tgindex

مـــ |سپیده‌سار| ــعراج

описание

وِی - ناگزیر - برملا می‌شود، چراکه پیوسته از پوشیدگیِ خویش در برابرِ دیدگان بلعندهٔ 'مغاک' ناکام است‌. معراج جمشیدی ✍️ t.me/SEPIIDESAR/407 takl.ink/Meraj_Jamshidi گفت‌وگوی ناشناس: t.me/HidenChat_Bot?start=141673132

395
подписчиков
Охват к подписчикам
28,4%
ERR
Реакции к просмотрам
4,26%
268 на 41 постов
Пересылки к просмотрам
0,80%
50
Постов в день
2,4
всего 41

Где отзываются чаще

доля реакций к просмотрам
  • 14 авг.без подписи20,45%
  • 14 авг.без подписи15,94%
  • 8 авг.پدر، پسر، روح‌القُدُــــ نه ببخشید! پدر، پسر، پدربزرگ 🥲🥰 @SEPIIDESAR15,93%
  • 14 авг.без подписи12,12%
  • 5 авг.#شرح_سفر_اربعین (۱) اکنون در جاده‌های عراق، در راه بازگشتم و ماه درخشان با نیم‌رخی زیبا بر فراز سرها بادیه‌پیمایی می‌کند. در مرور رخدادهای چند روز پیش، باید بگویم حضور در این مراسم بزرگ، از زیباترین تجربه‌هایم بود. و گاهی به‌غایت عجیب می‌شد. شیعیان به طرز حیرت‌انگیزی در معیّت هم متحد بودند، و همدیگر را از عشق و خدمت و خلوص سرشار می‌کردند. به‌ویژه دوستیِ عمیقی که میان دو پرچم عراق و جمهوری اسلامی ایران، به نمایش می‌گذاشتند. حتی در یک حرکت نمادین، دیدم که دو گروه، پرچم‌ها را با هم مبادله کردند و بنا بر این شد که زین پس، طرف ایرانی در مراسم‌هایش، پرچم عراق را به اهتزاز درآورند و طرف عراقی، پرچم جمهوری اسلامی ایران را. [و این مبادله فقط میان دو گروه از توده‌های مردم بود و از سازماندهی تشکیلاتی برخوردار نبود.] فارغ از آن لحظهٔ ورود به حرم حضرت حسین که برای من به‌منزلهٔ یک انقطاع عرفانی رخ داد، تا آن لحظهٔ خطیر تعلیق، تجربهٔ من از این حضور شکوهمند، سراسر خیره در امر انسانی و ردّ پای آن در ابعاد گوناگون بود. گروه‌های اسلامگرا از همیشه بیشتر، کنار هم می‌ایستادند و یکپارچه علیه آمریکا شعار می‌دادند، با اینکه در جریان بودم، چه اختلاف‌های عمیقی، گاه با همدیگر دارند. بافت اجتماعی این ضیافت عظیم، توده‌ای بود و در آن اثری از تشکل‌های مستقل وجود نداشت. و با در نظر گرفتن این واقعیت که منطقهٔ ما اینک توسط همین نیروهای توده‌ای اداره می‌شود و آلترناتیو‌های قدرتمندی هم ندارند، توسعهٔ سیاسی در سطحی گسترده برای سال‌های دیگر نیز امکان‌پذیر نخواهد بود. به‌معنای دقیق کلمه این مردمان که بخش‌های مهمی از ادارهٔ کشورهای منطقه را در دسترس دارند و خصم هم‌اندازه‌ای نیز در برابر خویش نمی‌یابند، به‌غایت همچنان در جهان‌های اساطیری‌ غوطه‌ورند و از این حیث، حاضر‌ند برای زنده نگاه داشتن نمادهاشان، سخت‌ایستانه بُکُشند و کشته شوند. و این هرگز برای پیشامد دموکراسی، نویدهای خوشی نیست، اگرچه زیبا و خیره‌کننده است. @SEPIIDESAR9,43%
  • 14 авг.без подписи8,60%
  • 5 авг.#شرح_سفر_اربعین (۲) یکی دیگر از مشاهدات مهم من در این سفر، که باید به نحو مستقل به آن پرداخت، این بود که بسیاری از شرکت‌کنندگان در پیاده‌روی، علیٰ‌رغم آنکه مذهبی بودند، اما نسبت به دلالت‌های سیاسی موجود در مسیر عمدتاً بی‌اعتنایی می‌کردند. به نظر می‌رسد، ما با شیوهٔ جدیدی از مبارزه در میان اقشار مختلف مردم مواجهیم. به جای اینکه نسبت به نمادها و نشانه‌های تثبیت‌شدهٔ ایدئولوژیِ سیاسی، واکنش صریح نشان بدهند، تنها به تهی‌کردن آن نشانه‌ها و بی‌معناساختن‌شان در حیات فردی و اجتماعیِ خود اکتفا می‌کنند و بدین‌شیوه نظم ایدئولوژیک را از درون پوک می‌کنند، بی‌آنکه با تقابلی عریان، فضا را برای زندگی ملتهب سازند. باید پذیرفت که ستیز انقلابی با نظم‌های انقلابی، حاصلی جز برخورد خونین دو شیوه تفکر ایدئولوژیک ندارد، و این در حالی است که هیچ‌یک از دو طرف، ما را به سمت بسط دموکراسی راه نخواهد برد. هر انقلابی از آن حیث که نیازمند نیروهای توده‌ای‌ست، باید قصّه تولید کند، مفاهیم بنیادین خود را بر پایه‌های استوار تئوریک مستحکم کرده؛ و آنگاه تا پایِ جان از این نظمی که برساخته است محافظت نماید، حتیٰ اگر به‌قیمت کشتارهای خونین تمام شود. این سرنوشت تمام انقلاب‌هاست و روشن است که از این رهگذر، هیچ راهی برای رسیدن به دموکراسی که شیوه‌ای نظم اجتماعی گسترده در سبک‌های زندگی یک‌ جامعهٔ خودآگاه و پویاست، وجود ندارد. و من فکر می‌کنم، مردمان ایرانی در بطن همهٔ فعالیت‌های خود از این شیوه‌ مبارزه‌های ایدئولوژیک روی‌گردان‌ند و راهبرد خود را در انحاء مبارزه‌های نرم - همچون کاربست دلالت‌های حاکم توأم با تهی ساختن آن‌ها - پی می‌گیرند. @SEPIIDESAR7,58%
  • 6 авг.@SEPIIDESAR7,17%
  • 13 авг.без подписи6,60%
  • 8 авг.@SEPIIDESAR6,40%
  • 13 авг.без подписи6,14%
  • 8 авг.هی فارسی نازانم🙂 – خوم کرماشانیم5,78%