"Mad Woman"

امروز احساس خوبی دارم، تقریبا به تمام ایمیل ها و تسک هایی که چندروز عقب افتاده بود رسیدگی کردم، وبیناری که از هفته ها پیش برنامه شو داشتم رو هم شرکت کردم، چندتا رزومه فرستادم، برنامه ی فردام رو مشخص کردم؛ بینابین کارهام غذام رو هم حاضر کردم و خوردم. الان که دیگه کاری ندارم تا ساعت ۱،۲ میتونم به کتاب خوندن و نوشتن ام بپردازم. احتمالا فردا که روز تولدم هست رو هم همینقدر آروم با خودم بگذرونم. 🤎

کاش زودتر زمستون شه و بشینم the secret history رو ری‌رید کنم.

استارت یک کار خیلی سخت رو زدم و خیلی دوست دارم بگم چه کاریه اما میخوام تموم بشه بعد بگم. در این حد سخته که دوروز وقت گذاشتم برای ۱ قسمت اش و الان بُعد کمالگرام راضی نیست. پس مجبورم پاکش کنم و از اول استارت بزنم. عوضش ساختنش لذت بخشه.

روزهای قبل از زادروز جالبی نمی گذرانم.

صبح دنبال کارهای اداری، ملاقات آدم های قدیمی، صحبت کردن ها. عصر دنبال خونه، خرید کردن، شب رسیدگی به خود، شام. میزان خستگی ام قابل وصف نیست. اما حداقل کارها در چرخه ی انجام اند.

«اوه واسیلی عزیز؛ من این بار ِاندوه را ارزان نخریدم، ما تمام عمر بیش از آنکه زنده باشیم و بنوشیم و بخندیم، در جنگ بودیم، خون می ریختیم، می گریستیم؛ برای بدن ِ بی جان ِ زندگی ئی که جلوی چشم هایمان بی رحمانه قصاص میشد…» 01 Aug | پیاله نوشی در ژوئن

@bohemianleoh

—— My mind aches with words, restless to crawl from my lips, yet terrified of drowning in the blood that i swallowed everyday.

آدم می‌خورد و می‌نوشد و دفع می‌کند. مته به خشخاش نمی‌گذارد و شانه بالا می‌اندازد. ولی من باید، به‌رغم سن بالا و لرزش دست‌هایم، دوباره جدی‌تر، تندتر و بُرنده‌تر با زمین و زمان درگیر شوم و به هر ملایمتی بدگمان شوم. حالا که جوان‌ها از بی‌قراری و شتاب‌زدگی، در اصل یعنی از رخوتشان، دارند کودن می‌شوند و پیرها از گذشت و مدارایشان، پس قرار است چه کسی سر از کار این دنیا در بیاورد؟ خلاصه اینکه من لجوجانه با خودم عهد کرده‌ام که بی‌اعتنا و رام نشوم، هرچند ناچارم بپذیرم که چشم‌پوشی من از تسلیم شدن دلیل عینی ندارد. دلیلش فقط بهداشتی است، منظورم بهداشت روحی است. می‌فهمید؟ [...] قضیه ساده است. اگر دلیلی عینی برای امتناع از تسلیم شدن داشتم معنایش این بود که جنون رسوخ‌کرده در همه‌چیز را قابل‌تغییر و علاج‌پذیر می‌دانم، یا به بیان دیگر، معتقدم راه نجاتی هست و این تقریباً به همان اندازه ابلهانه است که امیدوار باشیم از گودال فضولات بوی یاس بیرون بزند. حالا که نمی‌توانم بوی گند را عوض کنم، دست‌کم می‌خواهم اسم دیگری رویش نگذارم و با مشامی باز به استقبالش بروم. این دِین من به روحم است و روح من ناتوانی را توهین می‌بیند، اما این را که پنجره‌ها را ببندد و سوت‌زنان به زمین و زمان پشت کند، از توهین هم بدتر، ننگ میداندش. بر دامنه، مارکوس ورنر ترجمهٔ محمد همتی

امسال از نظر سینمایی واقعا سال فوق العاده ایه. تقریبا برای همه ی این فیلم ها بیشتر از دوسال منتظر بودم. 1. House of Dragons Season 3 2. Odyssey 3. Spiderman : Brand new day 4. Avengers : Doomsday ✨ 5. Dune 3 ✨ واقعا امیدوارم نمیرم و به بعد از ۱۸ دسامبر — اکران دومزدی و دون— برسم.

هزاران سال اگر باران ببارد نشوید خون ناحق را از این خاک

اما این عکس ها از JULY بمونه، چون در این نقطه از جغرافیا، طول آرامش ما به تاس ِ دیگران است. 🙏🏻

تقریبا پنج تا کتاب توی لیستم هستن که اگر تا ۱۰ روز دیگه نتونم تهیه شون کنم i’ll definitely go mad.

@bohemianleoh

من نمیدونم که فیلم ادیسه قراره تا چقدر ماجراهای سفر ادیسه رو پوشش بده چون اتفاقات زیادی میافته، اما من به شخصه قسمتی که سیرسه و ادیسه باهم برخورد دارن رو خیلی دوست دارم و هرچند بعید میدونم ولی امیدوارم فیلم، قسمت ِ مربوط به سیرسه رو هم پوشش بده. :))) البته که داستان سیرسه انقدر پتانسیل داره که شایسته ی یک فیلم جداست.