تاریخ طبقه کارگر

طی دو هفته ۱۳۰،۰۰۰ نفر به آن‌ها پیوستند و همسران باراندازان برای مدت توقف کار، اعتصاب اجاره‌بها را سازمان‌دهی کردند. سایر کارگران مانند خیاطان یهودی هم با خواسته‌های خود به این اعتصاب ملحق شدند. باراندازان استرالیایی با اهدای پول همکاران انگلیسی خود را حمایت کردند و بعد از چهار هفته کارفرمایان تقریباً با تمام خواسته‌های کارگران موافقت کردند. کارگران بارانداز از اعتصاب ماه می سال قبل «دختران کبریت‌ساز» در شرکت برایانت و می* الهام گرفته بودند. این مبارزه نقطه عطفی در تاریخ طبقه‌ی کارگر انگلیس بود، زیرا کارگران غیرسازمان‌یافته، مانند باراندازان، با الهام از آن‌ها شروع به خودسازمان‌دهی کردند و‌ به پیروزی رسیدند. *Bryant & May @TarTaKar

#در_چنین‌_روزی ۱۴ اوت ۱۸۸۹، کارگران بارانداز در وست ایندیای لندن کار را ترک کردند و از دیگران خواستند تا به آن‌ها ملحق شوند و این‌گونه بود که اعتصاب بزرگ باراندازان لندن آغاز شد. @TarTaKar

انگویان چندین بار قبل از آن هم به دست فرانسوی‌ها به زندان افتاده بود اما این حکم آخر که ۵ سال حبس و ۱۰ سال تبعید بود، به حکم مرگش بدل شد. دقیقاً دو سال بعد یعنی در ۱۴ اوت ۱۹۴۵ «انقلاب اوت» آغاز شد. طی ۲ هفته قیامی موفقیت آمیز درسراسر کشور درگرفت و در تاریخ دوم سپتامبر ویتنام اعلامیه استقلال خود را، بر اساس اعلامیه استقلال آمریکا در سال ۱۷۷۶ صادر کرد: «همه انسان ها برابر آفریده شده اند و خالقشان حقوقی سلب نشدنی را به آنها اعطا کرده است؛ از جمله حیات، آزادی و جستجوی خوشبختی». بااین وجود آمریکا از این امر راضی نبود: آنها به فرانسه کمک مالی کردند تا دوباره کشور را در دست بگیرد و بعد هم خودشان به آن حمله کردند. *Nguyễn An Ninh @TarTaKar

#در_چنین‌_روزی ۱۴ اوت ۱۹۴۳، انگویان آن نن* انقلابی ویتنامی که به خاطر ترویج شورش طبقه کارگر و دهقانان علیه رژیم استعماری فرانسوی به زندان افتاده بود، درگذشت. @TarTaKar

پیترو گوری مانیفست کمونیست را به ایتالیایی ترجمه کرد، اما بیشتر با فعالیت های سیاسی اش و همچنین به خاطر سرودن چندی از مشهورترین ترانه های آنارشیستی اواخر قرن نوزدهم شناخته می شود.او مکرراً به زندان محکوم شد و مجبور شد از کشور بگریزد. یکی از ترانه های او با عنوان «بدرود لوگانو»* درسال ١٨٩٥ بر روی یک ملودی فولکور توسکانی نوشته شد. هنگام نوشته این ترانه او در سوئیس بود، جایی که بعد از کشته شدن رئیس جمهور فرانسه توسط یک آنارشیست و فشار زیاد بر آنارشیست ها و سوسیالیت ها به آن گریخت. او در لوگانو به همراه صد و پنجاه مبارز تبعیدی دیگر دستگیر شد که همگی اخراج شدند. هنگامی که آنها را در برف با دست های بسته به سمت مرز می بردند، او با چشمانی اشکبار برای آخرین بار به لوگانو نگاه کرد.این ترانه یکی از محبوب ترین ترانه های سیاسی قرن بیستم شد و افراد زیادی آن را اجرا کردند. * Pietro Gori * Addio a Lugano - Farewell to Lugano @TarTaKar

