الحجة

سُلیم می‌گوید: از سلمان فارسی شنیدم که می‌گفت: در مرضی که پیامبر صلی اللَّه علیه و آله از دنیا رفت نزد آن حضرت نشسته بودم. حضرت زهرا علیها السّلام وارد شد و چون حال ضعف پیامبر صلی اللَّه علیه و آله را دید بغض گلویش را گرفت بطوری که اشک بر گونه هایش جاری شد. پیامبر صلی اللَّه علیه و آله فرمود: دخترم، چرا گریه می‌کنی؟ عرض کرد: یا رسول اللَّه، بعد از تو بر خودم و بر فرزندانم از بی اعتنائی مردم و تضییع حقّمان می‌ترسم. پیامبر صلی اللَّه علیه و آله در حالی که چشمانش اشک آلود شده بود فرمود: ای فاطمه، مگر نمی دانی ما اهل بیتی هستیم که خداوند برای ما آخرت را بر دنیا ترجیح داده و فنا را بر همه خلقش حتمی نموده است.  [اسرار ال محمد علیهم السلام - گریه حضرت فاطمه زهرا علیها السّلام هنگام وفات پیامبر صلی اللَّه علیه و آله - صفحه ۲۰۲]  💔

الکافي  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۰۸   عنوان باب :   الجزء الأول كِتَابُ اَلْحُجَّةِ بَابُ مَا فَرَضَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ رَسُولُهُ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مِنَ اَلْكَوْنِ مَعَ اَلْأَئِمَّةِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اَلْحَمِيدِ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ يُونُسَ عَنْ سَعْدِ بْنِ طَرِيفٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَحْيَا حَيَاةً تُشْبِهُ حَيَاةَ اَلْأَنْبِيَاءِ وَ يَمُوتَ مِيتَةً تُشْبِهُ مِيتَةَ اَلشُّهَدَاءِ وَ يَسْكُنَ اَلْجِنَانَ اَلَّتِي غَرَسَهَا اَلرَّحْمَنُ فَلْيَتَوَلَّ عَلِيّاً صلوات الله وسلامه عليهم وَ لْيُوَالِ وَلِيَّهُ وَ لْيَقْتَدِ بِالْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدِهِ فَإِنَّهُمْ عِتْرَتِي خُلِقُوا مِنْ طِينَتِي اَللَّهُمَّ اُرْزُقْهُمْ فَهْمِي وَ عِلْمِي وَ وَيْلٌ لِلْمُخَالِفِينَ لَهُمْ مِنْ أُمَّتِي اَللَّهُمَّ لاَ تُنِلْهُمْ شَفَاعَتِي . پایان حدیث/ 🕋

(  مکارم الأخلاق  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۹۹) الدعاء فيما بين الأذان و الإقامة : اَللَّهُمَّ اِجْعَلْ قَلْبِي بَارّاً وَ رِزْقِي دَارّاً وَ عَمَلِي سَارّاً وَ عَيْشِي قَارّاً وَ اِجْعَلْ لِي عِنْدَ قَبْرِ نَبِيِّكَ و أهل بیته صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، مُسْتَقَرّاً وَ قَرَاراً . 🕋

تفسیر موضوعی قرآن کریم موضوع: کرامت و ولایت انسان در قرآن کریم توسط حضرت آیت الله جوادی آملی سال ۱۳۶۵ ش قم . در دقیقه ۲۰ صدای انفجار و بمب باران توسط صدام ملعون جلسه را بهم زد . البته در روزهای بعد ادامه پیدا کرد. حضرت آیت الله مداوما میفرمودند: یا غیاث المستغیثین.💔 http://www.shiadars.ir/sites/default/files/voices/92.tafsirmozooebahskeramatensandarghoran.javadiamoli/voice/92-14.mp3

🕋 قال النبى صلى الله عليه و آله: «ألا اخبركُمْ بِملوكِ اهلِ الجَنَّة؟ قالوا: بلى، قالَ: كلُّ ضعيفٍ مستضعفٍ اغْبرَ اشعثَ ذي طِمرَينِ لا يُعبؤ بِهِ لَوْ اقْسمَ علَى اللّه ِ لأبرّهُ». (ترجمه فارسی: 🕋 پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند: «آیا به شما بگویم پادشاهان اهل بهشت کیانند؟» پرسیدند: بله. فرمودند: «هر فرد ضعیف و آسیب‌پذیر، هر کسی که گرد و غبار بر چهره دارد و موهایش ژولیده است، هر کسی که به او توجهی نمی‌شود، اگر سوگندی به نام خداوند بخورد، به آن سوگند عمل خواهد کرد.» ----------  [اوصاف الاشراف ؛ خواجه نصير الدين الطوسي رحمه الله تعالى - فصل سوم: در فقر - صفحه ۵۱]

