አስተማሪ ታሪክ

«ደመናው ያልፋል፤ ፀሐይዋ ትወጣለች» ​በክረምት ወቅት ሰማዩ በጨለማና በከበዱ ደመናዎች ይሸፈናል። ፀሐይ ሳትወጣ ቀኑ በጭጋግና በዝናብ ሊያልፍ ይችላል። ነገር ግን ያ ደመና እስከ ወዲያኛው አይኖርም። ዝናቡ ሲጥስ፣ ደመናው ሲገፈፍ፣ ሰማዩ ይበልጥ የጠራና ፀሐይም ይበልጥ ደምቃ ትወጣለች። ​በመንፈሳዊ ህይወታችንም የሚገጥሙን ፈተናዎች፣ ድካሞችና የመከራ ወቅቶች እንደ ክረምት ደመና ናቸው። አንዳንድ ጊዜ አምላክ የራቀን፣ ህይወታችንም በጭጋግ የተከበበ ሊመስለን ይችላል። ነገር ግን በጽናት ካለፍነው፣ ፈተናው ሲያልፍ መንፈሳዊ ማንነታችን ይበልጥ የጠራና የበረታ ይሆናል። "እንባ ምሽት ይቆያል፤ ደስታ ግን በማለዳ ይመጣል።" (መዝሙር 30፥5) @abufkr1621

"አንዳንድ ጊዜ ሕይወት የምትሰጠን ትልቁ ትምህርት፣ የማንጠብቀው መዘግየት ነው።" ሁሉም ነገር በፈለግነው ጊዜ ቢሆን ኖሮ፣ ትዕግሥትን አንማርም ነበር፤ እምነትም አይጠነክርም ነበር። በዛሬው ጨለማ ተስፋህን አትጣል፤ ጨለማ ፀሐይን ማቆም አይችልም። ዛሬ እየተዘጋጀህ ያለኸው ነገ፣ ሌሎች "እንዴት ቻለ?" ብለው የሚጠይቁት ታሪክ ይሆናል። ስለዚህ መንገድህን በትዕግሥት ቀጥል። የሚያብብ አበባ መጀመሪያ ሥር ይሰዳል። 🌱 @abufkr1621

ወጣትነትህን ለእግዚአብሔር ስጥ ወጣትነት ኃይል ያለበት፣ ሕልም ያለበት እና እድል የሞላበት ዘመን ነው። ነገር ግን በዚህ ዘመን ፈተናዎችም ብዙ ናቸው፤ የማኅበራዊ ሚዲያ መጫን፣ የዓለም ፍላጎቶች፣ ተስፋ ማጣት እና ራስን ከሌሎች ጋር ማወዳደር ብዙ ወጣቶችን እያደከሙ ነው። ነገር ግን እግዚአብሔር ለአንተ የሚናገረው አንድ ቃል አለ፤ "አትፍራ፤ እኔ ከአንተ ጋር ነኝ።" ችግርህ ከእግዚአብሔር አይበልጥም፤ ዘግይቶ የሚመስልህ በእርሱ ዘንድ ጊዜውን እየጠበቀ ያለ በረከት ሊሆን ይችላል። ስለዚህ ወጣት ሆይ፣ ቀንህን በጸሎት ጀምር፤ መጽሐፍ ቅዱስን አንብብ፤ መልካም ጓደኞችን ምረጥ፤ ጊዜህን በሚጠቅም ነገር አሳልፍ፤ ኃጢአትን ሸሽ፤ ለእግዚአብሔር ታማኝ ሁን። ዛሬ የምታደርገው ትንሽ ታማኝነት ነገ ታላቅ ፍሬ ያፈራል። "በወጣትነትህ ዘመን ፈጣሪህን አስብ።" ይህ የመጽሐፍ ቅዱስ ምክር ዛሬም ሕያው ነው። ወጣትነትህን ለእግዚአብሔር ከሰጠህ፣ ዕድሜህ በዓላማ፣ በሰላም እና በበረከት ይሞላል። "ዓለም ጊዜህን ትፈልጋለች፤ እግዚአብሔር ግን ልብህን ይፈልጋል። ልብህን ለእርሱ ስጥ፤ ሕይወትህን ይለውጣል። @abufkr1621

"እጅ ከመስጠትህ በፊት ይህንን 3 ደቂቃ ስጠው..." ተስፋ አለመቁረጥ ማለት ህይወት ሁል ጊዜ አልጋ በአልጋ ትሆናለች ማለት አይደለም፤ ይልቁንም በማዕበልና በውጣ ውረድ ውስጥም ቢሆን ማለፊያ ቀን መኖሩን በፅኑ ማመን ነው። ህይወት አንዳንዴ ልንሸከመው ከምንችለው በላይ የከበደች ሲመስል፣ የጀመርናቸው ነገሮች ሁሉ ፍሬ ሳያፈሩ ሲቀሩ፣ ወይም የደከምንበት መንገድ ዝግ ሆኖ ሲታየን ተስፋ የመቁረጥ ስሜት ሊሰማን ይችላል። ነገር ግን እውነተኛው ጥንካሬ የሚለካው በነዚህ ፈታኝ ወቅቶች ውስጥ ነው። ​ ​ለውጥ በአንድ ጀምበር አይመጣም፤ ትልልቅ ስኬቶችም በአቋራጭ መንገድ አይገኙም። በትናንሽ እርምጃዎች ውስጥ ትልቅ ኃይል አለ። ዛሬ የምታደርጋት እያንዳንዷ ጥረት፣ የምታፈስሰው እያንዳንዱ ላብ እና በውስጥህ የምታፍነው ህመም ነገ ለምታገኘው ስኬት መሰረቶች ናቸው። ​ያለፍክባቸውን ከባድ ቀናት አስብ፤ ያኔም እኮ "አልወጣውም" ብለህ አስበህ ነበር፣ ነገር ግን ዛሬ እዚህ ቆመሃል። ያን የመሰለ ጨለማ የገፋህበት ጥንካሬ ዛሬም በውስጥህ አለ። ፀሐይ ከመውጣቷ በፊት ያለው ሰዓት ይበልጥ ጨለማ እንደሆነ ሁሉ፣ ህይወትህም ወደ ብርሃንና ወደ አዲስ ምዕራፍ ከመሸጋገሯ በፊት ፈተናዎቿ ሊበዙ ይችላሉ። ​"መውደቅ መሸነፍ አይደለም፤ መሸነፍ ማለት ወድቆ መቅረትና በቃኝ ብሎ መተው ነው።" ​እጆችህን አትጣ፤ ጉልበትህ ቢዝል እንኳ ለጥቂት እረፍ እንጂ ጉዞህን በፍጹም አታቁም። በራስህና በፈጣሪህ እመን። ለአላማህ የምትከፍለው ዋጋ መቼም ቢሆን ከንቱ ሆኖ አይቀርም። ካሰብክበት ቦታ ለመድረስ አሁንም ጊዜ አለህ፤ ጉዞህን ቀጥል! ​ ​"ትልቁ ስኬታችን መቼም አለመውደቃችን ሳይሆን፣ በወደቅን ቁጥር መነሳታችን ነው።" ​"አስቸጋሪ መንገዶች ብዙውን ጊዜ ወደ ውብ መዳረሻዎች ይመራሉ።" ​"ትናንትን መለወጥ አትችልም፤ ነገር ግን ዛሬን በትጋት በመስራት ነገን ውብ ማድረግ ትችላለህ።"          ሠናይ ውሎ @abufkr1621

የአምስቱ አመታት ዝምታ 😱 👉በአንድ ወቅት በአንድ መንደር የሚኖር አንድ ሰው በመንፈሳዊ ህይወቱ እና በዕለት ተዕለት ኑሮው ተስፋ ቆርጦ ነበር። ምንም ነገር የሚቀየርለት አልመሰለውም። ታዲያ ይህንን የተረፋረፈ ተስፋ ይዞ በአካባቢው ወደሚገኝ አንድ አረጋዊ ጠቢብ ዘንድ ሄደ። ​«አባቴ፣ በጣም ደክሞኛል። ሁልጊዜ እጸልያለሁ፣ መልካም ለመሆን እጥራለሁ፣ ነገር ግን ምንም ለውጥ አላየሁም። መንፈሳዊ ህይወቴ እያደገ አይደለም። ተስፋ ቆርጫለሁ» አላቸው። ​አረጋዊው ፈገግ አሉና ወደ ጓሯቸው ወስደው ሁለት ተክሎችን አሳዩት። አንደኛው ፈጣን ፈርጥ ሲሆን፣ ሁለተኛው ደግሞ የቻይና ቀርከሃ ነበረ። ​«ልጄ» አሉት አረጋዊው፣ «እነዚህን ሁለት ዘሮች በአንድ ቀን ነበር የተከልኳቸው። እኩል ውሃ አጠጣኋቸው፣ እኩል እንክብካቤ አደረግኩላቸው።» ​የመጀመሪያው ዓመት፦ ፈጣኑ ፈርጥ ወዲያውኑ ከአፈር ወጥቶ ለምለምና አረንጓዴ ሆነ። የቀርከሃው ዘር ግን ምንም ምልክት አላሳየም። ገበሬው ግን ተስፋ ሳይቆርጥ ውሃ ማጠጣቱን ቀጠለ። ​ሁለተኛው እና ሦስተኛው ዓመት፦ ፈርጡ ይበልጥ አድጎ ተንሰራፋ። ከቀርከሃው መሬት ግን አሁንም ምንም ጭልጭልታ አልታየም። ሰውየው ግን ማጠጣቱንና መንከባከቡን አላቆመም። ​አራተኛው ዓመት፦ አሁንም ከቀርከሃው ወገን አንዳች ነገር አልታየም። ብዙዎች «ዘሩ የበሰበሰ ነው፣ ተስፋ ቁረጥ» አሉት። እሱ ግን አልሰማም። ​«በአምስተኛው ዓመት ግን...» አሉ። ጠቢቡ ቀና ብለው እያዩት። «በአምስተኛው ዓመት በድንገት የቀርከሃው አቆጥቋጭ ከአፈር ወጣ። ከዚያም በስድስት ሳምንታት ውስጥ ብቻ ወደ 80 ጫማ (24 ሜትር) ርዝመት አደገ!» ​ወጣቱ በመገረም አፋቸውን ከፈተ። አረጋዊውም ቀጠሉ፦ «ለመሆኑ ቀርከሃው ያደገው በነዚያ በስድስት ሳምንታት ውስጥ ብቻ ይመስልሃል? አይደለም! በነዚያ አምስት ዓመታት ሙሉ ወደ ላይ ባያድግም፣ ወደ ታች ግን ወደፊት ለሚሸከመው ግዙፍ አካል የሚሆን ጽኑ ስር እየሰደደ ነበር። ያ ስር ባይኖር ኖሮ በስድስት ሳምንት ውስጥ ያን ያህል መርዘምም ሆነ መቆም አይችልም ነበር።» ​ ​ልጄ፣ በመንፈሳዊ ህይወትህም ውስጥ የምታደርገው ጸሎት፣ የምታነበው