بـلـوچـی لـبـزانـک

تو کہ دریاوردی ءَ سرپد نہ ئے آپ بے گواز اِنت من ننگر چون کن آں ڈولی بیگ @balochilabzank

من شمارا سر ھال کناں پیش ءَ انچیں باریگے کیت منی ھوش ءَ زھم جنیں مرداناں گِر انت گوش ءَ چابُک ءُ شھمات اش بر انت ھوش ءَ کید ءُ شھبند بنت بے وتی کوش ءَ بے مِڑ ءُ کُستی ءُ گلائیش ءَ سر مزن پھریں جھل بنت میش ءَ ملا فاضُل @balochilabzank

گوں مزنیں بژنے ءَ مروچی استاد شیرمحمد اسپندار ءِ بیرانی ءِ کُھتیگیں ھالیں اشکت۔ استاد شیرمحمد اسپندار بلوچی ساز ءُ زیمل ءُ ھاسکار دونلی ساز ءِ تہ ءَ زانتگین ءُ بےمٹ ءُ دروریں ازمکارے ات۔ آئی ءِ ازمکاری ءِ وجہ ءَ بلوچی ساز ءُ زیمل ماں سجھیں دنیا ءَ نام‌آور اَت ءُ یک ھسابے ءَ بلوچی ساز ءُ زیمل ءِ یک بھرے ءَ بلوچ راج ءِ جھگیری ءَ کنگ ءَ اَت۔ اے پہ من مزنیں پھرے کہ چنت سال ءَ پیسر گوں بمپور ءُ ایرانشھر ءِ لھتیں دوزواھیں سنگتاں استاد اسپندار ءِ پلیں پتر ءَ شتین ءُ یک بیلے آئی ءِ مھمان بوتیں۔ آئی ءَ آ روچی پما بازیں گپ ءُ تْرانے کرت۔ چہ دنیا ءِ کنڈکنڈ ءِ وتی سات ءُ مھمیمان‌ئِے پہ ما گْوشت۔ ھدامرزی ءَ وتی ءُ فرانسہ ءِ رئیس جمھور ژاک شیراک ءِ دیوان ماں الیزہ ءِ ماڑی ءِ کسہ آورت ءُ گْوشت کہ آ گوں ژاک شیراک ماں الیزہ ماڑی ءِ پیژدر ءَ گوں یکدگر ءَ کدم جنگ ءَ اَت‌اَنت ءُ گاٹ پنجاہ مترے چہ آیاں دور ءُ چپ چاگرد ءَ اَت‌اَنت۔ آئی ءَ مارا گْوشت کہ ھما سپر ءَ ژاک شیراک ءَ سلاہ جتگ کہ ھموداں بہ‌ننداِیت ءُ ماں زانشتجاہ ءَ نودربراں دونلی ساز ءُ زیمل ءَ بوانین‌ایت۔ آ سپر ءِ کسہ ءَ استاد اسپندار اے وڈ ھلاس کرت کہ چوداں کہ برترّاِت، واترّی ءَ تھران ءِ بالی‌پٹ ءَ چہ فرھنگ ءُ ارشاد ءِ وزارت ءَ یکے آتک ءُ دو سکہ‌ئِے آئی ءِ کیسگ ءَ دات ءُ دیم پہ بلوچستان ءَ رھادگ‌ئِے کرت۔ استاد اسپندار یک پاکسما، وش‌تب ءُ وش‌دیوانیں مردمے اَت ءُ مزنیں تجربھے ءِ واھند اَت۔ مروچی اے عکسانی بستار پہ من گیش ءَ چہ گیش بوتگ۔ اے پہ من ءَ یک یادگارے اَنت چہ مردے کہ وتی سجھیں زندئِے پہ بلوچی ساز ءُ زیمل ءُ دود ءُ ربیدگ ءَ ندر کرت۔ اللہ پاک اے مزنیں انسان ءَ وتی گلباگ ءِ سارتیں منّھاں جاگہ بہ‌دیات ءُ بھشت بلندتریں درجہ‌ئِے نسیب بات‌اَنت۔ عبدالماجد سپاھیان یک مرداد 1405 ھمدپ گوں 23 جولائی 2026 #شیرمحمداسپندار #بلوچی_زیمل #دونلی

