G L I T C H 🏳‍🌈

خواهر برادر جفتشون چف کیس...🤌 مادر پدر دو تا گرین فلگ سیدی پخت و پز کردند🫠

Sang siblings >>>

سریال first frost داستان عاشق شدن سانگ ین (داداش لوسی تو hidden love) ئه🫠 با اینکه بازیگرا فرق کردن ولی خیلی شیرینه~

یه تاپیکی که این سریال خیلی جدی بالا و پایینش رو تلاش کرد نشون بده به چشم من قطع ارتباط با خانواده/والد بود. شاید خیلی‌ها هرگز به این فکر نکنن که چی می‌شه که یک فرد با خانواده‌ش قطع ارتباط می‌کنه و تصمیم می‌گیره هیچ ارتباطی با افرادی که منطقا باید براش عزیزترین‌ها باشن، نداشته باشه. خیلی‌ها وقتی با چنین کسی رو به رو می‌شن نمی‌دونن چطور باید عکس‌العمل نشون بدن. فکر میکنن موظفن که حتما یه کاری بکنن چون این یکی دیگه قطعا اشتباهه دیگه؟ چون اکثرمون از بچگی تو گوشمون خوندن دیگه هرچی باشه هم اونا خانواده‌تن، بدت رو نمی‌خواستن، همه‌ی تلاششون رو کردن و... ولی مسئول دونستن افراد در برابر کارهایی که تو زندگیشون کردن ربطی به اینکه اون فرد چه ارتباطی با ما داره، نداره. آدم‌ها نباید به ما آسیب بزنن و اگر آسیبی هم می‌زنن، باید خودشون رو در برابرش مسئول بدونن و بدونی که آسیب از روی قصد نبوده و اگر فرصتش رو پیدا کنن جبرانش می،کنن که بتونی ببخشیشون. ولی کسی که مشکلی با آسیب زدن بهت نداره چی؟ فرقی نداره کی باشه، نباید این فرصت رو بهش داد. کانسپت والد خیلی مسئله‌ایه که دست زدن بهش پیچیده، ترسناک و برای هرکسی متفاوته.  کسی که می‌دونه چرا ممکنه یه نفر بخواد با والدین خودش قطع ارتباط کنه که هیچی، ولی کسی که این رو درک نمی‌کنه، خیلی سخت میتونه چهارچوب ذهنیش رو کنار بذاره و درک کنه که دنیا فارغ از چیزی که خودش تجربه و احساس کرده هم وجود داره. کانسپت والد تو فرهنگ‌های مختلف ارزش‌های مختلفی داره و این دوری ازشون تو یه فرهنگی کمتر موردتوجه قرار می‌گیره و تو یه فرهنگی بیشتر، ولی حداقل تا به الان همه‌جای دنیا هنوز برخورد باهاش منفیه. کم و زیاد ولی بسیار سخت‌گیرانه و قضاوت‌گر. اینکه تو این سریال نشون دادن چطور یه فرزند تو موقعیت‌های مختلف بعد اینکه بارها آسیب داده بازم هی ته ذهنش انگولکش میکنه که برگرده سمت خانواده و بازم برمی‌گرده و چطور دوباره آسیب می‌بینه -چون اون خانواده همون خانواده‌ن و همیشه یه روش جدید یا قدیمی برای آسیب زدن پیدا می‌کنن- خیلی تلاش مستمری بود. شما فقط با دونستن ده درصد از چیزی که به یی‌فان گذشته بود باید درک میکردی چرا ممکنه نخواد دیگه هرگز با خانواده‌ش در ارتباط باشه و ببیننده تو سریال این رو قضاوت نمی‌کنه چون اگر اطلاعات از اول بهش داده بشه، به عنوان بدیهیات می‌پذیره. ولی سریال تلاش کرد تا وجهه‌ای که جامعه تلاش میکنه به عنوان مادر می‌شناسه رو اول نشون بده و ارتباط رو با آخرین ریسمون‌هاش تا لحظه آخر نگه داره تا مسیر این تصمیم رو نشون بده. چون این تصمیم برای شخصیت یی‌فان هم اهمیت بزرگی داشت. یه وقت‌هایی برای اینکه انسانی بتونه تراماهاش رو مرهم بذاره، باید از چیزهایی که بهش آسیب میزنن دور بشه حتی اگر چرخ روزگار چرخیده باشه و آسیب‌زننده الان خودش آسیب‌پذیر شده باشه. این موضوع برای من خیلی اهمیت داشت. اینکه آخرش یی‌فان تصمیم گرفت با مادرش و تمام خانواده‌ش برای همیشه قطع ارتباط کنه چیزی بود که به سختی میشه تو مدیا دیدش و بسیار ارزشمند. چون representation matters. حتی اگر این رپرزنتیشن، این نماینده، این تجسم، یکی از دردهایی باشه که بعضی انسان‌ها مجبور میشن به خودشون تحمیل کنن تا بتونن از دردهای دیگه‌شون کم کنن و قدم‌های بعدی زندگیشون رو با سنگ‌های کمتری بردارن. اهمیت داره چون یکی که یه گوشه‌ی اتاق روی تخت تو خودش جمع شده می‌بینه و یکم کمتر حس میکنه هیولای دوسریه که زنی که بهش زندگی داده و به این دنیا آوردتش رو ترک کرده و هیچ ارتباطی باهاش نداره. چون چیزی که تجربه می‌کنی با چیزی که تو یه فرد دیگه می‌بینی خیلی فرق داره و نیازه خیلی چیزها رو تو بقیه هم ببینی تا بفهمی چی از سر گذروندی.