ቃል እና የምታደርገው ጥረት ሁሉ ወዲያውኑ ፍሬ ላይታይህ ይችላል። «ምንም ለውጥ የለኝም» ብለህ የምታስብበት ያ የመድረቅ እና የዝምታ ጊዜ፣ ፈጣሪ በአንተ ውስጥ የማይናወጥ መንፈሳዊ ስር እየሰራብህ ያለበት ጊዜ ነው። ​ውጫዊ ለውጥ ስላላየህ ብቻ እድገት የለም ማለት አይደለም። ዋናው ነገር ተስፋ ሳትቆርጥ በየቀኑ «ውሃ ማጠጣትህን» (መጸለይህንና መጣርህን) አለማቆምህ ነው። ጊዜው ሲደርስ አንተም እንደ ቀርከሃው በጽናት ትቆማለህ። ከዚህ ታሪክ ምን ተማራችሁ ? እስኪ ሀሳብ አስተያየታችሁን comment ላይ አስቀምጡልኝ እንዲሁም ለወዳጅ ዘመዶ share በማድረግ አድርሱላቸው🙏 @abufkr1621

የፕሮፌሰሩ ማሰሮ እና የህይወት ሚዛን ​በአንድ ታዋቂ ዩኒቨርሲቲ ውስጥ የሚገኝ የፍልስፍና ፕሮፌሰር ወደ ክፍል ሲገባ ጥቂት ነገሮችን ይዞ መጣ። አንድ ትልቅ ባዶ የብርጭቆ ማሰሮ፣ ጥቂት ትላልቅ ድንጋዮች፣ ትናንሽ ጠጠሮች፣ አሸዋ እና አንድ ኩባያ ቡና ነበሩ። ​ተማሪዎቹ በጉጉት ይመለከቱታል። ፕሮፌሰሩ ምንም ሳይናገር መጀመሪያ ትላልቆቹን ድንጋዮች እያነሳ ማሰሮው ውስጥ ከተታቸው። ማሰሮው አፋፍ ድረስ ሲሞላ ተማሪዎቹን ጠየቀ፡ ​"ማሰሮው ሞልቷል?" ተማሪዎቹም በአንድ ድምፅ "አዎ ሞልቷል" አሉ። ​በመቀጠል ፕሮፌሰሩ ትናንሾቹን ጠጠሮች አውጥቶ ማሰሮው ውስጥ ጨመራቸው። ማሰሮውን ቀስ አድርጎ ሲያናውጠው ጠጠሮቹ በትላልቅ ድንጋዮች መካከል ባለው ክፍት ቦታ ሁሉ ገብተው ተቀመጡ። ድጋሚ ጠየቀ፡ "አሁንስ ሞልቷል?" ተማሪዎቹ እየሳቁ "አሁንማ በእርግጥ ሞልቷል" አሉ። ​ፕሮፌሰሩ ፈገግ አለና በዚህ ጊዜ አሸዋውን አውጥቶ ማሰሮው ውስጥ ገለበጠው። አሸዋው ደግሞ በድንጋዮቹና በጠጠሮቹ መካከል የተረፈውን ጥቃቅን ክፍተት ሁሉ አጣበበው። ለሶስተኛ ጊዜ ጠየቀ፡ "አሁንስ?" ተማሪዎቹ "አዎ አሁን ፍፁም ሞልቷል" አሉ። ​በመጨረሻም ፕሮፌሰሩ የያዛትን ኩባያ ቡና አንስቶ ማሰሮው ውስጥ አፈሰሳት። ቡናው በአሸዋው መካከል ሰርጎ ገባ። ተማሪዎቹ በገረሜታ ሳቁ። ​ ​ክፍሉ ፀጥ ሲል ፕሮፌሰሩ እንዲህ አላቸው፡- ​"ይህ ማሰሮ የእናንተ ህይወት ነው። ​ትላልቆቹ ድንጋዮች፦ በህይወታችሁ ውስጥ ትልቁን ስፍራ የሚይዙ፣ ባይኖሩ ህይወታችሁ ባዶ የሚሆንባቸው ዋና ነገሮች ናቸው። እነሱም፦ ፈጣሪ፣ ቤተሰብ፣ ጤና፣ እውነተኛ ፍቅር እና አላማችሁ ናቸው። ሌላው ነገር ሁሉ ቢጠፋ እንኳ እነዚህ ካሏችሁ ህይወታችሁ ሙሉ ነው። ​ትናንሾቹ ጠጠሮች፦ በህይወታችሁ ውስጥ አስፈላጊ የሆኑ ሌሎች ነገሮች ናቸው። ለምሳሌ፦ ስራችሁ፣ ትምህርታችሁ፣ ቤታችሁ ወይም መኪናችሁ። ​አሸዋው፦ ደግሞ ሌሎች ጥቃቅን እና ቁሳዊ ነገሮች ናቸው። (ለምሳሌ ሶሻል ሚዲያ ላይ የምናጠፋው ጊዜ፣ የትርፍ ጊዜ መዝናኛዎች...) ​"እዚህ ላይ ማስተዋል ያለባችሁ ነገር ቢኖር" አለ ፕሮፌሰሩ ቀጠል አድርጎ፤ "መጀመሪያ ማሰሮው ውስጥ አሸዋውን ብታስቀድሙ ኖሮ፣ ለጠጠሮቹና ለትላልቆቹ ድንጋዮች የሚሆን ቦታ አይኖራችሁም ነበር። ​በህይወታችሁም እንዲሁ ነው። ጊዜያችሁንና ጉልበታችሁን በትናንሽና ዋጋ በሌላቸው ነገሮች (በአሸዋው) ካጠፋችሁት፣ ለዋና ዋናዎቹ የህይወት ድንጋዮች የሚሆን ጊዜና ቦታ ታጣላችሁ።" ​የቡናዋ ሚስጥር ​አንድ ተማሪ እጁን አውጥቶ ጠየቀ፦ "ለመሆኑ ፕሮፌሰር፣ ቡናዋ ምንድን ናት?" ​ፕሮፌሰሩ ፈገግ ብሎ መለሰ፡- ​"ጥሩ ጥያቄ ነው። ቡናዋ የምታስተምረን ነገር ቢኖር፤ ህይወታችሁ በማንኛውም ነገር ተጠምዶና ሞልቶ ቢገኝ እንኳ፣ ከጓደኛ ጋር ተቀምጦ አንድ ኩባያ ቡና እየጠጡ ለመጫወት ሁልጊዜም ቢሆን ጊዜ ማግኘት እንደሚቻል ነው!" ​ ማስታወሻ፦ በዚህ በቴክኖሎጂና በውድድር በፈጠነው ዓለም ውስጥ ስንኖር መጀመሪያ ማሰሮአችንን በምን እየሞላን እንደሆነ ማስተዋል አለብን። ትኩረታችንን 'አሸዋው' ላይ ካደረግን ህይወታችን ድካምና ባዶነት ብቻ ይሆናል። ቅድሚያ ለሚሰጣቸው ትላልቅ ድንጋዮች (ለእምነት፣ ለቤተሰብ፣ ለጤና እና ለዕውቀት) ቦታ እንስጥ። @abufkr1621

በእርሻው ላይ “ነገን” የዘራው ገበሬ አስገራሚ ታሪክ ​በአንድ ውብ መንደር ውስጥ በየነ የተባለ በጣም ጎበዝ፣ ጤነኛ ግን ደግሞ ነገሮችን ማስተላለፍ የሚወድ አንድ ገበሬ ነበር። በየነ ሁልጊዜ ጠዋት ሲነሳ በምናቡ በጣም ትልቅና ለምለም የእርሻ ማሳ ይታየው ነበር። ​አንድ ቀን ጎረቤቱ ደርሶ፣ “በየነ ሆይ፥ ዝናብ ሊዘንብ ነው እኮ፣ መሬትህን ለምን አታርሰውም?” አለው። በየነም ወደ ሰማይ ቀና ብሎ አየና፣ “ዛሬ ደክሞኛል፣ ነገ ጠዋት በማለዳ ተነስቼ አርሰዋለሁ” አለው። ​ነገ መጣ... በየነ ግን አሁንም “ዛሬ ፀሀዩ ይበረታል፣ ነገ ይሻላል” እያለ ቀጠሮ መደርደር ጀመረ። ዘሩን የመዝራት፣ አረሙን የማረምና ውሃ የማጠጣት ጊዜያት ሁሉ ሲደርሱ የበየነ መልስ አንድ ብቻ ነበር፡ “ነገ አደርገዋለሁ!” ​የክረምቱ መግቢያና እውነታው ​ጊዜው ሳያስታውቅ ከነፈ። ክረምቱ አልፎ የመከር ወራት ደረሰ። የጎረቤቶቹ ማሳዎች በበቆሎ፣ በስንዴና በተለያዩ እህሎች አሸብርቀው ደመቁ። መንደሩ በሙሉ በደስታ ይዘምርና ምርቱን ይሰበስብ ጀመር። ​በየነም የሰዎቹን ምርት አይቶ ተደሰተና፣ “እስኪ እኔም የዘራሁትን ልሰብስብ” ብሎ ወደ ማሳው አመራ። ነገር ግን ወደ እርሻው ሲደርስ ያገኘው ነገር አስደንጋጭ ነበር። መሬቱ በደረቅ ሳርና በእሾህ ተወሮ ነበር፤ አንዲትም ፍሬ አልነበረችበትም። ​በየነ በሃዘን መሬት ላይ ተቀመጠ። በዚያን ጊዜ አንድ በዕድሜ የገፉ የሀገር ሽማግሌ በአጠገቡ ሲያልፉ በየነን እያለቀሰ አገኙት። ​“ልጄ ሆይ፥ ለምን ታለቅሳለህ?” ሲሉ ጠየቁት። ​በየነም እያነባ፣ “እርሻዬ ምንም ፍሬ አልሰጠኝም፣ ባዶዬን ቀረሁ” አላቸው። ​ሽማግሌውም ፈገግ ብለው መለሱለት፡ “ልጄ ሆይ፥ አንተ መሬትህ ላይ የዘራኸው 'ነገ' የሚል ዘር ነው። 'ነገ' ደግሞ መቼም የማይመጣ ቀን ነው። ዛሬ ያልዘራኸውን ነገ ልታጭደው አትችልም።” ​ከታሪኩ የምንማረው ዋና ቁምነገር ​ነገ የምትባል ቀን የለችም፦ የምንኖረውና ልንሰራ የምንችለው በ“ዛሬ” ላይ ብቻ ነው። ​ምናባዊ ስኬት ዋጋ የለውም፦ በሃሳባችን የምንሰራው ትልቅ ስራ በተግባር ካልተደገፈ መጨረሻው ባዶነት ነው። ​የዛሬ ድካም የነገ ስኬት ነው፦ ዛሬ የምናፈስሰው ላብ፣ ነገ የምናጭደው ደስታ ይሆናል። ​“ነገ አደርገዋለሁ” ማለት የዛሬን ስኬት ለሌባ አሳልፎ እንደመስጠት ነው። ዛሬውኑ እንጀምር! @abufkr1621

Channel photo updated

