رَستار

در این کانال تلاش می‌کنم مطالب مربوط به خودشناسی را از دل فرهنگ‌ها، سنت‌های معنوی، مذاهب، زبان‌ها و سرچشمه‌های گوناگون گردآوری کنم و با شما به اشتراک بگذارم؛ گوناگونی‌ای که تاکنون بارها بر اهمیت آن تاکید کرده‌ام. این شیوه بی‌تردید کار مرا بسیار بیشتر می‌کند، زیرا به جای ماندن در محدوده‌ی یک سنت، یک کتاب یا یک آموزگار، پیوسته باید به سراغ سرچشمه‌های گوناگون بروم. اما چرا آگاهانه این راه دشوارتر را انتخاب کرده‌ام؟ چون می‌خواهم توجه شما را به نکته‌ای بسیار مهم جلب کنم: این‌که مانند بسیاری، در تهِ چاه‌های ایدیولوژیِ یک مذهب، یک جهان‌بینی، یک آیین، یک کتاب و از همه بدتر، یک شخصیت گرفتار نشوید. افتادن در چنین چاه‌هایی یکی از بزرگ‌ترین لغزش‌های روح در مسیر تکامل است؛ لغزشی که می‌تواند حرکت صعودی یک روح را دچار نقصان و رکودی عمیق و گاه ویرانگر کند. هیچ اشکالی ندارد که عارفی یا کتابی را بیش از دیگر عارفان و کتاب‌ها دنبال کنید، با آموزه‌های او انس بیشتری داشته باشید و حتی بیشتر درباره‌ی او بنویسید و سخن بگویید. اما خطر از جایی آغاز می‌شود که آن آیین، آن کتاب یا آن شخصیت ــ هرچقدر هم پاک، والا و عارفانه باشد ــ به بخشی از ایگوی شما و گاهی حتی به بخشی از کالبد دردتان تبدیل شود. از آن پس، ممکن است زندگی پس از زندگی، زورق‌تان در طوفان این دایره‌های مخوف بشکند یا در نقطه‌ای آسیب‌پذیر، در میانه‌ی راه به گل بنشیند. در راه معنویت که هیچ، در برابر همه‌چیز آزاد و رها بمانید. از شخصیت‌پرستی، کتاب‌پرستی و آیین‌پرستی که همگی می‌توانند به دام‌هایی ذهنی تبدیل شوند، دوری کنید. هیچ آموزه‌ای، حتی نادوگانگی را به زندان ذهن خود تبدیل نکنید و هیچ آموزگاری را جای حقیقت ننشانید. همه‌ی حقیقت را نمی‌توان در یک کتاب یا یک شخصیت خلاصه یا محصور کرد. نادوگانگی را با قلب‌تان دریابید و با تمام وجودتان زندگی کنید، اما نگذارید ذهن آن را از شما برباید و این بار، از همان راه معنویت، شما را به بردگی خود درآورد. هرچه سبک‌بارتر، آزادتر و بی‌تعلق‌تر حرکت کنید، راه معنوی‌تان نیز هموارتر خواهد شد. @Rastaar_channel

@Rastaar_channel

ویدیو ۲۷۷ - این دنیای گذرا - ریوکان تایگو ریوکان تایگو (۱۷۵۸–۱۸۳۱) راهب بوداییِ آرام و نامتعارفی از مکتب ذنِ سوتو بود که بخش بزرگی از زندگی خود را در عزلت گذراند. ریوکان بیش از همه به سبب شعرها و خطاطی‌اش به یاد مانده است؛ آثاری که جوهره‌ی زندگی ذن را نمایان می‌کنند. او در جوانی از دنیا کناره گرفت تا در معبد ذنِ سوتوی کوشوجی در نزدیکی محل زندگی‌اش به سلوک و تعلیم بپردازد و از دیدار با خانواده‌ی خود یا پذیرفتن کمک از آنان خودداری می‌کرد. این گزیده‌ها و اشعار منتخب ریوکان از کتاب «ابله بزرگ» برگرفته شده‌اند که ریویچی آبه و پیتر هسکل آن را ترجمه کرده‌اند. https://www.youtube.com/watch?v=YMQL2PUeQeM @Rastaar_channel

