عُـݪُـوٓم اݪْٓـحـَدیِـث[سُني/شِيعي]

ترجمة أبوالصلت الهروي من كتاب نثل النبال بمعجم الرجال | لأبي إسحاق الحويني [ الرد على أبي الفيض الغماري ] https://t.me/eulumhadith/1415 https://t.me/eulumhadith/1418 https://t.me/eulumhadith/1419 https://t.me/eulumhadith/1420 https://t.me/eulumhadith/1421…

«بحران تنبلی علمی در حوزه‌های شیعه» •کم‌رنگ شدن جایگاه حديث در مسیر طلبگی: - سید علی سبزواری : «کار به جایی رسیده است که در برخی حوزه‌های علمیه، یافتن طلبه‌ای که یک حدیث را حفظ باشد، دشوار شده است.» «ولا سيما أن الاهتمام بالروايات قد ضعف عند أهل العلم،…

«بحران تنبلی علمی در حوزه‌های شیعه» •کم‌رنگ شدن جایگاه حديث در مسیر طلبگی: - سید علی سبزواری : «کار به جایی رسیده است که در برخی حوزه‌های علمیه، یافتن طلبه‌ای که یک حدیث را حفظ باشد، دشوار شده است.» «ولا سيما أن الاهتمام بالروايات قد ضعف عند أهل العلم، مع أن معرفة علوم الأئمة عليهم السلام، والاهتمام بمعارفهم هو الأصل والأساس في كل معرفة علمية، لكن لا نرى ذلك في الحوزات العلمية، حتى لا يكاد أحد من الطلاب يحفظ حديثاً...» 📚مباحث في المنظومة الروائية الشيعية ص۸۵ •کم‌رنگ شدن جایگاه قرآن در مسیر طلبگی : - دکتر جعفر باقری میگوید: «کم‌توجهی به قرآن در حوزه‌های علمیه؛ به‌گونه‌ای که ممکن است طلبه‌ای به مراتب بالای علمی و اجتهاد برسد، بدون آن‌که با علوم، معارف و حتی تلاوت صحیح قرآن آشنایی کافی داشته باشد.» « من الدعائم الأساسية التي لم تلق الاهتمام المنسجم مع حجمها وأهميتها في الحوزة العلمية هو القرآن الكريم...فيمكن بهذا لطالب العلوم الدينية في هذا الكيان أن يرتقي في مراتب العلم؛ ويصل إلى أقصى غاياته وهو ( درجة الاجتهاد) من دون أن يكون قد تعرف على علوم القرآن وأسراره، أواهتم به ولو على مستوى التلاوة وحسن الأداء.» 📚ثوابت ومتغيرات الحوزة العلمية ص۱۰۹

▪︎بلاذری مطالب مربوط به ابو مخنف را بدون سند و با تعبیر " قالوا " روایت کرده است. بر گرفته از مقاله "روایات عاشورایی انساب الأشراف در ميزان نقد و بررسى" [ محسن رفعت و محمد کاظم ستایش ]

🔷 تحقيقٌ حول الرواية: «كُلُّ الْجَزَعِ وَالْبُكَاءِ مَكْرُوهٌ، سِوَى الْجَزَعِ وَالْبُكَاءِ عَلَى الْحُسَيْنِ.» 📚 الأمالي للشيخ الطوسي، ج1، ص161. https://t.me/alhadeth87/1516 https://t.me/alhadeth87/1517 https://t.me/alhadeth87/1518 https://t.me/alhadeth87/1519…

🔷 تحقيقٌ حول الرواية: «كُلُّ الْجَزَعِ وَالْبُكَاءِ مَكْرُوهٌ، سِوَى الْجَزَعِ وَالْبُكَاءِ عَلَى الْحُسَيْنِ.» 📚 الأمالي للشيخ الطوسي، ج1، ص161. https://t.me/alhadeth87/1516 https://t.me/alhadeth87/1517 https://t.me/alhadeth87/1518 https://t.me/alhadeth87/1519 https://t.me/alhadeth87/1520 https://t.me/alhadeth87/1521 https://t.me/alhadeth87/1522 https://t.me/alhadeth87/1523 https://t.me/alhadeth87/1524 https://t.me/alhadeth87/1525 https://t.me/alhadeth87/1526 https://t.me/alhadeth87/1527

