Dystopian | دیستوپین

فانتزی فروش خوبی دارد، بنابراین بهتر است کارخانه‌ی شیردوشی خیالات راه بیندازیم و تا می‌توانیم، کتاب فانتزی بیرون دهیم. در چنین شرایطی، ناتوانی ادبی سر بیرون خواهد آورد. ولی در بسیاری از موارد، به نظر می‌رسد که نه آزمندی و نه ناتوانی ادبی در ماجرا دخیل باشد. در این حالت، خاطی اصلی، جدی نگرفتن کار است: عدم پذیرش این حقیقت که وقتی با یک تبر و یک قوطی کبریت راهی سرزمین پریان شده‌اید، دقیقاً آنجا چه چیزی انتظارتان را می‌کشد. بخشی از جستار «از سرزمین پریان تا پوکیپسی» نوشته‌ی اورسلا کی. لگویین مطالعه کنید: https://dys-topian.com/from-elfland-to-poughkeepsie-ursula-leguin/

Dystopian | دیستوپین pinned a photo

از سرزمین پریان تا پوکیپسی / لگویین: چیزی واقعی‌تر از فانتزی وجود ندارد این جستار کلاسیک نشان می‌دهد چرا آفرینش یک جهان خیالی، مسئولیتی سنگین است و چگونه نویسنده و خواننده هر دو در حفظ اصالت فانتزی نقش دارند. «از سرزمین پریان تا پوکیپسی» نام یک سخنرانی است که اورسلا کی. لگویین، نویسنده‌ی علمی‌تخیلی برجسته‌ی آمریکایی، برای دومین کارگاه سالانه‌ی داستان‌نویسی نویسندگان علمی‌تخیلی آماده و در تابستان سال ۱۹۷۲ در این گردهمایی ارائه کرد. به گفته‌ی ووندا ان. مک‌اینتایر، پیش از این‌که او سخنرانی را قرائت کند، به حضار که شامل دانشجویان، هواداران علمی‌تخیلی، شرکت‌کنندگان کارگاه داستان‌نویسی و چند استاد دانشگاه می‌شد، رو کرد و گفت: «من انتظار مخاطب‌هایی خشک و فضل‌فروش داشتم، برای همین سخنرانی‌ای خشک و فضل‌فروشانه آماده کردم.» اما به قول مک‌اینتایر: «همان‌طور که خواهید دید، این سخنرانی (مثل مخاطبانش) هر چیزی هست جز خشک و فضل‌فروشانه.» فربد آذسن متن کامل را از اینجا مطالعه کنید: https://dys-topian.com/from-elfland-to-poughkeepsie-ursula-leguin/ کانال @dystopiansocial #کلاسیک‌های_ژانر #جستار_گمانه‌زن

حالا لحظه‌ای بود که تمام عمر انتظارش را می‌کشید. قبل از آنکه خلیفه بتواند واکنشی نشان دهد از جایش بلند شد. دوست نداشت بگذارد تا یک خلیفه تاج را بر سرش بگذارد. تاج را بلند کرد. برخلاف ظاهرش واقعا سنگین بود. خودش تاج را بر سرگذاشت. اینک او شاهنشاه بود. بخشی…

حالا لحظه‌ای بود که تمام عمر انتظارش را می‌کشید. قبل از آنکه خلیفه بتواند واکنشی نشان دهد از جایش بلند شد. دوست نداشت بگذارد تا یک خلیفه تاج را بر سرش بگذارد. تاج را بلند کرد. برخلاف ظاهرش واقعا سنگین بود. خودش تاج را بر سرگذاشت. اینک او شاهنشاه بود. بخشی از جستار «دوراهی ایرانیان: تاج کیانی» نوشته‌ی پوریا سعیدی مطالعه کنید: https://dys-topian.com/iranians-at-crossroads-the-kayanian-crown/

Dystopian | دیستوپین pinned a photo

دو راهی ایرانیان: تاج کیانی ایرانیان در تاریخ‌شان همیشه با دوراهی روبه‌رو بودند. انتخاب‌هایی میان نور و تاریکی. حال سه قرن از ورود اسلام گذشته و اینک ایرانیان باید بار دیگر دست به انتخاب بزنند. اگر ایرانیان انتخابی متفاوت با آنچه که امروزشان را رقم زد بکنند، باز می‌توانند میراث گذشتگان را حفظ کنند؟ «با از بین رفتن دولت ساسانی، ایرانیان دو قرن گرفتار بیگانگان شدند. اعراب از دجله تا جیحون را با زور شمشیر به اشغال خود درآوردند. آسیاب‌ها را به آتش کشیدند و قنات‌ها را خشکاندند. شهر‌های آباد را ویران و کاشانه‌ی مردم را خراب کردند. خون ایرانیان را حلال و داد را به بیداد تبدیل کردند. اعراب پنداشتند، ایرانیان را همانند بقیه‌ی ملل ساکت کرده‌اند. اما... پوریا سعیدی متن کامل را از اینجا مطالعه کنید: https://dys-topian.com/iranians-at-crossroads-the-kayanian-crown/ کانال @dystopiansocial #تاریخ‌گمانی #جستار_گمانه‌زن

