سغوت

نه بابا این چه حرفیه چه ضربه‌ای چهارتا تروما دادی بهمون دیگه

تو از تلاش‌های بی وقفه‌ی من برای پیدا کردن نخ‌های اتصال به زندگی خبر نداری.

نجار نیستم ولی میدونم یه تختت کمه!!

من دیگه نمی‌تونم خیال‌پردازی کنم. لطفا تو واقعیت یه کاری بکن.

‏زندگی با من نامهربون بود، تو بیشتر.

‏راه نجات، سقوطه؛ حالا ببین کدوم پرتگاه داره صدات می‌زنه.

حالا ما اسکل بازی در میاریم میگذره میره ولی عجب دسته خری خورده تو جوونیمون.

انقدر دائما در حال کسشر گفتنم وقتی یه حرف جدی میزنم باید دو سه بارم قسم بخورم که بخدا جدی‌ام.

یکی از تلخ‌ترین ویژگی‌های آدم‌های آسیب‌دیده اینه که محبت رو دیر باور می‌کنن ‏اما بی‌توجهی رو همون لحظه

من زحمت کشیدم هفته قبلی رو تموم کردم ‏چخبره هی شنبه شنبه

ما داریم می‌میریم ولی شما هنوز معتقدید که انسان به امید زنده‌ست، خفه شید تو رو خدا.

بچه ها هیچکس نمیدونه داره با زندگیش چه گوهی میخوره ، الکی استرس نگیرید.

شما هیچ گهی نباش ولی اعتماد به نفس داشته باش ، بردی

انسان‌ها رو اگه به روشون نیاری، جدی جدی فکر می‌کنن که خری!

واقعا دلم« فکرشو نمیکردم بشه »میخواد.

هر آدمی بلاخره یه جایی باید قبول کنه در نهایت گوه خاصی نیست. ‏هرچی زودتر بهتر.

با یه کسایی غریبه شدیم که فقط خداروشکر

من قهر ميكردم توهم قهر ميكردى خب من انرژی زنانه رو كجا نشونت ميدادم قرمساق!

دارم‌ به خودم یاد میدم وقتی فهمیدم‌ کجای زندگی آدما وایسادم دیگه نقش پر رنگ تری بازی نکنم، فرقی هم‌ نمیکنه اونا چقدر برام عزیزن، دارم یاد میگیرم که گاهی وقتا تو‌ برای بقیه اونقدر ارزش نداری که اونا برای تو دارن و اشکالی هم نداره.

حس رضایتی که پُر بودن یخچال تو خونه ات داره دیگه عندِ بزرگسالیه.