Somehow نویسنده

در اندرونِ منِ خسته‌دل ندانم کیست! که من خموشم و او در فغان و در غوغاست.

آیسانکم‌ فرستاد.

اتفاقی یه فیلم تو هاردم‌‌ پیدا کردم که زندگی‌ سلینجر رو نشون میده. یادم افتاد چقدر عاشق نوشتن بودم و چقدر اصلا نشده تا حالا!

‏تردید نکن که نوری هست، شاید چندان نباشد که گفته‌اند، اما آنقدر هست که از پس تاریکی‌ات بر آید. - چارلز بوکوفسکی _Pushte sokoot_ @uttweet

حالا من هیچی، خودتون خجالت نمیکشین‌ تعداد ممبرهای چنل رند نیست؟

حالا من هیچی، خودتون خجالت نمیکشین‌ تعداد ممبرهای چنل رند نیست؟

یه باری هم نوشته بودم اگه ابی میخونه "منو حالا نوازش کن، که این فرصت نره از دست"، برای من همیشه حالائه. همیشه آخرین فرصته. @poofer

بعضی وقت‌ها هم یادم میره اونقدرا هم بد پیش نمی‌برم کارهام رو! در واقع شاید خیلی هم خوب باشه و اون نتایج خفن و جادویی که دنبالشم، بعدها با همین ریتم رو ادامه دادن به دست بیان. زندگیم تک بعدی نیست و سعی میکنم اولويت‌‌هام رو کنار هم پیش ببرم. عجله‌ای هم فعلا ندارم و چیزایی که میخوام هم سریع به دست نمیان. این مضطرب بودنه و حس ناکافی بودن همراهش هم که خب طبیعیه! وسط جنگیم، روز به روز فقیرتر میشیم، دنیا ما رو نمیخواد، تو کشور خودمون هم که غریبیم! نمیشه که سرت رو تو برف رو کنی.... پست راک از پارسا

من فکر میکردم بیشتر رفتار مردم از نفهمیه ، نگو از کسکشیه. ×مه‌سا× @sut_tw

ما بچه که بودیم بهمون می‌گفتن اسرائیل و فراماسون ها دنبال این هستن که مفهوم خانواده رو با سریال هاشون در ایران از بین ببرن. ج.ا خیلی قدرتمند و تمیز بدون هیچ گونه کار فرهنگی این کار رو به بهترین نحو ممکن انجام داد. خانواده که سهله، خیلی چیزای دیگه رو هم از بین برد.

بزایید، اما فرزندی به بلندای چوبه‌ی دار یا چنان نرم‌تن که گلوله را از خود عبور دهد. بزایید، اما بلند و نرم‌تن که دار و گلوله عاقبت جوانی‌ست!

بالاخره رسیدم مشهد. پاره شدم تا جاده تموم شد. تا چش کار می‌کرد بیابون بود و بیابون.

چند روز پیش با آیسان تو‌ یه مسیر روستایی جنگلی و خیلی خلوت بودیم که چندتا سگ افتادن دنبال‌مون و دورمون کردن، بعد منم با شوکر ترسوندم‌شون و رفتن پی کارشون. بعد دیشب خواب دیدم تو یه مسیر دیگه که بیشتر شبیه منطقه خودمونه با پدر و مادرمم‌ داریم میریم و یهو یه دونه خرس قطبی بهمون حمله میکنه و کله‌شو میاره داخل و منم چندین و چند بار با شوکر به سرش میزنم تا یه کم شل بشه، آخرشم باز بابام ازم گرفت و زد تو چشاش تا رفت! ناخودآگاهم‌ واقعا بامزه است که تا اینجا پیش رفته! بعد تازه کردیت کار رو هم کاملا نداده دست خودم! دیشبم که ساعت یازده اینا بود تو یه مجمتع رفاهی زدم کنار و هر چی پارچه گیر آوردم دور ماشین زدم جلوی نور مغازه‌ها رو بگیره و خوابیدم.

هربار سخت‌تر و تلخ‌تر.......

🔥 آهنگیفای: دانلود موزیک

از کودکی تا همین اواخر این آهنگ برام بامزه ترینه. @poofer