در همه‌ی قانون‌هایی که ازشان صحبت می‌کنم، زیاده‌روی ممکن است نتیجه‌ی منفی به دنبال داشته باشد و این قانون هم از قاعده مستنثی نیست. در بسیاری از آثار خودم، من قدرت‌های زیادی را در داستان گنجانده‌ام و از احتمالاتی که این قدرت‌ها برای داستان فراهم کرده‌اند نهایت استفاده را برده‌ام؛ این رویکرد این امکان را برایم فراهم کرده تا تجربه‌ی منحصربفردتری برای قصه‌گویی در اختیارم قرار داده شود. در برخی از مجموعه‌های محبوبم، همچون «چرخ زمان» و «جهان‌صفحه» (Discworld)، حجم دنیاسازی به‌طور سرسام‌آوری زیاد است و در بستر آن اتفاقات زیادی ممکن است بیفتد. ما می‌خواهیم یک داستان فانتزی حماسی غوطه‌ورکننده باشد و یک دنیای کامل را دربربگیرد که ده‌ها و شاید هم صدها فرهنگ و مردم مختلف دارد. بنابراین توصیه‌ی دوم من این است که قدرت‌ها، فرهنگ‌ها و درون‌مایه‌های درون داستان را به یکدیگر پیوند بزنید. اگر قرار باشد که در داستان چند نظام جادو داشته باشیم – یا یک شخصیت چند قدرت مختلف در اختیار داشته باشد – سوالی که باید از خودمان بپرسیم، این است چطور می‌توان این قدرت‌ها را به هم پیوند زد، طوری‌که برای کارکردن به یکدیگر نیاز داشته باشند، نه این‌که چند قدرت مجزا از یکدیگر باشند که صرفاً برای «باحال» به‌نظررسیدن شخصیت‌ها در اختیارشان قرار داده شده است. بخشی از جستار «راهنمای طراحی نظام جادو و جهان‌سازی» نوشته‌ی برندون سندرسون مطالعه کنید: https://dys-topian.com/brandon-sandersons-laws-of-magic/

یک لحظه به این موضوع فکر کنید:‌ چرا سوپرمن می‌تواند پرواز کند؟ خب، چون می‌تواند. چرا او قدرتمند است؟ طرفداران کمیک‌های «سوپرمن» شاید باور داشته باشند که او قدرت خود را از خورشید استخراج می‌کند، ولی درنهایت، برای ما مهم نیست که او چرا قدرتمند است. او صرفاً قدرتمند است. ولی او چرا دربرابر کریپتونایت ضعیف است؟ اگر از شخصی عادی که آشنایی نسبی با سوپرمن دارد، این سوال را بپرسید، پاسخش این است: چون کریپتونایت – این سنگ سبز درخشان – شیئی به‌جامانده از سیاره‌ی خودش است که نابود شد. کریپتونایت شما را بیشتر درگیر داستان می‌کند، اطلاعات بیشتری درباره‌ی هویت سوپرمن و این‌که از کجا آمده در اختیارمان قرار می‌دهد. همچنین اگر درباره‌ی کد اخلاقی‌اش صحبت کنیم – این‌که چه کارهایی حاضر نیست انجام دهد، نه توانایی‌هایش – باید خواه‌ناخواه درباره‌ی خانواده‌اش و شیوه‌ی تربیت شدنش صحبت کنیم. باید درباره‌ی این صحبت کنیم که پدر و مادر زمینی‌اش چگونه ارزش‌های اخلاقی والا در ذهن فرزندشان نهادینه کردند و چگونه به فرزندشان یاد دادند که از زور بازویش برای محافظت کردن استفاده کند، نه کشتن. سوپرمن نه در قدرت‌هایش، بلکه در ضعف‌هایش خلاصه می‌شود. بخشی از جستار «راهنمای طراحی نظام جادو و جهان‌سازی» نوشته‌ی برندون سندرسون مطالعه کنید: https://dys-topian.com/brandon-sandersons-laws-of-magic/

بیشتر نویسندگان در حد وسط بین دو سر این طیف [جادوی سخت و جادوی نرم] قرار دارند. یکی از مثال‌های خوب از حد وسط سخت و نرم بودن جادو، مجموعه‌ی «هری پاتر» رولینگ است. در هرکدام از کتاب‌های این مجموعه قوانین، مقررات و ایده‌های مختلف درباره‌ی شیوه‌ی اجرای جادو در دنیا طرح‌ریزی می‌شوند و در هرکدام از جلدهای مجموعه، این قوانین به‌ندرت زیرپا گذاشته می‌شوند و اغلب نقش مهمی در نقطه‌ی اوج داستان ایفا می‌کنند. با‌این‌حال، اگر با دیدی کلی‌گرایانه به دنیای «هری پاتر» نگاه کنید، هیچ‌گاه توانایی‌های جادو را به‌طور عمقی متوجه نمی‌شوید. رولینگ با نوشتن هر جلد جدید، قوانین جادویی جدید به دنیایش اضافه کرد، نظام جادو را گسترش داد و هراز‌گاهی هم به تناقض برخورد می‌کرد و مجبور می‌شد توانایی‌هایی را که شخصیت‌ها در جلدهای قبلی داشتند، نادیده بگیرد تا داستان همان‌طور که مدنظر دارد پیش برود. البته این شکاف‌ها به کلیت داستان آسیبی وارد نمی‌کنند و هرکدام از جلدهای مجموعه به‌طور کلی از منطقی پذیرفتنی پیروی می‌کنند. به نظر من رولینگ این موازنه را با تردستی رعایت کرده است. اگر وارد جزئیات شویم، نظام جادوی او سخت است. اگر با دیدی کلی‌گرایانه به دنیایش نگاه کنیم، جادوی او نرم است. این رویکرد به او اجازه داده تا از جادو به‌عنوان ابزاری برای حل کشمکش استفاده کند، ولی در کنارش آن را به‌عنوان عنصری شگفتی‌ساز در رمان‌هایش حفظ کند. بخشی از جستار «راهنمای طراحی نظام جادو و جهان‌سازی» نوشته‌ی برندون سندرسون مطالعه کنید: https://dys-topian.com/brandon-sandersons-laws-of-magic/

Dystopian | دیستوپین pinned a photo

قوانین جادوی برندون سندرسون / راهنمای طراحی نظام جادو و جهان‌سازی برندون سندرسون در سه جستار مشهور خود توضیح می‌دهد چگونه یک نظام جادویی باورپذیر، منسجم و قصه‌گو خلق کنیم. از تفاوت جادوی سخت و نرم تا نقش محدودیت‌ها و جهان‌سازی، این مقاله یکی از مهم‌ترین متون آموزشی فانتزی مدرن است. برندون سندرسون که معرف حضور همه‌تان است؛‌ او اکنون یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان فانتزی از نوع جریان اصلی و تجاری‌اش است و به‌خاطر بازدهی بالایش در زمینه‌ی نوشتن کتاب‌های قطور در مدت زمانی نسبتاً سریع، به منبعی برای تولید شوخی و میم بین طرفداران فانتزی تبدیل شده است. یکی از ویژگی‌هایی که سندرسون با آن شناخته می‌شود، جدی‌گرفتن جادو در آثارش است. او علاقه‌ی زیادی به ساختن سیستم‌های جادوی پیچیده و فرمول‌وار دارد، در حدی‌که ایده‌های خود درباره‌ی جادو را در قالب سه جستار معروف با نام «قوانین جادوی سندرسون»‌ (Sanderson’s Laws of Magic) توضیح داده است. فربد آذسن متن کامل را از اینجا مطالعه کنید: https://dys-topian.com/brandon-sandersons-laws-of-magic/ کانال @dystopiansocial #کلاسیک‌های_ژانر #جستار_گمانه‌زن

داستان‌های کوتاه فارسی دیستوپین که پیشنهاد می‌کنیم بخوانید: ۱. «سفر پنج ستاره» برای دوست‌داران فانتزی شهری ۲. «کُلت» برای دوست‌داران ادبیات غریب و تاریخ دگرگون ۳. «به میزبانی شیطان» برای دوست‌داران گوتیک فراطبیعی ۴. «سرود سوختن» برای دوست‌داران دیزل‌پانک و دیستوپیا ۵. «ماهی و نقاش» برای دوست‌داران فانتزی غریب ۶. «هبوط القدوا» برای دوست‌داران وحشت کیهانی (لاوکرفتی) ۷. «کارگزین اهریمن» برای دوست‌داران فانتزی مدرن و اساطیر ایرانی ۸. «گریستن آهنین» برای دوست‌داران علمی‌تخیلی نرم با خواندن داستان‌ها و نوشتن نظرتان، از دیستوپین و نویسنده‌ها حمایت کنید. برای شما می‌نویسیم و برای شما منتشر می‌کنیم. همراه ما باشید. 🫡❤️

گفتم: «اگه زنده موندم بدونم از کی شکایت کنم، اگه مردم حداقل بدونم برای کی مردم.» چند ثانیه سکوت شد. زن گفت: «بذار بدونه. طرف قبول کرده به خاطر ما بره تو دیوار.» بخشی از داستان «سفر پنج ستاره» نوشته‌ی آرش پیوندی متن کامل را از اینجا مطالعه کنید: https://dys-topian.com/five-star-trip/