ازاب مَرگیں زندگی ھُدا بہ زانت چے کِسّھے ھلاس کرتگے منا ، ھلاس بوھگءَ نہ اِنت مجیدعاجز ءِ کِرّا شئری سرھال وا سک باز اَنت، بلے شما کہ عاجز ءَ وان ات، اے چیز ءَ الّم مار اِت کہ عاجز ءِ کِرّا مَرگ ءُ زند ءِ سرھالاں نبشتہ کرتگیں شئر ھم سک باز اِنت ، پدا ھمک شئر ءِ تھا مَرگ ءِ ماناےِ مَٹ کتگ ءُ زند ءِ متلبےِ دگے چَھرے داتگ، باز وھد ءَ ھمے زندگی ءِ راستیں مانا، چیدگے ءِ سورتءَ کارمرزےِ کتہ، ھمے شئر ءَ ندارہ بکن کہ،، ازاب مرگیں زندگی ھدا بہ زانت چے کِسھے،، آ وت ھم زانگا نہ اِنت کہ کِسّہءِ جند چی اِنت ، زند کہ یک رندے ترا رَستگ، بائدیں اِینچو گران مبوتیں یاکہ پتو دگے چکاّسے ءِ رنگا پدّر مبوتیں ، اے دو روچی زند بائدیں پہ وش ءُ شاتکامی آسر بوتیں ، بلے چو نہ اِنت،، پدا گشیت ، ھلاس کرتگے منا ھلاس بوھگءَ نہ اِنت،، اِدا پدا دو مانا درکیت، یکے ھمے کہ زند پہ کسانیں مَرگے ءَ آسر نہ بیت ، اے یک دلجمیں بِنداتے پہ زندگیں بنی آدمءَ ، ھلاس کرتگے منا ھلاس بوھگءَ نہ اِنت،، دومی مانا اے رنگءَ رؤت کہ ،،ازاب مَرگیں زندگی،، یک بیزاریءُ تکانسریءِ گُڈی سِیمسر اِنت کہ کارِست مَرگ ءِ لوٹوک اِنت بلے مرگ ھچ رنگءَ اے نیمگا دلگوش گْور کنئگءَ نہ اِنت، چیا کہ اے زندگی ءِ جند وت ازاب مَرگ اِنت ،، دگے مَرگے چے کنت ، اِدا پدا دگے ھم بازیں مانا ءُ متلبے سرا چِست کنت کہ زندءُ مرگ وتی روایتی پوشاکاں ھم مَٹ ءُ بدل کن اَنتءُ یکے دومیءِ تھا دگے پَرکءُ تپاوتے پَشت نہ کپیت، خالق ارمان

هما که داد اُمرے ءَ ترا ماں کوپگان ات انت آ بے وفائیں دوست تئی جنازه ءَ نیاتکگ انت علی جان داد @balochilabzank