​"ንጉሡን ያስቆጣው አስደንጋጭ ክህደት❗️" ​በጥንት ዘመን አንድ ንጉሥ ታላቅ ቤተ መቅደስ ሊያሰራ አሰበ። ለዚህም ስራ ሁለት የተለያየ ጠባይ ያላቸውን ግንበኞች ጠራ። 🛑አንደኛው እውነቱ ይባላል፣ 🛑ሁለተኛው ደግሞ ክፍሉ ይባላል። ንጉሡ ለእያንዳንዳቸው እጅግ ውድ የሆነ ንጹህ ወርቅ ሰጣቸውና "በዚህ ወርቅ ለቤተ መቅደሱ የሚሆኑ ሁለት ዋና ምሰሶዎችን አውጡ" አላቸው። ​እውነቱ የተሰጠውን ወርቅ ሳያጓድል፣ እየቀለጠና እየቀጠቀጠ፣ በብዙ ድካምና ትዕግስት ውስጥ አልፎ ጠንካራና ንጹህ የወርቅ ምሰሶ ሰራ። ስራው እጅግ አድካሚ ነበር፤ ምሰሶውም እንዲያምር ብዙ ጊዜ ፈጅቶበታል። ​ክፍሉ ግን በልቡ እንዲህ አለ፦ "ይህንን ሁሉ ወርቅ ከማባክን፣ ውስጡን በቀላል ሰም ሰርቼ፣ ውጪውን ብቻ በትንሽ ወርቅ ብለብጠው ማን ያውቅብኛል? ይልቁንም ንጉሡ ስራዬን ፈጥኜ ስላጠናቀቅኩ ይሸልመኛል" አለ። ሀሰቱን እውነት ለማስመሰል ተጠበበ። ውስጡን ከንቱ በሆነ ሰም ሞላውና ውጪውን በወርቅ ለበጠው። ​ ስራው ተጠናቆ ለንጉሡ ቀረበ። የክፍሉ ምሰሶ ከውጪ ሲታይ እጅግ ያብረቀርቃል፣ ከእውነቱ ምሰሶ ይልቅ እጅግ ማራኪ ሆኖ ታየ። ንጉሡም "ክፍሉ በቶሎ ሰርቶ አጠናቀቀ፣ ምሰሶውም እጅግ ያምራል" ብሎ ከፍ ከፍ አደረገው፣ ታላቅ ሽልማትም ሰጠው። እውነቱ ግን "ለምን ዘገየህ?" ተብሎ ተገፋ። ​ለጥቂት ጊዜ ሀሰት በክብር ዙፋን ላይ የተቀመጠች መሰለች። ሆኖም ግን ታላቁ ቀን መጣ። ​ቤተ መቅደሱ ተመርቆ አገልግሎት መስጠት ሲጀምር፣ ታላቅ የጸሃይ ሙቀት በሀገሪቱ ላይ ሆነ። ያ በሀሰት የተሰራው የክፍሉ ምሰሶ፣ የጸሃይቱ ሙቀት ሲበረታበት ውስጡ ያለው ሰም መቅለጥ ጀመረ። ያ ሁሉ ውበትና ግርማ ፈረሰ፤ ምሰሶውም ተንዶ ቤተ መቅደሱን አቆሰለው። ክፍሉ በንጉሡ ፊት በሀሰቱ ተዋረደ፤ የሰበሰበውም ሽልማት ለጥፋቱ ካሳ ሆነበት። ​የእውነቱ ምሰሶ ግን ሙቀቱ በበረታ ቁጥር ወርቁ ይበልጥ ነጠረ እንጂ ቅንጣት ታህል አልተናወጠም። ​ 🛑 ​የሀሰት ግርማ ጊዜያዊ ነው፦ በሀሰት የተገኘ ስኬት፣ ክብር ወይም ሃብት እንደ ሰም ምሰሶ ነው። ለጊዜው ከፍ ያለና የሚያምር ሊመስል ይችላል፤ ነገር ግን የእውነት ጸሃይ (የፈጣሪ ፍርድ) ሲመጣ መቅለጡ አይቀሬ ነው። 🛑እውነት ትዘገያለች እንጂ አትጠፋም፦ በእውነት መኖር መጀመሪያ ላይ ድካም፣ መገፋትና መዘግየት ሊኖረው ይችላል። ነገር ግን መጨረሻው ጽኑና የማይናወጥ በረከት ነው። 🛑​የውስጥ ማንነት፦ ፈጣሪ የሚያየው የውጪውን ወርቅ (አስመሳይነትን) ሳይሆን፣ የውስጡን ማንነት ነው። ውስጣችን በሀሰት ሰም ከተሞላ፣ ውጪያችን ምንም ቢመካ ውድቀታችን የከፋ ይሆናል። 🛑​ቅዱስ መጽሐፍ እንደሚለው፦ "የሐሰተኛ አንደበት ለጥቂት ጊዜ ነው፤ የእውነት ከንፈር ግን ለዘላለም ትጸናለች።" (ምሳሌ 12:19) ​የሕይወትህ ምሰሶ በጊዜያዊ ጥቅምና በሀሰት ሳይሆን፣ በማይናወጠው በእውነት ወርቅ ላይ እንዲቆም ዘወትር ትጋ። እውነት መራራ ብትሆንም ፍሬዋ ግን የዘላለም ህይወትና ሰላም ነው። @abufkr1621

"ብዙዎቻችን የምንሳሳትበት የህይወት         ትልቁ ምርጫ" በአንድ ወቅት ሁለት መንገደኞች በአንድ ታላቅ በረሃ ውስጥ ይጓዙ ነበር። ከብዙ ጉዞ በኋላ አንድ ድንቅ የሆነ የብርሃን ከተማ ከሩቅ ታያቸው። በከተማው ደጃፍ ላይ ግን አንድ ትልቅ ሰዓት ነበረ፤ ሰዓቱም ወደ ኋላ ይቆጥራል። ​የከተማው ጠባቂ መልአክ እንዲህ የሚል ድምፅ አሰማ፦ "ይህ የሰላም ከተማ ናት። ደጃፏ ሁልጊዜ ክፍት አይደለም። በጊዜው ገብቶ የበረከቱን ልብስ የለበሰ የከተማው ነዋሪ ይሆናል። ጊዜው አልፎ ደጃፉ ሲዘጋ ግን በውጭ ጨለማና ለቅሶ ይሆናል።" ​አንደኛው መንገደኛ (ትጉሁ) ​ይህ መንገደኛ "አሁን ሰዓቱ እያለቀ ነው፣ ጌታዬን የማገኝበትና ነፍሴን የማሳርፍበት ጊዜ አሁን ነው" አለ። በዙሪያው የነበሩትን ዓለማዊ ትርኢቶችና አላፊ መዝናኛዎች ትቶ ወደ በሩ ሮጠ። በሩ ላይ ሲደርስ ንስሐ ገብቶ፣ የድሮውን የቆሸሸ ልብሱን ጥሎ፣ ነጭ የብርሃን ልብስ ለብሶ ወደ ከተማዋ ገባ። በዚያም የዘላለም ሰላምን አገኘ። ​ሁለተኛው መንገደኛ (ዘግይቶ የተጸጸተው) ​ሁለተኛው መንገደኛ ግን እንዲህ አሰበ፦ "ገና ብዙ ጊዜ አለኝ። እግዚአብሔር ቸር ነው፣ በሩን አይዘጋውም። አሁን ግን እዚህ በረሃው ላይ ያሉትን የሚያብረቀርቁ ድንጋዮች ልሰብስብ፣ ትንሽ ልረፍ" ብሎ ጊዜውን አሳለፈ። ፀሐይ ስትጠልቅና የብርሃኑ ከተማ ሰዓት ዜሮ ሲሞላ ግን በድንገት ታላቅ ድምፅ ተሰማ—በሩ ተዘጋ። ​መንገደኛው በሩ ጋር ሲደርስ መጮህና ማንኳኳት ጀመረ። "ጌታ ሆይ ክፈትልኝ!" አለ። ከውስጥ ግን "ጊዜው አልፏል፣ በጊዜው አልመረጥክም" የሚል ድምፅ መጣ።       🛑​ከመንፈሳዊ ታሪኩ የምንማረው ​ይህ ታሪክ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ካለው "የአስሩ ቆነጃጅት" ምሳሌ (ማቴዎስ 25) ጋር ይመሳሰላል። ዋናው መልእክቱም የሚከተለው ነው፦ 🛑​የመዳን ቀን አሁን ነው፦ መንፈሳዊ ሕይወት "ነገ እጀምራለሁ" የሚባል አይደለም። "እነሆ፥ የተወደደው ሰዓት አሁን ነው፤ እነሆ፥ የመድኃኒት ቀን አሁን ነው" (2ኛ ቆሮንቶስ 6፡2)። 🛑​ንስሐ ምርጫ ነው፦ እግዚአብሔር በሩን ክፍት አድርጎ ይጠብቀናል፣ ነገር ግን ወደ በሩ የመሄድና የመግባት ምርጫው የኛ ነው። ​ዘላለማዊ ኪሳራ፦ በምድራዊ ነገር ተጠምደን መንፈሳዊውን ጥሪ ችላ ካልን፣ የምናጣው አላፊ ነገርን ሳይሆን የዘላለም ሕይወትን ነው። ​ማጠቃለያ፦ ፈጣሪ ለሁላችንም እኩል ዕድል (ፀሐይን፣ ዝናብንና ሕይወትን) ይሰጠናል። ነገር ግን በዚያ ሕይወት ውስጥ ወደ እርሱ ለመቅረብ የምናደርገው ውሳኔ የኛ ምርጫ ነው። እምነት በጊዜ ካልመረጥነው ልናጣው የምንችለው ታላቅ ሀብት ነው። ​"ዛሬ ድምፁን ብትሰሙት ልባችሁን አታደንድኑ።" ዕብራውያን 4:7 ​📍  ህይወት ምርጫ እንጂ እድል አይደለችም። ዛሬ የምናደርገው ውሳኔ ነገ የምንኖርበትን ዓለም ይወስነዋል። ​  🔴እናንተስ ዛሬ ምን መረጣችሁ❓ #Share በማድረግ መልእክቱን አድርሱ! ​#መንፈሳዊ #አስተማሪ_ታሪክ #ምርጫ #Ethiopia @abufkr1621

ታማኝነታችሁን አይቼ እሾማችኋለሁ በጥንት ዘመን አንድ ንጉሥ የታመኑ አገልጋዮቹን ለጥልቅ ፈተና ይፈልጋቸዋል። ለሦስቱም አገልጋዮቹ አንድ አንድ የደረቀ ዘር ሰጣቸውና "ይህንን ዘር ዝሩትና ከሦስት ወር በኋላ የሚያምር አበባ አብቅላችሁ ላምጡልኝ፤ በዚያም ታማኝነታችሁን አይቼ እሾማችኋለሁ" አላቸው። ​ሁለቱ አገልጋዮች በየቀኑ ዘሩን ቢያጠጡትም ምንም ሊበቅል አልቻለም። "ንጉሡ አበባ ካላየን ይቆጣናል፣ ክብራችንንም እናጣለን" ብለው በመስጋት፣ ያንን የደረቀ ዘር ጥለው ሌላ የሚያምር አበባ ገዝተው በሸክላ ተከሉና ለንጉሡ ይዘው ቀረቡ። ሦስተኛው አገልጋይ ግን ዘሩ ባይበቅልለትም፣ እውነቱን ይዞ ባዶ ሸክላውን ይዞ በንጉሡ ፊት ቆመ። ​ንጉሡም አበባ ይዘው የመጡትን አገልጋዮች ተመልክቶ እንዲህ አለ፦ "እኔ የሰጠኋችሁ ዘር የበሰለና የማይበቅል ነበር። እናንተ ግን ለክብርና ለሹመት ስትሉ በውሸት አበባ ይዛችሁ መጣችሁ። ውሸታችሁ ከክብር ይልቅ ውርደትን አተረፈላችሁ።" ​የታሪኩ ዋና መልእክት፦ ​"ዲያቢሎስ በውሸቱ ከክብሩ ተለይቶ እንደወደቀ፣ ውሸትም ዛሬ ለጊዜው የሚያምር አበባ (ክብር) ቢመስልም፣ መጨረሻው ግን ካለንበትም ክብር አውርዶ ባዶ ያደርገናል።"