❖ رموز کتاب «تهذيب الكمال في أسماء الرجال»، تألیف: «جمال الدين أبو الحجاج يوسف المزي» (٦٥٤ - ٧٤٢ هـ) ① رمز «ع»: علامتی است برای آن راوی‌ای که اصحاب "کتب سته" در "کتب سته" بر روایت از او اتفاق دارند. ② رمز «٤»: علامتی است برای آن راوی‌ای که اصحاب "سنن چهارگانه" در "سنن چهارگانه" بر روایت از او اتفاق دارند. ③ رمز «خ»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "بخاری" در کتاب "صحیح" از او روایت کرده است. ④ رمز «خت»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "بخاری" در کتاب "صحیح" به صورت معلق از او روایت کرده است. ⑤ رمز «ر»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "بخاری" در کتاب "القراءة علی الإمام" از او روایت کرده است. ⑥ رمز «ي»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "بخاری" در کتاب "رفع اليدين في الصلاة" از او روایت کرده است. ⑦ رمز «بخ»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "بخاری" در کتاب "الأدب المفرد" از او روایت کرده است. ⑧ رمز «عخ»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "بخاری" در کتاب "خلق أفعال العباد" از او روایت کرده است. ⑨ رمز «م»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "مسلم" در کتاب "صحیح" از او روایت کرده است. ⑩ رمز «مق»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "مسلم" در "مقدمه" کتاب "صحیح" از او روایت کرده است. ⑪ رمز «د»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "ابوداود" در کتاب "سنن" از او روایت کرده است. ⑫ رمز «مد»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "ابوداود" در کتاب "المراسیل" از او روایت کرده است. ⑬ رمز «قد»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "ابوداود" در کتاب "الرد علی أهل القدر" از او روایت کرده است. ⑭ رمز «خد»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "ابوداود" در کتاب "الناسخ والمنسوخ" از او روایت کرده است. ⑮ رمز «ف»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "ابوداود" در کتاب "التفرد" از او روایت کرده است. ⑯ رمز «صد»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "ابوداود" در کتاب "فضائل الأمصار" از او روایت کرده است. ⑰ رمز «ل»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "ابوداود" در کتاب "المسائل التي سأل عنها أبا عبد الله أحمد بن محمد بن حنبل" از او روایت کرده است. ⑱ رمز «کد»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "ابوداود" در کتاب "مسند حديث مالک بن انس" از او روایت کرده است. ⑲ رمز «ت»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "ترمذی" در کتاب "الجامع" از او روایت کرده است. ⑳ رمز «تم»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "ترمذی" در کتاب "الشمائل" از او روایت کرده است. ㉑ رمز «س»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "نسائی" در کتاب "سنن" از او روایت کرده است. ㉒ رمز «سي»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "نسائی" در کتاب "عمل اليوم والليلة" از او روایت کرده است. ㉓ رمز «ص»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "نسائی" در کتاب "خصائص أمير المؤمنين علي بن أبي طالب رضي الله عنه" از او روایت کرده است. ㉔ رمز «عس»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "نسائی" در کتاب "مسند علي رضي الله عنه" از او روایت کرده است. ㉕ رمز «كن»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "نسائی" در کتاب "مسند حديث مالک بن انس" از او روایت کرده است. ㉖ رمز «ق»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "ابن ماجه قزوینی" در کتاب "سنن" از او روایت کرده است. ㉗ رمز «فق»: علامتی است برای آن راوی‌ای که "ابن ماجه قزوینی" در کتاب "التفسیر" از او روایت کرده است. [ تهذیب الکمال في أسماء الرجال (١ / ۱۴۹ - ۱۵۰) ] 🆔 @nawawisham

ویدئویی از یک فعال مجازی دیدم که روایت مربوط‌به سن ام‌المومنین عائشه هنگام ازدواج را «نادرست و کاملاً رد» می‌داند؛ می‌گوید «تمام سلسله‌سند این روایت به شخصی به نام هشام بن عروه بر می‌گردد» و برای تضعیف هشام به نقلی که ذهبی در «سير أعلام النبلاء» (۶/۳۵) آورده متوسل می‌شود، با این‌که ذهبی پس از چند سطر، به این اشکال پاسخ داده و ایشان را مطلقاً حجت شمرده است! بی‌گمان روایت یادشده -علیرغم شبهات تکراری معاصر- صحیح است و محدثان و مؤرخان مسلمان بر آن اجماع داشته‌اند. اگر این برادر دعوتگر به خود زحمت می‌داد و فقط سندهای روایت را از صحیح بخاری و مسلم گرد می‌آورد، می‌دید که تمام سندها به هشام بن عروه و حتی پدرش منتهی نشده است. در نمودار بالا به‌دلیل کمبود وقت از سندهای دیگری که بیرون از صحیحین هستند چشم‌پوشی کرده‌ام.