ارشاد پرواز @balochilabzank

شپ انت، تھنائی انت ءُ ترسناکی من ءَ مارے، ترا سادے مہ وارتیں @balochilabzank

ڈولی بیگ توار: جاوید مجید @balochilabzank

🎙️ تواربند او منی راج ءِ رُستگیں پُسّگ … | جی آر مُلّا @balochilabzank

ماما انور صاحب خان @balochilabzank

آتکگ اَنت گرانیں نوبت ءُ جنگانی بهار دیم پہ ماتکوھاں رپتگ اَنت ملّیں سرمچار گوانک جتگ ڈیھ ءِ مادریں ھاک ءَ بزّگی جہہ جتگ پیراں بستگ انت ورناھاں کتار مُلک بلوچانی پہ ھلو ھالوآں نہ رؤت مشکتی هلوایے نہ اِنت رندانی دیار داں جھان ھست انت نام مئےدھر ءَھست بیت وھدءِ دلبندءَنکش اَنت مئے پیشی یادگار کهن ءُ کُمبانی آپ مئے آپ ءِ زم زم انت چو بهشت ءَ انت مئے چراگاه ءُ ملگزار زِر چو آدینکءَ درپش دنت روچ ءِ دیگر ءَ گوات منی ڈیھ ءِ باڑئی بھنگانی ملار دژمن ءَ داشتگ چم وتی پہ مئے بُندر ءَ کوه بہ بنت یاکہ تیاب دپءِسورآپیں ڈگار یا بہ بنت دار ءُ ڈنگر ءُ بوچ ءُ ڈوک ءُ ڈل گِل بہ بنت یا کہ بندن ءِ زبریں ریگبار کلمتی چِھبّ ءَجوڑ کنت بان ءُ بادگیر بُرز ماں باتیل ءَ شنگ بنت رنگانی گُبار شپدرے مانیت پہ وتی پدریچاں نلینٹ کُبلیں پاسگاھاں بند بنت آجوئیں تلار پہ بلوچانی پُشپداں دنیا تنگ بیت المّ ءَ روچے مئے گوں بدواھاں جنگ بیت مبارک کازی @balochilabzank

دستونک منظور بسمل چیزے شوھاز، چِیزُکے گار اِنت زندگی واھِشانی اَمبار اِنت ساہ ءُ سر ندْر پہ یکے دومیءَ کَے بزانت کَے کئی تلبگار اِنت چمّ ءُ گوشءِ اَبکھیں بْرمشے شئیر مارِشت ءِ گُنگی ءِ جار اِنت اے دلءِ مانا زْیارتانی سر ءِ کس نہ سوچ ایت ئِے، کپتگیں دار اِنت ما داں سر چِست کتگ گَڑ و مَنج انت بَے اَڑ اِنت یا کہ گِیشّ و گِیوار اِنت؟ زندءِ جنجال بِھ ھلاس نہ بنت گیشیں وَسواس ءُ وھم بے کار اِنت 10 جون 2026 @balochilabzank