@Rastaar_channel

دیوان شمس - غزل ۳ @Rastaar_channel

همراهان نازنين چند روزى در خدمت‌تان نخواهم بود. All is well 🌺🌺🌺

به انتهای پنج هفته‌ از تمرین‌های «شکرگزاری آگاهانه» در کانال رستار رسیده‌ایم. از همه‌ی شما عزیزانی که در این مدت با قلبی گشوده، عزمی راسخ و حضوری آگاهانه همراه کانال رستار بودید، صمیمانه سپاسگزارم. شما با یاری آگاهی درون، مشاهده‌ی خویشتن و تعهد به انجام تمرین‌ها، گام‌هایی ارزشمند در مسیر خودشناسی و بیداری آگاهی برداشتید؛ گام‌هایی که بی‌تردید می‌توانند زمینه‌ساز دگرگونی‌های ژرف‌تر در زندگی باشند. از آن‌جا که نخستین تجربه‌ی آموزشی ـ عملی کانال رستار با بازخوردهای بسیار ارزشمند و دلگرم‌کننده‌ی شما همراه بوده‌است و بسیاری از همراهان با مهر، صداقت و شهامت تجربه‌های خود را با دیگران به اشتراک گذاشتند، تصمیم دارم این مسیر را با طراحی و ارائه‌ی تمرین‌های عملی بیشتری در هفته‌ها و ماه‌های آینده ادامه دهم؛ تمرین‌هایی که بتوانند بیش از پیش به شکوفایی و گسترش آگاهی درونی یاری برسانند. از همه‌ی همراهانی که در تمام این پنج هفته، یا حتی بخشی از این مسیر، همراه کانال رستار بوده‌اند، دعوت می‌کنم تجربه‌های خود را در بخش پرسش و پاسخ کانال رستار، چه در «تلگرام» و چه در پیام‌رسان «بله»، با دیگر همراهان در میان بگذارند؛ چه تجربه‌های کوتاه و لحظه‌ای (بخصوص از هفته‌ی پایانی) که در جریان انجام تمرین‌ها برای‌تان رخ داده است، و چه یک جمع‌بندی کلی از آنچه در این هفته‌ها آموخته، مشاهده کرده یا تجربه کرده‌اید. بی‌صبرانه مشتاق خواندن تجربه‌های ارزشمند شما هستم. All is well 🌺🌺🌺 @Rastaar_channel

@Rastaar_channel

دلی را که از آسمان و از دایره‌ی افلاک بزرگ‌تر است و فراخ‌تر و لطیف‌تر و روشن‌تر، بدان اندیشه و وسوسه چرا باید تنگ داشتن و عالم خوش خویشتن را بر خود چون زندان تنگ کردن؟ چگونه روا باشد جهانِ چو بوستان را بر خود چون زندان کردن؟ همچو کرم پیله، لعاب اندیشه و وسوسه و خیالات مذموم بر گردِ نهادِ خود تنیدن، و در میان زندانی شدن و خفه شدن. ما آنیم که زندان را بر خود بوستان گردانیدیم؛ چون زندان ما بوستان گردد، بنگر که بوستان ما خود چه باشد. مقالات شمس - جان‌جانان آخر مگر جان‌جانان‌تر از شمس تبریز هم داریم؟! @Rastaar_channel

ویدیوی ۲۷۶ - هدف زندگی شما چیست؟ روپرت اسپایرا @Rastaar_channel

خوانش و تفسیر کتاب تائو ت چینگ - بخش ۲۰ در این بخش از خوانش و بررسی کتاب «تائو ت چینگ» که ترجمه‌‌ی صفحه‌ی ۲۳ از کتاب استیون میچل است، می‌پردازیم به آن‌که چگونه با الهام گرفتن از نیروی طبیعت، می‌توان میزان در لحظه بودن خود را در طول روز محک زد. وقتی تائو و بینش تائو در شخص جاری می‌شود، پیامد آن دقیقا چه خواهد بود؟ https://www.youtube.com/watch?v=U-Xx4wtBWQs #تائو_ت_چینگ_کانال_رستار @Rastaar_channel

