"گمان"

چه دنیاییه دنیا زنونه!

سنگینیِ تمام جهان را با اون سبک‌تر از پرِ کاهم 👤حسین صفا #شعر

زندگی، چیزی نیست که لبِ طاقچه‌‌ی عادت از یاد من و تو برود… 👤سهراب سپهری

دلم می‌خواست مجبور نباشم به آخر داستانم با آدم‌ها فکر کنم و به جای اون فکرای قد و نیم قد، فقط به این فکر می‌کردم که رنگ لاک مورد علاقم باید کمی تیره‌تر از آلبالوی تازه و رسیده باشه یا روشن‌تر، اون دسته‌ مویی که هی میوفته روی صورتم رو بزارمش پشت گوش‌هام یا اجازه بدم روی صورتم قِل بخوره، اگر هفت تا صفحه‌ی دیگه از این کتابو بخونم خوابم میبره یا سه تاشو، وقتی دارم آماده میشم واسه کار و مهمونی، اِبی پلی بشه با صدای بلند یا ویگن، توی عکس‌هام به دوربین نگاه کنم یا افقی که معلوم نیست کجاست، به همه‌ی اینها تا ابد، و به آدم‌ها و احتمال موندنشون هرگز... 👤نسترن‌خیرخواهان

که شاید تو آخرین فرصت من به عشق شوی.

به او فکر کردم... چه فکر خُنک زیبایی، در این ظهر زشتِ مرداد! 👤حمید سلیمی

یه راهی پیدا کن که بهم برسیم، که از نرسیدن دست برداریم. چون ترسناکه که این همه سال عمر کنیم و یا همه‌ش دل‌تنگ باشیم، یا غمگین و درحالِ خیال کردن. 👤کیمیا رجبی

بیا باز فریب بخوریم تو فریب حرف های مرا و من فریب نگاه تو را مگر زندگی چه میخواهد به ما بدهد که تو از من چشم برداری و من نگویم دوستت دارم. 📚سوت زدن در تاریکی

در آینده، اگر معجزه ای رخ داد و تو توی موقعیتی بودی که می‌تونستی باز عاشق بشی، عاشق من شو. 👤ناشناس

📽MR Nobody

📽تمام آنچه هرگز نبوده‌ایم

"تو حتما بوی پرتقال میدی" 🍊🎧 #علیرضا_حصاری

هرگز این سال‌ها را از یاد نخواهیم برد؛ این سال‌ها که زیستن و جوانی، غریبه‌ترین کلمه‌ها برای ما هستند. 👤ناشناس

وقتی دل کسی رو می‌شکنید، برای اون آدم، از همون‌لحظه و ثانیه، دیگه برای همیشه یه‌چیزی کمه! یه‌حفره‌ی عمیق تو دلش درست میشه و همه‌ی قشنگیای دنیا، قبل از رسیدن به قلبش، میوفته اون‌تو... 👤اورج جورول

«چقدر میان آن‌چه می‌خواهم و آن‌چه می‌توانم، سرگردانم.» 👤نجیب محفوظ

بنگرید ای اهل عالم با اذان دیگری بر فراز دار می‌رقصد جوان دیگری 👤مرتضی لطفی #شعر

قربونت برم

گرچه محکوم نفس هستم و معذور تر از کوهی از دردم و دلسردم و رنجور تر از مانده در من رمقی تا که بگویم گله ها؟ خسته ام فکر فرارم به کمی دورتر از گیرم آنگه که به جانم رمقی هم باشد محرمی کو که به زخمم نشود شور تر از یوسفم در ته چاهی که برادر کنده می شود گرگ درنده ز غمم، کور تر از طاقتم طاقت ایوب نبی بوده؟! نه من همانم که به صبرش شده مجبور تر از همه رفتند و به تنهایی خود فهمیدم حکمت آن همه رنج و غم ناجور تر از آخرین سنگر من خیمه ی چشمان تو بود یار محبوبِ پری چهره ی مغرور تر از این تو، این خلق جهان و هوس یار دگر این من و شعر و کتاب و غم انگورتر از 👤علی کسرائی #شعر