#در_چنین‌_روزی ۱۴ اوت ۱۸۶۵، نویسنده، روزنامه نگار و وکیل آنارشیست پیترو گوری*، در شهر مسینا در ایتالیا متولد شد. «ای رفقای بینامی که می‌مانید، حقایق اجتماعی را با سرسختی رواج دهید این انتقامی است که از شما می‌خواهیم!» @TarTaKar

اعتصاب از کارخانه‌ی نساجی بیلی در استیلیبریج انگلستان شروع شد و به منچستر و پرستون کشیده شد. کارگران برای شرایط معیشتی بهتر و حق رأی مردان در خواست اعتصاب عمومی کردند.‌ در آن زمان شرایط خاصی مانند داشتن ملک می توانست حق داشتن رای مردان را تضمین کند، یعنی تنها کمتر از ۳ درصد جمعیت می توانستند رای دهند. اعتصاب که ابتدا با خواست‌های معیشتی و صنفی شروع شده بود به سرعت سیاسی شد و حق رای تمامی مردان را در کانون مطالبات خود قرار داد. با اینکه کنترل کارخانجات برای ۸ ماه در دست کارگران بود و کارگران نشان دادند که بدون مزاحمت کارفرمایان می توانند امور کاری را اداره کنند. تنها بعد از دستگیری رهبران جنبش و بسته شدن خیابان‌ها با هجوم نیروی‌های امنیتی جنبش شکست خورد و به خواسته‌هایش نتوانست برسد. @TarTaKar

#در_چنین_روزی۱۳ اوت ۱۸۴۲، بزرگترین اعتصاب عمومی قرن نوزدهم توسط کارگان صنعتی بریتانیا در اعتراض به شرایط معیشتی و برای گرفتن حق رای برای تمامی مردان* به وقوع پیوست. *Universal male suffrage @TarTaKar

جبهه ملی در دهه ۷۰ میلادی به طور قابل توجه‌ای رشد کرده بود و توانسته بود ده‌ها هزار رای برای خود در شهر لندن بدست بیاورد. آن‌ها همچنین چندین حمله نژادی، بمب گذاری به مهاجرین و گروه‌های چپ را ترتیب داده بودند. در این روز جبهه ملی در منطقه کارگری و پر مهاجر جنوب شهر لندن راهپیمایی را ترتیب دادند که هم اظهار قدرت کرده و هم رعب و وحشت را در میان مهاجرین افزایش دهند. با این حال نزدیک به ده هزار آنتی‌فا مقابل آن‌ها تجمع کرده و جلوی راهپیمایی آن‌ها را گرفتند. حدود ۴ هزار نیروی پلیس که برای اولین بار در تاریخ بریتانیا به سپر و ابزار ضد شورش شهری مجهز شده بودند به آنتی‌فاها حمله کردند تا جبهه ملی به راهپیمایی خود بپردازد. اما ساکنین محلی‌ به کمک آنتی‌فاها برخاستند و از کوچه‌های تنگ و باریک محله‌ی خود استفاده کردند تا پلیس را در آن‌ها به مخمصه بیاندازند. نهایتاً خطوط پلیس شکسته شد و راهپیمایی جبهه‌ملی نیز بهم خورد. بسیاری از فاشیست‌ها مجبور به فرار شدند. یکی از شاهدان عینی، سوزی هاردینگ توصیف می‌کند که:«درگیری‌ها خیلی خشن نبود ولی فاشیست‌ها آنچان خودشان را خیس کرده بودند که سریع زدند به چاک!» روزنامه دست راستی دیلی میل به آنتی‌فاها تاخت و آن‌ها را «طوفان ارتش سرخ» خطاب کرد. همچنین روزنامه دست راستی دیلی تلگراف نوشت: «چه دلیلی دارد انگلیسی‌های بومی در محله‌ای از شهر خود که توسط مهاجرین اشغال شده است نتوانند راهپیمایی برگزار کنند.» و تاکید کرد که باید تظاهرات سوسیالیست‌ها و کمونیست‌ها ممنوع اعلام شود. @TarTaKar

