12:21

و در نهایت: هین توکل کن ملرزان پا و دست رزق تو بر تو ز تو عاشق‌ترست

اصیل باشیم

‏تو این چند سال زندگی تو این شهر، تو دوتا از محله‌هاش زندگی کردم، یکی از یکی قشنگ‌تر و چیزی که باعث میشه این شهر تا همیشه تو قلبم باشه اینکه هر گوشه‌ش‌‌‌ هویت مخصوص به خودشو داره. این سه‌‌تا عکس بماند اینجا از دومین محله‌ای که به خوشی و با کلی خاطره توش زندگی کردم.

گاهی احساس میکنم ادم توی زندگی دقیقا شبیه خلبان‌ جنگنده‌ هست، وقتی وضعیت قرمز هست و داره بهش حمله میشه باید تا جایی که میتونه بجنگه و دفاع کنه ولی باید همزمان انقدر اگاه و هوشیار باشه که اگر نیازه دکمه خروج رو بزنه و با چتر‌نجات ‌خودشو نجات بده شاید ندونه کجا فرود‌ میاد ولی حداقل سقوط نمیکنه، خیلی ترسناکه خیلی دردناکه ولی به قول دوستم باید مثل آب روان بود و فقط پیش‌رفت.

(۲۳) این عدد یه معنایی برام داره و همراه هست با کلی لحظه؛ با این عدد یه داستان شروع شد و به اتمام رسید.

میگه: هرگز میرانده نمیشوی تا زمانی که به آنچه دیگری را قضاوت کرده‌ای، قضاوت شوی.

12:21

ادم باید مثل کوه پشت خودش وایسه و این کوه بودن گاهی حتی یعنی دست بلند کردن و راهنمایی و کمک خواستن و این واقعا زیبا و نهایت قدرت هست. ✨♾️🙌🏻

کلا تو این شلوغی دنیا با هزاران خط‌فکری و حجم زیاد اطلاعات یک ادم باید سیستم ارزشی، فکری، اخلاقی و رفتاری خودشو داشته باشه وگرنه میشه یه مترسک که به جهت هر بادی میچرخه.

ادم باید یه سیستمی داشته باشه مخصوص خودش، یه‌ چیزی شبیه شارژر که وقتی شارژش کمه بتونه خودشو شارژ کنه، یه سری کارا مخصوص خودش برای وقتایی که باید دست خودشو بگیره و خودشو بغل کنه. ♾️

عمیقا باور دارم که انسان در عین حال که شاگرد هست تو این دنیا، استاد هم هست یعنی همگی درحال یاد دادن به و یاد گرفتن از دیگری هستیم و این اصل تبدیل شده به پایه‌‌ای‌ترین رکن در سیستم ارزشی من برای معاشرت و تعامل با دیگری.

هر سال یه جمله مخصوص برای تبریک تولد یا هر تبریک دیگه‌ای برای ادما انتخاب میکنم و بسته به نیاز و شرایط اون ادم، ارزوهای دیگه‌ هم مینویسم. امسال ارزوم برای همه رونده بودن بوده و تمام اون چیزی که از قوی موندن در عین شکستگی، شجاع بودن در عین ترسیدن، جنگنده بودن در عین خستگی در نظر دارم رو در همین یک جمله میتونم خلاصه کنم: امیدوارم رونده باشی 🍃

دیدگاه یکی از دوستام به زندگی خیلی جالبه و واقعا ادم رونده‌ای هست، اصلا کاری به چیز یا چیزهایی که خارج از محدوده شرایط الانش هستن نداره، و بازه‌های چهار تا پنج‌ماهه یا یک ساله فوکس میکنه رو یه موضوع به نتیجه قابل قبول یا گاهی عالی میرسه و میره سراغ بعدی.

آدم‌هایی که تجربه زیستی دارن گاهی یه چیزی میگن که کل بدنت ار‌وم میشه، مغزت خنک میشه مثل وقتی که شامپو خنک کننده سرتو اروم میکنه. یکی از اون حرفا این بود: همیشه همه درا بسته نمیمونه! اعتماد کن.

این حسی که دیگه همه تلاشتو کردی، نهایتِ صبر و عشق رو لمس کردی و خیالت راحته که پاییند، وفادار و هواخواه بودی، خیلی خیلی حس خوبیه.