Chronos' Seeker

وسط همه تغییرات، یک چیز هست که تغییرپذیر نیست. هرچقدر دانشگاه، کار، دوست‌ها، روابط و حتی خود آدم جابه‌جا بشه، خانواده همچنان همون جای خودشه. یه جور نقطه‌ی ثبات وسط این همه بی‌ثباتی.

عجب زندگی بی‌کیفیتی

خیلی شب ها به دیوار زل میزنم و بهت فکر میکنم.

این تابستون نشد اما تابستون بعدی فقط و فقط لذت های زودگذر و دیرگذر

زوال عقل جمعی خیلی مستحکمه

وفاداری و عقل 'جمعی' خیلی شکننده‌ست

اشمیت می‌گه جوهر سیاست تمایز «دوست و دشمن» است. یعنی سیاست ذاتاً میدان تمایز و مرزبندی است، نه تعادل.

زندگی اکثر وقتا از «دارم کنترلش می‌کنم» میره به «خب حالا ببینیم چطور با این وضعیت کنار بیام».

Try not to laugh