She got away... - The First Frost

- Where you sent by my father to take care of me? + No. I volunteered. - The First Frost

🟢🧩🍏🍀🌿🌳💚🫠

این دو تا خیلی ملیح و شیرینن:(... - The First Frost

Oh... Wen Yifan, you're so dear to me.

Avoidant attachment is a way of protecting yourself from vulnerability, shame, and the fear of not being good enough, especially when closeness feels emotionally risky. - The First Frost

You can let it got You can throw a party full of everyone you know And not invite your family cause they never showed you love You don't have to be sorry for leaving and growing up - The First Frost

غیر عجیب

دیشب The First Frost رو تموم کردم، هنوز همینطوری نشستم به دیوار زل زدم که چطور انقدر شگفت‌انگیز و در عین‌حال غیر عجیب بود.

دیشب The First Frost رو تموم کردم، هنوز همینطوری نشستم به دیوار زل زدم که چطور انقدر شگفت‌انگیز و در عین‌حال غیر عجیب بود.

عزیزان adhd واقعا گایید من رو. هی با خودم فکر میکنم این کار رو کردم؟ نکردم؟ توهم زدم؟ دژاووعه؟ درست نوشتم؟ درست ننوشتم؟ زیر گاز رو خاموش کردم؟ در رو قفل کردم؟ پنجره رو بستم؟ کلید تو کیفمه؟ تاریخ امتحان رو اشتباه نکردم؟ روز رو قاطی نکردم؟ هفت روز هفته رو طی کردم؟ بچه رو از شیر گرفتم؟ مرغ رو از قنداق باز کردم؟ غازها رو گرفتم؟ اردک رو ولو کردم؟

وقتی با دوست‌دخترش حرف میزنه لکنت میگیره. سانگ ین لوزری که تو هستی.

Made it out alive, but I think I lost it Said that I was fine, said it from the coffin Remember how I died when you started walking? That's my life, that's my life I'll put up a fight, taking out my earrings Don't you know the vibe? Don't you know the feeling? You should spend the night, catch me on your ceiling That's your prize, that's your prize - The First Frost

دیدن first frost باعث میشه بخوام دست بندازم و پوستم رو پاره کنم تا شاید بتونم نفس بکشم.

[ ما یه قطار کوچیک پیدا کردیم که اسمش رو گذاشتیم «قطار شماره‌ی صفر» قطاری که هیچ‌وقت توی برنامه‌ی حرکت قطارها ثبت نشده و هیچ‌کس دقیقا نمیدونه از کجا میاد یا به کجا می‌ره. فقط می‌دونیم هر نیمه‌شب، از بین درختا و نور ستاره‌ها پیداش میشه و شب برای چند دقیقه یه خط ریل مخفی روی زمین براش میکشه. میگن این قطار مقصد مشخصی نداره و بهتره بگم مقصد هر مسافر رو خودش انتخاب می‌کنه و هرکس رو به جایی که قلب‌ِ بی‌تابش گیر کرده می‌رسونه. ما هم تصمیم گرفتیم این‌بار چندتا از بلیت‌های این قطار رو به شما بدیم و همسفر بشیم. حالا اگر دوست داشتین این پیام رو توی دیلی‌تون فوروارد کنید تا ما براساس وایب دیلی‌تون بهتون بگیم کدوم واگن و کدوم صندلیِ قطار برای شماست، کسی که کنارتون می‌شینه کیه، مقصدتون کجاست و توی چمدون دلتنگی‌هاتون چه چیزایی حمل می‌کنید. اگر دوست داشتین همسفرمون بشین، این پیام رو توی دیلی‌تون فوروارد کنید. همه‌ی بلیت‌ها و مقصدها و جزئیاتِ مخصوص به شمارو اول همین‌جا منتشر می‌کنیم. 🚃⭐️]