـد و مـذهب ایشـان آن است که:"بـه هیچ چیز علم درست ناید و علم خود نیست." با ایشان گوییم که: "این دانش که میدانیـد کـه بـه هـیچ چیـز علـم درست نیاید، درست هست یا نی؟" اگر گویند: "هست"، علم اثبات کردند و اگر گویند: "نیست"، پس چیزی‌که درست نیاید، آن را معارضه کردن محال باشد و با آنکس سخن گفتن از خِرد نبوَد. 📚کشف المحجوب/ص۱۴ 🖊علی‌بن‌عثمان‌ هجویری ●●●●●●●●●●●●●●●●● 🔗هجویری در این بخش با شکاکیت معرفتی، یعنی این دیدگاه که هیچ معرفت یقینی‌ای ممکن نیست، مقابله می‌کنه. او به سوفسطایی‌ها می‌گه: اگر شما می‌گید: "هیچ چیز را نمی‌توان دانست"، آیا خودتون این گزاره رو می‌دونید و به اون یقین دارید یا نه؟ اگر بگید "بله"، پس دست‌کم یک چیز رو می‌دونید و بهش علم دارید. پس ادعای اینکه: "هیچ معرفتی ممکن نیست" نقض می‌شه. و اگر بگید: "نه"، پس خودتون هم نمی‌تونید ادعاتون رو به‌عنوان یک حقیقت مطرح کنید و استدلالی برای پذیرش اون ندارید. بنابراین هجویری می‌خواد نشون بده که "شکاکیت مطلق"، اگر خودش رو به‌عنوان یک حقیقت بیان کنه، گرفتار "خود‌تناقضی" می‌شه. #علیرضا_اسماعیلی @PaideiaPhilo

مهتاب شب که جامش از اختر لبالب است گر هر ستاره ماه شود،باز شب،شب است @PaideiaPhilo

پایدِیا pinned «دوره های پاییزی "فلسفه و علوم انسانی" مدرس: دکتر علیرضا اسماعیلی پاییز ۱۴۰۵ سه مجموعه درسگفتار در حوزه‌های فلسفه، روان‌شناسی و ادبیات برگزار خواهد شد. این دوره‌ها با هدف مطالعه متون بنیادین، گفت‌وگوی انتقادی و تعمیق فهم مسائل معاصر طراحی شده‌اند. 1⃣…»

🌙 امان از صائب‌ تبریزی: از غرورِ کهنه‌ها، چندان مُکدّر نیستم کُشت ما را نازِ این نوکیسه‌گانِ اعتبار @PaideiaPhilo

