عقاید یک دلقك!

اصلاً قانون نانوشته‌ست: مه‌دان شیشه پنجره پاك کنه، ماشین رو ببره کارواش، ابرها از چهار جهت بسیج می‌شن.

با تو هیچکس جز من، بی ‌سپر نمی جنگه.

🎙فـایل صـوتــی #کربلایی_حسین_ستوده ایام #فاطمیه جمعه۲۴آذرماه۱۴۰۲ #شب_دوم شوراحساسی| آشفته ام کربلا.. #محفل_زوار_البقيع_طهران ________________________ وب سایت رسمی کربلایی حسین ستوده https://hoseinsotoodeh.com/ @hoseinsotude

بله آقای ستوده؛ من میمیرم میرم کربلا.

تا تو ضمیر سجده‌ای، سر به هوا نمیشم.

های آلاه.

های آلاه.

وقتی بدن مدت‌ها زیر فشار، زندگی کرده باشه، استرس براش تبدیل به حالت عادی می‌شه. بعد از مدتی، آرامش نه لذت‌بخش، بلکه غریبه و حتی ترسناک به نظر می‌آد.

رفاقت، قشنگ‌ترین هدیه‌ای بود که امسال گرفتم. ۱۱ روز بعد تولدم البته. خیلی چسبید.💅🏽

برای همه چیز میشه جنگید، ‏جز دوست داشته شدن.

تاکسیک‌های دورت، نورت و ازت می‌گیرن و گله می‌کنن از تاریکیت.

عجیب است؛ سال‌ها گذشته، اما هنوز هم شعر، همخوانیِ دیدار۲۸ بهمن ۱۳۹۱ را از بر دارم. «سن شمعِ فروزان سان، جانلار سنه پروانه…» بعضی نغمه‌ها، از حافظه خوانده نمی‌شوند؛ از جان زمزمه می‌شوند.

عجیب است؛ سال‌ها گذشته، اما هنوز هم شعر، همخوانیِ دیدار۲۸ بهمن ۱۳۹۱ را از بر دارم. «سن شمعِ فروزان سان، جانلار سنه پروانه…» بعضی نغمه‌ها، از حافظه خوانده نمی‌شوند؛ از جان زمزمه می‌شوند.

آنگاه، روزی فرا می‌رسد که آدمی درمی‌یابد، دیگر باید آن چهره را در قابِ تصویر بجوید، آن صدا را در آرشیوِ روزگار بشنود، و آن خاطره را از لابه‌لای روایت‌ها برگزیند. و در آن لحظه است که اشک، زبانِ دل می‌شود؛ زیرا بعضی دلتنگی‌ها را جز اشک، ترجمانی نیست. اللَّهُمَّ إِنَّا لَا نَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا خَیْرا…