#سلیم_بن_قیس بعضی روایات ابراهیم بن عمر الیمانی از سلیم بن قیس با یک یا دو واسطه و حتی سه هست 1. في منهاج الفاضلين: (۲ واسطه) الحسن بن أبي يعقوب الدينوري، عن إبراهيم بن عمر اليماني، عن عمه عبد الرزاق بن همام، عن أبان، عن سليم بن قيس. 2. في الكافي: (۱ واسطه)…

رواية أبي حمزة الثمالي و جابر الجعفي عن جابر بن عبدالله مرسلة [ تصحيح تراثنا الرجالي 352 ]

رواية أبي حمزة الثمالي و جابر الجعفي عن جابر بن عبدالله مرسلة [ تصحيح تراثنا الرجالي 352 ]

دفع الشبهات عن أبي موسى الاشعري.pdf #كشف_شبهات_العقبة

اکثر اسناد و روایات حادثه کربلا ساختگی بوده و از قرن ۷ تا۱۰ هجری ساخته و وارد کتب شیعه شده که مصادر اصلی آن مجهول است ! آیت الله کمال حیدری اڪثر تفاصیل حوادث ڪربلاء مجهـول و نامعݪوم است و مردم دنبال چیزۍ هستند ڪه آنها را بگریانند و ڪثیرۍ از مردم محتاج منصب و اموال هستند پس نتیجه این شد ڪه ما در حاݪ حاضـر این قصـہ گویۍ ها را مۍ بیـنیم ! آيت الله آصف محسنى خطیبِ بیچاره را گاهی می‌بینی که اگر بر فراز منبر حسینی حقیقت را همان‌گونه که هست، بدون کم‌وکاست یا اغراق بیان کند، دچار تردید و سرگردانی می‌شود؛ زیرا نتیجهٔ آن این خواهد بود که مجلسش را «مجلسی سرد و بی‌شور» بنامند و در نتیجه مردم دیگر تمایلی به دعوت دوبارهٔ او نداشته باشند. ازاین‌رو، ناچار می‌شود برای گرم کردن مجلس خود، برخی داستان‌های خیالی را از خود بسازد! حماسه حسینی، جلد ۱، صفحه ۱۴ آیت الله مرتضی مطهری

« مجلسی : اعتبار منابع کربلا چندان مهم نیست؛ از همان منابع نامعتبر هم روضه در میارم و در اختیار منبری ها میذارم، و این شیوه هم روش علمای ما از قدیم بوده.» آیت الله نجم الدین طبسی

وردت في كتاب الكافي خمسُ رواياتٍ في النهي عن صيام يوم عاشوراء، ولكن اللافت أنّ جميع هذه الروايات قد حكم عليها محمد باقر المجلسي بالضعف. كتاب مرآة العقول ج ١٦ - الصفحة ٣٦٠ http://lib.eshia.ir/71429/16/360 - اما بالنسبة الى عدم وجود أحاديث معارضة لهذه الضعاف؛ فيقول الخوئي: وأما الروايات المتضمنة للأمر واستحباب الصوم في هذا اليوم فكثيرة، مثل صحيحة القداح: " صيام يوم عاشوراء كفارة سنة " وموثقة مسعدة بن صدقة: " صوموا للعاشوراء التاسع والعاشر فإنه يكفر ذنوب سنة " كتاب الصوم - السيد الخوئي - ج ٢ - الصفحة ٣٠٥

حتی در روایات کسانی که آنان را دروغگو می‌دانند، مانند واقدی و سیف تمیمی و دیگران، اگر نکوهش صحابه آمده باشد آن را می‌پذیرند، در حالی که همان منابع مطالب فراوانی نیز دارند که به‌طور کامل با عقاید امامیه ناسازگار است. بنابراین برخورد آنان گزینشی است. پس چگونه ممکن است فردی روایاتی نقل کرده باشد که شما تحمل آنها را ندارید و به دروغ بودنشان یقین دارید، اما بخشی از همان روایات را بگیرید، هر سال تکرار کنید و بر آنها بگریید، تا جایی که در ذهن میلیون‌ها نفر تثبیت شود؟ حتی می‌بینید برخی از آنان به تحریف قرآن معتقدند و در عین حال به روایات لوط استناد می‌کنند، در حالی که همهٔ روایات او را قبول ندارند. برای مثال، بسیاری از آنان به وجود مردی به نام «حبیب بن مظاهر» که با قدرت از حسین حمایت کرده باور دارند و او را «صحابی بزرگوار» می‌نامند؛ در حالی که به ادعای نویسنده، این شخص تنها در روایات لوط ذکر شده است. آنان این فضیلتِ مورد تردید را برای او نقل می‌کنند، اما در عین حال مهاجران و انصار را که خداوند در قرآن از آنان ستایش کرده است، مورد ناسزا قرار می‌دهند. كتبه أبو جعفر الخليفي https://t.me/alkulife/12714