اَللّهُمَّ ارْزُقْنا تَوْفيقَ الطَّاعَةِ وَبُعْدَ الْمَعْصِيَةِ. وَصِدْقَ النِّيَّةِ وَعِرْفانَ الْحُرْمَةِ وَاَكْرِمْنا بِالْهُدي وَالْإِسْتِقامَةِ وَسَدِّدْ اَلْسِنَتَنا بِالصَّوابِ وَالْحِكْمَةِ وَامْلَأْ قُلُوبَنا بِالْعِلْمِ وَالْمَعْرِفَةِ وَطَهِّرْ بُطُونَنا مِنَ الْحَرامِ وَالشُّبْهَةِ وَاكْفُفْ اَيْدِيَنا عَنِ الظُّلْمِ وَالسَّرِقَةِ وَاغْضُضْ اَبْصارَنا عَنِ الْفُجُورِ وَالْخِيانَةِ وَاسْدُدْ اَسْماعَنا عَنِ اللَّغْوِ وَالْغيبَةِ وَتَفَضَّلْ عَلي عُلَمآئِنا بِالزُّهْدِ وَالنَّصيحَةِ وَعَلَي الْمُتَعَلِّمينَ بِالْجُهْدِ وَالرَّغْبَةِ وَعَلَي الْمُسْتَمِعينَ بِالْإِتِّباعِ وَالْمَوْعِظَةِ وَعَلي مَرْضَي الْمُسْلِمينَ بِالشِّفآءِ وَالرَّاحَةِ وَعَلي مَوْتاهُمْ بِالرَّاْفَةِ وَالرَّحْمَةِ وَعَلي مَشايِخِنا بِالْوَقارِ وَالسَّكينَةِ وَعَلَي الشَّبابِ بِالْإِنابَةِ وَالتَّوْبَةِ وَعَلَي النِّسآءِ بِالْحَيآءِ وَالْعِفَّةِ. وَعَلَي الْأَغْنِيآءِ بِالتَّواضُعِ وَالسَّعَةِ وَعَلَي الْفُقَرآءِ بِالصَّبْرِ وَالْقَناعَةِ وَعَلَي الْغُزاةِ بِالنَّصْرِ وَالْغَلَبَةِ وَعَلَي الْأُسَرآءِ بِالْخَلاصِ وَالرَّاحَةِ وَعَلَي الْأُمَرآءِ بِالْعَدْلِ وَالشَّفَقَةِ وَعَلَي الرَّعِيَّةِ بِالْإِنْصافِ وَحُسْنِ السّيرَةِ وَبارِكْ لِلْحُجَّاجِ وَالزُّوَّارِ فِي الزَّادِ وَالنَّفَقَةِ وَاقْضِ ما اَوْجَبْتَ عَلَيْهِمْ مِنَ الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ. بِفَضْلِكَ وَرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.

🕋

لَّا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِينَ دَرَجَةً وَكُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى وَفَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْرًا عَظِيمًا دَرَجَاتٍ مِّنْهُ وَمَغْفِرَةً وَرَحْمَةً وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا

يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ ‎﴿٤٢﴾‏ إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي وَنُمِيتُ وَإِلَيْنَا الْمَصِيرُ ‎﴿٤٣﴾‏ يَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ۚ ذَٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيرٌ ‎﴿٤٤﴾‏ نَّحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ ۖ وَمَا أَنتَ عَلَيْهِم بِجَبَّارٍ ۖ فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَن يَخَافُ وَعِيدِ ‎﴿٤٥﴾‏ سورة الذاريات بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالذَّارِيَاتِ ذَرْوًا ‎﴿١﴾‏ فَالْحَامِلَاتِ وِقْرًا ‎﴿٢﴾‏ فَالْجَارِيَاتِ يُسْرًا ‎﴿٣﴾‏ فَالْمُقَسِّمَاتِ أَمْرًا ‎﴿٤﴾‏ إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ ‎﴿٥﴾‏ وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ ‎﴿٦﴾‏ وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ ‎﴿٧﴾‏ إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍ ‎﴿٨﴾‏ يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ ‎﴿٩﴾‏ قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ ‎﴿١٠﴾‏ الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ ‎﴿١١﴾‏ يَسْأَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ ‎﴿١٢﴾‏

یا فاطمة اشفعي لي في الجنة https://t.me/alhojjah/42933 💔

💔 موافق روایت شیخ مفید، امام حسین صلوات الله و سلامه علیهم ، در وقت بیرون رفتن از مدینه این آیه را تلاوت می فرمودند: . * فخرج مِنْها خاّئفاً یترقّبُ قال ربِّ نجِّنی مِن الْقوْم الظّالِمین * لذا جناب سکینه بنت الحسین صلوات الله و سلامه علیهم، میفرمود: وقتی ما از مدینه بیرون شدیم هیچ اهل بیتی از ما اهل بیت رسول خدا صلی اللّه علیه و آله و سلّم، ترسان و هراسان تر نبود.  [منتهی الامال - فصل اوّل: دربیان توجّه ابی عبداللّه علیه السّلام به جانب مکّه معظّمه - جلد ۱، صفحه ۷۱۹]  💔

فی القرآن المجید:  بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ . (تولد: ۱۴۰۳ ش شهادت: ۱۴۰۴ ش) 🕋

💔 و شیخ مفید و طبرسی و ابن قولویه و ابن بابویه (رضوان اللّه علیهم) به سندهای معتبره از اصبغ بن نباته و غیره روایت کرده اند که روزی حضرت امیرالمؤ منین علی صلوات الله و سلام الله علیهم بر منبر کوفه خطبه می‌خواند و می‌فرمود که از من بپرسید آنچه خواهید پیش از آنکه مرا نیابید، پس به خدا سوگند که هر چه سؤ ال کنید از خبرهای گذشته و آینده البتّه به آن شما را خبر می‌دهم ؛ پس سعد بن ابی وقاص برخاست و گفت: یا امیرالمؤ منین! خبر ده مرا که در سر و ریش من چند مو هست؟ حضرت فرمود که خلیل من رسول خدا صلی اللّه علیه و آله و سلّم خبر داد که تو این سؤ ال از من خواهی کرد و خبر داد او مرا که چند مو در سر و ریش تو هست و خبر داد که در بن هر موئی از تو شیطانی هست که ترا گمراه می‌کند و در خانه تو فرزندی هست که فرزند من حسین را شهید خواهد کرد، و اگر خبر دهم عدد موهای ترا تصدیق من نخواهی کرد ولیکن به آن خبری که گفتم حقیقت گفتار من ظاهر خواهد شد و در آن وقت عمر بن سعد کودکی بود و تازه به رفتار آمده بود لعنة اللّه علیهم. (درخواستها و سوالات و افکار نادرست پدر باعث انحراف فرزند میشود. آن پدر نامرد، با زبان امام را اذیت میکند پسر قاتلش با دست امام را می کشد. ) 💔  [منتهی الامال - فصل چهارم: در ذکر اخباری که در شهادت آن حضرت رسیده (۵۲) - جلد ۱، صفحه ۷۱۰]