በጥንት ዘመን አንድ ንጉሥ የታመኑ አገልጋዮቹን ለጥልቅ ፈተና ይፈልጋቸዋል። ለሦስቱም አገልጋዮቹ አንድ አንድ የደረቀ ዘር ሰጣቸውና "ይህንን ዘር ዝሩትና ከሦስት ወር በኋላ የሚያምር አበባ አብቅላችሁ ላምጡልኝ፤ በዚያም ታማኝነታችሁን አይቼ እሾማችኋለሁ" አላቸው። ​ሁለቱ አገልጋዮች በየቀኑ ዘሩን ቢያጠጡትም ምንም ሊበቅል አልቻለም። "ንጉሡ አበባ ካላየን ይቆጣናል፣ ክብራችንንም እናጣለን" ብለው በመስጋት፣ ያንን የደረቀ ዘር ጥለው ሌላ የሚያምር አበባ ገዝተው በሸክላ ተከሉና ለንጉሡ ይዘው ቀረቡ። ሦስተኛው አገልጋይ ግን ዘሩ ባይበቅልለትም፣ እውነቱን ይዞ ባዶ ሸክላውን ይዞ በንጉሡ ፊት ቆመ። ​ንጉሡም አበባ ይዘው የመጡትን አገልጋዮች ተመልክቶ እንዲህ አለ፦ "እኔ የሰጠኋችሁ ዘር የበሰለና የማይበቅል ነበር። እናንተ ግን ለክብርና ለሹመት ስትሉ በውሸት አበባ ይዛችሁ መጣችሁ። ውሸታችሁ ከክብር ይልቅ ውርደትን አተረፈላችሁ።" ​የታሪኩ ዋና መልእክት ​"በጥንት ዘመን አንድ ንጉሥ የታመኑ አገልጋዮቹን ለጥልቅ ፈተና ይፈልጋቸዋል። ለሦስቱም አገልጋዮቹ አንድ አንድ የደረቀ ዘር ሰጣቸውና "ይህንን ዘር ዝሩትና ከሦስት ወር በኋላ የሚያምር አበባ አብቅላችሁ ላምጡልኝ፤ በዚያም ታማኝነታችሁን አይቼ እሾማችኋለሁ" አላቸው። ​ሁለቱ አገልጋዮች በየቀኑ ዘሩን ቢያጠጡትም ምንም ሊበቅል አልቻለም። "ንጉሡ አበባ ካላየን ይቆጣናል፣ ክብራችንንም እናጣለን" ብለው በመስጋት፣ ያንን የደረቀ ዘር ጥለው ሌላ የሚያምር አበባ ገዝተው በሸክላ ተከሉና ለንጉሡ ይዘው ቀረቡ። ሦስተኛው አገልጋይ ግን ዘሩ ባይበቅልለትም፣ እውነቱን ይዞ ባዶ ሸክላውን ይዞ በንጉሡ ፊት ቆመ። ​ንጉሡም አበባ ይዘው የመጡትን አገልጋዮች ተመልክቶ እንዲህ አለ፦ "እኔ የሰጠኋችሁ ዘር የበሰለና የማይበቅል ነበር። እናንተ ግን ለክብርና ለሹመት ስትሉ በውሸት አበባ ይዛችሁ መጣችሁ። ውሸታችሁ ከክብር ይልቅ ውርደትን አተረፈላችሁ።" ​የታሪኩ ዋና መልእክት፦ ​"ዲያቢሎስ በውሸቱ ከክብሩ ተለይቶ እንደወደቀ፣ ውሸትም ዛሬ ለጊዜው የሚያምር አበባ (ክብር) ቢመስልም፣ መጨረሻው ግን ካለንበትም ክብር አውርዶ ባዶ ያደርገናል።"ዲያቢሎስ በውሸቱ ከክብሩ ተለይቶ እንደወደቀ፣ ውሸትም ዛሬ ለጊዜው የሚያምር አበባ (ክብር) ቢመስልም፣ መጨረሻው ግን ካለንበትም ክብር አውርዶ ባዶ ያደርገናል።" @abufkr1621

​📌 "የተሰነጠቀው እንስራ" ከዕለታት አንድ ቀን፣ አንድ የውሃ ተሸካሚ ሰው ሁለት ትላልቅ እንስራዎችን በሁለት ትከሻው ላይ አዝሎ በየቀኑ ከምንጭ ውሃ ያመጣ ነበር። አንደኛው እንስራ ሙሉና ምንም እንከን የሌለበት ሲሆን፣ ሁለተኛው ግን በጎኑ በኩል ትንሽ ስንጥቅ ነበረው። ​ሰውየው ከምንጩ ተነስቶ ቤቱ እስኪደርስ ድረስ፣ ያ የተሰነጠቀው እንስራ ውሃ ያፈስ ስለነበር ቤቱ የሚደርሰው በግማሽ ተቀንሶ ነበር። ይህ ሁኔታ ለሁለት ዓመታት ቀጠለ። ​ሙሉው