دختری که در ستاره ها زندگی می کند.

بیا و دوباره صدام کن آبجی خوشگلم، بیا نصف شبی برام سوسیس تخم مرغ درست کن، برام از دست فروشای تئاترشهر شلوار خونگی گل گلی بخر، بیا بریم کافه، جلوی آینه عکس بگیریم، تو اسنپ آهنگ موردعلاقه تو گوش بدیم و بگیم و بخندیم، بیا تا خود خونه ی لطیف یک سره حرف بزنیم و فاطی رو کلافه کنیم، بیا از دیدن برف ذوق کنیم، بیا نصف شبی بریم مغازه و یواشکی بستنی بخوریم، بیا باهم برای یوسف پیتزا بخریم، بیا باهم روز اول مدرسه با روپوشای آبی و مقنعه ی سفید جلوی تلویزیون خونه عکس بگیریم و سه تایی لبخند بزنیم، بیا نصف شبی هوس ماکارونی کنیم و با سکینه برامون ماکارونی درست کن، بیا و با من و فاطی و ریحون تو اون خونه در زرد حیاط بزرگه خاله بازی کن، بیا و کتاب درسیایی که از سر شلختگی گم می کردم برام پیدا کن، بیا دوباره بریم مشهد بریم شهربازی و به یه غریبه بگیم یه عکس سه تایی ازمون بگیره چون گوشیامونو دادیم دست مامان، بیا مثل اون بار اونقدر تو شهربازی بمونیم و بچرخیم که مامانو عصبانی کنیم، بیا تا صب با فاطی مشهد بشینیم به صحبت و غیبت و من وسطش خوابم ببره، بیا و برای تولدم غافلگیرم کن، بیا و دوباره با مامان ویدئو کال کن و ازش بپرس از رباب چه خبر؟چرا این جمعه بیرون نرفته؟ بیا اینجا برای یوسف تولد بگیریم، بیا تو بحثا طرفمو بگیر، بیا و دوباره برامون بخند،از اون خنده ها که دندونای خوشگلتو نشون بده و گوشه ی چشمتو چین بندازه، بیا و برامون از رؤیاهات حرف بزن، بیا و تو دفترچه خاطراتم یادگاری بنویس،بنویس اگه یه روز بخوری زمین و نتونم بلندت کنم کنارت دراز می کشم من الان بدجوری زمین خوردم آبجی خوشگله.حالا چی؟

یاد خاطره هامون میفتم بعد یاد نبودنت و یهو قلبم وایمیسته.

نبودنت عجیب ترین اتفاق زندگیمه.ما می خوابیم،بیدار میشیم،صبحانه می خوریم،به این فکر می کنیم برای ناهار چی درست کنیم،باهم حرف می زنیم،چایی می خوریم و حتی گاهی اوقات می خندیم.اما تو نیستی! تو دیگه تو زندگی هیچکدوم از ما نیستی و تو زندگی همه مون هستی.

اون ستاره هه که وقتی ابرا رفتن کنار بهم چشمک زد تو بودی.

اون نسیم تابستونی تو پشت بوم،اون شهاب سنگ پرنور که از جلوی چشمم رد شد تو بودی.

نه این زندگی و نه هیچکدوم از ما دیگه مثل قبل نمیشیم.

فرزندم! مبادا کمک کردنت به دیگری، باعث شود حس برتری کنی و خیلی راحت هر آن‌چه که دلت می‌خواهد را به او بگویی.

زندگی خیلی سخته.ولی مردن از زندگی کردنم سخت تره.

توروخدا هنوز دوسم داشته باش.

کاش می شد یه بار تو خواب ببینمت و بهم بگی جات خوبه.

دوست دارم فقط بخوابم که حواسم از واقعیت پرت شه.

زندگی یه بار بهم داده شد و دوبار ازم گرفته شد.

آدمی چطور بعد غمایی که می بینه زنده می مونه؟ غم کشنده بابد آدمو بکشه.واقعا بکشه.

اون صبحی که از خواب پا میشی می بینی هیچی شوخی نبود،خواب نبود،دروغ نبود.

چمدون چرا انقدر گرونه؟

از ۰۵/۵/۵چه خبر؟

گریه کردم گریه کردم برای آزادی.

رد پات تو زندگی آدما چه شکلیه؟