مرچی کا ایں خالق ارمان ءِ نیمگ ءَ آئی ءِ ھیال ءِ پرّیچگ ءِ یک ناکامیں جھدے کن ایں ارمان ءِ تخلیقی سِنچّ ءُ بود ءُ ھیال ءِ شاھیگانی وت وتی توسیپ ءَ چہ بُرزتر اِنت پیر مردے گوں شپ ءِ استاراں کوھنیں لوگانی نیام ءَ اوشتیت باتن ءِ مرتگیں اسپ ءَ چاریت سھتے جیڑیت ءُ پدا بچکندیت جنگ باریں تاں کجا سر بیتہ چونیں داوایے کجا برجاہ انت اے زیبائیں اور فلسفیانہ شَیر انسان ءِ تہ ءِ ھَمُک روچ ءِ بدل بوھؤکیں گْوستگیں اھد ءِ یاد ءُ زندمان ءِ جیڑہ ءُ جنجالانی ترجمانی ءَ جْوانیں دابے ءَ کنگ ءَ اِنت پیر مردے گوں شپ ءِ استاراں کْوھنیں لوگانی نْیام ءَ اوشت ایت شپ ءِ استار تھنائی ءُ ھاموشی ءَ زاھر کن اَنت وھدے کہ سرجمیں دنیا واب بیت تہ پیر مرد آگہ اِنت ءُ استار پیر مرد ءِ تھنائی ءِ گْواہ اَنت آئی ءِ ھاموشیں گپّ ءُ تْرانانی ھمبراہ اَنت ءُ استار بے ھدّیں وھد ءُ کائینات ءِ وسعت ءَ اوں زاھر کنت کہ آئی ءِ دیم ءَ انسان ءِ زندگی سکّ گْونڈ اِنت کْوھنیں ءُ ھالیگیں لوگانی مْیان ءَ اوشتاتگ کْوھن ءُ ھالیگیں لوگ چہ دست ءَ درآتکگیں گْوستگیں دَور ءُ باریگانی نشانی اِنت یا آئی ءِ گْْوست اِنت کہ وھد ءِ دوتّاں گوں چست انت باتن ءِ مُرتگیں اسپ ءَ چار اِیت شائر ءَ اد ءَ { اسپ } انسان ءِ تہ ءِ واھِشت ؛ زور ؛ جوش ءُ جذبگانی واستا از ءِ استعارہ کارمرز کُتگ پیر مرد اَردے کہ وتی باتن ءُ تہ ءَ چمشانکے دنت ءُ چار اِیت تہ آئی ءَ گِندگ کَیت کہ آ شور ءُ کُکّار آ جذبگ دیم ءِ جُنزّگ ءِ واھِشت کہ جوانی ءَ آئی ءِ تہ ءَ بوتّگ انت نوں آ دْرست مُرتگ انت نوں آئی ءِ باتن یا تہ دنیاوی واھِشتاں چہ ھالیگ بوتّگ سھتے جیڑ اِیت ءُ پد ءَ بچکند اِیت پیر مرد سھتے ءِ واستا پگر کنت وتی سرجمیں زندمان ءَ چمشانکے دنت ءُ وتی ھالت ءِ سر ءَ کند اِیت او اے بچکند آئی ءِ وشّیانی سوب نہ اِنت بلکیں آ زندمان ءِ لاچاری ءُ بزّگیاں چار اِیت ءُ کند اِیت کہ آ کجام چیزّانی واستا سرجمیں زند ءَ تتکگ جنگّ باریں تاں کجا سر بوتّگ چونیں داوایے کجا برجا اِنت گُڈسر ءَ آ وت ءَ یا دنیا ءَ چہ جُست گِپت کہ نزاناں آ جنگ کجا سر بوتّگ کہ انسان ءَ وت ءَ آئی ءِ واستا دَزگٹّ کُتگ ءُ اے چونیں جنگے کہ کجا برجا اِنت انگت داں برقرار اِنت شائر اد ءَ وتی ءِ زات ءِ جیڑہ ءُ جنجالاں چہ درکپتگ اجتماعی پگر ءُ راستی یے درشان کنگ ءَ اِنت شائر ءِ گْوشگ ءِ مکسد چوناھا سکّ سادہ اِنت لَسّ زبان ءَ اِنت کہ ھام رنگّ ءُ داب ءَ ما لَسّ مردماں ھم زندگی ءِ فلسفہ ءَ داں اھدّے ءَ پھم اِتگ بلے ایر نہ بُرتگ بلے یک تخلیق کارے ءِ مستریں کمال ایش اِنت کہ آ ھما فلسفہ ءَ را انچیں داب ءُ رنگے ءَ درشان کنت کہ چہ لسّ زبان ءَ چٹ جِتا بیت لَسّ مردم ءُ لسّ زبان ءِ ھبر ءُ تخلیق ءُ تخلیق کار ءِ مْیان ءِ تپاوت ھمیش اِنت کہ آئی ءِ چَمّ ءُ نزر سک تیز انت آ سک جھلانکاں چیزّاں چار اِیت ءُ اسپیشلی استعارھانی کارمرز کنگ ءُ گالانی تْراشگ ءِ کمال ءَ چہ مستریں کمال نیست پہ یک تخلیق کارے ءِ واستا اگاں ما ایشی ءَ لَسّ زبان ءَ پھمگ ءِ جھد ءَ بکن ایں تہ پھم اِت ئِے کن ایں بلے ایر بُرت ئِے نکن ایں ءُ نیکہ کمّو گالانی تہ ءَ اے سرجمیں گپّاں نبشتہ کُت کن ایں ءُ نیکہ پہ دومّیگ ءَ وتی کلوہ ءَ گپّ ءِ مکسد ءُ ارزشت ءَ ارزانی ءَ سر کُت کن ایں مارا لسّ مردماں کیسٹے پُر کنگ کپ اِیت بلے یک تخلیق کاریں شائرے دریا ءَ کوزے ءَ تہ ءَ بند کنت پرچا کہ لسّ شائر ءُ مردم ءِ کرّا گالانی تْراشگ ءُ استعارہ ءِ کارمرز کنگ ءِ صلاحیت ءُ بود نیست اِنت اگاں ما لسّ مردم انچو چٹ شارٹ پھمگ ءِ جھد ءَ بہ کنیں داں انِچُک ءَ وت ءَ رسیت کنیں کہ انسان وتی سرجمیں زندہ وتی واھشتانی پُشت ءَ تچ اِیت گُڈسر ءَ پہ آئی ءَ ھِچّ پشت نہ کپ اِیت بلے دنیا وتی جاگہ ءَ ھما وڑ بیت کہ بوتّگ ھما جنگّ ءُ داوا ھما جیڑھانی گیش ءُ گیوار ءِ جھد ' انسان وتی وھد ءَ جَنتّ ءُ روت - مستریں درور وَ منی جِند ءِ پَرّیچگ ءِ ترتیب اِنت کہ اے چاریں کڑیانی پرّیچگ ءَ چینچّو گال من کارمرز کُتگ کجام رنگّ ءَ وت ءَ گیشّینگ ءِ جھد کُتگ بلائیں لمبّا چھوڑائیں نبشتانکے نبشتگ یک تخلیق کارے ءِ کمال ءَ بہ چار تھنا چار کڑیانی تہ ءَ زندگی ءِ سرجمیں فلسفہ ءُ انسانی نفسیات ءِ رِد ءَ وتی ھیال ءَ گوں چینچّو زیبائیں دابے ءَ درشان اِیت - منی نزّ ءَ یک تخلیق کارے ءِ چیزّ ءِ پریچّگ چوشیں مزنیں کمالے نہ اِنت کہ اسل کمال آ تخیلق کار ءِ جندئیگ اِنت کہ آئی ءَ زند ءِ فلسفہ ءُ انسانی نفسیات ءِ رِد ءَ چینچّو کمّو گالانی کُمکّ ءَ سرجمیں زند ءُ انسان ءِ جیڑھانی ترجمانی کُتگ - مسلم گچکی بلوچ @balochilabzank