#در_چنین_روزی ۱۳ اوت ۱۹۷۷، آنتی‌فا‌های جنوب لندن با پلیس و اعضای حزب فاشیستی «جبهه ملی»* درگیر شدند که به نبرد «لوئیشام» معروف شد. این پیروزی آنتی‌فا ها آنچنان موجی از شوق و اشتیاق را ایجاد کرد و که بسیار به جنبش ضد‌فاشیستی بریتانیا قدرت بخشید. *National Front (NF) @TarTaKar

از معروفترین این افراد می‌توان آلکساندر پاستخف، یوری ایرگودین و آرون بارون (در عکس) را نام برد. بسیاری از این زندانیان در دوره نیکیتا خروشچف دبیر اول کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی پس از مرگ ژوزف استالین آزاد شدند، برای قربانیان بزرگداشت برگزار شد. همینطور آنارشیست‌ها و کمونیست‌هایی که اتهام خیانت داشتند، از آن مبرا شدند که از این عده می‌توان حبیب سلطان‌زاده و احسان‌الله خان دوستدار از چهره‌های جنبش جنگل و جمهوری شورایی سوسیالیستی ایران نام برد. عکس از سخنرانی ۲۵ فوریه ۱۹۵۶ خروشچف در تقبیح استالینیسم است. @TarTaKar

#در_چنین_روزی۱۲ اوت ۱۹۳۷، در دوره‌ی تصفیه‌سازی استالین موسوم به یژوف شینا بسیاری از اعضای حزب کمونیست و سرداران سابق ارتش سرخ در زندان توبولسک اعدام شدند. هدف این کشتارها جایگزینی نظام پارلمانی «شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی» با اداره شورایی «کنگره سراسری شوراهای اتحاد جماهیر شوروی» بود. تا پایان سال متعاقب، ۲۵۰۰ نفر در این زندان تیرباران شدند. @TarTaKar

این کارگران که دارای سوابق کاری ۱۰ تا ۱۵ سال به صورت پیمانکاری در شركت آب و فاضلاب شهری (آبفا) اهواز داشته اند بعد از ادغام با شركت آب و فاضلاب روستايي (آبفار) اهواز، صورت‌حساب دریافت می‌کنند و این درحالی است که اساساً میزان دریافتی کارگران پیمانکاری به نسبت سایر کارگران قرار دادی به ویژه رسمی‌ها به صورت کمتری پرداخت می‌شود. به علاوه بر خلاف سایرین، این کارگران از مزایایی همانند اضافه‌کاری، پاداش و کارانه، بن‌ ، حق لباس و سایر خدمات عرفی محروم هستند. بعد از این تجمع آبفای اهواز موظف به پرداخت معوقات حقوقی و بیمه‌ای کارگران شد. طرح یکپارچه سازی آبفا و آبفار از سال ۹۲ برای سرشکن کردن بدهی های آبفار آغاز شد معوقات مزدی و تعدیل نیرو از نتایج این پروژه بود. @TarTaKar

#در_چنین_روزی ۲۰ مرداد ۱۳۹۹، کارگران موتورچی و پمپ‌چی شرکت آب و فاضلاب اهواز که برای نشان دادن خواسته‌ی خود یعنی پیگیری مطالبات مزدی و بیمه‌ای و تغییر وضعیت استخدامی خود از پیمانکاری به قراردادی، رو به روی شرکت آب و فاضلاب خوزستان تجمع کردند. @TarTaKar

انس در خانواده پناهنده فلسطینی شهر المجدل به دنیا آمد. آموزش عالیه خود را در رسانه و روزنامه‌نگاری را در دانشگاه الاقصه غزه گزراند. مدت کوتاهی در بخش رسانه‌ای حماس کار کرد اما خیلی زود با انتقاد از آن جدا و به الجزیره پیوست. بسیاری از گزارش‌های نسل کشی غزه که بازتاب جهانی هم پیدا کردند از کارهای او بود. در بخش‌هایی از وصیت نامه انس شریف می‌خوانید: «اگر این واژگان من به شما رسید، بدانید که اسرائیل در کشتن من و خاموش کردن صدایم توفیق یافته...درد را با تمام جزییاتش زیسته‌ام، و رنج و فقدان را بارها چشیده‌ام، و با این وجود هرگز در رساندن حقیقت، همانگونه که هست، بدون فریبکاری یا تحریف، کوتاهی نکردم. شما را وصیت می‌کنم که بَندها خاموشتان نکند، و مرزها شما را بازنایستاند، و پل‌هایی باشید به سوی آزادی سرزمین و بندگان ساکن آن، تا که خورشید کرامت و آزادی بر سرزمین غصب‌شده‌ی ما بتابد. غزه را فراموش نکنید.» @TarTaKar