زن گفت: «حیوون نیست. امانته. قفس هم واسه اون نیست، واسه توئه که بتونی رانندگی کنی.» همان لحظه برای اولین بار واقعاً دلم خواست سفر را لغو کنم. بخشی از داستان «سفر پنج ستاره» نوشته‌ی آرش پیوندی متن کامل را از اینجا مطالعه کنید: https://dys-topian.com/five-star-trip/

📝 به میزبانی شیطان 🔉 صداپیشه: بهراد مهدوی راد @behrad_m_rad 🔉 صداگذار: امیرحسین علیمرادی ✍️ نویسنده: امیر صادقی @Art_of_lies

🔰 به میزبانی شیطان 📚 با افتخار نسخه صوتیِ داستان به میزبانیِ شیطان که ماه ها پیش در سایت دیستوپین منتشر شد رو داخل کانال قرار میدیم. 📚 با تشکر از بهراد مهدوی راد که این پروژه رو داوطلبانه قبول کردند و سنگ تموم گذاشتند و همین طور امیرحسین علیمرادی که صداگذاری رو به گردن گرفتند. ❤️ 📚 لینک متن داستان : https://dys-topian.com/hosted-by-satan/ @Art_of_lies

Dystopian | دیستوپین pinned a photo

داستان تیر: سفر پنج ستاره ۳۵۷۰ کلمه | داستان کوتاه سفر عجیب راننده‌ی کرجی با سه مسافر مرموز و قفس پرنده‌ای که خالی به نظر می‌رسد، اما چیزی غریب در آن می‌تپد. مقصد این سفر راننده را به کجا خواهد برد؟ به مبدأ که رسیدم، مردی را دیدم که با دو انگشت باران را از جلوی صورتش کنار زد و خم شد تا پلاکم را بخواند. برف‌پاک‌کن‌های ماشینم که تا قبل آن تلپ‌تلپ کار می‌کردند، یک‌دفعه جیغ کشیدند؛ مثل وقتی که روی شیشه‌ی خشک برف‌پاک‌کن می‌زنی. زیر نور چراغ‌ها، رد اریب قطره‌های باران چپ و راست پیدا بود، اما در فاصله‌ی ماشین من و صورت مرد بارانی نمی‌بارید. گوشی روی پایه، کنار فرمان لرزید و پیامی آمد. نگاه نکردم. تنها‌ کسی که آن وقت شب به من پیام می‌داد برنامه بود. لابد مسافر گفته بود «در مبدأ منتظرم.» بی‌بارانی را گذاشتم به حساب ادای چشمم. شش ساعت بکوب رانندگی کرده بودم؛ از زورآباد تا مهرشهر، از حصارک تا طالقانی، چند دور کرج را رفته و آمده بودم و دیگر همه‌چیز را از پشت پلکم می‌دیدم. آرش پیوندی متن کامل را از اینجا مطالعه کنید: https://dys-topian.com/five-star-trip/ کانال @dystopiansocial #داستان

فانتزی همچنان بازی است، ولی بازی‌ای که عواقبی سنگین به دنبال دارد. اگر به این صورت به آن نگاه کنیم، به صورت یک هنر و نه یک بازی بداهه، دغدغه‌ی آن نه رویاپردازی، بلکه خود رویاست. در این حالت فانتزی رویکردی متفاوت به واقعیت و تکنیکی متفاوت برای درک‌کردن واقعیت و کنارآمدن با آن است. در این حالت فانتزی نه ضدمنطق، بلکه موازی با منطق است؛ نه رئال، بلکه سورئال یا سوپررئال است؛ یعنی واقعیت را برجسته می‌کند. به زبان فروید، ریشه در ذهن ناخودآگاه دارد، نه خودآگاه. از کهن‌الگوها استفاده می‌کند و همان‌طور که یونگ به ما هشدار داده بود، کهن‌الگوها خطرناک‌اند. اژدهایان خطرناک‌تر و به‌مراتب رایج‌تر از خرس‌ها هستند. در مقایسه با ادبیات واقع‌گرایانه (Naturalistic)، فانتزی به شعر، عرفان و دیوانگی نزدیک‌تر است. فانتزی یعنی حیات وحش واقعی و کسانی که به آنجا می‌روند، نباید خیلی احساس امنیت کنند. راهنماهای آن‌ها، یعنی نویسندگان فانتزی، باید مسئولیت خود را جدی بگیرند. بخشی از جستار «چرا آمریکایی‌ها از اژدهایان می‌ترسند؟» نوشته‌ی اورسلا کی. لگویین مطالعه کنید: https://dys-topian.com/why-are-americans-afraid-of-dragons-ursula-k-leguin/