“ من انچۆ که اے گپّ جت، هر یکّےءَ دپ پچ کَشّان کت. من گُشت انت که ”من که لاشءَ کاراں، پریات ءُ زاری مکن‌اِت ءُ دلءَ زمینءَ مہ مُش‌اِت. سرکاری اپسر گۆن لاشءَ گۆن بنت. شمئے گریوگ اے اپسراں گَل کنت. دلءَ بداراِت، اگں نه، دژمنءِ دل تاهیر گیپت.“ ما اَرَم جانءِ لاش په هامۆشی ءُ په سنگینی آورت. ءُ ما اے زالمانءَ دَمانےءَ هم اے مۆکه ندات که مئے چَمّاں اَرسے بگِند انت. بلے منی دل چه هما آخری مُلاکاتءَ رند گۆن من گۆن نه‌اِنت. اے اَرَم نادرءِ مات، سَبریهءِ کسّه اِنت. سَبریه مُدام دْوا کنگ ءَ اِنت که یا هُدا، چۆ که گۆں من بوتگ، گۆں دگه کَسّءَ مبات. رجانک ءُ شنگ :بلوچستان ٹائمز @balochilabzank

من وتی چُکّءِ مَرگءَ نَہ گریت، منی اَراه دوتّ دیگ ءَ اَت: سَبریه (نۆٹ: سَبریه کَریم جنوبی کُردستانءِ شهر سُلئیمانیهءَ 1950ءَ پیداگ بوتگ. سَبریهءِ 17 سالی بَچّ ارَم 1988ءَ گرَگ بیت، بیگواه کنگ بیت، رندا پاهۆ دیگ بیت. سَبریهءَ اے کِسّه وت آورتگ، اَمیره محمدءَ نبشته کتگ ءُ ’کُرد جنینانی کِسّه‘ نامیں انگریزی کتابےءَ هوار اِنت… بلۆچستانءَ اے پئیمیں کسّه سَکّ باز اِنت. اگں چُشیں مردمے زانئے، آئیءِ کِسّهءَ اَلّمءَ نبشته کن ءُ په ما دێم دئے. ب ٹ) 1988ءَ سَدّام رجیمءَ کرفیو جتگ‌اَت. همے کرفیوءِ وهد ءَ منی چُکّ اش گِپت. منی چُکّ چیرُکائی گۆں رجیمءِ مخالفاں کارءَ اَت، پمشکا گِرگ بوت. نَزاناں چۆنی ءَ هال‌ئےِ دَر اَتکگ‌اَت. من نَزانت منی چُکّ سَدّامءِ کجام ٹارچرسیلءَ بند اِنت، یا بارێں نوں زندگ اِنت یا کُشتگ اش، ما شهر په شهر تچگا اَت ایں که بلکیں جاگهے نه جاگهے هالے رس ایت. رَندیءَ مارا هالءَ گِپت که بَغدادءَ اِنت، جنرَل جیلءَ. زاهر اِنت، شَرّیءِ سرا جتگ ءُ نوں اۆدا راهِ اش داتگ. هر رند ءَ که من اَرَمءِ چارَگا شُتاں، من آئیءِ سنگت هم چار ات انت، همد ءَ بند اَت انت گۆں. من آهانی کاگد ءُ نمدی هم بُرت ءُ آورت انت. من جنرَل جیلءَ بندیں سیاسی کئیدیانی جنینیں کَرّاچ بوتاں. رَند ءَ من ءَ هالءَ گِپت که منی چُکّءِ جاسوسی کے ءَ کتگ، بلے من گۆں وتی چُکّءَ کَول کتگ که من اے مردمءِ لۆگءِ مردماں هال نہ دئے آں که شمئے چُکّءَ منی چُکّ مَرگءِ دپ ءَ داتگ. منی چُکّءَ هم من ءَ زُبان دات که لَٹّ ءُ کُٹّانی تها کَسّی نامءَ ندنت. ما تُرسےءَ ات ایں که اگں نامے چه مئے زُبانءَ دَر اَتک، تنزیمءِ مردم جنجال بنت، بازێنے در په در بیت. من باز رند ءَ وتی چُکّءِ چارَگ ءَ بغدادءَ شُتاں. نوں منی زندگی گۆں همے وداراں شِکل گِپتگ‌اَت. یک رۆچے یکّےءَ مئے لۆگءِ دروازَگ ٹُکّ ات۔ مئے میتگءِ انچارج اَت. گُشی مرچیءِ مرچی برو ابوغرێب جیل ءَ. گُڈّی رند ءَ وتی چُکّءَ بچار. ابوغرێب بغدادءِ رۆدراتکءَ جاگهے. سَدّامءِ زمانگءِ سَکّیں تُرسناکیں جیلے همد ءَ بوتگ. کَسے که اِد ءَ دێم دیگ بوت، گڑا کُشگ بیت یا زندءِ جیل ءَ روت. مارا لۆٹائینت اش که گۆں چُکّءَ آخری مُلاکاتءِ بکن ایں . ارَم بهادُرّێں چُکّے اَت، کَسّی نام‌ئےِ ندات. من تاں گُڈّی رۆچءَ نَزانت چے بکناں. من دل کت، شُتاں جیلءَ، ءُ اَرَم جان هُدا هاپِز کت. آ دَمان بیان کنگ بوت نکنت. من تهنا همے چیزّءَ زاناں که اندۆهاں من ءَ پرۆشتگ‌اَت، بلے من اے زالِمانءَ نہ اِشت که منی چَمّاں اَرسے بگِند انت. منی دل تْرَکّگ ءَ اَت. من گَرک اَتان، تُش تُش اَتاں. بلے من اے گپّ زاهر بوّگ نہ اِشت. شاھیں کادِرءَ چه وتی بَکشندهیءَ آ رۆچءَ من ءَ اے توکل دات. تانکه من اۆد ءَ اَتاں، من په سَبر ءُ داشتے وتی اِنانءَ اَتاں. من که جیلءِ ریسِپشنءَ شُتاں، اے دراهیں کاتِلانی چَمّ منا سَکّ اَت انت. منا گرێوَگ ءُ زاریءَ گِندگ لۆٹگ ءَ اَت انت۔ اے چیزّءَ آهانءَ تاهیرَ دات. بلے من چۆ نکُت. من وتی دراهیں درد، په وتی ڈیھ ءَ مِهرے کت ءُ من نارَهے چِست کت که ”کُرد زنده باد. کُردستان زنده باد.“ نوں منا چےءِ تُرس اَت! لھتے وهد گوَست. مزَنیں ائیدءِ پیسری رۆچءَ، مئے میتگءِ انچارج اَتک که واجکار شمارا لۆٹَگ ءَ اَنت. گڑا من شُتاں. منا پوجیانی ڈائرکٹرءِ کرّا بُرت اش، گُشی ایت اے تئی چُکّءِ ڈِت سرٹیفیکیٹ اِنت. اے کاگدءَ بزور، برو، وتی چُکّءِ لاشءَ بَر. من وتی داشت بلند کت که منی دَردءَ مہ گند ایت. من زانت اِشاں منا پمیشکا لۆٹارینےگ که من ءَ پِریات ءُ زاریءَ بہ گند اَنت. اے په اِشاں ائیدے. من گُشت من لاشءَ انّون نہ بر آں. مَردءَ باوَر نہ بوت. چَمّ‌ئےِ دَر گُڑێنت اَنت که چیا؟ من گُشت، انّون زلورت نه‌اِنت. من هپتگےءَ رَند کایان ءُ لاشءَ بَراں. گُش ایت، اے گپّءَ چۆں سَگّ ات کن ئے؟ من هال دات که من هما اولی رۆچءَ زانتگ که نوں اَرَم زندگ نہ مان ایت. منی نیمگ ءِ چار اِت ‌ئِے که تئی نام کے اِنت؟ من گُشت سَبریه. گُش ایت شُناختی کارڈ؟ من دات. باوَر کنگ ءَ نه‌اَت که اے بچکّ که لاش‌ئےِ آیانی کرّا اێر اِنت، من اِشیءِ اَسلی مات آں. پدا اَرَم جانءِ شُناختی کارڈئےِ چار اِت. نوں که پَکّائےِ کت که اَرَمءِ شناختی کارڈءِ سر ءَ ماتءِ نام که نبشته اِنت، اے منی نام اِنت، زَهر ءَ زَهر ٹیبلءَ مُشتے جت‌ئےِ که ”تو اَرَم نادرءِ اسلی مات ئے؟“ ”ھو“ من گُشت. ”گڑا لاش‌ءَ چیا نہ برئے؟“ ”من وتی لۆگ، چُکّ، همساهگ… اے دُرسانی ائیدءَ هراب بوّگ نئیلاں“ من گُشت. نوں دیست‌ئِے که من زار ءُ پریاتءَ نہ آں، گُش ایت، آ کوم ءِ مات که شما اِت، آهانی انکلابءَ راهاں کَس داشت نکنت. من که لۆگءَ شُتاں، تاں ائیدءِ رۆچ هلاس بوت انت من کَس سهی بوّگ نہ اِشت که چے بوتگ. ائید که گوَست، من جنازهءِ دراھیں تیاری کُت انت، ءُ نوں لۆگءِ مردم هال دات انت که ”من رواں لاشءَ کاراں.

چراگے مان بہ دار اِت آس ءِ نام ءَ شپ ءِ درداں بہ مار اِت آس ءِ نام ءَ بگند ئے آپ بنت کلمانٹیں دریا زری نوداں بگوار اِت آس ءِ نام ءَ زمین ماسے گوں زھگاں بُن گران اِنت وتی دستاں شھار اِت آس ءِ نام ءَ اے دل آساپ ءِ چکّاس ءَ گوزان اِنت وت ءَ گوں آس بیار اِت آس ءِ نام ءَ من ترمپے آپ نوشاں بیار کازی شما گالاں کتار اِت آس ءِ نام ءَ مبارک کازی @balochilabzank