‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌օʀքɦɨƈ♪

تو نمی‌فهمی، وقتی یک نفر اون‌قدر عمیق بشکنه، دیگه قطعه‌هاش اندازه‌ی قبل نمیشن، نمی‌چسبن، فقط زخم میزنن...

آدم‌ها توی رابطه مثل کفش می‌مونن! روزی که قبول کنی کفش به پات تنگه و هیچ‌جوره اندازه‌ات نمی‌شه یا انقدر گشاده که نمی‌تونی به درستی باهاش راه بری؛ راحت‌تر می‌تونی با همه چیز کنار بیای. اون وقت دیگه پاهات رو زخمی نمی‌کنی.

انتقام کلاً چیز بدیه.. ولی اگه به کسی بهت آسیب رسونده و اذیتت کرده خوبی کنی و یا بیخیالش بشی کسی بهت نمیگه آفرین.. هیچ لوح تقدیریم بهت نمیدن و شایدم حتی پشت سرت بگن طرف اُسکله! در نتیجه هر وقت کسی بهت بدی کرد جوابشو با یه بدیه بدتر بده و هیچوقتم از این بابت پشیمون نباش.. هیچکس بجز خودتت نمیتونه انتقام دردی که کشیدیو بگیره، حتی خودِ خدا!

دنیا همیشه با فراموشی‌هاش ادامه‌دار میشه. گاهی آدم‌ها فراموش نمیشن ولی دردی که بدون اونها می‌کشیدیم فراموش میشه و تبدیل میشه به یک عادت! به یک خاطره‌ی بد که گاهی یادش می‌افتیم و اون درد تازه میشه.

senden vazgeçemiyorum hâlâ; ‌ ‌ ‌ ‌Kusura bakma ama vazgeçmek ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ zorundayım.

با اینکه آنلاین بود اما حس اینو بهم داد که توی کنسرتم(چون از اول تا آخرش نیشم باز بود و جیغ میزدم،مومنت های تهکوک رو دیگه نگم😭😭)

با وجود بنگتن قلب و وجودم همیشه میخنده و شاده.

Happy birthday to me