💔 شیخ طوسی به سند معتبر روایت کرده است که معاویة بن وهب گفت: روزی در خدمت امام جعفر صادق علیه السّلام نشسته بودیم که ناگاه پیرمردی منحنی به مجلس در آمد و سلام کرد حضرت فرمود: و علیک السّلام و رحمة اللّه، ای شیخ! بیا نزدیک من. پس آن مرد پیر به نزدیک آن حضرت رفت و دست مبارک امام را بوسید و گریست. حضرت فرمود: سبب گریه تو چیست ای شیخ؟ عرض کرد: یا بن رسول اللّه! من صد سال است آرزومندم که شما خروج کنید و شیعیان را از دست مخالفان نجات دهید و پیوسته می‌گویم که در این سال خواهد شد و در این ماه و این روز خواهد شد و نمی بینم آن حالت را در شما، پس چگونه گریه نکنم. پس حضرت به سخن آن پیرمرد گریان شد فرمود: ای شیخ! اگر اجل تو تاءخیر افتد و ما خروج کنیم با ما خواهی بود و اگر پیشتر از دنیا مفارقت کنی، در روز قیامت با اهل بیت حضرت رسالت صلی اللّه علیه و آله و سلّم خواهی بود؛ آن مرد گفت: بعد از آنکه این را از جناب شما شنیدم هر چه از من فوت شود پروا نخواهم کرد. حضرت فرمود که رسول خدا صلی اللّه علیه و آله و سلّم فرمود: که در میان شما دو چیز بزرگ می‌گذارم که تا متمسّک به آنها باشید و گمراه نگردید: کتاب خدا و عترت من اهل بیت من، چون در روز قیامت بیائی با ما خواهی بود؛ پ س فرمود: ای شیخ! گمان نمی کنم از اهل کوفه باشی؟ عرض کرد از اطراف کوفه ام، فرمود که آیا نزدیکی به قبر جدّم حسین مظلوم علیه السّلام؟ گفت: بلی، فرمود: چگونه است رفتن تو به زیارت آن حضرت؟ گفت: می‌روم و بسیار می‌روم: فرمود که ای شیخ! این خونی است که خداوند عالم طلب این خون خواهد کرد و مصیبتی به فرزندان فاطمه علیهاالسّلام نرسیده است و نخواهد رسید مثل مصیبت حسین. به درستی که آن حضرت شهید شد با هفده نفر از اهل بیت خود که برای دین خدا جهاد کردند و برای خدا صبر کردند پس خدا جزا داد ایشان را به بهترین جزاهای صبر کنندگان. چون قیامت بر پا شود حضرت رسالت صلی اللّه علیه و آله و سلّم بیاید و حضرت امام حسین علیه السّلام با او باشد و حضرت رسول صلی اللّه علیه و آله و سلّم دست خود را بر سر مبارک امام حسین علیه السّلام گذاشته باشد و خون از آن ریزد، پس گوید: پرودگارا! سئوال کن از امّت من که به چه سبب کشتند پسر مرا! پس حضرت فرمود: هر جزع و گریه مکروه است مگر جزع و گریه کردن بر حضرت امام حسین علیه السّلام.  [منتهی الامال - فصل سّوم: در بیان ثواب بکاء و گفتن و خواندن مرثیه و اقامه مجلس عزاء برای آنحضرت - جلد ۱، صفحه ۷۰۶]  💔 🕋

ای پسر شبیب! اگر خواهی که مثل ثواب شهدای کربلا راداشته باشی پس هرگاه که مصیبت آن حضرت را یاد کنی بگو: یالیْتنی کُنْتُ معهُم فافُوز فوْزًا عظیما (سوره النساء : ۷۴)؛ یعنی ای کاش من بودم با ایشان و رستگاری عظیمی می‌یافتم.  🕋

هر که روز عاشورا را روز برکت شمارد و برای برکت آذوقه در آن روز در خانه ذخیره کند، برکت نیابد در آنچه ذخیره کرده است و خدا او را در روز قیامت با یزید و عبیداللّه بن زیاد و عمر بن سعد - لعنهم اللّه - دراسفل درک جهنم محشور گرداند.  [منتهی الامال - فصل سّوم: در بیان ثواب بکاء و گفتن و خواندن مرثیه و اقامه مجلس عزاء برای آنحضرت - جلد ۱، صفحه ۷۰۰]

حضرت ابا عبد الله الصادق صلوات الله و سلام الله علیهم فرمود: که هر که شعری در مرثیه حضرت حسین علیه السّلام بخواند و پنجاه کس را بگریاند بهشت او را واجب گردد . و هر که سی کس را بگریاند بهشت او را واحب گردد . و هر که بیست کس را و هر که ده کس را و هر که پنج کس را. و هر که یک کس را بگریاند بهشت او را واجب گردد. و هر که مرثیه بخواند و خود بگرید بهشت او را واجب گردد. و هر که او را گریه نیاید پس تباکی کند بهشت او را واجب گردد.  [منتهی الامال - فصل سّوم: در بیان ثواب بکاء و گفتن و خواندن مرثیه و اقامه مجلس عزاء برای آنحضرت - جلد ۱، صفحه ۶۹۷]

هیچ روزی امام حسین بن علیّ علیه السّلام نزد امام صادق علیه السّلام مذکور نمی شد که کسی آن حضرت را تا شب متبسّم بیند و در تمام آن روز محزون و گریان بود و می‌فرمود که جناب امام حسین علیه السّلام سبب گریه هر مؤ من است.  [منتهی الامال - فصل سّوم: در بیان ثواب بکاء و گفتن و خواندن مرثیه و اقامه مجلس عزاء برای آنحضرت - جلد ۱، صفحه ۶۹۶]  💔