امروز وارد پنجمین و آخرین هفته‌ی «شکرگزاری آگاهانه» می‌شویم. اگر در چهار هفته‌ی گذشته، یا حتی تنها بخشی از این مسیر را با ما همراه بوده‌اید، بی‌تردید دست‌کم تا اندازه‌ای ژرفای حجاب‌ها و قید و بندهای ذهنیِ خود را دیده یا لمس کرده‌اید. مهم‌تر از آن، شاید اکنون بیش از گذشته به اهمیتِ شناخت و گره‌گشایی از این الگوهای ذهنی پی برده باشید. در هر صورت، از همه‌ی عزیزانی که با خلوص نیت و قلبی گشوده این تمرین‌ها را دنبال کرده‌اند، از صمیم قلب سپاسگزاری می‌کنم. و حال با قلبی پذیرا به پیشوازِ هفته‌ی پایانیِ دومین مجموعه‌ی «تمرین‌های آگاهانه» در کانال رستار می‌رویم. در این هفته، فقط و فقط خواهیم نوشت و شکرگزاری خواهیم کرد؛ نوشتنی که در میانِ تنش‌های جنگ، ناامنی و آینده‌ای که از منظر ذهن، بسیار مبهم و نامعلوم به نظر می‌رسد، خود به خود معنا و ارزش بیشتری پیدا کرده‌است. این‌که بخشی از هفته‌های «شکرگزاری آگاهانه» در کانال رستار با دورانی از تنش و ناآرامیِ بیرونی مصادف شده است، به باور من اتفاقی تصادفی نیست. اگر قرار است بذرهای آگاهی در دلِ ایران‌زمین کاشته شوند، ریشه‌های ناآگاهیِ فردی و جمعی نیز باید آشکار شوند و مجال دگرگونی بیابند. بخش بزرگی از آنچه امروز در ظاهر به صورت تنش‌های منطقه‌ای تجربه می‌کنیم، چیزی جز بازتابِ دگرگونی‌های ریشه‌ای در عالمِ معنا نیست. ازاین‌رو امیدوارم با درک نقش مهمی که می‌توانید در این روزها برای آینده‌ی آگاهیِ ایران‌زمین ایفا کنید، از ظاهرِ رویدادها عبور کرده و با جدیت، تعهد و پشتکار به تمرین‌های خود ادامه دهید. روزی که ایران‌زمین سرانجام کاملا به زمین جدید وارد شود و آرامش باز به زمین بازگردد، این تمرین‌ها و نوشته‌های شما جز بزرگ‌ترین گنجینه‌های دوران دگردیسی‌تان برای فرزندان ایران‌زمین باقی خواهد ماند. دستورالعمل هفته‌ی پنجم (هفته‌ی پایانی) از «شکرگزاری آگاهانه» وقتی فیزیک‌دان‌ها می‌خواهند مسئله‌های بزرگ را حل کنند، درست همان‌گونه که یک نقاش یا نویسنده اثری را خلق می‌کند، ابتدا آن را به اجزای بسیار کوچک و قابل پردازش تقسیم می‌کنند؛ اجزایی که در ریاضیات و فیزیک از آن‌ها با عنوان «بی‌نهایت کوچک» (infinitesimals) یاد می‌شود. از کنار هم قرار گرفتن همین اجزای کوچک است که تصویر بزرگ پدیدار می‌شود. به بیانی دیگر، انسان نیز هرگاه تمام توجه خود را به همین جزهای کوچکِ واحد آگاهی، یعنی همین لحظه، معطوف می‌کند، از پراکندگی ذهن فاصله می‌گیرد و حضور را لمس می‌کند . حالا شما نیز با الهام از هر آنچه ما را از هر سو به سوی خویشتن فرا می‌خواند، شکرگزاری را در دلِ لحظه‌ها تجربه کنید و آن را برای خودتان بنویسید. در این هفته، با در نظر گرفتن تمرین‌های هفته‌های گذشته و بذری که در آگاهی خود کاشته‌اید، از هر اتفاقی که بتوانید آن را عمیقا و از صمیم قلب تجربه کنید، بنویسید و روی کاغذ بیاورید. لطفا تا حد امکان از تلفن همراه و دیگر وسایل الکترونیکی استفاده نکنید؛ زیرا تلاقی دست با کاغذ، به جاری شدن آنچه از درون‌تان به سوی جهانِ بیرون می‌ریزد، بسیار کمک خواهد کرد. بنویسید که چگونه سپاسگزار لحظه‌های زندگی هستید. از تجربه‌هایی بنویسید که حقیقتا آن‌ها را با قلب خود لمس کرده‌اید؛ لحظه‌هایی که جان‌تان را نرم، روشن یا آرام کرده‌اند. همان‌ها را به زبان بیاورید و بابت‌شان سپاسگزاری کنید. برای نمونه: سپاسگزارم که پس از تحمل گرمای طاقت‌فرسا، لحظه‌ای که وارد خانه، مغازه یا هر فضای خنک دیگری شدم، نسیمی خنک بر صورتم نشست و برای دقایقی از فشار گرما بر بدنم رها شدم. امروز سپاسگزارم که پس از مدت‌ها توانستم دقایقی با دوستی از دوران کودکی گفت‌وگو کنم و قلبم بار دیگر با قلب او پیوندی زنده و صمیمی را تجربه کرد. این‌ها تنها چند نمونه‌ی ساده هستند که به ذهن من رسیده‌اند. اما در نهایت، این شمایید که قلم را به دست می‌گیرید و به تعبیر عارف بزرگ بنگالی، رابیندرانات تاگور، لحظه‌های زندگی را با آگاهی دریافت و آن‌ها را با حضورتان نقاشی می‌کنید. پس خلاق باشید؛ و هوشمندانه با یاری گرفتن از آگاهی درون از راهِ قلب‌تان از لحظه‌های ژرف زندگی، حتی در میان این همه ناامنی و تنش، تصویر بگیرید و آن تصاویر را با واژه‌های شکرگزاری بر صفحه‌ی کاغذ بنشانید. پس از پایان این هفته، که از امروز، شنبه ۳ مرداد، آغاز می‌شود و تا آدینه ۹ مرداد ادامه خواهد داشت، از شما دعوت می‌کنم تجربه‌ها، دریافت‌ها و تاملات خود را در کانال‌های پرسش و پاسخِ تلگرام و بله‌ی کانال رستار با ما و دیگر همراهان به اشتراک بگذارید. برای جنوب، برای ایران‌زمین ❤️❤️ #شکرگزاری_آگاهانه_کانال_رستار All is well 🌺🌺🌺 @Rastaar_channel

@Rastaar_channel

حِکمت همچون باران است در معدنِ خویش بی‌پایان است، اما به قدرِ مَصلحت فرود آید؛ در زمستان و در بهار و در تابستان و در پاییز به قدرِ او و در بهار همچنین بیشتر و کمتر، اما از آن‌جا که می‌آید آن‌جا بی‌حدّ است؛ شِکر را در کاغذ کنند یا داروها را عطّاران، اما شِکر آن قدر نباشد که در کاغذ است، کان‌های شکر و کان‌های داروها بی‌حدّ است و بی‌نهایت، در کاغذ کی گنجد؟ فیه ما فیه - فصل ۷ چاشنی رستاری از سخنان ناب مولانا: آدم‌ها به تناسبِ ظرفیتِ معنوی و در راستایِ عمقِ تکاملِ خویش از حکمتِ درونی بهره‌مند می‌شوند. هرچه قلب صاف‌تر، گشوده‌تر و حجاب‌ها کمتر باشند، نورِ بینش بیشتر و بیشتر از درون به بیرون می‌تابد و سراسر زندگیِ انسان را در بر می‌گیرد. اما تا زمانی که تنها منبعِ آگاهیِ آدم‌ها ذهنِ محدودِ آن‌ها باشد، از حکمت بی‌بهره خواهند ماند و پیوسته در آشوبِ ذهن و افکارِ خویش سرگردان خواهند ماند. @Rastaar_channel

@Rastaar_channel

جاناکا گفت: ۱. چگونه می‌توان به معرفت دست یافت؟ چگونه می‌توان به رهایی رسید؟ و چگونه می‌توان به وارستگی رسید؟ به من بگو ای استاد. آشتاواکرا گفت: ۲. اگر در جست‌وجوی رهایی هستی، ای فرزندم، از آنچه حواس را به خود مشغول می‌کند، هم‌چون زهری دوری کن. بردباری، صداقت،…

