𝐸𝓃𝒹 𝓅𝑜𝒾𝓃𝓉

بعضی از زخم‌ها قدیمی‌اند، بسته شده‌اند، درد نمی‌کنند. اما جای‌شان هنوز هست و هروقت نوازششان می‌کنی، جریانِ دردی خیالی از تنت می‌گذرد و در حافظه‌ات زنده می‌شود.

همیشه خوف آن را داشتم که روزی کلمات در ذهنم برای نوشتن ته بکشد، آنگونه دگر هیچ چیز برایم معنایی ندارد.

این عبارت "رسیدی خبر بده" پر از حس دوست داشتنه که کسی بهش توجه نمیکنه.

کاغذ و مداد را برداشتم، می‌خواهم بنویسم، نمی‌دانم چه؟ یا اینکه مطلبی ندارم و یا از بس که زیاد است نمی‌توانم بنویسم. این هم خودش بدبختی است.

این روزا نیاز دارم به غیرخودم ینفر دیگه ام حواسش بهم باشه.

شبتون بخیر

برایم از چیزهایی بگو که فکر میکنی برای هیچکس مهم نیست.

جدا بعداً وجود نداره، میخوای زنگ بزنی یا پیام بدی همین الان انجامش بده، میخوای بریم بیرون همین حالا بیا، میخوای فیلم ببینم همین الان وقتشه، میخوای چای بخوریم، چای خوردن همین امروز باشه، میخوای باهم حرف بزنیم همین الان موقعشه، بعداً خوب نیست، بعداً دیر میشه، بعداً بیرون رفتن دیگه نمیچسبه، فیلما قدیمی میشه، چای سرد میشه، حرفا تکراری میشه ، بعداً دیگه منِ الان نیستم، بعداً دیگه پیر شدیم حال و حوصلشو نداریم.

صدای بارون🛐🛐

‏از پسرایی که تمام سعیشون رو میکنن امن‌ترین آدم یه دختر باشن، با تمام وجودم تشکر میکنم.

زخم‌هایت را نشانم بده، تا بدانم چگونه باید دوستت بدارم؛ تا یاد بگیرم چگونه نوازشت کنم. ‌‌‌ -لونت شیک‌-

شاید فکر کنی تنهایی، شاید حس کنی خیلی چیزارو از دست دادی اما زندگی همیشه از جایی که فکرشو نمی‌کنی برمی‌گرده همیشه یه فصل تازه هست ، یه آدم تازه ، یه حس تازه ، فقط باید از این تاریکی عبور کنی.

ولی شب بخیر گفتن تو تلگرام یه مزه دیگه ای داره.

ممبرام نصفشون نیستن