[منِ آبي💙]

واقعا نیاز دارم به یکی که برم باهاش جنگل برم رودخونه برم طبیعیت و خودمو رها کنم از این همه استرس و ادم های شهری …

طرحواره رها شدگی یعنی همیشه انتظار ترک شدن داری، حتی وقتی کسی کنارته! مثل این که با یک چمدونِ بسته همیشگی زندگی کنی، آماده فرار!

شاید بعداً درست بشه ولی من الان بخاطرش غمگین‌ترین، بغضی‌ترین و تنها ترینم.

من که بالاخره مووان میکنم ولی بعد تو یادت میاد مغزت گاییده میشه

جدا شدن از کسی که طعم اولین دوست داشتن رو باهاش چشیدی یه دردیه که نه گذر زمان حلش میکنه، نه حرف‌های بقیه.

من اون رابطه‌ای رو می‌خوام که یه روز باهاش برم یه‌جای لاکچری، یه روز باهاش برم ساندویچی کوچه خیابون، یه روز بشینیم واسه هم کتاب بخونیم، یه روز باهم PS5 بازی کنیم، تو خیابون آخر شب بلند بلند بخندیم، یه روز باهم انقدر عکس بگیریم که حافظه گوشیمون پر بشه، جفتمون همو خیلی دوست داشته باشیم و از موندن پیش هم مطمئن باشیم، یه موزیکو ۲ تایی بلند بلند بخونیم، باهم دعوا کنیم سر هم داد بزنیم ولی آخرش همو بغل کنیم، بهم کمک کنیم تا به آرزوهامون برسیم، اشتباهات کوچیک همو ببخشیم، هم دیگه رو تنبیه بکنیم... اما عوض نه.

من دختر ازدواجیهی نبودم ولی از الان به بعد هر مراسم خاستگاری و عروسی که ببینم بغض میکنم

غمت ، بیشتر از خودت موند.

نمیدونم ولی دلم پُره، دلم کِدِره، دلم تَنگه، دلم آشوبه، دلم خیلی چیزای سنگین توشه

لانا راست میگفت.

از اینکه بخوای یه آدم نامناسب رو برای خودت مناسب کنی، دست بردار.

کجای تنم دنبالت بگردم که نباشی...؟ عباس معروفی

بیشتر از همیشه نیازت دارم

‏مجبورم کرد رهاش کنم، دقیقا همون‌جایی که دلم میخواست انقدر باهاش بمونم تا بمیرم.

به یاد آوردن اذیتم می‌کنه، کاش ماهی بودم؛ فراموشکار.

ذهنم قصد کشتنم را دارد، میدانم.

فکر کنم امسال دارم اخرین تقلاهامو میکنم

شاید عشق واقعا نرسیدن باشه

[منِ آبي💙] pinned «دلم واست تنگه اندازه تهران»