@Rastaar_channel

جاناکا گفت: ۱. چگونه می‌توان به معرفت دست یافت؟ چگونه می‌توان به رهایی رسید؟ و چگونه می‌توان به وارستگی رسید؟ به من بگو ای استاد. آشتاواکرا گفت: ۲. اگر در جست‌وجوی رهایی هستی، ای فرزندم، از آنچه حواس را به خود مشغول می‌کند، هم‌چون زهری دوری کن. بردباری، صداقت، شفقت، قناعت و راستگویی را پیشه کن و آن‌هارا هم‌چون شهدی بنوش. ۳. تو نه خاکی، نه آب، نه آتش، نه هوا و نه حتی اَثیر. برای رهایی یافتن، خود را همان آگاهی‌ای بدان که تنها شاهدِ همه‌ی این‌هاست. ۴. اگر تنها در آگاهی آرام بگیری و خود را با بدن یکی ندانی، همین حالا شاد، آرام، از همه‌ی بندها آزاد خواهی شد. ۵. تو نه برهمنی و نه به هیچ طبقه‌ی دیگری تعلق داری. نه در هیچ مرحله یا مرتبه‌ای محدود می‌شوی، و نه چیزی هستی که چشم بتواند آن را ببیند. تو رها از تعلقات، بی‌شکل و شاهدِ همه‌چیز هستی؛ پس شاد باش. ۶. نیکی و بدی، لذت و رنج، همگی تنها ساخته و پرداخته‌ی ذهن‌اند و هیچ ارتباطی با حقیقت تو ندارند. تو نه انجام‌دهنده‌ی کارهایی و نه کسی‌که پیامدهای آن‌ کارها را درومی‌کند؛ ازاین‌رو همواره آزادى. ۷. تو یگانه شاهدِ همه‌چیز هستی و همواره کاملا آزاد. علت بندگی تو تنها این است که شاهد را جدا از خود می‌پنداری. ۸. چون مارِ سیاهِ این باور که «من انجام‌دهنده‌ام» تو را گزیده است، شهدِ ایمان به این حقیقت را بنوش که «من انجام‌دهنده نیستم»، و شاد باش. ۹. جنگلِ نادانی را با آتشِ این معرفت که «من همان آگاهیِ ناب و یگانه‌ام» بسوزان، و شاد باش و رها از اندوه. ۱۰. آن حقیقتی که همه‌ی این جهان در آن پدیدار می‌شود ــ همان‌گونه که مار با طناب اشتباه گرفته می‌شود ــ همان شادی، شادیِ مطلق و همان آگاهی است؛ و آن، خودِ تویی. پس شاد باش. از کتاب آشتاواکرا ترجمه‌ای کوتاه تهیه شده در کانال رستار @Rastaar_channel

How is knowledge to be acquired? How is liberation to be attained? And how is dispassion to be reached? Tell me this, sir. Ashtavakra spoke: 2. If you are seeking liberation, my son, shun the objects of the senses like poison. Practise tolerance, sincerity, compassion, contentment, and truthfulness like nectar. 3. You are neither earth, water, fire, air, nor even ether. For liberation, know yourself as consisting of consciousness, the witness of these. 4. If only you will remain resting in consciousness, seeing yourself as distinct from the body, then even now you will become happy, peaceful, and free from bonds. 5. You do not belong to the brahmin or any other caste. You are not at any stage, nor are you anything that the eye can see. You are unattached and formless, the witness of everything—so be happy. 6. Righteousness and unrighteousness, pleasure and pain are purely of the mind and are no concern of yours. You are neither the doer nor the reaper of the consequences, so you are always free. 7. You are the one witness of everything, and are always totally free. The cause of your bondage is that you see the witness as something other than this. 8. Since you have been bitten by the black snake of the self-opinion that "I am the doer," drink the nectar of faith in the fact that "I am not the doer," and be happy. 9. Burn down the forest of ignorance with the fire of the understanding that "I am the one pure awareness," and be happy and free from distress. 10. That in which all this appears—imagined like the snake in a rope—that joy, supreme joy, and awareness is what you are, so be happy. Ashtavakra Gita @Rastaar_channel

@Rastaar_channel