دوره های پاییزی "فلسفه و علوم انسانی" مدرس: دکتر علیرضا اسماعیلی پاییز ۱۴۰۵ سه مجموعه درسگفتار در حوزه‌های فلسفه، روان‌شناسی و ادبیات برگزار خواهد شد. این دوره‌ها با هدف مطالعه متون بنیادین، گفت‌وگوی انتقادی و تعمیق فهم مسائل معاصر طراحی شده‌اند. 1⃣ تأملی فلسفی و نظری در مبانی روان‌شناسی مدرن ☑️روان‌شناسی مدرن، بدون فهم مبانی فلسفی آن به‌درستی قابل درک نیست. در این درسگفتار، با خوانش و تحلیل متون دست‌اول و آثار مرجعِ فلسفه روان‌شناسی، به بررسی مفاهیم، نظریه‌ها و پیش‌فرض‌هایی می‌پردازیم که بنیان اندیشه روان‌شناختی معاصر را شکل داده‌اند (ویژه دانشجویان کارشناسی ارشد و دکتری روان‌شناسی) آغاز: هفته اول مهرماه ۱۴۰۵ 2⃣ پنج‌شنبه‌های فلسفه مجموعه‌ای از درسگفتارهای موضوعی در: ▫️فلسفه دین ▫️فلسفه ذهن ▫️فلسفه اخلاق ▫️فلسفه سیاسی در این درسگفتار، هر ترم به یکی از مسائل بنیادین در حوزه‌های مذکور می‌پردازیم؛ از جبر و اختیار و مساله شر و بحث خداباوری و طبیعت گرایی گرفته تا چیستی ذهن و آگاهی و موضوعاتی چون :دموکراسی، عدالت، قدرت، و اخلاق. تمرکز دوره بر فهم عمیق مساله‌ها و گفت‌وگو با مهم‌ترین دیدگاه‌های فلسفی است، نه صرفاً مرور تاریخ فلسفه. شیوه برگزاری: حضوری آغاز: هفته اول مهرماه ۱۴۰۵ 3⃣ مقولاتی ویژه در فلسفه و ادبیات در این درسگفتار  که در مرز ادبیات و فلسفه است ، به مباحثی از "فلسفه ادبیات"، "فلسفه در ادبیات" و "ادبیات فلسفی" پرداخته می شود. موضوعاتی همچون: چه چیزی یک متن را، ادبی می‌کند؟ آیا ادبیات حقیقتی درباره جهان به ما می‌آموزد؟ و یا تحلیل مفاهیم فلسفی در اشعار خیام، بیدل و... و یا رمان هایی چون جنایت و مکافات، آناکارنینا، مرگ ایوان ایلیچ، گرگ بیابان، جاودانگی و..... شیوه برگزاری: آنلاین آغاز: هفته اول مهرماه ۱۴۰۵ اطلاعات تکمیلی درباره سرفصل‌ها، شیوه ثبت‌نام و محل برگزاری متعاقباً اعلام خواهد شد. @PaideiaPhilo

💥 آنگاه المیترا [زن پیشگو] باز به سخن درآمد و گفت: دربارۀ زناشویی چه می‌گویی، ای استاد؟ و او [پیامبر] در پاسخ گفت: شما همراه زاده شدید و تا ابد همراه خواهید بود. هنگامی که بال‌های سفیدِ مرگ روزهاتان را پریشان می‌کنند همراه خواهید بود. اما در همراهیِ خود حدِ فاصل را نگاه دارید، و بگذارید بادهای آسمان در میانِ شما به رقص درآیند. به یکدیگر مهر بورزید، اما از مهر بند مسازید. بگذارید که مهر دریای مواجی باشد در میانِ دو ساحلِ روح‌های شما. جامِ یکدیگر را پُر کنید، اما از یک جام منوشید. از نانِ خود به یکدیگر بدهید، اما از یک گِردۀ نان مخورید. با هم بخوانید و برقصید و شادی کنید، ولی یکدیگر را تنها بگذارید، همان‌گونه که تارهای ساز تنها هستند، با آن‌که از یک نغمه به ارتعاش درمی‌آیند. دل خود را به یکدیگر بدهید، اما نه برای نگه‌داری. زیرا که تنها دستِ زندگی می‌تواند، دل‌های‌تان را نگه دارد. در کنار یکدیگر بایستید، اما نه تنگاتنگ: زیرا که ستون‌های معبد دور از هم ایستاده‌اند و درختِ بلوط و درختِ سرو در سایۀ یکدیگر نمی‌بالند. آنگاه زنی که کودکی در آغوش داشت گفت با ما از فرزندان سخن بگو. و او [پیامبر] گفت: فرزندانِ شما فرزندانِ شما نیستند. آن‌ها پسران و دخترانِ خواهشی هستند که زندگی به خویش دارد. آن‌ها به واسطۀ شما می‌آیند، اما نه از شما، و با آن‌که با شما هستند، از آنِ شما نیستند. شما می‌توانید مهرِ خود را به آن‌ها بدهید، اما نه اندیشه‌های خود را، زیرا که آن‌ها اندیشه‌های خود را دارند. 📚 از کتاب "پیامبر"، نوشتۀ جبران خلیل جبران، ترجمۀ نجف دریابندری @PaideiaPhilo