#در_چنین_روزی ۱۰ اوت ۲۰۲۵، #انس_الشریف خبرنگار برجسته فلسطینی به همراه دستیارانش در حمله هوایی اسرائیل به اطراف بیمارستان الشفا غزه در سن ۲۸ سالگی کشته شد. پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، اسرائیل برای سانسور خبری نسل‌کشی، با حملات هدفمند دست به حذف فیزیکی و کشتن حدود ۲۷۰ خبرنگار در غزه زد. @TarTaKar

بریتیش ایرویز تولید غذای خطوط هوایی خود را، که عمدتا توسط زنان کارگر آسیایی انجام می شد، به شرکت گیت گورمنت برون‌سپاری کرده بود و این شرکت هم دستمزد را کاهش داد و شرایط کار را دشوار کرد. آنها برای بدترکردن شرایط کار، صدها نفر را برای انجام کار کارگران دائمی دعوت کردند. کارگران با دیدن افراد دیگری در پستهای معمول خود، در سالن غذاخوری گرد هم آمدند تا در مورد آنچه اتفاق می افتاد بحث و اعتراض کنند. متعاقباً شرکت بیش از ۷۰۰ کارگر را اخراج کرد. کارگران قسمت بار در همبستگی دست به اعتصاب زدند و فرودگاه هیترو را به مدت ۴۸ ساعت به طور کامل تعطیل کردند. اما اتحادیه شان به آنها دستور بازگشت به کار داد. اگرچه کارگران اخراجی دست به تجمع و بست نشینی زده بودند، اما مقامات اتحادیه با رؤسا موافقت کردند تا برخی از کارگران با شرایطی بدتراز شرایط اولیه که مورد اعتراض بود، به کار بازگردانده شوند. بسیاری از کارگران تا آوریل سال بعد جنگیدند، اما اتحادیه از اعلام رسمی اقدام آنها خودداری کرد و در نهایت شکست خوردند. @TarTaKar

#در_چنین_روزی ۱۰ اوت ۲۰۰۵، اعتراض کارگران خطوط هوایی بریتیش ایرویز به کاهش دستمزد و دشوارتر شدن شرایط کاری سرکوب شد. این منازعات با نام گِیت گورمنت* معروف شد. * Gate Gourmet @TarTaKar

رنگین پوستان در حکومت آپارتاید جنوبی برای عبور و مرور خود باید یک پاسپورت داخلی را حمل می کردند. در این پاسپورت محل کار آنها مشخص می‌شد و اگر آنها در محله‌ی سفید پوستانی بودند که استخدامی آنجا نبودند پلیس آنها را بازداشت می‌کرد. گسترش این قوانین کنترل عبور و مرور در لایحه ۹ اوت گنجانده شده بود. برای اعتراض به این قوانین ۲۰ هزار نفر از زنان آفریقای جنوبی به رهبری لیلینان انگوی، هلن ژوزف، رحیما موسی، سوفیا ویلیامز (که در عکس مشاهده ‌می‌کنید) به سمت ساختمان ریاست جمهوری راهپیمایی کردند و آنجا را اشغال کردند. پس از نیم ساعت سکوت شروع به خواندن شعری معروف با نام «تو به یک زن حمله کردی و به صخره خوردی!*» @TarTaKar

#در_چنین_روزی ٩ اوت ١٩۵۶، بیش از ٢٠ هزار زن در پرتوریا، آفریقای جنوبی علیه لایحه‌ ممنوعیت عبور و مرور مردم سیاه‌ و هندی راه‌پیمایی کردند. این روز در آفریقای جنوبی به عنوان روز زنان جشن گرفته می‌شود. @TarTaKar