እንስራ በራሱ ብቃት ሁልጊዜ ይኩራራ ነበር። ​የተሰነጠቀው እንስራ ግን ግማሽ ውሃ ብቻ በማድረሱ ያፍርና በራሱ ይሳቀቅ ነበር። ​በመጨረሻም፣ የተሰነጠቀው እንስራ ለጌታው እንዲህ ብሎ ተናገረ፦ "ጌታዬ ሆይ! እኔ በጣም አፍራለሁ፤ በእኔ ስንጥቅ ምክንያት ግማሽ ውሃ እየፈሰሰ ድካምህ ለከንቱ ስለሚቀር ይቅርታ እጠይቃለሁ።" ​ተሸካሚውም ሰው ፈገግ ብሎ እንዲህ አለው፦ "እስኪ ዛሬ ወደ ቤት ስንመለስ በመንገዱ ዳር ያሉትን የሚያማምሩ አበቦች ተመልከት።" ​በመንገዱ ላይ ሲሄዱ፣ የተሰነጠቀው እንስራ መንገዱ ዳር የሚያማምሩ አበቦች በቀኝ በኩል (እሱ ባለበት በኩል) በቅለው አየ። ሆኖም አሁንም ውሃ በማፍሰሱ አዝኖ ይቅርታ ጠየቀ። ጌታው ግን እንዲህ አለው፦ ​"ልብ አላልክም? አበቦቹ የበቀሉት አንተ ባለህበት በኩል ብቻ ነው። እኔ ያንተን ስንጥቅ ስለማውቅ በመንገዱ ላይ የአበባ ዘሮችን ዘርቼ ነበር። በየቀኑ እኔ ውሃ ለማምጣት ስሄድ አንተ ስለምታጠጣቸው እነሆ ዛሬ ቤቴን የሚያደምቁ አበቦችን እንዳገኝ አደረግከኝ። አንተ ባትሰነጠቅ ኖሮ ይህ ውበት አይገኝም ነበር!" ​💡 ጭብጥ ​ሁላችንም እንደዚሁ የተሰነጠቀ እንስራ ነን። ሁላችንም የራሳችን ድክመት፣ ስብራትና ጉድለት አለብን። ነገር ግን ፈጣሪ ድክመታችንን ተጠቅሞ ሌላ ውበት ሊሰራበት ይችላል። ​ጉድለትህን አትጥላው፤ ምክንያቱም ያንተ ድክመት ለሌላው በረከት ሊሆን ይችላል። ​ሰው ላይ አትፍረድ፤ እያንዳንዱ ሰው የራሱ ስንጥቅ ቢኖረውም፣ ያ ስንጥቅ ግን የራሱ የሆነ ፋይዳ አለው። @abufkr1621

እንደ በጎች ወይስ እንደ ፍየሎች* አንድ ጊዜ በጎች እና ፍየሎች ከተለያየ አገር ለቅቀው ሲሄዱ ከሁለት ወገን የመጡት በጎች እና ፍየሎች አንድ ድልድይ ላይ ደረሱ፡፡ ድልድዩ ከወዲያ ወደዚህ ለመሻገር የሚቻለው በአንድ ጊዜ መሆኑን የድልድዩ ባለቤት ተናገረ፡፡ ከሁለቱም በኩል የመጡት በጎች በአንድ ላይ፣ ከሁለቱም በኩል የመጡት ፍየሎችም በአንድ ላይ፡፡ የሚያሳዝነው ግን ድልድዩ ሊያሳልፍ የሚችለው አንድ በግ ወይንም አንድ ፍየል ብቻ ነው፡፡ የሚፈቀደው ግን ከሁለቱም አቅጣጫ ሁለት በጎች ወይንም ሁለት ፍየሎች እንዲገቡ ነው፡፡ የመጀመርያው ዕድል ለፍየሎች ተሰጠ፡፡ ሁለት ፍየሎች ወደ ድልድዩ ከተለያየ አቅጣጫ ቀረቡ፡፡ እኔ ቀድሜ ማለፍ አለብኝ በሚል ሁለቱም ተጣሉና በቀንዳቸው መዋጋት ጀመሩ፤ በመጨረሻም ሁለቱም ወደ ወንዙ ወደቁ፡፡ ሌሎች ሁለት ፍየሎችም ሄዱ፡፡ እነዚህም ማን ይቅደም በሚለው ስላልተስማሙ ተዋጉ፡፡ ወንዝ ውስጥም ወደቁ፡፡ እንዲህ እንዲህ እያሉ ሁሉም ፍየሎች እየተዋጉ ወንዝ ውስጥ እየገቡ አለቁ፡፡ ቀጥሎም የበጎች ተራ ደረሰ፡፡ ሁለት በጎች ወደ ድልድዩ ከተለያየ አቅጣጫ ቀረቡ፡፡ ተነጋገሩ ተግባቡ፡፡ አንዱ በግ ተኛ ሌላው በላዩ ላይ አለፈ፡፡ ያኛውም ተነሥቶ አለፈ፡፡ እንደዚሁ ሌሎች በጎችም እየተነጋገሩ አንዱም እየተኛ፣ ሌላውም በላዩ ላይ እያለፈ፤ ያለምንም ችግር በጥቂት መቻቻል ተሻገሩ፡፡ ችግሮችን በመፍታት አካሄድ ይህ የበጎች እና የፍየሎች ሁኔታ እንዴት ይተረጎማል? በትዳር፣ በንግድ ሽርክና፣ በማኅበር፣ በድርጅት፣ በፓርቲ፣ በኮሙኒቲ፣ በቤተሰብ፣ ወዘተ ወዘተ    ካዲያ  እኛ ሥራችን ከየትኞቹ    ነው ሚያስመድበን    ?        @abufkr1621

Pls share this post