"ای داد" سر رای برگشتنت آینه می‌کارم گلدونای دلتنگو رو پله می‌زارم @PaideiaPhilo

🔴آیا خطاهای شناختی واقعاً "تحریف واقعیت" هستند؟ 🖊علیرضا اسماعیلی ▫️برخی مواقع در روان‌شناسی وقتی از "خطاهای شناختی" صحبت می‌‌شه، معمولاً گفته می‌شه که: ذهن ما واقعیت رو "تحریف" می‌کنه و همینه که باعث قضاوت‌ها و تصمیم‌های نادرست می‌شه. اما از منظر فلسفی، این ادعا به این سادگی‌ها نیست. ▫️ از کجا معلوم چیزی که نام "تحریف" براش میزارید، واقعاً تحریف باشه؟ مگه نه اینکه ما جهان رو همیشه از دریچه ذهن خودمون تجربه می‌کنیم؟ حتی فیلسوفانی مثل کانت معتقد بودن که ذهن تنها بازتاب‌دهنده جهان نیست، و تو شکل دادن به تجربه، کاملا نقش داره. بنابراین شاید نشه ادعا کرد که انسان به "واقعیت ناب" دسترسی مستقیم داره. ▫️نکته جالب اینه که حتی روان‌شناسی شناختی هم معمولاً چنین ادعایی نمی‌کنه، که بعضا گفته میشه. اونجا هم وقتی از خطای شناختی صحبت می‌شه، منظورشون این نیست که ما از حقیقت مطلق فاصله گرفته‌ایم؛ بلکه می‌گه "برخی الگوهای فکری باعث می‌شن تا ما شواهد رو نامتوازن ارزیابی کنیم"، از قواعد منطق یا احتمال فاصله بگیریم و در نتیجه به قضاوت‌هایی برسیم که کمتر با داده‌های موجود سازگار هستن. همین. ▫️برای مثال، در "سوگیری تأیید" ما بیشتر شواهدی رو می‌بینیم که باور قبلی‌مون رو تأیید می‌کنن و شواهد مخالف رو نادیده می‌گیریم. یا در "تعمیم افراطی" از یک تجربه محدود، یک قانون کلی می‌سازیم. و یا همین‌طور در "تفکر همه یا هیچ" جهان پیچیده رو به دو قطب مطلق تقلیل می‌دیم. و یا در "شخصی‌سازی" بدون شواهد کافی، رویدادهای بیرونی را به خودمون نسبت می‌دیم. ▫️مساله تو همه این مثال‌ها این نیست که "حقیقت جهان" رو از دست داده‌ایم یا اونو تحریف کرده‌ایم، مساله اینه که شیوه‌ی استدلال ما از ارزیابی متوازن شواهد فاصله گرفته. ▫️بنابراین شاید دقیق‌تر باشه که بگیم خطاهای شناختی، بیش از اینکه "تحریف واقعیت" باشند، تحریف در شیوه داوری ما درباره واقعیت هستن. این نگاه، هم با یافته‌های روان‌شناسی جدید سازگاره و هم از نظر فلسفی محتاط‌تره. چون به جای ادعای دسترسی به حقیقت نهایی، تنها داره می‌گه برخی روش‌های اندیشیدن، نسبت به برخی دیگر، ما رو به قضاوت‌های قابل‌اعتمادتر و تصمیم‌های سنجیده‌تر نزدیک می‌کنه. @PaideiaPhilo

بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست @PaideiaPhilo

🌙 بارها اینو تجربه کردم که هرچی با بی‌قراری دنبال یه چیزی دویدم، کمتر بهش رسیدم. شده دنبال یه مفهوم، یه آدم یه راه‌حل یا حتی یه حس، این در و اون در زدم و آخرش خسته یه گوشه نشستم. عجیبه، ولی خیلی وقت‌ها درست همون موقع که از وسواسِ پیدا کردنش دست کشیدم، همون چیزی که دنبالش بودم، بی‌خبر و آروم‌آروم از راه رسیده. چه این از خاصیت دنیا باشه، یا از اینه که نگاهِ ما عوض می‌شه. ولی برای من، رها کردن، بعضی وقت‌ها از اصرار کردن نتیجه‌ی بهتری داشته. شاید یه وقت‌هایی، به جای اینکه مدام دنبالش بدویم، فقط باید بهش فرصت بدیم تا خودش پیدامون کنه . فکر می‌کنم ظاهرا خاصیت دنیا گریختنه. چیزی رو که بیشتر می‌جویی، بیشتر می‌گریزه. #علیرضا_اسماعیلی @PaideiaPhilo

💥خانم دکتر سیما طهرانی جلساتی را برگزار می‌کنند که در اونها فیلم‌هایی می‌بینند و کتاب هایی رو میخونند. به گمان من، در این روزگار، مواجهه با رمان، فیلم و روایت‌های انسانی می‌تونه فرصتی ارزشمند برای عمیق‌تر دیدن انسان و تجربه‌های او فراهم کنه. این برنامه را با احترام معرفی می‌کنم و امیدوارم برای علاقه‌مندان مفید و تأمل‌برانگیز باشه👇👇👇👇 @PaideiaPhilo ●●●●●●●●●●●●●●●● هر فیلمی فقط برای سرگرم شدن نیست... بعضی سکانس‌ها تا مدت‌ها توی ذهنمون می‌مونن. بعضی جمله‌های یه کتاب هم انگار دقیقاً حال دل خودمون رو روایت می‌کنن. «میان سطر و سکانس» از همین‌جا شروع شد... قراره دور هم جمع بشیم، درباره موضوع‌هایی که خیلی از ما تجربه‌شون کردیم حرف بزنیم؛ از نگاه روان‌شناسی، فیلم و کتاب. فیلم می‌بینیم، کتاب می‌خونیم، شخصیت‌ها رو تحلیل می‌کنیم و شاید توی سطرها و سکانس‌ها، بخش‌هایی از خودمون رو بهتر بشناسیم. اولین موضوعی که با رأی شما انتخاب شد: «تنهایی» 🤍 اگر دوست داری این تجربه کنار ما باشی، صفحه رو دنبال کن. به‌زودی جزئیات اولین جلسه و ثبت‌نام اعلام میشه. #میان_سطر_و_سکانس #روانشناسی #کتاب_خوانی #تحلیل_فیلم #تنهایی                https://www.instagram.com/reel/DbgfalTxljP/?igsh=MW15ZmtzNWY2ODNrZQ==

◾️ شب است و مادران شهر غمناک هزاران گل شکفت و خفت در خاک @PaideiaPhilo

زندگی در سرِ گردنه، آدم رو به موجود عجیبی تبدیل می‌کنه. بعد از مدتی دیگه از پیچ‌های جاده تعجب نمی‌کنی، از روزهایی تعجب می‌کنی که هیچ اتفاق غیرمنتظره‌ای نمی‌افته! و برنامه‌ریزی برات بیشتر یه سرگرمیه تا یه مهارت. چون معمولاً زندگی قبل از خودت برات برنامه چیده. با ذوق ۱۰ گیگ اینترنت می‌خری، اما خیلی زودتر از حد معمول تمام میشه. آخه چون سر گردنه‌ای. و باید خدا رو هم شکر کنی. و کم‌کم یاد می‌گیری به جای پرسیدنِ "حالا چه می‌شه؟" بپرسی "امروز دیگه نوبت کدام داستانه؟" و جالب اینکه با همه این‌ها، چای عصرانه‌ات را هم با آرامش می‌خوری. انگار آدمیزاد به هر چیزی عادت می‌کنه، حتی به زندگی در سرِ گردنه! #علیرضا_اسماعیلی @PaideiaPhilo

.آزمون واقعی شخصیت این است که: "چگونه با کسی که هیچ سودی برای شما ندارد، رفتار می‌کنید؟" (جورج اورول) @PaideiaPhilo